ตอนที่ 16 ประกวดไอดอล
ครั้นพี่รองรับตัวน้องสาวมาไว้ในอ้อมกอดเขาอยากหัวเราะออกมาดังลั่นเพราะเหลือบเห็นน้องเบ้ปากพร้อมแลบลิ้นใส่ตนเป็การบอกถึงความไม่พอใจอย่างถึงที่สุดจึงหันหลังก้มหน้ากระซิบถามน้องแ่เบาเพราะกลัวชายชราเข้ามาร่วมฟังด้วยว่า
“เหยี่ยนเอ๋อร์น้องหิวนมหรืออยากได้อากาศเย็นกันแน่ อยากได้อะไรก่อนให้บอกพี่มาหน่อยสิ”
ครั้งนี้พี่รองจงใจให้โจทย์ยากกับน้องสาวตัวน้อยเพราะอยากรู้ว่าน้องจะมีความฉลาดเลิศล้ำมากเพียงใดพลางจ้องมองน้องสาวไม่กระพริบตาขณะเดินมายืนรอชั้นล่างซึ่งเป็จุดรอรถแท็กซี่เข้ามารับพวกตนอยู่กับกลุ่มครอบครัวซูในอาคารสำนักงานเขต
ครู่หนึ่งเทพตัวน้อยพยายามยื่นมือเล็กๆออกมานอกห่อผ้าทั้งสองข้างเป็การแสดงเจตนาชัดเจนถึงความ้าััอากาศหนาวเย็นนางพยายามอย่างยิ่งยวดในการสื่อสารกับเทพแห่งเหมันต์ให้ช่วยบันดาลหิมะตกลงมามากกว่าเดิมเพราะช่วยให้ตนสดชื่นแข็งแกร่งขึ้นถึงแม้ว่าจะทำให้แข็งแกร่งช้ามากกว่าการดื่มนมก็ตาม
“..........”
ซูหนิงหลงพลันยืนอ้าปากค้างโดยมีสองพี่น้องช่วยยืนบังตนกับน้องสาวไว้จากสายตาชายชราอย่างรู้หน้าที่เขาไม่คาดคิดว่าน้องสาวจะฉลาดเหนือกว่าจินตนาการเพราะการที่น้องไม่ตอบแต่แสดงออกมาโดยตรงแทนย่อมหมายความว่าน้องเข้าใจคำพูดเ่าั้ได้นั่นเอง
อย่างไรก็ตามเขาไม่มีเวลาอธิบายให้สองพี่น้องเข้าใจเพราะรถแท็กซี่มาจอดเทียบรับพวกตนแล้วจึงผลุนผลันเข้าไปนั่งระหว่างกลางสองพี่น้องในเบาะหลังเหมือนเดิมก่อนลอบส่ายหน้าเป็เชิงปฏิเสธกับพี่น้องร่วมสาบานเพราะยังไม่พร้อมบอกถึงความ้าของน้องสาวในเวลานี้
ขณะรถแท็กซี่กำลังแล่นผ่านอาคารสำนักงานเขตซูหนิงหวงเหลือบเห็นผู้คนจำนวนหนึ่งพากันเดินถือป้ายออกมาติดตั้งไว้หน้ารั้วสำนักงานเขตเขาเอี้ยวตัวมองผ่านกระจกหลังรถจนลับสายตาด้วยท่าทางตื่นเต้นยินดี กระทั่งรถเลี้ยวเข้าหัวมุมถนนจึงตัดใจหันกลับมาแล้วพบท่าทีแสดงความสงสัยใคร่รู้จากทุกคนจึงเกาศีรษะด้วยความเขินอายแล้วบอกถึงท่าทางผิดปกติของตนให้ทุกคนรู้ว่า
“แหะ ๆ เมื่อตะกี้ผมเห็นป้ายมาติดอยู่หน้าสำนักงานเขตพอดีแล้วมันมีข้อความเกี่ยวกับประกวดไอดอลด้วย ผมเลยพยายามมองอ่านให้ชัดเจน แต่มันเห็นไม่ชัดนักก็เลยมองนานไปหน่อยครับ”
