คุณหมอพ่ายรัก

"กินๆ เข้าไปซิ... กินเหมือนแมวดมแบบนั้นมันจะไปอิ่มอะไร"

"อิ่มแล้ว"เธอเลื่อนจานไปข้างหน้าก่อนจะลุกขึ้น

"ไปไหน! ผมยังไม่อิ่ม นั่งลง"

"ฉันเหนื่อย! อยากพักผ่อน "สายธารหน้ามุ่ย

"รอผัวก่อนไม่ได้หรือไง!! แป๊ปเดียว อยากหรอถึงรีบขึ้นห้อง ใจเย็นๆ ซิ "

"ห้ะ! "เธอกรอกตาไปมามองเขาอย่างไม่เชื่อสายตาคนอะไรพูดเองเออเองตลอด"จะบ้าหรอ! คุณบ้าไปแล้ว งานการไม่ทำหรือไงเอาตัวฉันมากักขังไว้แบบนี้ เป็นโรคจิตซินะ" เธอกอดอกมองเขาอย่างเหลืออดเต็มทีเธออยากกลับบ้านใจจะขาดอยู่แล้ว พ่อแม่เธอก็กระไรให้ลูกสาวมาอยู่กับคนโรคจิตได้ยังไงกันไม่โทรมาถามสักคำว่าเป็นยังไงบ้าง.........

"ใช่..... หื่นด้วย! หืม! อิ่มแล้วไปกันเถอะ"เขายกน้ำขึ้นดื่มแต่สายตามองเธอไม่กระพริบ

"ไม่ไป..... ฉันจะไปหาคุณแม่ของคุณ"

"จิ๊! ขัดใจอีกแหละน่ารำคาญ"

"ชิ....... รำคาญก็ไปส่งที่บ้านซิ"

"ฝัน! หรือว่าอยากจะอวดร่องรอยพวกนั้นล่ะ"เขาชี้ไปที่ตัวเธอ"รอยดูดแดงๆ นั่นอ่ะฝีมือผมทั้งนั้น"

"คนบ้า! "เธอไม่ต้องมองก็รู้ว่ามันเยอะขนาดไหนว่าทุกส่วนของร่างกายมีร่องรอยเต็มไปหมด

"อ้าวหมอ! ว่าผัวได้ไง งั้นก็เตรียมตัวนะคนบ้าคนนี้นั่นแหละจะจับ.... หืม! ขยี้ "เขากางมือขยุ้มไปมาในอากาศ เธอหน้ามุ่ย

"คนบ้า! "เตรียมเผ่นหนี

"ฮึ! ไปไหนมานี่"

"ว้ายยยยย "

"อย่าหนีนะ"

"คุณแม่... ช่วยด้วยคร๊าาาาา อ๊ายยยยย"

"ร้องไป.... มานี่"

"อ๊ายยยย "

เขาวิ่งไล่เธอจนทันคว้าร่างงามจับพาดบ่า.....

"ตาเถร! ตาเดล ปล่อยน้องนะ... เจ้าบ้า ตาเดล"

"เมียผม! "

"แต่มันไม่ถูก"

"ผมเคลียร์เองแม่อย่ากังวล"

"อกอีแป้นจะแตก"

"ปล่อย... ธารลงเดี๋ยวนี้! คนบ้า.... ถ้ากลับไปได้นะจะจับฉีดฟอมาลีนซะให้เข็ด"เธอร้องโวยวายลั่น

"ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ งั้นหรอ! น่ากลัวจังนะ ผมจะฉีดยาให้หมอก่อนล่ะกัน... เข็มฉีดยาของผมแท่งใหญ่ไม่ใช่เล่นๆ นะส่วน เชื้อ! น้ำยาของผม..... ปริมาณเยอะเอาการนะ....... มันมี... จุลินทรีย์ดุกดิกๆ ในน้ำยาด้วย...... "

"จุลินทรีย์... พ่อง! อสุจิโว๊ย! ปล่อยนะ ไม่เอาเชื้อบ้าๆ นั่น"

"ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ....ปฏิเสธได้หรอ! .... ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ...... "

"โรคจิต..... ช่วยด้วย..... ช่วยด้วย"

"แหกปากเข้าไป!!!! ดังอีกๆ .... อย่างนั้นแหละ.... ร้องดังๆ ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ๆ มีความสุขโว๊ย"

"กรี๊ดดดดดดดดดด"

เสียงเธอกรีดร้องดังลั่นบ้าน......

"โอ๊ะ! จะเป็นลม! ตาเดลนะตาเดล... บ้าจริงๆ "

.....................................

