Dream me Tender ฝันเฟื่องเรื่องรัก

        ณ บ้านทาวน์โฮมสุดหรูใจกลางเมืองถูกดัดแปลงเป็นโฮมออฟฟิศขนาดย่อมสำหรับเปิดบริษัทอสังหาริมทรัพย์ที่นี่เป็นบริษัทเอกชนขนาดเล็กที่ดำเนินการโดยมีเพื่อนฝูงคนรู้ใจเป็นผู้ถือหุ้นโดยมีผู้ดูแลภาพรวมคือหนุ่มลูกครึ่งอิตาลีซึ่งนั่งแทนผู้บริหารหลักของบริษัท ช่วงนี้เศรษฐกิจดีคอนโดระดับกลางไปจนถึงไฮเอนด์ได้รับความนิยมอย่างล้นหลามทั้งจากผู้อยู่อาศัยและผู้ลงทุนเกร็งกำไรนับว่าธุรกิจนี้กำลังอยู่ในทิศทางบวกมีแนวโน้มเติบโตยิ่งขึ้นในอนาคต

        หลังจากประชุมช่วงเช้ากับทีมเซลล์เป็นที่เรียบร้อยหนุ่มนักธุรกิจนั่งเอกเขนกบนเก้าอี้หนังตัวใหญ่หัวโต๊ะประชุม

        ขณะนี้เป็นช่วงพักกินกาแฟสิบห้านาทีลูกน้องต่างทยอยออกไปเข้าห้องน้ำสูบบุหรี่ตามสะดวกวันนี้ประชุมปิดดีลห้องตัวอย่างคอนโดดังย่านสุขุมวิทหลายแห่งภายในสิ้นปีด้วยค่าคอมมิชชันมูลค่าสูงมีหรือที่ทีมงานของเขาจะยอมปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดลอยไป

        เจในลุคชายหนุ่มสะอาดสะอ้านเสื้อเชิ้ตสีครีมกางเกงสแล็คสีน้ำตาลคาเมลที่แมทช์กันได้อย่างสง่าลงตัวขับให้กล้ามเนื้อสมส่วนภายใต้ชุดทำงานและรองเท้าหนังสีน้ำตาลมะฮอกกานีที่มีสไตล์นั้นดูโดดเด่นยิ่งขึ้น

        เจ้าของนัยน์ตาสีควันบุหรี่พักสายตาจากงานพรีเซนต์บนสไลด์เป็นการชั่วคราวเพื่อปรับตนเองเข้าสู่โหมดผ่อนคลายความเครียดหลังจากตะลุยงานอย่างหนักหน่วงเป็นเวลากว่าหลายชั่วโมง

        เลขาสาวเดินมาพร้อมเสิร์ฟกาแฟร้อนบนโต๊ะประชุมเจกล่าวขอบคุณเธออย่างสุภาพ เขากำลังจะดื่มเครื่องดื่มสุดโปรดแต่แล้วก็มีบางสิ่งขัดจังหวะจนต้องวางแก้วกาแฟนั้นลง

        ตึ๊ง ตึ๊ง ตึ๊ง

        เสียงข้อความไลน์ดังขึ้นรัวๆ ติดต่อกันเลขาสาววัยสามสิบอมยิ้มเมื่อเห็นเจ้านายหนุ่มลูกครึ่งของตนรีบคว้าสมาร์ตโฟนตอบแชทอย่างปลื้มปริ่มใบหน้าหล่อเหลาพรายยิ้มกว้าง นับตั้งแต่ทำงานร่วมกันมาหลายปีเธอไม่เคยเห็นบอสหนุ่มแผ่ออร่าแห่งความสุขมากมายเช่นนี้มาก่อน

        “แหม ตั้งแต่มีแฟนเด็กคุณเจก็กลายเป็นคนติดมือถือไปซะแล้ว” เลขาสาวแซว เพราะอายุไล่เลี่ยกันเธอจึงพูดคุยกับหัวหน้าหนุ่มอย่างเป็นกันเอง

        “ทำไงได้ละด้า มีแฟนเด็กมันก็ต้องหมั่นอัปเดตกันหน่อย นี่วันนี้นะดรีมส่งรูปที่ถ่ายกับเพื่อนๆมาให้ดูด้วยล่ะ” บอสเจยื่นหน้าจอให้เลขาดู

