ตำนานยุทธจักรเทวะ

ตอนที่ 64 ความลับแห่งแท่นบูชาโบราณ

แสงเรืองรองที่ส่องออกมาจากแท่นบูชาโบราณทำให้ภายในห้องมืดสลัวดูราวกับต้องมนตร์ เยี่ยเฉิน หลี่เฉิน เซียวหรง และหลินซือเยว่มองมันด้วยสายตาตื่นตะลึง

"นั่นคืออะไร?" เซียวหรงเอ่ยถามเสียงเบา

หลินซือเยว่ก้าวเข้าไปใกล้แท่นบูชาอย่างระมัดระวัง "แสงนี้... ไม่ใช่แค่ลมปราณธรรมดา"

เยี่ยเฉินจ้องไปที่วัตถุเหนือแท่น มันเป็นอัญมณีลึกลับสีครามที่หมุนคว้างกลางอากาศ พลังงานบางอย่างแผ่ออกมาอย่างมั่นคง

แต่ก่อนที่พวกเขาจะได้เข้าใกล้มากกว่านี้ เสียงกึกก้องก็ดังขึ้นจากผนังโดยรอบ

"มีบางอย่าง

ภายในความมืดมิดของห้องใต้ดินโบราณ เยี่ยเฉิน หลี่เฉิน เซียวหรง และหลินซือเยว่ ยืนตัวแข็งทื่อขณะที่พวกเขามองไปยังแท่นบูชาโบราณที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางห้อง แสงเรืองรองจากบางสิ่งที่ลอยอยู่เหนือแท่นทำให้บรรยากาศเต็มไปด้วยความขลัง

"นั่นคืออะไรกัน?" หลินซือเยว่กระซิบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความระแวง

เยี่ยเฉินเพ่งมอง ก่อนจะก้าวไปข้างหน้าช้า ๆ "มันเหมือนกับแก่นพลังโบราณบางอย่าง... พลังของมันรุนแรงมาก"

แต่ก่อนที่พวกเขาจะได้เข้าใกล้มากกว่านี้ เสียงกลไกบางอย่างก็ดังขึ้น พร้อมกับกำแพงโดยรอบเริ่มเคลื่อนไหว หินก้อนใหญ่เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นรูปสลักอสูรยักษ์สองตัวที่ดูเหมือนจะเฝ้าแท่นบูชานี้มาเป็นเวลานาน

"กับดักอีกแล้วงั้นหรือ?" เซียวหรงกัดฟัน

ทันใดนั้น ดวงตาของรูปสลักอสูรยักษ์ก็ส่องแสงสีแดง ก่อนที่มันจะขยับตัวอย่างเชื่องช้า ฝุ่นละอองปลิวตลบขณะที่มันเริ่มเคลื่อนที่ เสียงคำรามต่ำดังสะท้อนทั่วห้อง

"ไม่ใช่แค่รูปสลัก... พวกมันมีชีวิต!" หลี่เฉินตะโกน

อสูรยักษ์คำรามก่อนจะพุ่งเข้าหาพวกเขาด้วยความเร็วที่ไม่น่าเชื่อ สำหรับสิ่งที่มีขนาดมหึมาเช่นนี้ เยี่ยเฉินกระโดดหลบไปด้านข้างขณะที่กรงเล็บมหึมาฟาดลงบนพื้นหินจนแตกเป็นเสี่ยง ๆ

"พวกเราต้องแยกกันโจมตี!" หลินซือเยว่ร้องบอก ขณะที่เธอใช้วิชาตัวเบาพุ่งขึ้นไปบนกำแพง ก่อนจะสะบัดกระบี่ในมือ ปล่อยคลื่นกระบี่พุ่งเข้าใส่อสูรตัวหนึ่ง

เซียวหรงใช้หอกของเขาฟาดออกไปเต็มแรง พลังปราณกระแทกเข้ากับร่างอสูร แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้รับความเสียหายมากนัก ร่างของมันถูกสร้างขึ้นจากหินศักดิ์สิทธิ์ที่แข็งแกร่งเกินกว่าการโจมตีธรรมดาจะทำลายได้

"เยี่ยเฉิน! มีทางไหนกำจัดพวกมันได้เร็วที่สุดไหม?!" หลี่เฉินถามขณะที่เขาหลบการโจมตีของอสูรอีกตัวหนึ่ง

เยี่ยเฉินขมวดคิ้วมองแท่นบูชา "ข้าคิดว่าเราต้องทำลายพลังที่ควบคุมพวกมัน... นั่นคือแก่นพลังที่ลอยอยู่เหนือแท่นบูชา!"