ชายชราเอี้ยวคอมองทางเบาะหลังด้วยความสงสัยเช่นกันพอได้ยินคำตอบจากหลานชายคนเล็กแล้วยังได้เห็นผลงานการแสดงจากเมื่อคืนซึ่งเขาชื่นชอบเป็อย่างมากพลางนึกถึงความจำเป็บางอย่างขึ้นมาจึงบอกกับหลานชายทุกคนอย่างมีเมตตาว่า
“จริงสิ!ปู่ก็ลืมไปเลยว่าต้องให้เงินหลานเพิ่มอีกหน่อยทุกคนจำเป็ต้องมีโทรศัพท์ติดตัวไว้ด้วย ถ้าจะไปประกวดไอดอลละก็ยิ่งต้องมีโทรศัพท์กับเสื้อผ้าชุดใหม่ให้ทันสมัยกว่านี้ ไว้บ่ายนี้ค่อยมาซื้อกันเองได้ไหม”
“ขอบคุณครับปู่”
ซูหนิงหลงชิงตอบรับคำสั่งจากชายชราก่อนพี่น้องคนอื่นพลางลอบส่งสายตาปรามพี่น้องไว้เพราะไม่้าให้ชายชรารู้ว่าพวกตนมีโทรศัพท์มือถือเรียบร้อยแล้วฉะนั้นเงินชายชราควรนำไปใช้จ่ายอย่างอื่นซึ่งมีความเหมาะสมแทน โดยเฉพาะการซื้อนมมากักตุนไว้เป็พิเศษสำหรับน้องสาวเนื่องจากยังไม่แน่ใจว่าจะต้องปิดบังชายชราเื่กินจุของน้องอีกนานเพียงใด
สองพี่น้องร่วมสาบานเข้าใจได้ถึงเจตนาของน้องรองในกลุ่มแต่ละคนต่างยั้งปากไว้สอบถามกันในภายหลังถึงหลายเหตุการณ์ที่ผ่านมาเพราะต่างเชื่อมั่นต่อการตัดสินใจของน้องรองผู้ชาญฉลาดมากที่สุด
ต่อจากนั้นชายชราให้รถแท็กซี่จอดรออยู่หน้าซูเปอร์มาร์เก็ตแห่งหนึ่งโดยปล่อยให้หลานชายสองคนลงไปเลือกซื้ออาหารเพราะมื้อเช้าทุกคนรับประทานไปมากจนแทบหมดสิ้นทุกอย่างเขากลัวว่าเมื่อกลับไปถึงบ้านแล้วจะไม่มีอาหารให้ทุกคนรับประทานอย่างเพียงพอโดยเฉพาะต้องซื้อนมไว้ให้หลานสาวมากหน่อยเพราะเห็นการดื่มจากเมื่อคืนก็ทำให้ตกอกใมากพอแล้วทว่ายังพอทำใจยอมรับความผิดปกติของหลานสาวได้จึงบอกกับหลานชายคนโตและคนเล็กด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า
“เดี๋ยวให้รถจอดรอครู่หนึ่งพากันไปซื้ออาหารและนมมาให้เหยี่ยนเอ๋อร์เยอะหน่อยนะ ท่าทางหลานปู่คนนี้จะกินจุทีเดียวซื้ออาหารสดมาตุนไว้ทำกินเองมื้อต่อไปด้วยล่ะ ตู้เย็นบ้านปู่มันว่างเปล่ามานานแล้วยังไงก็ซื้อมาให้เต็มที่เลย อยากกินอะไรก็พากันซื้อมาวัยกำลังโตแบบนี้ต้องกินให้อิ่มถึงจะตัวสูงเพิ่ม.....เข้าใจไหม”
ชายชรากล่าวพร้อมยื่นเงินให้สองหลานชายจากเบาะหน้าอีกหลายร้อยหยวนอย่างไม่ตระหนี่เขามีเงินเก็บมากพอใช้จ่ายอย่างสบายในยามแก่เฒ่าพลางคิดว่าการมีหลานเพิ่มขึ้นอีกหลายคนไม่ได้ทำให้ตนยากจนลงทว่าในทางกลับกันได้ช่วยเพิ่มความสุขทางใจมากกว่า ฉะนั้นจึงไม่คิดเก็บไว้ใช้จ่ายสำหรับตนเพียงลำพังเหมือนเดิม
“ขอบคุณครับปู่!”