        “ค่าๆๆ เบื่อดูรูปน้องดรีมสุดคิ้วคนนั้นแล้วค่า รบกวนเซ็นเอกสารโอนห้องตึกนี้ด้วยค่ะบอส” หญิงสาวเมินหัวหน้าขี้อวด เธอยื่นแฟ้มเอกสารวางตรงหน้าอีกฝ่ายแทน

        “นี่ด้าเป็นเลขาหรือแม่พี่เนี่ย ทำไมดุจัง” เจแซวขณะเซ็นลายเซ็นบนเอกสารดังกล่าว

        “เลขาสิคะ ใครมีบอสมีลูกละวุ่นตายเลย”

        “นั่นสินะ ฮะฮะ”

        ตึ๊ง ตึ๊ง

        เสียงไลน์เด้งเตือนอีก หนุ่มนักธุรกิจเลิกคิ้วเมื่อพบว่าคราวนี้คนทักมาไม่ใช่แฟนหนุ่มตัวน้อยกลับกลายเป็นเพื่อนนักบาสฯ ของดรีมเสียนี่

        แต่แล้วภาพที่เต้ส่งมากลับดาเมจหัวใจของหนุ่มวัยสามสิบพองโต จนแทบจะระเบิดออกมานอกอก

        หนุ่มสกินเฮดส่งรูปน้องดรีมกำลังให้อาหารกระต่าย ร่างบอบบางในชุดนักศึกษาชายสวมใส่เสื้อคลุมผ้าร่มสีดำกำลังนั่งชันเข่าให้อาหารเม็ดแก่สัตว์ขนปุยสีขาวสามตัวบนพื้นแก้มใสยิ้มแฉ่งแฮ๊ปปี้จนใจเจ็บความน่ารักน่าหยิกนั้นกระแทกใจหนุ่มลูกครึ่งเป็นอย่างยิ่งจนต้องเอามือทาบอกเพื่อให้มั่นใจว่าหัวใจยังทำงานปกติดีหรือไม่

        เจคิดไม่ผิดจริงๆ ที่ขอแอดไลน์เด็กหนุ่มนักกีฬาไว้หลายครั้งที่เต้พิมพ์รายงานชีวิตประจำของดรีมส่งมาอย่างต่อเนื่องเรียกว่าตามติดทุกสถานการณ์เลยทีเดียว

        เต้: พาไอ้ฝฟ.มาคณะสัตวแพทย์ครับ มันอยากมาให้อาหารกระต่ายในกรง

        พี่เจ: ขอบคุณที่อัปเดตนะเต้ อยากกินอะไรบอกนะงวดหน้าพี่เลี้ยงเต็มที่

        เต้: ผมรอคำนี้อยู่เลยพี่ 5555

        พี่เจ: วันนี้ดรีมเป็นไงบ้าง?

        เต้: สะดุดขาตัวเองบ่อยเหมือนเดิมครับผมให้โด๊ปเอ็มร้อยกับสปอนเซอร์ไปแล้ว ตอนนี้มีแรงแหกปากโวยวายแล้วพี่

        พี่เจ: ดีจัง วันนี้มีหนุ่มๆมองน้องดรีมเยอะมั้ย?

        เต้: ไม่ค่อยแล้วครับ มันยอมใส่เสื้อคลุมของผมแค่นี้ก็ไม่มีใครกล้าแหย็มแล้ว

        พี่เจ: เต้เหมือนแฟนหนุ่มหึงหวงคนรักเลยครับ 555

        เต้: แค่คิดก็ขนลุกแล้วพี่

        พี่เจ: เต้กับดรีมเข้ากันดีออกนะ

        เต้: ขนาดพี่เป็นแฟนมันแท้ๆยังจิ้นพวกผมเลยเหรอ

        พี่เจ: มันน่าจิ้นมั้ยละ 5555

        และแล้วข้อความแชทโต้ตอบกันไปมาก็ยุติลง เมื่อเสียงวิดีโอคอลดังขึ้นหนุ่มลูกครึ่งยิ้มกว้างรีบกดรับสายทันที

        “พี่เจ! จะพิมพ์ไลน์คุยกับไอ้เต้ถึงเมื่อไรฮะทำไมไม่โทรมาหาผมบ้างล่ะ!” ใบหน้าหวานโอดครวญผ่านหน้าจอนี่ถ้าเขาไม่เอะใจแอบดูมือถือเพื่อนโดยพลการ ทั้งสองก็ยังคงแชทหากันต่อแน่ๆ

        “อยากโทรหาอยู่หรอกครับแต่เห็นเรากำลังเล่นกับกระต่ายอยู่เลยไม่อยากกวนน่ะ” ผู้มีอายุมากกว่ากล่าว

        “อ๊ะ ผมมีอะไรจะให้ดูฮะ น้องต่ายสามตัวนี้เป็นพี่น้องกันล่ะฮะน้อนน่ารักเนอะ!”

