กลิ่นเขม่าควันไฟปะปนกับกลิ่นสารเคมีดับเพลิงยังคงอบอวลหนาแน่นอยู่ทั่วบริเวณซากปรักหักพังของคลับ THE ECLIPSE
ยามบ่ายแก่ๆ ท่ามกลางซากปรักหักพังสีดำสนิทของคลับหรูย่านทองหล่อ หยดน้ำสกปรกที่ตกค้างจากการฉีดน้ำดับเพลิงยังคงหยดแหมะลงมากระทบเศษกระจกแตกเกลื่อนกลาดสะท้อนผืนฟ้าสีเทาหม่น้า เ้าหน้าที่ตำรวจแผนกพิสูจน์หลักฐานและนักดับเพลิงกำลังช่วยกันตรวจสอบเก็บรวบรวมกู้เศษข้อมูลอย่างเคร่งเครียด "ผู้กองกานต์" ยืนนิ่งอยู่กลางโถงเต้นรำหลักที่เคยเต็มไปด้วยแสงสีตระการตา ทว่ายามนี้เหลือเพียงซากเสาเหล็กบิดเบี้ยว ฝ้าเพดานที่ร่วงหล่นลงมาทับโซฟาหนังสีแดงจนไม่เหลือชิ้นดี เขายกผ้าเช็ดหน้าขึ้นปิดจมูกพยายามกลืนกลิ่นฉุนกึกของยางและแอลกอฮอล์ที่ไหม้ไฟลงคออย่างลำบาก หัวหน้าหน่วยพิสูจน์หลักฐานเดินเข้ามาหาเขา แววตาเคร่งขรึม
"ผู้กองครับ... จากการตรวจสอบจุดปะทุไฟ เราพบคราบน้ำมันเบนซินและสารเร่งปฏิกิริยาเคมีประเภทน้ำมันชักเงาผสมทินเนอร์กระจายอยู่ตามห้อง VIP ทุกห้อง ชัดเจนว่าคนร้ายมีความชำนาญสูงมาก มันจงใจเทราดเชื้อเพลิงบนกล่องควบคุมเซิร์ฟเวอร์หลักของกล้องวงจรปิด เพื่อให้ไฟเผาทำลายฮาร์ดดิสก์ข้อมูลทั้งหมดอย่างไร้ร่องรอย งานนี้ลบลายนิ้วมือแฝงและประวัติการเข้าใช้งานไปจนหมดสิ้นครับ"
กานต์เม้มปากแน่น ความโกรธแค้นต่ออิทธิพลมืดพุ่งสูงขึ้นในอก ทว่าสมองของเขาก็คิดวิเคราะห์อย่างฉับไว หากฆาตกรจงใจทำลายหลักฐานวงจรปิดในคลับ ย่อมแสดงว่าในคืนเกิดเหตุมีเบาะแสสำคัญบางอย่างในบาร์แห่งนี้ที่เกี่ยวข้องกับบุคคลภายนอกและภายใน เขาหวนนึกถึงคำให้การของมุกดาและเจนนี่ โฮสเตสรุ่นใหญ่ที่เคยพูดถึงปมขัดแย้งลึกลับในร้าน กานต์ตัดสินใจเดินทางไปพบเจนนี่ที่ห้องเช่าพักส่วนตัวเพื่อสอบปากคำเชิงลึกทันที
ปมลึกลับและจุดเริ่มต้นของแรงจูงใจสีเทานั้น ย้อนกลับไปเมื่อสองเดือนก่อนเกิดคดีฆาตกรรม...