ซูหนิงอันและซูหนิงหวงพูดขอบคุณชายชราด้วยความซาบซึ้งใจก่อนพากันผลุนผลันลงไปจากรถแท็กซี่โดยเร็วเพราะไม่้าให้รถจอดรอนานเกินไปทว่าคนขับรถไม่เป็กังวลใจเท่าใดนักเนื่องจากได้ค่าเสียเวลาจากชายชราเพิ่มเติมจึงทดแทนเวลารอคอยได้พอดี
ซูหนิงหลงหรี่ตามองชายชราจากเบาะหลังอย่างพิจารณาเขาพบว่าในคำสั่งของชายชราได้พูดถึงน้องสาวไว้อย่างมีนัยพลางคิดว่าอาจต้องเปิดเผยความลับกินจุของน้องออกไปเพื่อความสบายใจในการอยู่อาศัยร่วมกันโดยเกิดความรู้สึกเชื่อมั่นในตัวชายชราขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผลอาการเช่นนี้คล้ายกับเมื่อครั้งวิ่งเข้าไปอุ้มทารกมาจากพื้นในศาลเ้าร้างนั่นเอง
ตาแก่นี่เป็คนไม่เลวเลยเขาน่าจะยอมรับความพิลึกของข้าได้ เช่นนั้นพี่ชายข้าก็อย่าปิดบังเขาเลยบอกออกไปให้ชัดเจนซะ จะได้ไม่ต้องหลบซ่อนเื่อาหารของข้าอีกดีไม่ดีตาแก่อาจช่วยหาอาหารมาให้ข้าเพิ่มเองด้วยนา
เทพตัวน้อยดูดนิ้วเล่นแก้เครียดนางประเมินจากหลายสิ่งรอบด้านจนเชื่อมั่นในตัวชายชราจึงไม่อยากให้บรรดาพี่ชายต้องทำตัวหลบซ่อนในความแปลกประหลาดของตนอีกเพราะรู้ดีว่าแต่ละคนต่างรู้สึกเหน็ดเหนื่อยกันเพียงใดฉะนั้นนางจึงส่งพลังสื่อสารกับพี่ชายคนรองหวังให้เขาเป็คนบอกกับชายชราให้เร็วที่สุดอย่างน้อยนางอาจมีโอกาสได้รับนมเพิ่มเป็เงาตามตัวเช่นกัน
เห็นทีคงต้องบอกปู่เกอเื่กินจุของเหยี่ยนเอ๋อร์ดีกว่าถ้าปู่เกอยอมรับความประหลาดของน้องได้ก็คงดี พวกเราจะได้ไม่ต้องหลบซ่อนอีก
ซูหนิงหลงพยักหน้าคิดวางแผนในใจอย่างมีความหวังเขาตั้งใจบอกกับพี่น้องร่วมสาบานก่อนว่าตนจะเป็คนเจรจากับชายชราเอง โดยหวังว่าผลลัพธ์ในการบอกความจริงจะไม่เลวร้ายจนเกินไปเนื่องจากตนและพี่น้องต่างรู้สึกเหน็ดเหนื่อยต่อการต้องทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆปิดบังความลับของน้องอีก ทั้งคิดว่าชายชราน่าจะยอมรับความจริงได้
สักพักหนึ่งพี่ใหญ่และน้องเล็กกลับมายังรถแท็กซี่ซึ่งจอดรออยู่ในตำแหน่งเดิมทั้งสองคนต่างหอบข้าวของพะรุงพะรังซึ่งครึ่งหนึ่งเป็อาหารการกินของผู้ใหญ่ขณะอีกครึ่งหนึ่งมีพี่ใหญ่เป็คนอุ้มอย่างทะนุถนอมเอง นั่นคือนมโคสดพาสเจอร์ไรซ์มากถึงยี่สิบขวด