        และแล้วกล้องก็ถูกแพนไปยังสัตว์ขนฟูทั้งสามที่เคี้ยวอาหารเม็ดตุ้ยๆจนจมูกสีชมพูขนาดเล็กนั้นกระเพื่อมสั่นไหวไปมาอย่างน่าเอ็นดู

        “น่ารักจังครับ แต่พี่ว่าดรีมน่ารักกว่านะ” เสียงทุ้มเอ่ยปากชม

        “...บ้า พี่เจชอบอวยผมเกินเบอร์อยู่เรื่อยยังไงน้องต่ายก็น่ารักกว่าเห็นๆ “

        “แต่ในสายตาพี่คุณแฟนน่ารักที่สุดนี่นา รักนะคร้าบ”

        “รักเหมือนกันฮะ” ใบหน้าหวานเขินอายอีกแล้ว“ว่าแต่ตอนนี้พี่เจทำอะไรอยู่ฮะ?”

        “กำลังพักเบรกกินกาแฟกันครับ ส่วนนี่ทีมงานบริษัทพี่เอง”

        ว่าแล้วร่างสูงใหญ่ก็แพนกล้องไปยังสมาชิกชายหญิงอีกนับสิบชีวิตรอบโต๊ะประชุมพนักงานรวมถึงบรรดาเซลล์เริ่มทยอยกลับมานั่งโต๊ะกันแล้ว หนุ่มสาวชุดทำงานโบกมือบ๊ายบายเด็กหนุ่มอย่างเป็นกันเองจนดรีมตกใจ

        “หวา! ขอโทษฮะผมไม่รู้ว่าพี่เจประชุมอยู่ไว้ค่อยคุยกันนะฮะ!” เด็กหนุ่มมหาลัยเลิ่กลั่ก

        “รักนะครับ คนดี”

        “ไว้คุยเวลาอยู่กันสองคนได้มั้ยฮะ!โถ่…แบบนี้ที่คุยกันคนอื่นก็ได้ยินหมดเลยสิฮะ!”

        “ฮะฮะ ทุกคนได้ยินตั้งแต่แรกแล้วล่ะ”

        “พี่เจไม่บอกผมละฮะ! ทำไมเป็นคนแบบนี้!” ใบหน้าหวานแดงแปร๊ดกว่าเดิมหลายเท่า

        “มีแฟนน่ารักพี่เองก็อยากอวดคนอื่นบ้างนี่นา ...ไม่ได้เหรอครับ” เสียงทุ้มออดอ้อนจนเด็กหนุ่มใจบางอีกแล้ว

        “บ้า! งั้นผมไม่กวนแล้วไว้ตกดึกค่อยคุยกันนะฮะ”

        “คร้าบ รักนะคร้าบ”

        “ไม่รักแล้วฮะ บาย”

        “บายครับ”

        วิดีโอคอลถูกวางลงอย่างรวดเร็ว ดูท่าน้องดรีมจะยังงอนแฟนหนุ่มร่างสูงไม่หายทำแก้มป่องปากจู๋แบบนั้นยิ่งทำให้เจคิดถึงคนรักมากขึ้นเป็นทวีคูณหากเลือกได้อยากจะลางานไปรับมาที่คอนโดตนเองตอนนี้เลย

        “อ้อนเป็นไอ้ต้าวคลั่งรักเลย บอสฉัน” ทีมงานแซว

        “เริ่มเข้าใจแล้วสิว่าทำไมบอสถึงหวงนักหวงหนา มีแฟนน่ารักแบบนี้เป็นผมก็หวงเป็นธรรมดาล่ะครับ”พนักงานชายเอ่ยขึ้นหลังจากได้เห็นหน้าน้องดรีมคนดังเป็นครั้งแรก

        “เฮ้ ที่พวกแกพูดถึงมันแฟนฉันนะ” คิ้วหนาขมวดทีเล่นทีจริง

        “แหม แตะต้องไม่ได้เลยเนอะปกป้องกันเข้าไปสงสารน้องดรีมแล้วสิมีแฟนขี้หึงแบบนี้” พนักงานหญิงคนเดิมยังแซวไม่เลิก

