ทันทีที่เซรินก้าวออกมาจากเงาหมอก บรรยากาศรอบตัวราวกับหยุดนิ่ง
เธอมี ดวงตาสีแดงเจิดจ้าเหมือนทับทิมต้องแสง ผมของเธอเป็ สีเงินยวง ส่องประกายราวกับหมอกในคืนพระจันทร์เต็มดวง
ผิวของเธอ ขาวซีดราวกับกระเบื้องหยก และริมฝีปากของเธอ
แดงระเรื่อดั่งกลีบกุหลาบต้องหยาดน้ำค้าง
เธอไม่ได้เป็เพียงแค่ “หญิงสาวงดงาม” แต่เป็เหมือน “นางฟ้าที่หลุดออกมาจากตำนาน”
เรมี่, อาเทมอส และโจบอง—ยืนนิ่งค้างไปหลายวินาที
…
“โอเค… งดงามเกินไปแล้ว” เรมี่พึมพำเบาๆ
“ข้ายังไม่ได้ถอนหายใจเลยั้แ่เห็นหน้าเธอ…” อาเทมอสเอ่ยเสียงแ่
ทันใดนั้นเอง
โจบองที่ปกติเป็ “หมาขี้กวน” ทันใดนั้น… กลับกลายเป็ “หมาขี้อ้อน” ทันที!?
“โฮ่ง~! ฮู้ววว~! ข้าไม่ไหวแล้ววว!!”
โจบองะโเข้าหาเซริน แล้วยืนสองขา เอาหัวถูไถแขนเธอเหมือนลูกสุนัขอ้อนเ้าของ!
“เ้าหมาน่ารักตัวนี้มีชื่อว่าโจบอง ข้าจะเป็ทาสรับใช้ของเ้าั้แ่บัดนี้เป็ต้นไป!”
เรมี่กับอาเทมอส… หรี่ตามองโจบองอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา
“เดี๋ยวนะ… เ้ากำลังทำอะไร?” อาเทมอสถามเสียงเรียบ
“หมาปีศาจสุดเท่อย่างเ้ากลายเป็หมาบ้านไปั้แ่เมื่อไหร่?” เรมี่พูดพร้อมทำหน้าขยะแขยง
โจบองหันกลับมามองพวกเขา “หุบปากไปเลยพวกเ้า! เ้าควรเคารพความรักอันบริสุทธิ์นี้! ข้าเจอเนื้อคู่ของข้าแล้ว!”
เรมี่เอามือกุมขมับ “เ้าหมาตัวนี้มันเสียสติไปแล้ว…”
อาเทมอสพยักหน้า “ข้าว่ามันควรเปลี่ยนชื่อเป็ ‘หมาขี้อ้อน’ แทน ‘หมาปีศาจ’ ซะแล้ว”
เซรินมองโจบองที่กำลังอ้อนเธออยู่ ก่อนจะใช้ปลายนิ้วดีดหน้าผากของมันเบาๆ
“เ้าเป็หมาปีศาจแท้ๆ แต่ทำตัวเป็หมาเลี้ยงซะงั้น” เธอพูดพร้อมถอนหายใจ
โจบองยิ้มเขินๆ “ข้ายอมเป็หมาของเ้าแต่เพียงผู้เดียว เซรินจัง~”
“หยุดเลย” เซรินพูดก่อนจะดันหน้าของโจบองออก
เธอหันกลับมามองเรมี่และอาเทมอส ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ
“พวกเ้าถามหาวิธีผ่านด่านทดสอบสามด่านใช่ไหม?”
เรมี่พยักหน้า “ใช่ ข้าอยากรู้วิธีการได้ของทั้งสามอย่างมา”
เซรินนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“ถ้าพวกเ้าคิดจะเดินเส้นทางนี้… ก็จงเตรียมใจให้ดี”
1.สะพานหมอกมายา - Mist Bridge
อำพันหมอก (Mist Amber) ไม่ใช่หินธรรมดา
มันคือแร่ที่เกิดจาก ‘ความฝัน’ ของผู้คนที่ติดอยู่ในหมอกนี้ตลอดกาล
มันอยู่ใน “ป่าหมอกต้องห้าม” ซึ่งเป็สถานที่ที่ผู้คนที่หลงทางจะถูกดูดกลืนเข้าสู่ความฝันของตนเอง และไม่มีวันตื่นขึ้นมาอีก
“หากพวกเ้าไม่สามารถแยกแยะได้ว่าอะไรคือความจริงและอะไรคือภาพลวงตา…
พวกเ้าจะติดอยู่ในห้วงแห่งฝันไปตลอดกาล”
2.ประตูแห่งความทรงจำ - Gate of Remembrance
“อัญมณีแห่งอดีต” ถูกซ่อนอยู่ในสุสานโบราณที่เต็มไปด้วยดวงิญญาของผู้ที่พยายามไปหอคอยแต่ล้มเหลว
ดวงิญญาที่อยู่ที่นั่นจะทำให้ผู้ที่เข้ามาเห็นภาพในอดีตของตนเอง
และดึงพวกเขาเข้าสู่ห้วงอดีตที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงได้
“หากพวกเ้าไม่อาจก้าวข้ามอดีตได้… พวกเ้าจะถูกกลืนหายไปในนั้น”
3.เงาของผู้พิทักษ์
“โลหิตแห่งเงา” เป็สิ่งที่หาได้ยากที่สุด และต้องได้มาจาก “บ่อน้ำต้องห้าม”
บ่อน้ำแห่งนี้เป็สถานที่ที่รวบรวม “ความกลัว” ของทุกคนที่เคยเดินทางมายังเมืองนี้
เมื่อพวกเ้าเข้าไปในบ่อน้ำ พวกเ้าจะต้องเผชิญหน้ากับ “เงาของตัวเอง”
ซึ่งสะท้อนความมืดที่อยู่ภายในใจของพวกเ้า
“หากพวกเ้าพ่ายแพ้ต่อเงาของตัวเอง… พวกเ้าจะไม่สามารถกลับมาได้อีก”
หลังจากที่เซรินอธิบายเสร็จ…
บรรยากาศรอบตัวก็เงียบไปทันที
เรมี่กัดฟันแน่น “ให้ตายเถอะ… นี่มันไม่ได้ยากแค่ระดับปกติแล้ว”
อาเทมอสขมวดคิ้ว “ถ้าพวกเราพลาดเพียงนิดเดียว…
เราจะไม่มีวันได้ออกมาจากที่นั่นอีกเลย”
โจบองเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดขึ้นมาเสียงเบาๆ
“โอเค… ได้ยินแบบนี้แล้ว… ข้าขอถอนตัวตอนนี้ยังทันไหม?”
เรมี่ฟาดหัวโจบองเบาๆ “ไม่ทันแล้ว”