เรื่องสั้นทรมานพันธนาการ BDSM (รวม)

“ไม่เอานะ ถ้าเป็นครั้งแรก อย่างน้อยฉันก็อยากเก็บไว้ให้คนที่ฉันรัก เพราะอย่างนั้น ได้โปรดเถอะ อะไรก็ได้ แต่อย่าเอาความบริสุทธิ์ของฉันไปนะ ลิเดีย” 

ฉันส่งเสียงอ้อนวอนออกไปหวังจะให้คนตัวสูงกว่าเห็นใจบ้าง เธอคนนั้นยิ้มออกมาอย่างไม่น่าไว้ใจอีกครั้ง เธอมองแก่นกายเทียมในมือก่อนจะเอามันมาแนบกับแก้มของฉัน 

“จริงเหรอ” 

น้ำเสียงของเธอกระซิบข้างหู แต่ว่าตอนนี้ฉันกลัวไปหมดแล้ว 

“ที่บอกว่าอะไรก็ได้ แต่อย่าเอาความบริสุทธิ์ของเธอไป เป็นเรื่องจริงรึเปล่า” 

“จ… จริง หมายความว่า เธอจะไม่ทำแบบนั้นใช่ไหม” 

ฉันรู้สึกมีความหวังขึ้นมา แต่แล้ว คำตอบของเธอนั้นก็ทำให้ฉันใจสลาย 

“ไม่ ไม่เลย ยิ่งทำให้เธอเจ็บปวดนั่นยิ่งทำให้ฉันมีความสุข ถ้างั้น” 

เปาะ!

ลิเดียดีดนิ้ว ทันใดนั้นภายในห้องก็มีชายฉกรรจ์มากมายเดินเข้ามา เชือกที่มัดฉันอยู่ถกปลด ฉันพยายามจะใช้จังหวะนั้นในการหลบหนีโดยการจับชายคนหนึ่งทุ่มกับพื้นแล้ววิ่งไปตรงประตูที่เปิดอยู่ แต่ว่าก็เป็นไปไม่ได้ เมื่อชายคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้อง 

ชายคนนั้นเต็มไปด้วยมัดกล้ามและสูงยิ่งกว่าฉัน เงาของชายคนนั้นบดบังร่างกายของฉันจนมิด และในจังหวะที่ฉันไม่ได้ทันตั้งตัว 

“อ๊อก!” 

ชายคนนั้นต่อยมาที่ท้องของฉัน เจ็บ เจ็บจนหายใจไม่ออก และนั่นคือความรู้สึกสุดท้ายที่ ก่อนที่ฉันจะหมดสติไป 

“อ… อือ…” 

ฉันตื่นขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับความรู้สึกปวดเมื่อย เหมือนว่าฉันจะไม่ได้นอนอยู่บนเตียง ร่างกายของฉันราวกับถูกตรึงไปทุกส่วน และเมื่อฉันลืมตาขึ้นมา ท่ามกลางดวงตาอันพร่าเลือนที่ผสมกับน้ำตาของฉันซึ่งไหลออกมาตอนที่ถูกต่อย ฉันพบว่าตอนนี้ฉันอยู่ในห้องแห่งหนึ่งที่ไม่ใช่ห้องขัง แต่มันดูเลวร้ายยิ่งกว่านั้น 

ตามผนังห้องมีอุปกรณ์ทรมานแขวนเอาไว้ ตรงมุมห้องมีกรงอยู่ และมีอุปกรณ์อีกมากมายที่ฉันไม่รู้จัก แต่ฉันพอจะเดาได้ว่ามันต้องเอาไว้ทรมานไม่ก็พันธนาการผู้ที่เข้ามาเป็นเหยื่อภายในห้องนี้อย่างแน่นอน 

“ตื่นสักทีนะเซเรีย ขอโทษที่ทำรุนแรงนะ แต่ฉันไม่มีทางจะปล่อยเธอหลุดมือไปง่ายๆ แน่” 

