ตอนที่ 7
ติ๊ง!
[ ทำการดูดซับพันธุกรรมสำเร็จ ราชินีซอมบี้ จูน ได้ดูดซับสายเืของัธรณีสายพันธุ์ย่อย เผ่าอารันซา เรียบร้อยแล้ว ]
[ การกลายพันธุ์สำเร็จ ราชินีซอมบี้ จูน ได้รับสกิล หัวใจแห่งอารันซา ]
เปรี้ยง!!
ในจังหวะที่เสียงแจ้งจากระบบกำลังบอกว่าจูนได้รับสกิลอะไรมา ร่างของเ้ากิ้งก่าสีน้ำเงินก็เหวี่ยงจูนออกจนร่างของจูนปลิวไปกระแทกกับกำแพงด้านหลังจนกำแพงแทบจะพังลงมา แต่ก่อนที่เ้าตัวสีน้ำเงินจะได้ทำอะไรต่อร่างกายที่เต็มไปด้วยาแของจูนก็เริ่มทำการรักษาตัวเองอย่างกับกำลังได้รับสกิลรักษาจากผู้เยียวยาไม่มีผิด ไม่ใช่แค่าแใหญ่ตรงคอเท่านั้น แม้แต่รอยกัดที่ทำให้จูนเปลี่ยนเป็ซอมบี้ก็ค่อยๆสมานตัวกลับมาเป็ิัที่เรียบเนียนอีกครั้ง
ตึก… ตึก… ตึก…
เสียงของหัวใจที่จูนไม่ได้ััมาเนิ่นนานกำลังทำเอาทั้งร่างของเธอสั่นสะท้าน เืที่เคยหยุดไหลและแห้งผากไปแล้วกลับมาไหลเวียนอีกครั้ง ความอบอุ่นของร่างกายที่เคยเย็นเฉียบนั้นช่างเป็ความรู้สึกที่น่าคิดถึงเหลือเกิน หัวใจแห่งอารันซานั้นช่างเป็หัวใจที่ยอดเยี่ยมยิ่งนัก เพราะสกิลที่จูนได้มานั้นเป็ถึงสกิลสายเืที่สืบทอดภายในเผ่าอารันซาเท่านั้น และผลของสกิลก็น่าเหลือเชื่อมากๆเพราะขอแค่หัวใจไม่ถูกทำลาย ร่างของผู้หัวใจแห่งอารันซาก็จะทำการเยียวยาตัวเองฟื้นคืนกลับมาอีกครั้งเสมอ มิน่าล่ะเวลาพวกมนุษย์กิ้งก่… ไม่สิ พวกเผ่าัธรณีก่อนหน้านี้ถึงต้องแทงที่หัวใจก่อนทุกครั้งเพื่อจะฆ่าอีกฝ่าย ที่แท้เป็เพราะเผ่าของพวกมันหากไม่ทำลายหัวใจก่อนก็จะฆ่าไม่ได้นี่เอง
“ซ่าา…” ระหว่างที่จูนกำลังตื่นเต้นกับสกิลใหม่อยู่นั้น พลหอกแห่งเผ่าอารันซาที่โดนเธอกัดเข้าไปก็เริ่มแสดงท่าทีตื่นตระหนกออกมาแล้ว ท่าทางตอนนี้ภายในหัวของมันคงกำลังแจ้งเตือนอยู่แน่ๆว่ามันกำลังจะกลายเป็ซอมบี้ แถมเ้าตัวที่อยู่ข้างหลังก็ยังสลัดซอมบี้เผ่าอารันซาอีก 3 ตัวไม่หลุดเสียด้วย
ติ๊ง!!
[ ทำการเปลี่ยน พลหอกแห่งเผ่าอารันซา เลเวล 82 เป็ซอมบี้ได้สำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์…. ]
[ ราชินีซอมบี้ จูน บรรลุเงื่อนไขสำเร็จ เลื่อนระดับเป็เลเวล 23… 24.. 25… 26… 27 ]
ค่าประสบการณ์จำนวนมหาศาลจากพลหอกเลเวล 82 ทำเอาจูนเลื่อนเลเวลขึ้นมาทีเดียวถึง 5 เลเวล เพียงแต่จูนตอนนี้ยังไม่มีเวลาที่จะตรวจสอบว่าค่าสเตตัสของเธอเปลี่ยนแปลงไปมากน้อยแค่ไหนเพราะศึกตรงหน้ายังไม่จบ
เปรี้ยง!!
