เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคปฐมบท (จบแล้ว)

ศิษย์พี่ห้านำกล่อง รางวัลมาให้เทียน   เทียนเปิดแล้วหยิบออกมา ดู  

“ หยกนิลกาฬ ใช้ขับพิษและสิ่งชั่วร้ายออกจากร่างกาย อืม ของดีนี่” เทียนนึกในใจ

ทุกคนที่อยู่ในแดนมายา ตอนนี้ได้ทยอย ออกมาทางออกทั้งหมดแล้ว โดยมีผู้คนด้านนอกต่างมีความรู้สึกที่แตกต่างกัน  โดยเฉพาะ  เซอร์คาร์ลอส  กำลังรอให้เทียนออกมาด้วยความแค้นจัด และจะทวงเอาดาบ เทียมานเดอร์ของตัวเองด้วย

โดยมีชายที่ถือแส้ม้ายืนรอด้วยความแค้นเช่นกัน

ยังมีองค์ชาย ตงฟางอีกคนที่ยังคงรอเทียนเพื่อจะเอาดาบตัวเองคืนให้ได้

ส่วนองค์ชาย โจวซี ก็พยายามมองหาเทียนเพื่อหาทางที่จะแก้แค้นเทียนให้ได้

องค์ชาย หนานเป่ย ก็อยากจะเชิญเทียนไปที่เมืองของเขาเพื่อช่วยพ่อเขาทันที

ส่วนอาจารย์หมัดเทพสวรรค์ กับอาจารย์ดาบเทพเจ้า ต่างก็ยินดี เป็นอย่างยิ่ง

ผ่านมาร้อยปีแล้ว   สุดท้ายแดนจตุรภัทร ก็ได้ลำดับที่ 1  ทั้งประเภททีม และ บุคคล  ทั้งสองจับมือกัน น้ำตาไหล  ในที่สุด ทีม 6 แห่งแดนจตุรภัทร ก็เดินออกมา โดยมีธิดาเทพ นำหน้า   อาจารย์ทั้งสองรีบไปต้อนรับ ทันที

เซอร์คาร์ลอสเห็นเทียน ก็รีบเข้าไปหาทันที

“ เอาดาบเทียมานเดอร์ของข้าคืนมา”  เซอร์คาร์ลอสกัดฟันพูด

“ ข้าต้องการดาบคืน “ องค์ชายตงฟางเดินเข้ามาเหมือนกัน

ทั้งหมดมองมาที่เทียนสลับกับไปมองที่เซอร์คาร์ลอส และ องค์ชายตงฟาง

“ ท่านน่าจะรู้ธรรมเนียมนะ" เทียนพูดกับองค์ชายตงฟาง  

“ ได้"  องค์ชายตงฟางโยนถุงทองให้เทียน แล้วเทียนก็โยนดาบบลูไทเนียมคืนให้  ทุกคนต่างมองตาค้างไม่รู้พวกเขาพูดอะไรกัน ได้ดาบเสร็จ องค์ชายตงฟางก็รีบออกไปทันที เซอร์คาร์ลอสมองอย่างงงๆ

“ นี่เจ้าก็เอาดาบขององค์ชายตงฟางมาด้วยหรือ"  เซอร์คาลอสถามเทียน

“  ถ้าท่านอยากได้ดาบคืน ท่านต้องรรีบไปหาองค์ชายตงฟาง เพราะดาบอยู่กับเขาแล้ว “  เทียนพูดน้ำเสียงราบเรียบ  

“ ถูกต้อง ข้าเป็นพยานได้”  องค์ชายหนานเป่ย ช่วยยืนยันให้

“ ใช่ ข้าก็เป็นพยานให้ได้ มันถูกประมูลไป 20 ล้านเหรียญทอง” องค์ชายโจวซีพูดมาไม่รู้ว่าหวังดีหรือหวังร้ายกันแน่