น้ำเสียงนั้นมาจากด้านหลังของฉัน ฉันอยากจะหันไปมองแต่ก็พบว่าตัวเองไม่สามารถ คอของฉันถูกอะไรบางอย่างล็อกเอาไว้ ฉันไม่สามารถก้มลงไปมองได้ แถมแขนของฉันก็ถูกล็อกเอาไว้กับพื้น โชคดีหน่อยที่ตรงคางฉันมีเบาะมารอง ไม่อย่างนั้นคางของฉันคงต้องแนบไปกับพื้นแข็งๆ นั่นคงทำให้ฉันปวดกรามอย่างแน่นอน 

แต่เหมือนว่าลิเดียกลัวว่าฉันจะสงสัยว่าตัวเองถูกพันธนาการอยู่ในสภาพไหน ตรงหน้าฉันจึงมีกระจกบานใหญ่อยู่ ภายในกระจกนั้นสะท้อนภาพของฉันที่อยู่ในสภาพที่ไม่อยากให้คนอื่นเห็น 

อย่างแรกเลย ตัวฉันอยู่ในสภาพชันเข่าแล้วก้มลงไปด้านหน้า แขนของฉันถูกล็อกเอาไว้ตรงพื้นด้านหลัง และคอของฉันก็ถูกเหล็กสีดำล็อกเอาไว้กับพื้นเช่นกัน ตามร่างกายของฉันมีเหล็กที่ขันกับน๊อตล็อกเอาไว้เป็นส่วนๆ ตามส่วนที่สามารถขยับได้ ไม่ว่าจะเป็นข้อเท้า เอว สะโพก ต้นแขน ข้อมือ ทำให้ตอนนี้ฉันไม่สามารถที่ฉันจะขยับร่างกายได้เลย ทำได้อย่างมากก็แค่เพียงแค่เบี่ยงสะโพกตัวเองไปทางซ้ายหรือว่าเท่านั้น 

ช่างเป็นสภาพที่น่าอายเหลือเกิน เธอคนนี้ต้องการจะทำอะไรกับฉันกันแน่ อย่างน้อย ตอนนี้ฉันก็ไม่ได้รู้สึกเจ็บภายในร่องรักของฉัน หมายความว่าลิเดียยังไม่ได้พรากความบริสุทธิ์ของฉันไป 

แต่ฉันก็คิดว่าความคิดนั้นยังอยู่ในรูปประโยคของคำว่าแค่ ‘ยัง’ เท่านั้น สิ่งที่ฉันจะต้องเจอต่อไปนี้ อาจจะเป็นสิ่งที่ทำให้ฉันเสียใจที่สุดในชีวิตก็ได้ 

“อ… อือ…” 

ฉันพยายามจะพูด แต่เหล็กก็กดคอฉันไว้ ทำให้คางฉันแนบกับเบาะจนไม่สามารถอ้าปากได้ 

“เอาแก้มแนบกับเบาะแทนสิ” 

ฉันลองทำตามคำแนะนำของลิเดียดู และพบว่าฉันสามารถพูดได้ 

“เธอจะทำอะไรกับฉัน” 

“ก็… เล่นอะไรกับเธอนิดหน่อย ก่อนที่จะพรากความบริสุทธิ์ของเธอไปไง” 

“ตกลงเธอจะทำแบบนั้นจริงๆ สินะ ยัยพวกผิดเพศเอ๊ย” 

“เห เหยียดใช้ได้เลยนะ แต่ก็ดี พอเธอพูดแบบนี้ ฉันจะได้ไม่รู้สึกผิดที่จะพรากความบริสุทธิ์ของเธอไป” 

หลังจากนั้น ฉันก็ด่าทอลิเดียไปมากมายเพื่อระบายความโกรธ แต่เหมือนยัยนั่นจะไม่ได้สนใจคำพูดของฉันเลย เธอเพียงนั่งฟังคำด่าของฉัน จนกระทั่งฉันเหนื่อยหอบ เธอก็เอ่ยถามขึ้นมา 