ซอมบี้พลหอกที่เพิ่งได้รับมาใหม่เคลื่อนไหวร่างกายอย่างรวดเร็วเข้าไปหาพลหอกเผ่าอารันซาที่เหลืออยู่ตัวเดียวอย่างง่ายดาย แต่ความเร็วที่เป็จุดเด่นของซอมบี้พลหอกกลับไม่ต่างกับเ้าตัวสีน้ำเงินที่เหลือเท่าไหร่ อาจจะเป็เพราะซอมบี้พลหอกไม่สามารถใช้สกิลที่เคยมีได้ทำให้เ้าตัวสีน้ำเงินที่ยังสามารถใช้สกิลเพิ่มความเร็วได้มีความเร็วพอๆกับซอมบี้พลหอกที่ได้ความเร็วเพิ่มจากร่างกายที่เปลี่ยนเป็ซอมบี้ไปแล้ว แต่ถึงความเร็วจะไม่ต่างกันมากแต่ตอนนี้ฝั่งของจูนกลายเป็ฝั่งที่ได้เปรียบสุดๆเลย
“ซ่า…” เพราะซอมบี้พลหอกเองก็มีหัวใจแห่งอารันซาทำให้มันไม่ต้องสนใจการโจมตีของอีกฝ่ายเลย ต่อให้ทำลายหัวได้หัวใจของเผ่าอารันซาก็จะฟื้นฟูกลับมาอีกครั้ง แต่ถ้าทำลายหัวใจซอมบี้ก็ไม่ตายและหัวใจก็จะฟื้นฟูกลับมาอีกครั้งเช่นกัน ทำให้การฆ่าซอมบี้เผ่าอารันซาจะต้องทำลายหัวใจและหัวพร้อมๆกันให้ได้ สุดท้ายเ้าตัวสีน้ำเงินก็โดนซอมบี้พลหอกกัดจนได้และเปลี่ยนมันมาเป็ลูกน้องของจูนอีกตัว
“รอดไปที ไม่นึกเลยว่าจะได้สกิลมาในสถานการณ์แบบนั้น” จูนถอนหายใจออกมาก่อนจะก้มมองลงไปยังพื้นเบื้องล่าง ตอนนี้ฝั่งของจูนได้กำลังเสริมเพิ่มขึ้นมาตรงกันข้ามกับอีกฝ่ายที่เสียกำลังไปถึง 2 ตัว แต่ไม่รู้ทำไมตอนที่จูนสบตาเข้ากับเ้าตัวสีดำที่อยู่ข้างล่างจูนกลับไม่มีความรู้สึกว่าจะเอาชนะมันได้เลย
แม้เงื่อนไขในการฆ่าจะเพิ่มขึ้น แต่ดูท่าการทำลายหัวใจและศีรษะไปพร้อมๆกันจะไม่ใช่ปัญหาสำหรับเ้าตัวสีดำนั่นเลย แค่มันเหวี่ยงดาบลงมาทีเดียวก็คงบดขยี้ร่างของจูนได้ทั้งหมดแล้วแน่ๆ แต่ถึงจะยังน่าหวาดกลัว แต่โอกาสรอดของจูนก็ยังไม่น้อยนิดเท่ากับตอนแรก
“พี่ฝน จูนขอยืมดาบหน่อยค่ะ” จูนจ้องมองเ้าตัวสีดำนิ่งก่อนจะตัดสินใจขอยืมดาบจากพี่ฝนที่อยู่ด้านหลัง ตอนนี้ร่างกายของพี่ฝนเสียหายมากทั้งาแที่ท้องก็ทำให้ร่างกายเคลื่อนไหวไม่สะดวกอยู่แล้ว ตอนนี้ยังจะเสียแขนไปข้างหนึ่งอีก หากส่งพี่ฝนออกไปสู้ตอนนี้ก็มีสร้างความเสียหายให้ร่างกายของพี่ฝนเพิ่มขึ้นเท่านั้น และการเสียพี่ฝนไปก็เป็สิ่งที่จูนไม่สามารถรับได้ที่สุดแล้วสำหรับโลกใบนี้
.
