ตื๊อรักนายน้ำแข็ง_End

        “อลิสฉันขอโทษจริงๆ ฉันไม่มีทางเลือก พี่ชายเธอขู่ฉัน ถ้าว่าฉันไม่ยอมบอกว่าเธอไปไหน ไปอยู่กับใคร เขาจะหาเรื่องฉันให้ฉันตกงาน เธอก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าพี่ชายเธอทำได้อย่างนั้น ฉันขอโทษจริงๆ นะ”

        เจสก้ากล่าวขอโทษขอโพยบุรัสกรเป็นการใหญ่ ขณะที่ภายในใจก็รู้สึกผิดต่อเพื่อนเป็นอย่างมาก ที่พูดเรื่องของบุรัสกรให้เซนอลรับรู้ ทั้งที่บุรัสกรก็บอกไม่ให้พูดๆ แต่จะให้เจสก้าทำยังไงได้ล่ะ หากเจสก้าจะต้องตกงาน แล้วจะเอาที่ได้กินที่ไหนใช้ งานทุกวันนี้ก็ใช่จะหากันได้ง่ายๆซะเมื่อไร

        “ฉันไม่โกรธเธอหรอก ฉันโกรธพี่ฉัน หึ!... เซนอลนะเซนอล แค่มาเที่ยวเอง ไม่ได้ถูกจับตัวไปสักหน่อย จะอะไรกันนักกันหนาก็ไม่รู้”

        บุรัสกรพูดอย่างไม่ถือสาหาความ และไม่ถือโทษโกรธเจสก้าแต่อย่างใด เพราะรู้ดีและเข้าใจกีว่าเพื่อนก็ไม่อยากที่จะพูดหรอก แต่ถูกขู่บังคับให้พูด หากเป็นเธอเองถูกขู่บังคับอย่างนั้น เธอก็คงจะยอมพูดเหมือนกันนั่นแหละ

        ซึ่งเจสก้าพยายามโทรหาบุรัสกรแล้วก่อนหน้านี้ แต่โทรยังไงก็สายไม่ว่างสักที ที่ไม่ว่างเนื่องจากบุรัสกรกำลังพูดสายอยู่กับเซนอลนั้นเอง แต่เจสก้าไม่ท้อถอย ยังคงพยายามโทรหาบุรัสกรให้ได้ เพราะกลัวว่าเพื่อนจะโกรธ จนกระทั่งบุรัสกรตัดสายจากเซนอล เจสก้าสามารถโทรได้ และได้พูดคุยกันอยู่ในขณะนี้

        “เซนอลคงจะเป็นห่วงเธอมากนั่นแหละ ก็เธอเล่นไปเลยกำหนดเวลากลับมาหลายวันแล้วนี่นะ แล้วว่าแต่ว่าเมื่อไหร่เธอจะกลับสักที?... ถ้ายังไม่กลับมีหวังเซนอลไปตามถึงที่นั่นแน่”

        เจสก้ารู้เหมือนอย่างที่บุรัสกรรู้นั่นแหละว่า เซนอลทั้งรักทั้งหวงทั้งห่วงน้องสาวคนนี้เป็นนักหนา ขนาดว่าโตจนทำงานทำการได้แล้ว ก็ยังทำเหมือนว่าน้องสาวยังคงเป็นเด็กอยู่อย่างเดิม ทั้งที่ไม่จำเป็นจะต้องเป็นห่วงมากขนาดนั้นเลยก็ได้

        “ฉันก็หวั่นใจอยู่เหมือนกัน เพราะก่อนเธอโทรหาฉัน ฉันคุยกับเขา เขาพยายามถามว่าฉันอยู่ที่ไหน จะมารับ แต่ฉันไม่บอก”

        “มิน่าล่ะ ฉันถึงพยายามโทรหาเธอจนมือจะหงิกอยู่แล้ว ก็โทรไม่ติดสักที เพราะเธอคุยอยู่กับเซนอลนี่เอง เร็วดีแท้ พึ่งมาขู่บังคับฉันไปแท้ๆ พี่ชายเธอนี่”