“เหนื่อยแล้วสินะ พูดจนเหงื่อท่วมเลยนะ เซเรีย” 

เธอว่าพร้อมกับลุกขึ้นมาจากโซฟาสีแดงก่อนจะเดินมาหาฉัน จากนั้นเธอก็จับแท่นที่ฉันถูกตรึงเอาไว้ ฉันเพิ่งพบว่าลักษณะของมันสามารถหมุนได้เหมือนกับโต๊ะจีน หรือก็คิอตอนนี้ฉันเหมือนกับหุ่นโชว์ที่ให้คนอื่นสามารถมามองฉันได้อย่างตามใจ และหมุนดูร่างกายของฉันได้ทุกส่วน 

ทำไมฉันถึงต้องตกมาอยู่ในสภาพอันน่าสมเพชแบบนี้ด้วยนะ 

ใช่แล้ว เพราะยัยนี่คนเดียว 

ฉันมองลิเดีย เธอที่กำลังหมุนแท่นที่ตรึงร่างกายฉันเอาไว้เล่น ฉันคิดว่าดวงตาของฉันตอนนี้น่ากลัวพอสมควร แต่ที่ตอบกลับมาผ่านสายตานั้น ก็คือแววตาขบขัน ราวกับเธอมองเห็นฉันเป็นลูกแมวตัวน้อยที่กำลังขู่เจ้าของเท่านั้นล่ะ 

อย่าให้ฉันหลุดไปได้นะลิเดีย 

ถ้าหลุดไปได้ ฉันสัญญาได้เลยเรื่องนี้จบไม่สวยแน่ 

“แหมๆ น่ากลัวจังเลยนะ ถึงแม้จะอยู่ในสภาพแบบนี้ก็ยังทำตาสู้แบบนั้นได้อีก ทำเอาอยากจะเปลี่ยนดวงตาของเธอให้กลายเป็นดวงตาไร้แวว หวังเพียงแค่ใครก็ตามมาเสียบแก่นกายเข้าไปในร่องรักเธอแล้วสิ” 

ยัยนี่… คิดจะทำให้ฉันเป็นผู้หญิงชั้นต่ำขนาดนั้นเลยเหรอ ฉันกำหมัดแน่น ถึงแม้ว่าฉันจะถูกตรึงร่างกายเอาไว้เอาไว้ก็ตาม 

“แหมๆ ไม่เอาสิ อย่ากำหมัดแบบนั้น อย่าให้ฉันต้องตรึงมือเธอทีละนิ้วเลยนะ เซเรีย” 

คำพูดนั้นทำให้ฉันหวาดกลัวพอสมควร ฉันไม่รู้เลวว่าเธอคนนี้จะทรมานฉันถึงขั้นไหน ฉันจึงยอมคลายมือออก ถึงแม้ว่าดวงตาของฉันยังจะคงความไม่พอใจเอาไว้ก็ตาม 

“ไหนตอบฉันสิเซเรีย เธอจะไม่ยอมมอบความบริสุธิ์ให้กับฉันจริงๆ ใช่ไหม” 

“มาถามอะไรแบบนี้ เธอตอนนี้จะพรากมันจากฉันไปก็ได้ไม่ใช่เหรอ” 

“ฉันอยากได้มาด้วยความสมัครใจมากกว่า เหมือนกับความรัก” 

“หึ ใครจะไปรักกับคนอย่างเธอได้กัน อย่างแรกเลยนะ ถ้าคิดจะทำให้ใครเค้ารักเธอล่ะก็ ไม่ควรจับเขามาทรมานแบบนี้นะ” 

“เหรอ อีกไม่นานเธอก็เปลี่ยนความคิดนั้นแล้วล่ะ แต่เอาเป็นว่าเธอไม่ยอมจะมอบความบริสุทธิ์ให้กับฉัน งั้นสินะ” 