.
.
ตุบ…
เ้าตัวสีดำมุ่งหน้ามายังตึกที่จูนอยู่ได้เพียงครึ่งทาง แสงสีแดงที่เป็สัญญาณชี้ตำแหน่งว่าบอสของเกทอยู่ตรงไหนก็เคลื่อนไหวเข้ามาหามันด้วยตัวเองเสียแล้ว แถมทันทีที่บอสเริ่มเคลื่อนไหวเหล่าซอมบี้รอบๆก็หยุดโจมตีแล้วถอยห่างออกไปเสียเฉยๆอีกต่างหาก
“ซ่า…” ใช้เวลาเพียงไม่นานร่างของบอสก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเ้าตัวสีดำจนได้ แต่ยามได้เห็นลูกน้องทั้ง 2 ตัวและทหารฝึกหัดอีก 3 ตัว ที่เดินมาพร้อมกับบอสนั้นก็ทำให้เ้าตัวสีดำและจอมเวททั้ง 2 ตัวที่อยู่ด้านหลังมีท่าทีโกรธแค้นให้เห็นทันที
ตูม!!
แม้จะเจ็บแค้นแต่พวกมันก็รู้ทันทีว่ามันเกิดอะไรขึ้น เ้าตัวสีดำพุ่งเข้ามาโจมตีใส่พวกซอมบี้เผ่าอารันซาอย่างรวดเร็วเสียจนแม้แต่พวกพลหอกก็เคลื่อนไหวแทบไม่ทัน ทั้งกำลังทั้งความเร็วของเ้าตัวสีดำเหนือกว่าพวกพลหอกอย่างเห็นได้ชัดทำให้รู้เลยว่ามันกับพวกลูกน้องอยู่กันคนละระดับเลย
“ซ่าาา” เสียงคำรามพร้อมจิตสังหารของเ้าตัวสีดำน่าหวาดกลัวมาก เพียงแค่มันเหวี่ยงดาบออกไปไม่กี่ครั้งซอมบี้เผ่าอารันซาก็โดนฆ่าตายไปแล้ว 2 ตัว ทำให้เหลือเพียงซอมบี้พลหอก 2 ตัวและซอมบี้เผ่าอารันซา 1 ตัวเท่านั้น มิน่าเล่าก่อนหน้านี้จูนถึงรู้สึกได้เลยว่าเธอไม่มีทางชนะเ้าตัวสีดำแน่ๆ
เคร๊ง!!
ระหว่างที่เ้าตัวสีดำกำลังเหวี่ยงดาบเพื่อจัดการเหล่าซอมบี้เผ่าอารันซาให้หมด จูนก็ทำในสิ่งที่ไม่เคยคิดจะทำมาก่อนในชีวิต นั่นก็คือการถือดาบของพี่ฝนพุ่งตัวเข้าไปโจมตีเ้าตัวสีดำสุดแรง แต่น่าเสียดายความเร็วของจูนและพละกำลังของจูนนั้นน้อยกว่าพวกซอมบี้เผ่าอารันซาธรรมดาด้วยซ้ำ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงกระบวนท่าดาบที่จูนไม่เคยฝึกฝนเลยสักครั้ง ท่าแทงของเธอเป็เพียงท่าแทงตรงๆง่ายๆที่เพียงอีกฝั่งยกดาบขึ้นมาก็ป้องกันได้แล้ว
“นี่แนะ” แม้จะน่าสมเพชไปหน่อย แต่จูนก็พยายามฟันซ้ำใส่เ้าตัวสีดำสุดแรง แต่การโจมตีครั้งที่สองก็ไม่ต่างจากการโจมตีครั้งแรกนัก การเหวี่ยงดาบของจูนแค่มองท่ายกดาบก็อ่านการโจมตีได้แล้วทำเอาเ้าตัวสีดำอดสงสัยไม่ได้เลยว่าความอ่อนแอของบอสเกทเช่นนี้คืออะไร หรือว่ามันจะเป็กับดัก?