ในห้องแต่งตัวโฮสเตสที่ว่างเปล่าและปิดไฟเงียบงันก่อนที่คลับจะเปิดต้อนรับลูกค้า "เจนนี่" โฮสเตสรุ่นพี่วัยสามสิบสองปี นั่งทอดถอนหายใจจ้องมองใบหน้าตัวเองในกระจกเงานิ่ง นิ้วมือเรียวสั่นเทาลูบไล้ไปตามแนวริ้วรอยและความเหี่ยวย่นรอบดวงตาที่เริ่มปรากฏเด่นชัดขึ้นทุกวัน แม้จะพยายามพอกทับด้วยครีมรองพื้นและแป้งราคาแพงหลายชั้นเพื่อบดบังความชราก็ตาม เธอเริ่มยอมรับความจริงอันโหดร้ายว่าตนเองกำลังเผชิญหน้ากับมรสุมชีวิตครั้งใหญ่ รูปร่างหน้าตาและผิวพรรณที่เริ่มแห้งเหี่ยวและโรยราตามกาลเวลาทำให้เธอไม่สามารถดึงดูดใจแขกกระเป๋าหนาอ้วนพุงพลุ้ยให้หันมาเทดริ้งก์หนักๆ ได้เหมือนสมัยสาวๆ หรือเทียบเท่าพวกโฮสเตสรุ่นน้องพราวเสน่ห์อย่างรษาได้เลย ยอดจำหน่ายเหล้าและดริ้งก์ที่ลดฮวบจนน่าใจหาย ส่งผลให้ส่วนแบ่งค่านายหน้าหดหายไปเกือบหมดจนแทบไม่พอใช้จ่ายดอกเบี้ยหนี้เงินกู้นอกระบบพวกลูกหนี้มาเฟียหน้าโหดที่เพิ่งบุกมาเตะบานประตูห้องพักข่มขู่จะทำร้ายร่างกายเธอและน้องสาว และค่าใช้จ่ายฟอกไตบวกค่ายาประคองชีวิตของแม่บังเกิดเกล้าที่ป่วยเรื้อรังนอนติดเตียงอยู่ที่ต่างจังหวัด เจนนี่รู้สึกสับสนและตกอยู่ในสภาวะจนตรอกตรมขมขื่นจนแทบคลั่งอยู่คนเดียว
และในความมืดมนสีเทาของโชคชะตานั่นเอง "เก่ง" ลูกน้องมือขวาหน้าเหี้ยมของเสี่ยชัชมาเฟียใหญ่ ก็ก้าวเดินเข้ามาหาเธอและยื่นข้อเสนอทางสว่างสีดำให้แก่เธอช้าๆ
"เจนนี่... พี่เห็นเธอทำงานเหนื่อยมาหลายปีแต่เงินเก็บไม่มีเลยนะ" เก่งกระซิบแ่เบาขณะดึงเธอมาคุยที่ซอกทางเดินหลังห้องน้ำคลับที่มีกลิ่นอับชื้น "เสี่ยชัชมีงานพิเศษรายได้งามมาเสนอ แค่เธอช่วยนำยาล็อตใหญ่เกรดพรีเมียมพวกนี้ไปแอบขายปล่อยของให้พวกเสี่ยๆ ไฮโซในห้อง VIP ของร้านดิอีคลิปส์เป็ระยะๆ ไม่ต้องทำบ่อยหรอก เลือกเฉพาะแขกกระเป๋าหนักที่ไว้ใจได้ เสี่ยจะแบ่งเปอร์เซ็นต์ให้เธอสี่สิบเปอร์เซ็นต์ของยอดขายทั้งหมด ชั่วข้ามคืนเธอจะมีเงินแสนไปส่งให้แม่ใช้หนี้สบายๆ"
เจนนี่มองถุงซิปล็อกขนาดเล็กที่บรรจุเม็ดยาหลากสีสันในมือของเก่งด้วยใจที่สั่นรัวด้วยความกริ่งเกรงขาม กฎเหล็กของมุกดาคือ ห้ามนำยาเสพติดและสิ่งผิดกฎหมายเข้ามาค้าขายในคลับอย่างเด็ดขาด หากจับได้จะถูกไล่ออกและส่งตำรวจทันที ทว่าความจำเป็ทางการเงินและสายตาข่มขู่แกมบังคับของเก่งทำให้เธอจำใจยอมพยักหน้ารับข้อเสนอสีดำนั้น