เซอร์คาร์ลอสโกรธจนตัวสั่น นี่มันเอาดาบเทียมานเดอร์  ไปประมูล แค่เงิน 20 ล้านเหรียญทองเองเหรอ เซอร์คาลอสรีบตามไปหาองค์ชาย ตงฟางทันที

เพราะการทวงดาบสำคัญที่สุด การแก้แค้นค่อยไว้ทีหลัง

“ คุณชายเทียน นี่เป็นหยกเคลื่อนย้าย หากว่าท่านจะไปแดนเทพ ท่านใช้หยกนี่

ไปถึงแล้วท่านแสดงป้ายที่ข้าให้ไว้พวกเขาจะพาท่านไปหาข้าทันที”  องค์ชาย

หนานเป่ยบอก แล้วขอตัวจากไป

“ หากเจ้าไปแดนเทพเมื่อไร เราคงได้เจอกันอีกแน่ “ องค์ชายโจวซีมองหน้าเทียนแล้วเดินจากไป

เทียนได้แต่มองพวกเขาจากไป แล้วส่ายหัว แล้วหันไปคำนับอาจารย์เจ้าสำนักทั้งสอง  

“  ดีมาก  พวกเจ้าทำดีมาก  โดยเฉพาะเจ้า อาเทียน  พวกเจ้าทำให้พวกเราดินแดน จตุรภัทร มีความสุข  กลับไปคราวนี้คงได้ฉลองกันทั้งเมือง  “  อาจารย์เจ้าสำนักหมัดเทพสวรรค์กล่าว  

“  เสร็จจากที่นี่แล้ว อาเทียนเจ้าต้องไปเรียนที่สำนักดาบเทพเจ้าต่อเลยนะ “  อาจารย์สำนักดาบเทพเจ้ากล่าวด้วยความยินดีอยากจะให้เทียนเข้าสำนักเร็วๆ

เทียนได้แต่คำนับอย่างเดียว  จากนั้นอาจารย์ก็พาพวกเขาไปรับรางวัล เสร็จแล้วทุกคนก็เดินทางกลับไปบ้าน    ดินแดนจตุรภัทร 

เทียนกลับมาถึงสำนักเทพโอสถ ก็เข้าพบอาจารย์เจ้าสำนักทันที

“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า  ในที่สุดเจ้าก็ไม่ทำให้ข้าผิดหวัง  แต่ว่าเจ้าก็สร้างความเคียดแค้นให้กับผู้คนหลายคนเช่นกัน  ต่อไปเจ้าไปแดนเทพ เจ้าต้องระมัดระวังตัวด้วยเพราะคนพวกนั้น ไม่ยอมปล่อยเจ้าแน่”   อาจารย์เจ้าสำนักกล่าวด้วยความห่วง

“ อาจารย์ข้าได้รับปากกับ องค์ชายหนานเป่ย ว่าจะเอามุกวิญญาน ไปรักษาพ่อของเขาที่แดนเทพ ข้าจะขออนุญาติ อาจารย์ไปจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย”  เทียนขออนุญาติท่านอาจารย์เจ้าสำนัก

“ อืม ท่านราชันทักษิน ป่วย ข้าก็ได้ยินมาเหมือนกัน แต่รายละเอียดข้าไม่รู้ว่าท่านป่วยเป็นอะไร  ถ้าต้องใช้มุกวิญญานช่วย แสดงว่าต้องเกี่ยวข้องกับวิญญานร้าย เจ้าต้องระวังตัวด้วย เพราะปกติวิญญานร้ายนั้น  ไม่สามารถที่จะทำร้ายผู้คนได้

ยกเว้นจะถูก ควบคุมโดยผู้ที่อำนาจเหนือกว่าเท่านั้น “ อาจารย์เจ้าสำนักเริ่มที่จะเป็นห่วงเทียน