“ซ่าาา” ระหว่างที่เ้าตัวสีดำกำลังสับสน ซอมบี้พลหอก 2 ตัว และซอมบี้เผ่าอารันซาที่เหลืออีก 1 ตัว ก็แยกตัวออกไปเพื่อโจมตีพวกจอมเวทที่อยู่ด้านหลัง น่าเสียดายที่ซอมบี้เผ่าอารันซาโดนหอกศิลาโจมตีจนตายอย่างง่ายดายแต่พวกซอมบี้พลหอกกลับเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็วจนหอกแหลมที่พุ่งขึ้นมาจากดินโจมตีพวกมันไม่โดนเลยสักนิด ถึงแม้พวกมันจะสู้เ้าตัวสีดำไม่ไหว แต่ถ้าเป็จอมเวทละก็…
“ซ่า…” ชั่วพริบตาที่เ้าตัวสีดำประมาท ซอมบี้พลหอกก็เข้าถึงตัวจอมเวทเผ่าอารันซาสำเร็จ ก่อนที่มันจะกัดเข้าที่คอของเพื่อนร่วมเผ่าอย่างแรงเพื่อเปลี่ยนจอมเวทเผ่าอารันซาให้กลายเป็ซอมบี้
ติ๊ง!!
[ ทำการเปลี่ยน จอมเวทแห่งเผ่าอารันซา เลเวล 74 เป็ซอมบี้ได้สำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์…. ]
สมแล้วที่เป็พลหอกเลเวลเกิน 80 ทั้งสองตัว แม้จะเป็จอมเวทในระดับเดียวกันแต่ถ้าเข้าถึงตัวก็สามารถจัดการได้อย่างง่ายดาย แต่จอมเวทเผ่าอารันซาก็เหมือนกับจูนนั่นแหล่ะ พอเปลี่ยนเป็ซอมบี้แล้วก็ไม่สามารถใช้สกิลของจอมเวทได้จูนก็เลยมอบหน้าที่ที่สำคัญกว่าให้กับมัน
ตึง!!
จอมเวทเผ่าอารันซาที่เหลืออีกตัวไม่ได้โดนกัดจนกลายเป็ซอมบี้ไปด้วยเพราะจูนต้องเหลือผู้รอดชีวิตเอาไว้ 1 ตัวเพื่อจะเคลียร์เรดเกทให้สำเร็จ ทันทีที่จอมเวทตัวแรกเปลี่ยนเป็ซอมบี้จูนก็สั่งให้มันจับตัวจอมเวทที่เหลือเอาไว้ไม่ให้ใช้สกิลออกมาได้ ส่วนซอมบี้พลหอกที่เหลือก็หันกลับมาช่วยจูนรุมเ้าตัวสีดำที่เหลืออีกตัว ทว่า…
“ซ่าาา” เ้าตัวสีดำเหมือนจะโกรธจัดมากๆ มันยกดาบขนาดใหญ่ขึ้นก่อนจะเหวี่ยงลงมาโจมตีใส่จูนเต็มแรง แน่นอนว่าจูนเองก็เตรียมใจเอาไว้อยู่แล้ว เธอยกดาบขึ้นมาป้องกันการโจมตีของเ้าตัวสีดำตรงหน้า ทว่าความรุนแรงของมันทำลายทั้งดาบและแขนของจูนได้อย่างง่ายดาย
ตูม!!