"วุ้ย..... ฮ่าๆ ๆ ๆ ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ .... ท่าปากจู๋ด้วย... ชอบๆ ๆ ๆ "คุณวาดตบมือรัวๆ ถูกใจสามีที่ทำตามที่บอกทุกอย่าง เสียงดังอย่างสนุกสนานมีก็แต่คุณหญิงและคุณวาดเท่านั้นที่ครื้นเครงเพราะที่เหลือสีหน้าไร้อารมณ์ทั้งนั้นที่ทำตามก็เพราะขัดไม่ได้ต่างหาก.......

เสียงรถแล่นเข้ามาจอด.........

ร่างสาวสวยเซ็กซี่เดินนวยนาดเข้ามาในบ้านพร้อมเพื่อนๆ ...

"ฮัลโหล.... ฮัลโล้.... ทำไรกันคะ"

ทุกคนหยุดชะงักอีกครั้งหันไปมองผู้มาใหม่ต่างตะลึงไปตามๆ กัน"คุณพ่อ! "เธอตาค้างเมื่อเห็นชัดว่าเป็นบิดาที่แต่งชุดประหลาดๆ "มายก๊อด! คุณแม่... นี่ทำไรกันคะ"

"น้องดาย! มะ... มา... ถึงตั้งแต่เมื่อไหร่"

ทุกคนต่างพากันหลบหน้าแสนจะอับอาย

" โอ๊ะ! ตายจริง! ลูกสาวฉันมาแล้ว"คุณตรงปรี่เข้าไปหาลูกสาวคนเล็ก"เราปาร์ตี้กันนิดหน่อยจ๊ะ.... "น้องดายสาดสายตาใส่ทุกคนด้วยใบหน้าเรียบเฉย.. ก่อนจะ

"ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ๆ "เธอแหนหน้าขึ้นหัวเราะอย่างกลั้นไว้ไม่อยู่

"ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ..... ทำไปได้ไง... ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ "น้องดายและพ้องเพื่อนต่างพากันหัวเราะจนท้องแข็งไปตามๆ กัน"ตามสบายเลยค่ะ.... น้องดาย ฮ่าๆ ๆ ๆ ... ขอตัว.... ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ .. ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ........ คุณอาก็เป็นกับเขาด้วยเนอะ ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ "หมอลพอยากจะเอาปี๊บคลุมหัวจริงอับอายแสนอายเหลือหลาย....... "ตามสบายนะคะ"เธอฉีกยิ้มกว้างก่อนจะพาเพื่อนเดินออกไปจากตรงนั้นด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

"อะๆ .... พอแค่นี้แหละ..... หมดสนุกแหละ"คุณหญิงดึงแขนคุณวาดให้ไปนั่งลงที่โซฟาและกระซิบกระซาบบางอย่างกัน... ทุกคนต่างพากันมองอย่างสงสัยว่าสองคนนี้น่าจะมีแผนทำอะไรบางอย่าง

"รีบเผ่นก่อนดีกว่า"หมอลพหันไปกระซิบกับพี่ชาย

"ก็ดีนะ! "ดร. พยักหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง"พวกแก.... บังให้ฉันหน่อย"ดร. สั่งบอดี้การ์ดเสียงแผ่ว"ฉันจะถอยออกไปก่อน...."

"ครับท่าน"

ดร. และหมอลพก้าวถอยหลังออกไปทีละนิดๆ จวบจนจะพ้นออกไปจากห้องรับแขก.... แต่ว่า

"คุณท่านจะไปไหนหรอคะ! "เสียงแม่บ้านสาวร้องถามดังลั่น.... กึก! ทั้งสองคนชะงักรวมถึงทุกคนหันมามองตามเสียงของหญิงสาว....

'ซวยล่ะซิงานนี้! '

คุณหญิงและคุณวาดหันมามองชั่วแวบนึงจึงหันไปคุยกันต่อโดยไม่ได้สนใจสามีแต่อย่างใด ดร. และหมอลพถอนหายใจอย่างโล่งอกสถานการณ์คลี่คลายแล้วเมื่อเห็นคุณหญิงไม่ว่าอะไรเหล่าบอดี้การ์ดก็ต่างพากันแยกย้ายกันออกไปจากตรงนั้น.........

"พี่ให้เด็กถ่ายคลิปไว้แหละ... งานนี้แหละเอาไว้ใช้ข่มขู่สามีได้อีกนาน เงินซ่อนไว้ตรงไหน... ไปรีดไถ่ล้วงความลับออกมาให้หมด ซ่อนอะไรไว้ตรงไหนเดี๋ยวได้รู้"

"อิอิ คุณพี่รอบคอบจังค่ะ สวยแล้วยังฉลาดล้ำมากค่ะ"

"ชมกันเกินไปแล้ว... เดี๋ยวทานข้าวที่นี่นะจะให้ยลโฉมลูกสะใภ้ ป่านนี้คงนอนพักผ่อนกันอยู่"

"ค่ะ"