ชายชราเหลือบเห็นนมจำนวนมากเกินคาดการณ์จึงเอ่ยทักหลานชายคนโตด้วยความอยากรู้ว่า
“เอ๋! เสี่ยวอัน...ซื้อนมมาเยอะขนาดนี้กะจะให้เหยี่ยนเอ๋อร์กินเป็เดือนเหรอไง เดี๋ยวนมก็บูดทิ้งเสียเปล่าหรอก”
“ไม่หรอกครับปู่เกอพวกเรารีบกลับบ้านดีกว่า ดูท่าเหยี่ยนเอ๋อร์จะหิวนมแล้ว”
ซูหนิงหลงเหลือบเห็นการส่งสัญญาณจากสองพี่น้องขณะทั้งคู่กำลังหอบข้าวของก้าวขึ้นนั่งทางเบาะหลังรถเขาเป็คนตอบแทนสองพี่น้องเพราะไม่อยากให้พูดความลับน้องสาวต่อหน้าคนขับรถแท็กซี่เขา้ากลับไปถึงบ้านแล้วป้อนนมน้องสาวพร้อมกับให้ปู่รับชมการดื่มนมอันมากผิดปกติของน้องเองพลางคิดว่าไม่จำเป็ต้องปิดบังความลับอีกต่อไปเพราะตอนนี้พวกตนเป็สมาชิกของตระกูลซูอย่างสมบูรณ์แล้วนั่นเอง
“งั้นรีบกลับเถอะ”
ชายชราพยักหน้าเข้าใจเพราะได้ยินเสียงร้องไห้งอแงของทารกน้อยจึงรับรู้ตามคำบอกของหลานชายคนกลางเขาคิดว่าควรไปสอบถามรายละเอียดที่บ้านดีกว่าเพราะหิมะเริ่มตกลงมาหนาตากว่าเดิมซึ่งอาจทำให้หลานสาวตัวน้อยป่วยไข้ได้
หึ ๆ ถูกต้องแล้วข้ากำลังหิว!หิวนมมาก!นมในภพโลกอร่อยกว่าที่ข้าเคยดื่มมาก่อน แต่คงต้องรอให้ถึงบ้านก่อนสินะงั้นข้านอนเอาแรงก่อนแล้วกัน ไม่งั้นพลังปราณเพิ่งฟื้นฟูได้นิดเดียว เดี๋ยวมันจะหดหายไปเสียก่อน
เทพตัวน้อยหยุดเบ้ปากส่งเสียงร้องไห้อีกนางรู้แล้วว่าจำเป็ต้องรอให้ถึงบ้านก่อนจึงจะมีสิทธิ์ดื่มนมได้เพราะพี่ชายต่างช่วยกันปิดบังความลับเื่การกินจุของตนอยู่ฉะนั้นไม่สามารถดื่มนมต่อหน้าคนแปลกหน้าหรือต่อหน้าชายชราในทันทีจากนั้นนางหลับตาพริ้มพร้อมอ้าปากหวอนอนหลับพักผ่อนต่อไปอย่างผ่อนคลาย
กระทั่งซูเทียนเหยี่ยนรู้สึกหิวจนอดรนทนไม่ไหวพร้อมกับมีเสียงท้องร้องโครกครากนางลืมตาขึ้นฉับพลันแล้วเหลือบเห็นพี่ชายคนรองยิ้มอยู่ต่อหน้าด้วยท่าทางรู้เท่าทันก่อนมีเสียงพูดจากเขาด้วยความเข้าใจต่อท่าทีเปลี่ยนไปมาของตนว่า
“เหยี่ยนเอ๋อร์ตอนนี้กลับมาถึงบ้านแล้ว คงเหนื่อยแล้วก็หิวมากซินะ ปู่เกอก็อยู่ที่นี่ด้วยน้องดื่มนมตามสบายเลยนะ”