“ ศิษย์จะระวังตัว " เทียนกล่าวไปก็คิดไปว่า แค่ไปรักษาคนเท่านั้น ไม่น่าจะมีอะไร

“ หากเจ้ามีปัญหาอะไรก็ตาม ที่เมืองทักษิน เจ้าสามารถไปหาอาจารย์อาของเจ้าได้ ที่นั่นก็มีสาขาของสำนักเทพโอสถอยู่เช่นกัน  เจ้าแค่เอาป้ายประจำตัวให้พวกเขาดู เขาจะรู้เองว่าเจ้าเป็นใคร “  อาจารย์เจ้าสำนักกล่าว

เสร็จแล้ว เทียนได้กล่าวลาอาจารย์เพื่อเตรียมตัวเดินทางไปแดนเทพต่อไป  

ขณะที่เทียนกำลังจะกลับที่พัก  ก็เห็นศิษย์พี่ กาย ศิษย์พี่ จิ่วตี้ และศิษย์พี่ห้ารออยู่หน้าที่พัก  

“ ข้ามาส่งเจ้า แล้วเอาหยกช่วยชีวิตที่ได้มาจากแดนมายา มาให้เจ้าด้วย หากว่าเจ้าเกิดเป็นอะไรไป หยกช่วยชีวิต จะนำเจ้ากลับยังที่แห่งนี้ ทันที “  ศิษย์พี่กายกล่าว

“ หยกนั่นใช้ได้เฉพาะแดนมายาเท่านั้นไม่ใช่หรือ”  เทียนสงสัย

“ ปกติก็ใช่  แต่ข้าสามารถแก้ไข และปรับปรุงให้ใช้งานข้างนอกได้ด้วย” ศิษย์พี่กายยืดอกยิ้ม อย่างภาคภูมิใจ ในฝีมือของตนเอง

“  ถ้าอย่างนั้นท่านก็เอาของข้าไปดัดแปลงด้วยเลยซิ "  เทียนหยิบหยกช่วยชีวิตให้ศิษย์พี่กาย

“  เมื่อคืน ข้านั่งเขียนยันต์ระเบิด ได้ 500 แผ่น ข้านำมาให้เจ้าไว้ติดตัว เพราะข้ารู้ว่าเจ้าคงไม่มีเวลามานั่งเขียนแน่ “  ศิษย์พี่จิ่วตี้ยืนยันต์ 500 แผ่นให้เทียน

“  นี่คือยาเพิ่มพลังปราณ และ ยารักษาอาการบาดเจ็บ  เจ้านำติดตัวไว้ เผื่อจำเป็นอาจต้องใช้ "  ศิษย์พี่ห้ายื่นยาเม็ด ให้ 2 ขวด

“  ขอบคุณศิษย์พี่ “  เทียนรู้สึกได้ถึงความห่วงใยของศิษย์พี่ทั้ง 3 คนได้เป็นอย่างดี จากนั้นพวกเขาก็กลับไป เทียนจึงหยิบหยกเคลื่อนย้ายที่ องค์ชายหนานเป่ยให้มาแล้วใส่พลังเข้าไป  ฟิ้ว

พอออกจากค่ายกลเคลื่อนย้าย ก็เดินไปที่ประตู เพื่อขอผ่านด่านเข้าเมือง เทียนหยิบ ป้ายขององค์ชายหนานเป่ย เทียนให้ทหารที่ด่านทางเข้า  ก็มีคนออกมาต้อนรับเทียน แล้วเชิญเทียนเข้าเมือง โดยไม่ต้องรอตรวจใดๆ    

“ คุณชายเทียน ข้าน้อย ซาสี่ เป็นองค์รักษ์ขององค์ชายหนานเป่ย มารับคุณชายเทียนเข้าวัง  ท่านจะหาอะไรกินก่อน หรือ จะเข้าวังเลยขอรับ"  องค์รักษ์ซาสี่ถามเทียน

“ ข้าเพิ่งมาแดนเทพครั้งแรก  ขอให้องค์รักษ์พาข้าไปลองชิมอาหารแดนเทพก่อนดีกว่า “  เทียนอยากลองดูว่าแดนเทพเขากินอะไรกัน