"เข้าใจแล้ว! ข้าจะเปิดทางให้!" หลี่เฉินพุ่งเข้าหาอสูรตัวหนึ่ง ก่อนจะใช้กระบี่ของเขาฟาดออกไปเป็นเส้นโค้งคล้ายพายุหมุน กระแสพลังของเขาทำให้ร่างของอสูรเซไปชั่วขณะ

"ไป!" เซียวหรงกระโดดขึ้นไปบนไหล่ของอสูรอีกตัวหนึ่ง ใช้หอกของเขาปักลงไปที่จุดเชื่อมต่อของหินศักดิ์สิทธิ์ ทำให้อสูรส่งเสียงคำรามด้วยความเจ็บปวด

เยี่ยเฉินอาศัยช่วงเวลานั้นกระโจนขึ้นไปบนแท่นบูชา พลังลมปราณของเขาปะทุออกมาเต็มที่ ขณะที่เขายื่นมือไปคว้าแก่นพลัง

ทันทีที่มือของเขาสัมผัสกับแก่นพลัง แสงสว่างเจิดจ้าก็ปะทุขึ้นทั่วทั้งห้อง อสูรยักษ์ทั้งสองตัวหยุดเคลื่อนไหว ร่างของพวกมันเริ่มสั่นสะท้านก่อนที่จะแตกออกเป็นเศษหินและฝุ่นผง

ทุกอย่างกลับคืนสู่ความเงียบงันอีกครั้ง...

เยี่ยเฉินยืนอยู่บนแท่นบูชา ขณะที่แก่นพลังในมือของเขายังคงเปล่งแสงเรืองรอง

"เราทำได้แล้วหรือ?" หลินซือเยว่เอ่ยขึ้น พลางหอบเล็กน้อย

"อย่างน้อยก็ผ่านกับดักนี่ไปได้" เซียวหรงตอบ

แต่ก่อนที่พวกเขาจะได้พักหายใจนานกว่านั้น เสียงปรบมือดังขึ้นจากเงามืดของห้อง

"ยอดเยี่ยม... ข้าคิดไม่ผิดเลยที่ตามพวกเจ้ามาที่นี่"

ไป๋เทียนหลงก้าวออกมาพร้อมกับกลุ่มนักฆ่าชุดดำของสมาคมเงามืด ดวงตาของเขาจับจ้องไปที่แก่นพลังในมือของเยี่ยเฉินด้วยความโลภ

"วางมันลงซะ เยี่ยเฉิน ข้าจะไว้ชีวิตพวกเจ้า" ไป๋เทียนหลงกล่าวด้วยรอยยิ้มเย็นชา

เยี่ยเฉินแค่นเสียง "เจ้าคิดว่าข้าจะเชื่อคำพูดของงูพิษเช่นเจ้าหรือ?"

ไป๋เทียนหลงหัวเราะเบา ๆ "ข้าไม่ได้มาที่นี่เพียงเพื่อแย่งของสิ่งนั้น... แต่ข้ามาที่นี่เพื่อดูว่าเจ้าสามารถไขปริศนาแท่นบูชาได้หรือไม่ และดูเหมือนว่าเจ้าจะทำได้สำเร็จ"

"หมายความว่าอย่างไร?" หลี่เฉินถามเสียงแข็ง

"หมายความว่า... แท่นบูชานี้เป็นเพียงกุญแจดอกแรก" ไป๋เทียนหลงก้าวเข้ามาใกล้เล็กน้อย "พวกเจ้าเปิดประตูสู่ความลับที่ถูกซ่อนมาหลายร้อยปี แต่พวกเจ้าจะไม่ได้ใช้มัน เพราะข้าจะเป็นคนครอบครองมันเอง!"

ทันใดนั้น ไป๋เทียนหลงสะบัดมือ สัญญาณลับถูกส่งออกไป เหล่านักฆ่าชุดดำของเขาพุ่งเข้าหาพวกเยี่ยเฉินอย่างพร้อมเพรียง

"จัดการพวกมัน!" เยี่ยเฉินตะโกน ก่อนที่เขาจะพุ่งเข้าปะทะกับไป๋เทียนหลงโดยตรง

เสียงอาวุธปะทะกันดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องใต้ดิน ขณะที่ศึกระหว่างพวกเขาปะทุขึ้นอีกครั้ง

และนี่คือจุดเริ่มต้นของแผนซ้อนแผนที่แท้จริง...