เกมลักลอบกลางบาร์หรูเริ่มต้นขึ้นช้าๆ เจนนี่อาศัยจังหวะชุลมุน่ดนตรีสดแอบนำยาสีดรอปใส่เครื่องดื่มและส่งขายต่อให้แขก VIP ในห้อง VIP 4 เงินทองไหลมาเทมาช่วยแก้ปัญหาชีวิตเธอชั่วคราว ทว่าในคืนวันศุกร์หนึ่ง ขณะที่เจนนี่เพิ่งเสร็จสิ้นการส่งมอบยาล็อตใหญ่และรับปึกเงินสดเกือบแสนใส่กระเป๋าถือเดินยิ้มกริ่มออกจากห้อง VIP 4 ก้าวเดินไปตามทางเดินแคบๆ หลังร้านที่มืดสลัว
ทันใดนั้น ร่างบางของศิรินทร์ก็ก้าวออกมายืนขวางทางเดินไว้ แววตากลมโตของศิรินทร์จ้องมองเจนนี่ด้วยรอยยิ้มหวานหยดทว่าเย็นเยือกเยียบเยียบ
"พี่เจนนี่คะ... ถือกระเป๋าแน่นเชียวนะคะ มีอะไรดีๆ ในนั้นหรือเปล่าคะ?" ศิรินทร์เอ่ยถามน้ำเสียงเรียบเฉย แววตานิ่งลึกจนน่าสยอง
"ไม่มีอะไรหรอกศิรินทร์ พี่แค่จะไปห้องน้ำน่ะ" เจนนี่ตอบลนลานพยายามเดินเลี่ยงหลบ
ทว่าศิรินทร์กลับชูโทรศัพท์มือถือส่วนตัวขึ้นมา กดเปิดหน้าจอแสดงไฟล์วิดีโอคลิปความคมชัดสูงที่บันทึกภาพหน้าประตูกล้องวงจรปิดมุมลับซอกห้อง VIP 4 แสดงให้เห็นภาพเจนนี่กำลังยื่นถุงซิปล็อกยาและรับเงินปึกหนาจากลูกค้าอย่างชัดเจนแบบดิ้นไม่หลุด
เจนนี่ตัวแข็งทื่อราวกับถูกสาป ใบหน้าถอดสีซีดเผือดจนไม่มีเืสักหยด เธอทรุดตัวลงจับแขนศิรินทร์ขอร้อง "ศิรินทร์... พี่กราบล่ะ อย่าบอกมุกดานะ อย่าแจ้งตำรวจเลย พี่จำเป็จริงๆ แม่พี่ป่วยหนักต้องใช้เงินฟอกไต... ถ้าพี่โดนจับ พี่ตายแน่ๆ นะศิรินทร์!"
ศิรินทร์หัวเราะออกมาเบาๆ เสียงหัวเราะแหลมเล็กนั้นเปรียบเสมือนเสียงหัวเราะของปีศาจสาวสะพรั่งในเงามืด เธอใช้มือเรียวดึงแขนเจนนี่ออกช้าๆ "พี่เจนนี่คะ... ฉันไม่ทำร้ายพี่ขนาดนั้นหรอกค่ะ แจ้งตำรวจไปฉันก็ไม่ได้อะไร... แต่ต่อจากนี้ไป พี่ต้องทำตามคำสั่งของฉันทุกอย่างแบบไม่มีเงื่อนไข!"
เจนนี่จ้องมองเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดด้วยความตกตะลึง
"จากนี้ไป พี่เจนนี่ต้องคอยเป็สปายให้ฉัน แขกคนไหนที่สนิทกับมุกดา พี่ต้องคอยเสี้ยม คอยขัดขวาง คอยแย่งชิงดริ้งก์ หรือถ้าฉันสั่งให้พี่แอบหยอดยาลงแก้วเหล้าของลูกค้ามุกดาเพื่อให้แขกเกลียดมุกดา พี่ก็ต้องทำ! และเงินส่วนแบ่งค่ายาเสพติดสีดำที่พี่ขายได้ พี่ต้องโอนแบ่งให้ฉันครึ่งหนึ่งเป็ค่าปิดปากทุกๆ สัปดาห์... เข้าใจตรงกันนะคะพี่สาวคนสวย?"