        “หึงมากด้วย คนนี้ฉันจริงจังสุดๆ เลยล่ะ”เสียงทุ้มกล่าวน้ำเสียงหนักแน่น

        ทีมงานต่างก็สบตากันปริบๆ พวกเขาละเอาใจช่วยอยากให้บอสเจเป็นฝั่งเป็นฝามีคนรักตัวจริงซะทีพอเห็นหัวหน้าสุดเนี้ยบเสียอาการต่อคนรักอายุน้อยกว่าก็อดที่จะแซวกันไม่ได้

        หลังจากช่วงเวลาพักเบรกจบลง ทุกคนเข้าประจำที่นั่งรอบโต๊ะประชุมเตรียมพร้อมสำหรับฟังสรุปยอดขายประจำเดือน

        ก๊อก ก๊อก

        เสียงเคาะประตูดังขึ้นพร้อมการมาถึงของเลขาสาว

        “บอสคะ มีแขกมาขอพบค่ะ” หญิงสาวแจ้ง

        “ใครมาเหรอด้า วันนี้ฉันไม่มีนัดพบลูกค้าไว้นี่?” เจแปลกใจกับการมาถึงอย่างกะทันหันของแขกปริศนาเช่นนี้

        “เขาชื่อคุณคริสค่ะ แจ้งว่ามีเรื่องสำคัญอยากคุยด้วยตอนนี้เลย”

        ทันทีที่ได้ยินชื่อนั้นหนุ่มนักธุรกิจก็นิ่งเงียบและขอตัวออกจากห้องประชุมไปอย่างรวดเร็ว ด้วยรู้สึกไม่สู้ดีนักกับการมาหาถึงที่ทำงานแบบปุบปับเช่นนี้

        ณ กรงเลี้ยงสัตว์ของคณะสัตวแพทย์นักศึกษาปีหนึ่งผู้รับผิดชอบดูแลสัตว์เริ่มกวาดต้อนสัตว์ทั้งหลายเข้ากรงดังเดิมเมื่อนับจำนวนกระต่ายและหนูตะเภาครบถ้วนแล้วประตูกรงก็ถูกลงกลอนแน่นหนาไม่ให้สัตว์ตัวไหนเล็ดลอดหลุดออกไปได้

        หลังจากให้อาหารสิ่งมีชีวิตตัวน้อยทั้งหลายเป็นที่เรียบร้อยเด็กหนุ่มเจ้าของเรือนผมน้ำตาลประกายแดงก็โบกมืออำลาสัตว์เลี้ยงขนปุยอย่างอ้อยอิ่งใบหน้าหวานสลดเล็กน้อยด้วยไม่อยากพรากจากน้อนๆ ไปเลย

        แตกต่างจากเพื่อนซี้ผิวแทนผู้ไม่นิยมชมชอบสัตว์เลี้ยงใดๆ ทั้งสิ้น เต้ไม่ชอบทั้งหมาแมวกระต่ายหนูสิ่งมีชีวิตตัวเล็กทั้งหลายหรือแม้กระทั่งเด็กเล็กก็ตามเพียงเด็กหนุ่มสกินเฮดเข้าใกล้กรงเท่านั้นเหล่ากระต่ายกับหนูก็แตกกระเจิงโดยพลันราวกับสัมผัสได้ถึงรังสีอำมหิตบางอย่าง

        แตกต่างจากดรีมผู้ป๊อปปูล่าในหมู่สัตว์เลี้ยงโดยสิ้นเชิง สัตว์น้อยสัตว์ใหญ่ต่างก็รักใคร่เข้าหาดรีมยินยอมกินอาหารเม็ดที่เด็กหนุ่มร่างบางเทให้ในมืออย่างใกล้ชิด นี่สินะที่เขาว่ากันว่าสรรพสัตว์สามารถรับรู้ได้ถึงอารมณ์ความรู้สึกของผู้เลี้ยง

        เต้ละไม่เข้าใจเพื่อนเอาเสียเลยว่าให้อาหารกระต่ายจะแฮ๊ปปี้ดี๊ด๊าอะไรขนาดนั้นเขาถูกจอมโวยวายลากมาคณะสัตวแพทย์อีกครั้งหลังจากไม่ได้แวะมาเสียนาน