ความรุนแรงของดาบใหญ่ในมือของเ้าตัวสีดำช่างน่าหวาดกลัวสมกับที่เห็นจริงๆ ร่างกายของจูนโดนคลื่นดาบที่กระแทกลงมาทำลายจนไม่เหลือซาก อย่าว่าแต่หัวใจกับศีรษะเลยแม้แต่เศษเสี้ยวร่างกายก็เหลือให้เห็นเพียงไม่กี่ชิ้นเท่านั้น ทว่า…
วูบ…
ร่างกายของจูนที่สลายเป็เศษเนื้อไปแล้วกำลังคืบคลานกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง ก่อนจะค่อยๆก่อตัวเป็ร่างกายของจูนเหมือนก่อนที่จะถูกทำลายไม่มีผิด ด้วยสกิลหัวใจแห่งอารันซาขอแค่หัวใจไม่ถูกทำลายก็สามารถฟื้นฟูร่างกายให้กลับมาเป็เหมือนเดิมได้ แต่สกิลไม่ได้บอกเสียหน่อยว่าหัวใจจะต้องอยู่ในร่างกาย
“ซ่า…” ท่าทีตกตะลึงของเ้าตัวสีดำเป็สิ่งที่จูนคาดคิดเอาไว้อยู่แล้ว มันคงนึกไม่ถึงหรอกว่าซอมบี้อย่างจูนสามารถตัดหัวใจออกจากร่างได้โดยไม่ตาย แถมตอนนี้หัวใจของเธอก็อยู่กับพี่ฝนที่หนีไปไกลแล้วเสียด้วย หากเ้าตัวสีดำไม่มีสกิลตามหาหัวใจของเธอโดยเฉพาะโอกาสชนะของจูนก็แทบจะแน่นอนแล้ว
“เข้ามาเลย…” จูนกำหมัดแน่นก่อนจะวิ่งตรงเข้าไปจู่โจมเ้าตัวสีดำไปพร้อมๆกับพวกพลหอกอย่างสุดแรง ตอนนี้เธอเสียดาบไปแล้วทำให้ต้องใช้ร่างกายเปล่าๆโจมตีเท่านั้น ถึงเ้าตัวสีดำจะฝีมือเหนือชั้นกว่าพวกพลหอกมากๆ แต่ไม่ว่ามันจะฟาดฟันใส่จูนกี่ครั้งจูนก็ยังสามารถฟื้นฟูร่างกายกลับมาต่อสู้กับมันได้อยู่ดี
เปรี้ยง!!
จูนรู้อยู่แล้วว่าเธอสู้เ้าตัวสีดำนี้ไม่ได้แน่ๆ แต่เงื่อนไขในการเอาชนะของจูนก็คือปล่อยให้เวลาผ่านไป 14 วันก็พอ ไม่ต้องฆ่าเ้าตัวสีดำก็ได้ แค่ยื้อมันเอาไว้จนเวลาหมดก็พอ แม้ใน่เวลานั้นเธอจะต้องตายเพราะดาบของเ้าตัวสีดำนั่นกี่ครั้งก็ไม่ใช่ปัญหา
ตูม!!
ทักษะการต่อสู้ของเ้าตัวสีดำนั้นน่าเหลือเชื่อจริงๆ ทั้งๆที่จูนและพลหอกอีก 2 ตัวช่วยกันรุมสุดแรงก็ยังแตะต้องตัวเ้าสีดำไม่ได้เลยสักนิด ดูเหมือนสกิลหัวใจแห่งอารันซาจะช่วยฟื้นฟูความเหน็ดเหนื่อยด้วยทำให้เ้าตัวสีดำสามารถสู้ได้อย่างต่อเนื่องโดยไม่ต้องหยุดพัก แต่ความสามารถนั้นซอมบี้ก็มีมาั้แ่แรกแล้ว จูนไม่มีความรู้สึกเหนื่อยและไม่มีความรู้สึกเ็ปมาั้แ่แรกแล้ว แม้จะต้องรับความหวาดกลัวจากการโดนคมดาบสังหารหลายต่อหลายรอบ แต่ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปแล้วกี่วันจูนก็ยังคืนชีพกลับมาสู้ได้อีกครั้งอยู่ดี
“ซ่า…” ดูเหมือนความสามารถฟื้นฟูความเหน็ดเหนื่อยจะไม่ได้ไร้ขีดจำกัด หลังจากเวลาผ่านไป 7 วันเ้าตัวสีดำก็เริ่มมีท่าทีเหนื่อยอ่อนให้เห็น แม้แต่มานาบนดาบของมันก็เริ่มเบาบางลงแล้ว หากไม่ใช่เพราะซอมบี้พลหอกทั้ง 2 ตัวโดนฆ่าไปก่อนหน้านี้โอกาสชนะของจูนก็ต้องมากขึ้นแน่ๆ
“อึก…” ถึงจูนจะไม่เหนื่อยแต่ความรู้สึกเหมือนตายทั้งเป็ที่เธอต้องรับหลายต่อหลายครั้งก็ทำเอาจูนแทบเสียสติ ทุกครั้งที่ร่างโดนทำลายและฟื้นคืนกลับมา ภาพความทรงจำที่เคยผ่านมาของจูนก็เหมือนถูกอ่านซ้ำทำเอาจูนนึกถึงวันเก่าๆขึ้นมาทุกที แต่เพราะภาพเ่าั้กลับทำให้จูนไม่เสียสติไปเสียก่อนเพราะทุกครั้งที่ได้เห็นภาพของคุณยายและเ้าน้องชายตัวน้อย จูนก็ยิ่งฮึดสู้เท่านั้น เธออยากกลับบ้านไปหาคุณยาย เธออยากกลับไปหาน้องชาย เธออยากจะเอาพี่ฝนกลับคืนมา เพราะอย่างนั้นเธอจะไม่ตายตรงนี้ และไม่เสียสติไปตรงนี้เด็ดขาด
ติ๊ง!!