“หึ ไม่มีทาง” 

ฉันยืนยันคำพูดของตัวเธอ ทางด้านของลิเดียก็ถอนหายใจแล้วส่ายหน้าเบาๆ เธอลุกขึ้นยืนก่อนจะกอดอกแล้วเดินไปด้านหลังของฉัน 

“ผิวของเธอสวยมากเลยนะเซเรีย มันขาวราวกับไข่มุกงั้นล่ะ แถมหุ่นของเธอก็ใช้ได้เลย ถึงแม้ว่าจะเพิ่งขึ้นยิบสิบได้ไม่นาน แต่เอวและหน้าอกของเธอก็ใหญ่ได้ใจจริงๆ” 

“ขอบคุณที่ชมแล้วกัน” 

“ยังปากเก่งได้อีกนะ น่ารักจริงๆ” 

“อย่ามาบอกว่าฉันน่ารักนะ!” 

“หืม ชมอะไรก็ได้ แต่ไม่อยากถูกชมว่าน่ารัก เธอนี่ไม่เปลี่ยนไปเลยจริงๆ นะ แต่ว่า จุดนั่นล่ะที่ทำให้ฉันรักเธอ เซเรีย” 

พร้อมกับคำพูดนั้น ฉันก็รู้สึกได้ว่าบริเวณสะโพกของตัวเองถูกโอบกอดเอาไว้ เหมือนว่าลิเดียจะกอดฉันจากด้านหลัง พร้อมกับนั้นฉันก็รู้สึกได้ถึงจุมพิตหนึ่ง จุมพิตนั้นอยู่บริเวณก้นของฉัน 

“อย่าไปยุ่งกับตรงนั้นนะ มันสกปรก” 

ฉันพยายามจะดิ้น แต่นั่นก็เหมือนกับการส่ายก้นเพื่อยั่วยวนเธอในขณะเดียวกัน 

“สกปรกตรงไหนกัน ฉันทำความสะอาดเธอหมดจรดแล้ว ทั้งข้างนอกและข้างในเลย เธอเองก็น่าจะรู้สึกใช่ไหม” 

ลิเดียถามคำถามนั้นออกมา แล้วนั่นก็ทำให้ฉันรู้สึกตัว ว่ากลิ่นกายของฉันตอนนี้มันเหมือนผ่านการอาบน้ำมาแล้ว และที่เธอบอกว่าทำความสะอาดข้างใน หมายถึงเธออัดน้ำเข้ามาในท้องของฉันงั้นเหรอ แบบนี้เองสินะ ฉันถึงไม่รู้สึกเลยว่าในท้องของตัวเองมีอะไรอยู่ เพราะโดนยัยนี่สวนทวารไปแล้วนี่เอง 

“ยังไงก็เถอะ ฉันไม่ได้ชอบสัมผัสอันอ่อนโยนอย่างเดียวหรอกนะ” 

“อ๊าย ยัยบ้า ใครให้กัดกัน” 

ฉันร้องออกมา แต่นั่นไม่ใช่เพราะว่าฉันสำออยหรืออะไรหรอกนะ แต่เป็นเพราะว่าเซเรียกัดบริเวณก้นของฉัน 

เธอเป็นอะไรของเธอกัน เป็นยัยโรคจิตรึไง อ๋อจริงสิ เธอเป็นอยู่แล้วนี่นะ 

“ทั้งหน้าตาทั้งเสียงก็น่ารักไปหมด ฉันอยากจะกลืนเธอเข้าไปทั้งตัวเลยรู้ไหม” 

“เหรอ ถ้างั้นก็สับฉันให้เป็นชิ้นๆ แล้วก็กินซะสิ” 