        หนุ่มสกินเฮดไม่มีอะไรทำจึงถ่ายรูปเพื่อนส่งให้พี่เจแก้เบื่อดูท่าหนุ่มนักธุรกิจจะชอบเอามากๆ ที่เห็นคนรักในอิริยาบถหลากหลาย

        ขณะเดียวกันเต้แวะไปชมรมเทควันโดตามสัญญาหากแต่พบเพียงทีมกายภาพบำบัดคนอื่นเท่านั้นไม่พบแม้แต่เงาของหนุ่มคนงามในเย็นวันนี้

        เขาทักไลน์คุณคริสไปหลายต่อหลายครั้งแต่ไม่เคยได้รับการตอบกลับเลยแม้แต่ครั้งเดียวโทรไลน์ไปก็ไม่รับ ส่งสติ๊กเกอร์ไปก็เงียบตลอด

        ยิ่งเห็นคู่เพื่อนรักกับพี่เจส่งข้อความหากันอยู่เสมอก็อดน้อยใจไม่ได้ว่าหนุ่มสวยที่เขาตกหลุมรักช่างใจร้ายเหลือเกิน ไม่แยแสความรู้สึกเขาเอาเสียเลยแม้แต่จะอ่านข้อความของเขาสักครั้งก็ไม่เคย

        หนุ่มนักบาสฯ ถอดถอนใจแสนอ่อนล้า

        “วันนี้มึงถอนหายใจเป็นสิบรอบแล้วนะ ไอ้เต้ ถ้าถอนได้ทีละสิบบาทมึงรวยไปแล้วเนี่ย” เพื่อนตัวเล็กบอก

        “เหรอวะ กูไม่เห็นรู้ตัว”

        “มีเรื่องอะไรหนักใจอีกละ อย่าบอกนะว่าเรื่องพี่คริส?”

        “อืม เขาไม่มาทำงานวันนี้แล้วยังไม่เคยอ่านหรือตอบไลน์กูสักครั้งเลยว่ะ”

        “พี่คริสเป็นคนไม่อ่านไลน์อยู่แล้วรึเปล่า เขาอาจจะไม่ได้อ่านแชทใครเลยสักคนก็ได้นะไม่ใช่แค่เฉพาะกับมึงหรอก”

        “ใครบอก ตอนอยู่ห้องกูเล่นไลน์ตลอดเวลาไม่รู้คุยกับหนุ่มที่ไหนรึเปล่า...”

        เต้ถอนหายใจอีกครั้ง ความสัมพันธ์ที่คลุมเครือไม่ชัดเจนนี้ทำเอาเขากังวลแทบบ้าหนุ่มผิวสีน้ำผึ้งวิตกกังวลสารพัดว่าอีกฝ่ายจะกลับถึงห้องรึยัง? กำลังทำอะไรอยู่? กินข้าวรึยัง?ทำงานเป็นอย่างไรบ้าง?ตอนนี้มีเรื่องหนักใจอะไรรึเปล่า? จะต่อให้มีเรื่องทุกข์ใจก็ไม่ได้แปลว่าเขาจะเข้าไปหาอีกฝ่ายได้ตรงๆหรืออีกฝ่ายจะยอมให้เขาเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตได้สักหน่อย ที่ผ่านมาเขามีเพียงสัมพันธ์ทางกายแค่คู่นอนคนหนึ่งเท่านั้นไม่มีสิทธิ์จะเรียกร้องอะไรมากไปกว่านี้

        สำหรับหนุ่มรักสนุกอย่างเต้ที่ผ่านผู้หญิงมามากมายไม่เคยมีครั้งไหนที่คำว่า “คู่นอน” จะทำให้เขาเจ็บช้ำหัวใจได้ถึงเพียงนี้

        “...กูไม่อยากเป็นแค่คู่นอนเขาว่ะ กูอยากเป็นคนรักของคุณคริส”เด็กหนุ่มผิวแทนกล่าวออกมาอย่างยากเย็น

        “มึงก็ต้องขอเขาเป็นแฟนสิวะ”

        “กูสารภาพรักเขาไปแล้ว เขายังปฏิบัติกับกูแค่คู่นอนอยู่นี่ไง”

        “ก็ก่อนหน้านี้มึงบอกชอบเขาแต่ยังไม่ต้องคิดตรงกันกับมึงก็ได้ไม่ใช่เหรอ? เขาก็ทำตามข้อเสนอของมึงแล้วนะ ไอ้เต้ถ้าตอนนี้ความรู้สึกมึงเปลี่ยนไปก็ต้องบอกให้เขารู้สิวะไม่ใช่เอาแต่กังวลคิดเองเออเองแบบนี้”

