หลังจากการฝึกฝนที่แสนโหดร้ายผ่านไปหลายวัน ซูหลันก็เริ่มชินกับความเหนื่อยล้าและความท้าทายที่หลงเฉินมอบให้ แม้ว่าจะเป็การฝึกที่หนักหนา แต่เธอก็รู้สึกว่าพลังของเธอเริ่มเสถียรขึ้น และความสามารถในการควบคุมพลังิญญาของจิ้งจอกเก้าหางก็เริ่มก้าวหน้า
ในเช้าวันนี้ หลงเฉินพาซูหลันไปยังยอดเขาสูงสุดของหุบเขา ที่นั่นเป็สถานที่สงบเงียบ มีทิวทัศน์ที่งดงามของหมู่เมฆและป่าไม้ที่ทอดยาวออกไปไกลจนสุดสายตา
“เ้าเริ่มเข้าใจพลังในตัวเองแล้ว แต่เ้ายังขาดบางสิ่งที่จะทำให้พลังของเ้าสมบูรณ์” หลงเฉินกล่าวขณะมองออกไปยังทิวทัศน์ที่กว้างใหญ่
ซูหลันสงสัยว่าเขาหมายถึงอะไร “ข้าขาดอะไรหรือเ้าคะ? ข้าพยายามฝึกฝนอย่างหนักแล้ว แต่พลังนี้ยังไม่เสถียรอย่างที่ควรเป็”
หลงเฉินหันมามองเธอด้วยสายตาที่แฝงไปด้วยความลึกซึ้ง “เ้าขาดความเชื่อมั่นในตนเอง พลังของจิ้งจอกเก้าหางนั้นมาจากหัวใจของเ้าเอง หากจิตใจของเ้าไม่มั่นคง พลังนั้นก็จะไม่สามารถทำงานได้อย่างเต็มที่”
คำพูดของหลงเฉินทำให้ซูหลันนิ่งคิด เธอเริ่มตระหนักว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอมุ่งเน้นไปที่การเพิ่มพลังทางกายภาพและการควบคุมิญญา แต่เธอลืมที่จะทำให้จิตใจของเธอแข็งแกร่งและมั่นคง
“จงนั่งสมาธิและเปิดใจรับพลังธรรมชาติรอบตัวเ้า” หลงเฉินสั่งพร้อมกับนั่งลงข้างๆ ซูหลัน “เมื่อจิตใจเ้าแน่วแน่ พลังของเ้าจะเป็หนึ่งเดียวกับธรรมชาติ”
ซูหลันทำตามคำสอนของอาจารย์ เธอหลับตาและนั่งสมาธิอย่างเงียบๆ ความสงบเริ่มแทรกซึมเข้ามาในใจของเธอ เธอรู้สึกถึงสายลมที่พัดผ่านเบาๆ และเสียงของธรรมชาติรอบตัว เสียงนกร้อง เสียงลำธารที่ไหลเป็สาย ความรู้สึกเชื่อมโยงกับโลกภายนอกทำให้เธอรู้สึกว่าพลังในตัวเริ่มคลี่คลายออก
หลงเฉินเฝ้ามองเธอด้วยสายตาที่พึงพอใจ “ใช่แล้ว นี่แหละคือสิ่งที่เ้า้า จงจำไว้ว่าพลังิญญาของเ้ามันไม่ใช่แค่การต่อสู้เท่านั้น แต่เป็การเข้าใจโลกและตนเอง”
เวลาผ่านไป ซูหลันค่อยๆ เริ่มรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงในตัวเธอ พลังิญญาของจิ้งจอกเก้าหางเริ่มเคลื่อนไหวในร่างกายของเธออย่างอิสระมากขึ้น ความอึดอัดที่เคยรู้สึกหายไป และความสามารถในการควบคุมพลังของเธอก็ดีขึ้นอย่างมาก
เมื่อการฝึกสมาธิสิ้นสุดลง ซูหลันลืมตาขึ้นและพบว่าร่างกายและจิตใจของเธอรู้สึกเบาสบายมากกว่าที่เคยเป็ เธอยิ้มอย่างมั่นใจ
“ขอบคุณค่ะ อาจารย์” ซูหลันพูดพร้อมโค้งศีรษะด้วยความเคารพ
หลงเฉินพยักหน้าเล็กน้อย “เ้ากำลังเดินบนเส้นทางที่ถูกต้อง จงจำไว้ว่า การฝึกฝนนั้นไม่ได้จบลงแค่ที่การเพิ่มพลัง แต่เป็การเติบโตทั้งทางร่างกายและจิตใจ”
การฝึกฝนยังคงดำเนินต่อไป แต่ซูหลันรู้สึกถึงความมั่นคงในตนเองมากขึ้น เธอพร้อมที่จะเผชิญกับบททดสอบใหม่ๆ ที่กำลังรออยู่ และเธอรู้ว่าด้วยคำสอนของหลงเฉิน เธอจะสามารถปลดล็อกพลังจิ้
งจอกเก้าหางได้อย่างสมบูรณ์