“อย่าพูดอะไรสยดสยองแบบนั้นสิ ฉันหมายถึงกินในอีกความหมายหนึ่งต่างหาก แต่ก็อย่างที่บอกไว้ล่ะนะ ถ้าเธอไม่ยอม ฉันก็จะไม่พรากความบริสุทธิ์ไปจากเธอ เว้นแต่ว่าเธอจะอ้อนวอนมันกับฉันเองล่ะนะ” 

“หึ ฝันไปเถอะ” 

“อืม ก็ฝันอยู่นะ ฝันว่าสักวันหนึ่งเธอจะขอให้ฉันพรากความบริสุทธิ์จากเธอไป เอาเถอะ ช่างเรื่องพวกนั้นก่อน ยังไงตอนนี้ ขอเล่นกับร่างกายของเธอตอนนี้ก่อนแล้วกันนะ” 

เซเรียว่าก่อนจะเดินไปตามผนังห้องที่มีอุปกรณ์มากมายแขวนอยู่ เธอจับคางอย่างครุ่นคิด ในขณะเดียวกัน หัวใจของฉันก็เต้นตึกตักกลัวว่าเธอจะหยิบอุปกรณ์น่ากลัวออกมา 

“จะว่าไป ผิวเธอขาวดีนะ แต่ฉันว่ามันจะดีกว่านี้ ถ้าเกิดว่าผิวของเธอมีสีอมชมพูสักหน่อย” 

“อยู่ดีๆ ก็จะมาเสริมสวยให้ฉันเหรอ” 

“อืม ด้วยเจ้านี่ล่ะนะ” 

ลิเดียพยักหน้าก่อนจะหยิบอุปกรณ์ขึ้นมา สิ่งนั้นดูแล้วเหมือนว่าจะเป็นหนัง มันมีลักษณะคล้ายกับแส้ แต่เป็นแส้ที่มีหลายแฉก ดูไปแล้วก็คล้ายกับพู่ของเชียร์ลีดเดอร์เหมือนกัน 

“รู้ไหมว่าเจ้านี่เอาไว้ทำอะไร” 

“เอาไว้ทรมานฉันงั้นสิ เอาเลย เชิญเลย ไม่ว่าเธอจะทำยังไงกับร่างกายของฉัน แต่เธอไม่มีวันจะได้ใจฉันไปหรอก” 

เพี๊ยะ! 

โดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัว เธอก็สะบัดแส้นั้นมาที่หลังของฉัน 

“อ๊าง!” 

“เป็นเสียงที่ชวนเสพติดจริงๆ”

 ฉันอธิายไม่ถูกกับความรู้สึกตอนที่แท้กระทบกับหลังของฉัน ไม่ใช่ว่าฉันไม่เคยถูกทรมานมาก่อน นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันมาสืบข้อมูลแล้วพลาดถูกจับ ฉันเคยถูกแส้หวดตามร่างกายมาแล้ว และฉันบอกได้เลยว่ามันเจ็บมาก เจ็บจนไม่สามารถเก็บเสียงเอาไว้ได้ น้ำตาไหลออกมาเองอย่างไม่อาจห้าม 

แต่ว่ากับแส้ที่ลิเดียใช้นี้มันต่างออกไป มันให้ความรู้สึกแสบเล็กน้อยพร้อมกับคันยิบยับ ฉันอยากจะเกาบริเวณที่ถูกฟาด แต่ตัวเองในสภาพนี้ก็ไม่สามารถทำอะไรได้ ฉันจึงทำได้เพียงแค่กำและแบมือออกเพื่อคลายความเจ็บปวดเท่านั้น

“หืม แค่เอาแส้ฟาดที่เดียวก็แฉะแล้วเหรอ ชอบถูกแส้ฟาดงั้นสิ”

ฉ แฉะงั้นเหรอ เธอหมายความว่ายังไงกัน !

-----------------------------------------------------

ถ้าสนุกอย่าลืมคอมเม้นกันด้วยนะครับ

รักคนอ่านยิ่งกว่าอาหารสามมื้อ #ฝนเล็บ