        บุรัสการบอกเล่าถึงการพูดคุยกับเซนอลให้เจสก้าฟัง เจสก้าจึงรู้เลยว่าตัวเองตามหลังเซนอลไปหนึ่งก้าว จึงพร่ำบ่นให้บุรัสกรฟังซะเลย ซึ่งตอนแรกเจสก้าคิดว่าจะโทรมาบอกให้บุรัสกรรู้ตัวก่อน แต่ก็ไม่ทันเซนอลเอาเลยจริงๆ

        “อย่างนี้แล้ว เธอจะเอายังไงต่อล่ะอลิส?”

        เจสก้าถามบุรัสกรด้วยความเป็นห่วง เพราะหากเซนอลรู้อย่างนี้แล้ว เซนอลคงได้บินไปหาบุรัสกร เพื่อรับตัวบุรัสกรกลับชัวร์ และไหนจะเรื่องของบาร์ธาซ่าร์อีก ซึ่งตอนนี้บุรัสกรกับบาร์ธาซ่าร์ก็กำลังจะไปกันได้สวย เซนอลจะยอมให้สองคนนี้คบกันหรือเปล่าก็ไม่รู้

        “เฮื่อออออออ......ยังไม่รู้เลย ฉันคงจะต้องคุยกับบาร์ธาซ่าร์ก่อนน่ะว่าจะเอายังไงกันดี”

        บุรัสกรถอนสายใจออกมาแรงๆ ก่อนจะตอบคำถามของเจสก้า อย่างไม่รู้จะทำอะไรยังไงดีในตอนนี้ เพราะเธอไม่คิดว่าเซนอลจะรู้เรื่องของเธอกับบาร์ธาซ่าร์เร็วปานนี้ ตอนแรกเธอจะยื้อเวลาไปนานๆ แล้วถึงจะค่อยเผยบอกทั้งเซนอลและพ่อของเธอรู้

        “อืม... คิดจะทำอะไรยังไงต่อไป ก็รีบๆ แล้วกัน ฉันคิดว่าไม่ช้าไม่นานนี่หรอก พี่ชายของเธอจะต้องไปที่นั่น เพื่อไปพาเธอกลับ”

        เจสก้ากล่าวบอกบุรัสกร อย่างไม่รู้จะช่วยเพื่อนยังไงเหมือนกัน เพราะขนาดตัวเองยังรับมือกับเซนอลไม่ไหวเลย ยังต้องเปิดเผยความลับของบุรัสกรให้รู้ไปแล้ว จึงทำได้เพียงแค่พูดให้เพื่อนเร่งทำอะไรๆ ที่คิดว่าเป็นหนทางที่ดี กับทั้งตัวบุรัสกรเองและบาร์ธาซ่าร์

        “เฮื่อออออออ... วุ่นวายจริงๆ เลยเชียวเซนอลเนี้ย”

        บุรัสกรต่อว่าพี่ชายของตัวเองให้เจสก้าฟัง จากนั้นคนทั้งสองก็ตัดการสนทนาจากกันไป บุรัสกรนั่งนิ่งอยู่ขอบเตียงนอนกว้างขวางหนานุ่ม ภายในใจครุ่นคิดไปว่าจะทำอะไรยังไงดี แต่จนแล้วจนรอดก็คิดไม่ตกสักที

        ในเมื่อเธอคิดไม่ออก จึงลุกขึ้นก้าวเดินตรงไปยังห้องน้ำ เพื่ออาบน้ำชำระล้างร่างกาย ค่อยมาแต่งตัวลงไปพบกับบาร์ธาซ่าร์ เพื่อพูดคุยหารือเรื่องที่พึ่งเกิดขึ้นมาเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่แล้วให้เขาฟัง จะได้ช่วยกันหาทางออก ในสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นเร็วๆ นี้

๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