“ ได้เลยขอรับ มีร้านอาหารขึ้นชื่อ อยู่ไม่ไกลจากที่นี่ เชิญคุณชายเทียน "  องค์รักษ์ซาสี่ พาเทียนขึ้นรถม้าไปยังร้านอาหารที่กล่าวไว้ทันที

อาหารที่สั่งมาสี่ห้าอย่างนี้ก็คล้ายกับเมืองมนุษย์ แต่เหล้าที่ดื่มนี่ กับมีกลิ่นหอม

รสชาติไม่ธรรดา ยิ่งดื่ม แล้วยิ่งติดใจ บรรยายไม่ถูก  

“ ท่านองค์รักษ์ซาสี่ สุราชนิดนี้เรียกว่าอะไร ข้ารู้สึกชอบมาก "  เทียนกล่าว

“ สุรานี้เรียกว่าสุราทิพย์  ผู้ที่ได้ดื่ม จะทำให้เลือดลมสูบฉีดแรงขึ้น บำรุงร่างกายเจริญอาหาร สุราทิพย์นี้  ทำมาจากน้ำจากบ่อสวรรค์ เอามาผสมกับรากไม้สวรรค์ ข้าวสวรรค์ และเครื่องเทศ  เอามากลั่นแล้ว หมักในถังไม้โอ๊ค พันปี ทิ้งไว้ 3 ปี  ก็กลายเป็นสุราทิพย์ ที่ท่านได้ดื่มนี่แหละ" องค์รักษ์ซาสี่อธิบาย

“ ท่านซาสี่ข้าอยากได้ไปฝากเพื่อน ท่านช่วยสั่งให้ข้า 10 โหล " แล้วเทียนก็หยิบเหรียญทอง ถุงหนึ่งให้องค์รักษ์ซาสี่ทันที

“ ได้ข้าจะจัดการให้ แต่เหรียญทองพวกนี้คุณชายไม่ต้องขอรับ องค์ชายสั่งไว้แล้วถ้าท่านต้องการสิ่งใดก็ แค่บอกมาก็พอ “  องค์รักษ์ซาสี่คืนถุงทองคืน

พอได้สุราทิพย์ครบเรียบร้อย เทียนก็เก็บใส่หยกมิติ เสร็จแล้วองค์รักษ์ซาสี่ก็พาเทียนเข้าวังทันที  บริเวณวังที่สร้างขึ้นนั้นกว้างใหญ่ สิ่งปลูกสร้างทำมาจากอิฐ ผสมโลหะ

ดูแล้วแข็งแกร่ง ดูมีมนต์เสน่ห์ อย่างประหลาด  ในรอบวังหลวงล้วนมีทหารองค์รักษ์   ยืนเฝ้าโดยรอบ มีท่าทีเข้มแข็ง ยืนหลังตรง ไม่มีวอกแวกทุกคน

เทียนได้มารอที่ห้องโถงตำหนักขององค์ชาย หนานเป่ย  มองไปรอบๆ  ช่างมีการตกแต่งแนว ธรรมชาติ มีรูปภาพภูเขาขนาดใหญ่อยู่ผนังห้อง รอบๆ มีต้นไม้จริงประดับอยู่โดยรอบ โต๊ะเก้าอี้ ล้วนฝังมุก เคลือบเงา ขลิบทองคำแท้ โดยรอบ

