แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ
“อื้อออออ”
ใบหน้าสวยเงยขึ้นฟ้าพร้อมกับกัดริมฝีปาก...
นิ้วเรียวขยี้ไปที่เม็ดสวาทบนเนินโหนกสู้กับแรงดันน้ำจากฝักบัว ไม่กี่อึดใจหลังจากนั้นร่างทั้งร่างก็กระตุกสั่นจากการเสร็จสม แม้ว่ามันจะไม่ได้ถึงพรืกถึงขิง....แต่คราวนี้ก็พอแก้ขัดไปก่อนได้บ้าง เธอพยายามเข้าใจว่าคืนนี้สามีนั้นเหนื่อยล้าจากงานแต่งทั้งวัน เลยทำให้ลีลาของเขาถดถอยลง...
และเมื่อรุ่งเช้ามาถึง...
ชบาก็ได้แต่หวัง....ว่าเจตน์จะแสดงลีลาที่แท้จริงให้เธอได้เห็น
“เจตน์.......เจตน์คะ”
เรือนร่างเปียกฉ่ำออกมาจากห้องน้ำ ก่อนจะเห็นสามีของเธอนอนกรนอยู่บนเตียง เสียงกรนนั้นทำให้รู้ว่าสิ่งที่เธอคิดไม่ผิด เพราะวันนี้เจตน์ออกหน้าต้อนรับแขกทั้งวัน รอยยิ้มของภรรยายิ้มเล็กๆ ให้ด้วยความเอ็นดู ก่อนที่เธอจะสวมใส่ชุดนอนผืนบางซุกตัวเข้าไปใต้ผ้าห่ม...
จากนั้นก็หลับตานอนรอวันรุ่งเช้า...
วันที่เธอจะได้ร้องครวญครางออกมาจากแรงกระหายของสามี...
กลางดึก...
ไม่ใช่เพียงฝ่ายเ้าบ่าวเท่านั้นที่เหน็ดเหนื่อ แต่ดูเหมือนเ้าสาวเองก็จะเหนื่อยล้าเช่นเดียวกัน หลังจากที่เธอหลับตานอนข้างๆ สามี ร่างกายก็ฟุบหลับไปโดยปริยาย ปล่อยให้ห้องหอเงียบงันเกินกว่าที่จะเป็ แม้แต่คนที่ยืนสูบบุหรี่อยู่ใต้ถุนบ้านก็ส่ายหน้าด้วยความระอา...
เมื่อกำนันหาญเห็นไฟในห้องหอดับั้แ่ 3 ทุ่ม
พ่อตาร่างใหญ่ก็ถอนหายใจออกมาด้วยความผิดหวัง แต่อีกใจก็แอบนึกสนุกขึ้นมามากกว่าเดิม...
“ข้าฝากที่เหลือด้วยล่ะ”
“อ้าว จะไปแล้วหรอครับพ่อกำนัน”
“ข้าเหนื่อยมาทั้งวัน คงต้องกลับไปพักซะก่อน พวกเอ็งตามสบาย แต่อย่าให้เสียงดังมากก็แล้วกัน”
“ครับพ่อกำนัน”
ไอ้เมฆ ไอ้หมอก และคนงานคนอื่นๆ ยกมือลาเ้าบ้าน กำนันหาญแอบมานั่งดื่มเหล้าั้แ่ที่เห็นไฟห้องหอของลูกชายดับสนิท จนตอนนี้เวลาล่วงเลยมาถึงเที่ยงคืนแล้ว กำนันหาญเลยกะจะขอตัวไปนอนหลับเอาแรงในวันพรุ่งนี้เสียหน่อย
เพราะร่างสูงยังนึกแผนการต่อไปไม่ออกเท่าไหร่นัก...
“ไอ้เจตน์นะไอ้เจตน์....เสียชื่อข้าหมด”
เสียงเข้มพูดไปตามทางเดิน...
ถ้าเกิดว่าพ่อกำนันได้แต่งงานกับผู้หญิงที่สวยขนาดนั้น ป่านนี้คนทั้งหมู่บ้านคงได้ยินเสียงร้องครางของเธอไปหมดแล้ว แต่ไอ้ลูกชายกลับทำให้เขาเอือมระอาอยู่พอสมควร นอกจากจะไม่ได้ยินเสียงกระแทกที่คาดไว้ ไฟในห้องยังดับสนิทเหลือเพียงความเงียบ
“ไหนๆ ก็ไหนแล้ว”
เสียงหื่นพูดออกมาเบาๆ
เหล้าที่กินเข้าไปั้แ่เช้าจนถึงตอนนี้ทำให้ร่างสูงยิ้มขึ้น ฤทธิ์สุราพามือหนาเลื่อนกลอนประตูเข้าไปในห้องนอนที่มืดมิด แต่แสงของโคมไฟสะลัวๆ ก็ทำให้เห็นทุกอย่างด้านใน สถาพของลูกชายนอนกรนอย่างอนาถ...
แต่เ้าสาวนั้น...
กลับนอนอยู่ในชุดขาสั้นโชว์เนื้อน่องสีน้ำผึ้ง...รูปร่างกระทัดรัดของเธอมันน่าจับกระหน่ำเสียให้เข็ด และหน้าอกลูกใหญ่ที่โชว์หลาออกมานอกเสื้อกล้ามนั้น มันก็ซ่อนของดีไว้อย่างที่กำนันหาญเคยคิดไว้จริงๆ!
“ลูกสะใภ้ข้า...ตั้งใจจะอ่อยอยู่หรือเปล่านะ”
เสียงเข้มกล่าวขึ้นในห้อง
ร่างสูงยืนมองภาพอันเย้ายวนด้วยความตั้งใจ เป้ากางเกงผืนบางนูนเด่นขึ้นมาเป็ลำ เพียงเห็นเรียวขาเนียนสวยนั้นอารมณ์กลัดมันก็แทบคุมไม่อยู่ กำนันหาญมีแผนที่จะตะครุบเหยื่ออีกสองสามอาทิตย์ แต่พอมาเห็นลูกสะใภ้บนเตียงตอนนี้...
พ่อตามือใหม่ก็ต้องรีบเปลี่ยนแผนทันที...
ไหนๆ ก็จะจ้องจัดการอยู่แล้ว...ก็รวบลัดเวลาให้เร็วขึ้นมาจัดการตอนนี้เลยก็แล้วกัน!
ความเมามายของเหล้าและความหื่นทำให้ร่างสูงกล้าทำทุกอย่าง เขาเดินไปที่ปลายเตียงก่อนจะมุดหน้าเข้าไปยังผ้าห่มผืนหน้า จากนั้นเงาทมิฬก็ค่อยๆ เคลื่อนตัวคืบคลานทับเรียวขาไปจนถึง่เอว...
“อื้ออ”
เสียงเล็กครวญครางในลำคอด้วยความงัวเงีย...
ชบาไม่รู้ตัวเลยว่ากางเกงขาสั้นของเธอได้ถูกถอดออกไปแล้ว และตอนนี้ลมหายใจร้อนๆ ของพ่อตาก็กำลังรดระบายอยู่กลางง่าม แม้ว่ากำนันหาญจะมองไม่เห็นโพรงสวาทของลูกสะใภ้เท่าไรห่นัก แต่กลิ่นหญิงสาวของเธอก็ยั่วยวนชายหื่นจนเขาคิดอะไรไม่ได้อีกแล้ว!
“อึก…อื้อออ”
10K