[ ทำการเปลี่ยน นักรบชั้นสูงระดับ 1 ดาวแห่งเผ่าอารันซา เลเวล 118 เป็ซอมบี้ได้สำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์…. ]
[ ราชินีซอมบี้ จูน บรรลุเงื่อนไขสำเร็จ เลื่อนระดับเป็เลเวล 33… 34… 35… 36… 37… 38 ]
ใช้เวลาทั้งสิ้น 13 วันกับอีก 18 ชั่วโมง และการตายไปอีกนับไม่ถ้วน ในที่สุดจูนก็อาศัยจังหวะที่เ้าตัวสีดำพลาดท่าเพียงชั่วพริบตาเข้าไปกัดร่างของมันได้สำเร็จ นับว่าเป็โชคร้ายของเผ่าอารันซาจริงๆที่มาเจอเข้ากับโลกซอมบี้ เพราะร่างกายที่ละทิ้งความแข็งแกร่งของเกล็ดัเพื่อแลกกับความสามารถฟื้นฟูที่รวดเร็วนั้นกลับแพ้ทางเหล่าซอมบี้ที่แค่กัดก็สามารถแพร่เชื้อไวรัสเข้าไปในร่างกายได้แล้วเป็ที่สุด หากเจอเข้ากับศัตรูชนิดอื่นด้วยร่างกายที่ไม่มีวันาเ็และฟื้นฟูความเหนื่อยล้าได้อย่างรวดเร็วนั้นต้องสามารถฆ่าศัตรูที่เหนือกว่าได้อยู่แล้วแน่ๆ เพียงแต่เผ่าอารันซาคงไม่มีโอกาสได้แก้มืออีกแล้ว เพราะแผนการของจูนนั้นได้สำเร็จผลแล้วนั่นเอง
“พาเขาออกไป” รู้ตัวอีกทีสีของเกทก็เปลี่ยนจากสีแดงเป็สีขาวั้แ่เมื่อไหร่ก็ไม่ทราบ จูนที่เพิ่งเอาชนะศึกอันยากลำบากมาได้หันไปสั่งซอมบี้จอมเวทที่จับตัวจอมเวทเผ่าอารันซาที่กำลังแสดงสีหน้าหวาดกลัวออกมาไปส่งที่ตรงหน้าเกทเพื่อจะจบเื่นี้เสียที ขอเพียงโยนจอมเวทที่กำลังทำหน้างุนงงออกไปจากเกท ประตูมิติที่เชื่อมระหว่างโลกใบนี้กับโลกของพวกอารันซาก็จะปิดตัวลงเสียที
“เ้าค่ะองค์ราชินี” ซอมบี้จอมเวทก้มหัวลงรับคำสั่งก่อนจะพาจอมเวทเผ่าอารันซามุ่งหน้าไปยังเกทโดยไม่ให้มันขัดขืนได้แม้แต่น้อย
“เอ๊ะ…” ถึงทุกอย่างจะจบลงด้วยดีแล้ว แต่สิ่งที่จูนเพิ่งได้ยินก็ทำเอาจูนมึนงงไปหมด ทำไมซอมบี้เผ่าอารันซาถึงตอบรับเธอด้วยภาษาไทยได้ล่ะ หรือว่าสกิลควบคุมฝูงซอมบี้จะแปลได้แม้กระทั่งภาษาแปลกๆของเผ่าอารันซา แล้วทำไมจอมเวทคนนั้นถึงเรียกเธอว่าราชินีล่ะ และที่สำคัญเ้าตัวสีเขียวนั่นเป็ตัวเมียอย่างนั้นเหรอ บอกตามตรงว่าเธอแยกไม่ออกเลยสักนิด