ข้อตกลงนรกส่งผลให้เจนนี่ตกอยู่ในสภาพทาสรับใช้ของศิรินทร์ชั่วข้ามคืน ศิรินทร์ใช้เื่คลิปแบล็กเมล์นี้กดขี่ข่มเหงเจนนี่สารพัดดุร้าย คอยจิกหัวใช้งานและประจานความโรยราของเจนนี่ต่อหน้าโฮสเตสรุ่นน้องเพื่อความสะใจ ทุกสัปดาห์เจนนี่ต้องจำใจโอนเงินค่ายาเสพติดให้ศิรินทร์เกือบครึ่งหนึ่ง ความกลัวแปรเปลี่ยนเป็ความแค้นและเกลียดชังสะสมแน่นตึงในอกเจนนี่เพิ่มขึ้นวันละนิด ทุกครั้งที่เจนนี่นั่งดื่มเหล้าคนเดียวมุมมืดของบาร์ สายตาคมกริบของเธอจะจ้องมองศิรินทร์ที่เฉิดฉายหัวเราะอยู่กลางฟลอร์เต้นรำด้วยแรงปรารถนาอยากจะฆ่าผู้หญิงคนนี้ให้ตายคามือ
*ถ้าไม่มีนังศิรินทร์... ชีวิตของฉันคงไม่ต้องจมปลักอยู่อย่างทาสทรมานแบบนี้!*
ตัดสลับมาสู่ปัจจุบันภายในห้องเช่าพักสลัวของเจนนี่
ผู้กองกานต์จ้องมองใบหน้าอิดโรยที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางหนาเตอะเพื่อปกปิดริ้วรอยแห่งวัย และสังเกตเห็นแววตาสั่นไหวที่พยายามหลบหลีกการสบตากับเขาอย่างมีพิรุธของเจนนี่ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม กานต์จงใจวางรูปถ่ายซากคลับดิอีคลิปส์ที่พังทลายลงบนโต๊ะไม้ และสังเกตเห็นนิ้วมือของเจนนี่ที่จิกเล็บลงบนเนื้อต้นขาของตัวเองจนแน่นเกร็งจนเนื้อซีดขาวเมื่อเขาจงใจเอ่ยชื่อศิรินทร์และปมคดีฆาตกรรมวางเพลิง
"คุณเจนนี่ครับ... ในคืนเกิดเหตุที่คุณเล่าว่าเห็นมุกดามีปากเสียงรุนแรงกับศิรินทร์ คุณได้ก้าวเดินตามพวกเธอออกไปหลังร้านบ้างหรือเปล่า? หรือคุณมีส่วนเกี่ยวข้องกับขบวนการแอบขายยาล็อตใหญ่ในคลับ และรู้จักกับรถตู้สีดำกระจกดำสนิทคันนั้นไหม?" กานต์ถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแกมข่มขู่ แววตาคมกริบของเขาจ้องมองลงลึกถึงก้นบึ้งความลับของเธอ
เจนนี่สะดุ้งตัวโยนในคราแรก ใบหน้าของเธอกลายเป็สีขาวซีดไร้เื เธอแสร้งทำเป็ยกมือสั่นๆ ขึ้นมาปิดหน้าส่งเสียงร้องไห้สะอื้นกลบเกลื่อนความตระหนกและกลบพิรุธ "ไม่... ไม่มีอะไรเลยค่ะผู้กอง! คืนนั้นเจนนี่เมาน้ำเปลี่ยนนิสัยจนแทบจำอะไรไม่ได้เลยค่ะ และรีบก้าวเท้าขึ้นรถแท็กซี่กลับบ้านทันทีหลังจากที่คลับปิดบริการ เจนนี่สาบานได้ว่าไม่ได้เดินตามพวกเธอไป และไม่รู้เื่เื่ยาหรือรถตู้บ้าๆ นั่นเลยจริงๆ ค่ะ!"
ทว่าสายตากลอกกลิ้งไปมาอย่างรวดเร็ว และเหงื่อเม็ดเล็กๆ ที่ซึมไหลผ่านหน้าผากที่ลงรองพื้นหนาเตอะของเธอ ไม่อาจส่งผลปิดกั้นการสืบสวนอันเฉียบคมและสัญชาตญาณจับเท็จของผู้กองกานต์ไปได้เลยแม้แต่น้อย ความเคียดแค้น ปมการค้าขายยาเสพติด และการหักหลังสีเทานี้ กำลังทำหน้าที่เป็ดั่งจิ๊กซอว์สีเืที่เชื่อมโยงหญิงสาวโฮสเตสรุ่นใหญ่อย่างเจนนี่ เข้าสู่วังวนแห่งคดีฆาตกรรมศิรินทร์และการวางเพลิงคลับ THE ECLIPSE อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และเธออาจจะเป็กุญแจหลักที่นำทางพวกเขาสู่ความตายอันน่าสยองขวัญในก้าวถัดไป..
3K