        “กูกลัวว่ะ... กลัวว่าถ้ากูขอมากไปเขาจะเปลี่ยนไปแล้วกูจะไม่มีวันได้เจอเขาอีกเลย ถ้าเป็นแบบนั้นจริงมันโคตรเจ็บปวดเลยนะ”

        “แต่แบบนี้มึงเองก็ทรมานไม่ใช่เหรอกับการเป็นอากาศธาตุไม่มีตัวตนในชีวิตของพี่คริสเลย”

        “...เชี่ย เจ็บว่ะ”

        เสียงเด็กหนุ่มนักบาสฯ หวีดหวิวกับความจริงที่บาดลึกถึงขั้วหัวใจว่าตอนนี้เขาไม่ได้เป็นอะไรกับคุณคริสเลย

        “เจ็บแต่จริงนะมึงต้องเลือกแล้วล่ะว่าจะไปต่อแค่คู่นอนหรือยอมตัดใจจากเขา สภาพมึงในตอนนี้แม่งดูไม่ได้จริงๆว่ะ” ดรีมเตือน

        “ทำไมเดี๋ยวนี้มึงให้คำปรึกษาดีจังวะเรื่องความรักที่ผ่านมาเห็นอ่อนด๋อยฉิบหาย” เพื่อนซี้สงสัย

        “ก็มันไม่ใช่เรื่องของกูเองนี่นา ของแบบนี้มองจากมุมคนนอกมันง่ายกว่าเรื่องของกูกูก็เอาตัวไม่รอดเหมือนกันถึงต้องพึ่งพามึงอยู่เรื่อยส่วนตอนนี้ที่มึงอ่อนแอก็ให้กูเป็นที่ปรึกษาให้มึงบ้างซี่ กูเป็นห่วงมึงนะ”

        “อืม แต๊งกิ้วว่ะ ไอ้ฝันเฟื่อง”

        “หายคิดมากได้ยัง เดี๋ยวกูเลี้ยงสมู้ตตี้เซเรอลีกล้วยหอมของโปรดมึงเองคืนนี้ ROV โต้รุ่งกันเหอะ” เพื่อนตัวน้อยยิ้มร่า

        “เอาดิ เดี๋ยวกูชวนคนในชมรมก่อน ไม่ได้ตีป้อมนานแล้ว”

        เด็กหนุ่มทั้งสองพากันกลับหอและแน่นอนคืนนี้ดรีมตัดสินใจค้างหอเพื่อนหลังจากไม่ได้ไปเยือนมาพักใหญ่

        ระหว่างทางเดินกลับหอพักนั้นเองมีเพื่อนในชมรมบาสฯโทรหาเด็กหนุ่มผิวแทน เต้คุยกับเพื่อนสักพักก่อนจะเช็กข้อความแชทด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก

        มือหนากำมือถือแน่นจนเส้นเลือดบนหลังมือปูดโปนเลยทีเดียว

        “เกิดไรขึ้นวะไอ้เต้?”ดรีมถามเสียงต่ำ สังเกตเห็นเพื่อนซี้หน้านิ่วคิ้วขมวดชอบกลท่าจะมีเรื่องเครียดเป็นแน่

        “...คนที่ชมรมส่งคลิปโป๊มาให้กูเป็นสิบคลิปเลย”

        “โธ่ กะอีแค่คลิปโป๊ นึกว่ามีไรเห็นทำหน้าซีเรียส...”

        “มันว่าเป็นคลิปที่คุณคริสมีเซ็กซ์หมู่กับผู้ชายและคลิปพวกนี้ก็กำลังเผยแพร่ไปทั่วในรั้วมหาลัยโดยเฉพาะในหมู่นักกีฬาชมรมต่างๆด้วย”

        เด็กหนุ่มร่างบางนิ่งไปพักใหญ่

        วินาทีต่อมาดรีมรีบรั้งแขนเพื่อนซี้ที่กำลังจะเขวี้ยงมือถือลงพื้นเพื่อบันดาลโทสะดรีมไม่เคยเห็นเต้บ้าเลือดเช่นนี้มาก่อนแววตานั้นเชือดเฉือนรุนแรงประหนึ่งจะลงมือฆ่าคนได้เลยทีเดียว