เทพตัวน้อยกวาดตามองรอบตัวด้วยความสงสัยพอเห็นว่าตนนอนอยู่ท่ามกลางพี่ชายสามคนและชายชราซูเกอ โดยมีพี่รองเป็คนถือขวดมีจุกนมจ่อปากอยู่แต่ยังไม่ยอมยัดจุกนมให้เข้าปากตนพลางรับรู้ได้ทันทีว่าเขาคง้าให้แสดงการดื่มนมอย่างเป็ธรรมชาติโดยหวังให้ชายชราทำความเข้าใจและคุ้นเคยต่อความผิดปกติของตนจึงยื่นมือทั้งสองข้างออกมาจากห่อผ้าแล้วประคองขวดนมให้พร้อมรับน้ำนมไหลเข้าปากอย่างผ่อนคลายทันที
“อ๊ะ! นั่น!นั่นเหยี่ยนเอ๋อร์!เหยี่ยนเอ๋อร์ถือขวดนมเองก็เป็ด้วยเหรอ”
ชายชราอุทานด้วยความประหลาดใจแกมยินดีเขาไม่คาดคิดว่าคำพูดอันน่าเหลือเชื่อของหลานชายทั้งสามคนก่อนหน้าจะเป็เื่จริงพอเห็นหลานสาวอายุไม่กี่วันสามารถบังคับมือทั้งสองข้างพร้อมนิ้วมือเล็ก ๆมาประคองขวดนมเองโดยไม่ต้องมีคนพูดบอกหรือกระตุ้นได้กลายเป็ภาพเหนือจินตนาการไปในทันใด
“เดี๋ยวปู่เกอจะเห็นอะไรมากกว่านี้ครับ”
ซูหนิงหวงยืนขนาบชายชราอยู่กับพี่ใหญ่คนละฝั่งเขาบอกชายชราด้วยน้ำเสียงลึกลับพลางลอบสบตากับพี่น้องอีกสองคนอย่างเข้าใจกันเขารับรู้แผนการของพี่รองก่อนจะให้นมแก่น้องสาวไม่นานนักโดยเห็นด้วยต่อการเปิดเผยความจริงเพราะตอนนี้ทุกคนมีชื่อในทะเบียนบ้านตระกูลซูเรียบร้อยฉะนั้นไม่ควรปิดบังความลับน้องสาวไว้อีกทั้งอยากให้ชายชราได้เตรียมตัวเตรียมใจแต่เนิ่นในการพบเห็นเด็กอัจฉริยะเหนือความคาดหมายแบบนี้
ชายชราจ้องมองทารกตามสายตาของหลานชายทุกคนเขาอ้าปากค้างตกตะลึงอีกหลังจากเพิ่งตกตะลึงต่อการประคองขวดนมด้วยตัวทารกเองไม่นานนักพอเห็นว่าขวดนมขนาดหลายออนซ์ถูกทารกน้อยดื่มหมดในเวลาไม่กี่วินาทีพลางเบิกตากว้างตื่นใอย่างไม่เชื่อสายตาแล้วอุทานเสียงดังว่า
“ฮ้า! เหยี่ยนเอ๋อร์กินจุขนาดนี้เชียวเหรอนี่มันอัศจรรย์เกินไปแล้วนะ”
“ยังไม่หมดครับปู่เกอดูต่อไปก่อนครับ”
พี่ใหญ่จับแขนประคองชายชราข้างกายไว้ทันทีเขารับรู้ได้ถึงท่าทางโงนเงนของผู้เป็ปู่หมาด ๆพลางเข้าใจได้ถึงเหตุการณ์ประหลาดจนอาจทำให้ชายชราล้มพับหมดสติอย่างไม่ทันตั้งตัวได้พอเห็นน้องเล็กช่วยจับแขนอีกข้างของชายชราไว้แน่นจึงปล่อยให้น้องรองบรรจุนมในขวดใหม่แล้วนำไปจ่อปากน้องอีกครั้งด้วยความเข้าใจ
569