ช่างมีรสนิยมเสียจริงๆ  

“ คุณชายเทียน มาแล้ว "  เสียงองค์ชายลอยมาแต่ไกล

“ องค์ชายหนานเป่ย"  เทียนทักทาย

“ ข้ากำลังคุยกับหมอหลวงอยู่เรื่องอาการเสด็จพ่อ คุณชายเทียนก็มาพอดีเลย

เชิญท่านไปที่ห้องเสด็จพ่อด้วยกันเลย”  องค์ชายหนานเป่ยเชิญ

“ ได้ข้าอยากรู้ว่าโรคประหลาดนั้นเป็นอย่างไรกันแน่ “  เทียนอยากรู้

พอถึงห้องของราชันทักษิน เทียนเห็นท่านราชันทักษินนอนหลับอยู่บนเตียง สีหน้าปกติ ถึงจะดูซีดเซียวไปบ้าง แต่มองยังไงก็เหมือนคนหลับคนหนึ่งเท่านั้น

ข้างในห้อง มีชายสูงอายุ อยู่ 3 คนกำลังพูดคุยกันเบาๆ  มีหญิงวัย กลางคนแต่ยังดูเยาว์วัย และเด็กสาวคนหนึ่ง นั่งอยู่ข้างเตียงคอยจับมือราชันทักษินเอาไว้

องค์ชายหนานเป่ยกับเทียนเดินเข้ามา ทุกคนก็จ้องมาที่เทียนเป็นจุดเดียวกัน

“ คุณชายเทียนนี่คือ เสด็จแม่ ของข้า และน้องสาวข้า หนานกงลี่  และท่านหมอหลวงทั้ง 3 คน” องค์ชายหนานเป่ยแนะนำบุคคลทั้งหมดคราวเดียวกัน

เทียนรีบคำนับทุกคน  

“ นี่คือคุณชายเทียนผู้ที่เป็นเจ้าของมุกวิญญานที่จะมาช่วยเสด็จพ่อ” องค์ชาย

แนะนำเทียน    

“ ข้าอยากรู้อาการของท่านราชันทักษิน “เทียนถามองค์ชายหนานเป่ย

“ เมื่อ สามเดือนก่อนเสด็จพ่อกลับมาจากวังหลวง   พระองค์ยังมีอาการปกติแต่พอตกกลางคืน พระองค์ก็เริ่มมีอาการแปลกๆ  พระองค์ส่งเสียงร้องด้วยควาเจ็บปวด แล้วทำท่าทางว่าจะต่อสู้  แต่แล้วก็ตัวลอย กระเด็นไปมา จนเสด็จพ่อตื่นขึ้น ก็มีอาการปกติ

แต่เสด็จพ่อบอกว่า พระองค์ฝันว่าเจอปีศาจตนหนึ่ง มันทำร้ายเสด็จพ่อ  แต่เสด็จพ่อสู้มันไม่ได้เลย เหมือนกับว่าที่แห่งนั้น ปีศาจมันเป็นเจ้าของมิติ มันจะทำอย่างไรก็ได้ หลังจากนั้น พระองค์ก็จะมีอาการแบบนี้ แทบทุกคืน ในยามหลับ จนเสด็จพ่อไม่ยอมนอนหลับ  เพราะถ้านอนหลับเมื่อไร จะต้องเจอกับปีศาจร้ายตนนี้แน่

เสด็จพ่อพยามหาหมอที่มีความรู้ที่จะขจัดเจ้าปีศาจตัวนี้อยู่หลายเดือน ก็ทราบว่า

มีไข่มุกชนิดหนึ่งเรียกว่า ไข่มุกวิญญาน สามารถกำจัดปีศาจตนนี้ได้

เสด็จพ่อจึงส่งคนไปตามหา แต่ก็หาไม่เจอ จนข้าพบว่า มันมาเป็นของรางวัลที่งานแข่งขัน 5 สถาบัน ข้าจึงได้ขอเชิญท่านมาที่นี่แหละ

แต่ว่าไม่ทันเสียแล้วเพราะว่าเสด็จพ่อได้เผลอหลับไปเมื่อ 3 วันก่อนป่านนี้ยังไม่ฟื้นเลย..." องค์ชายหนานเป่ยกล่าว

“หรือว่าจะเป็นปีศาจแห่งรัตติกาล” เทียนเอ่ยเบาเบา