ในขณะที่เล้นกำลังก้มหาสิ่งของเพื่อมางัดแงะลองขยายรูกำแพงอยู่นั้น เสียงหัวเราะในลำคอของใครคนหนึ่งได้ดังแว่วเข้ามาสบโสตประสาทของเขา ชายหนุ่มหันหน้าไปมองตามที่มาของเสียงนั้นก่อนจะสูดอากาศเข้าปอดลึกๆ สองมือกำหมัดแน่น ดวงตาวาวโรจน์เบิกกว้างตื่นตัวเต็มที่ เขาหักคอเอียงซ้ายขวาอบอุ่นร่างกายเตรียมพร้อมก่อนที่ร่างกำยำจะหันไปเผชิญหน้ากับเ้าของเสียงหัวเราะนั้นโดยตรง
ที่มาของเสียงนั้นคือหญิงสาววัยรุ่นแปลกหน้าร่างสูงโปร่ง เธอกำลังยกยิ้มมุมปากอย่างเ้าเล่ห์ สายตาของเธอจ้องเขม็งมายังเขาไม่วางตา มือข้างหนึ่งถือมีดปลายแหลมขนาดประมาณครึ่งฟุต ทั้งมีดและเสื้อผ้าของเธอชุ่มโชกไปด้วยเืไม่ต่างจากศัตรูคนที่แล้วของเขา
“เข้ามาเลย” เล้นท้าทายด้วยสีหน้าเ้าเล่ห์ไม่ต่างกัน ตอนนี้เขากำลังอารมณ์ดี พร้อมรับมือทุกสถานการณ์ เป้าหมายสำคัญที่สุดในเวลานี้คือ รอดชีวิตให้ได้!
ไม่พูดพร่ำทำเพลงให้เสียเวลา คนทั้งสองพร้อมอาวุธในมือวิ่งพุ่งเข้ามาปะทะกัน หญิงแปลกหน้าเบี่ยงตัวหลบมีดพร้าอย่างคล่องแคล่วพร้อมกับสวนแทงมีดปลายแหลมเข้าหาด้วยความว่องไว แต่คนที่ปราดเปรื่องไม่ได้มีเพียงเธอคนเดียว เล้นเอี้ยวตัวหลบคมมีดได้อย่างเฉียดฉิวก่อนจะใช้สันมีดฟาดเข้าไปที่ลำตัวของศัตรูเต็มแรง ทำให้หญิงสาวเสียหลักจวนจะล้ม แล้วก็รุกฆาต...เขาใช้จังหวะทองนี้จบการต่อสู้ ทำการปลิดชีวิตฝ่ายตรงข้ามทันที ร่างหญิงวัยรุ่นคนนั้นนอนแน่นิ่ง บริเวณข้างลำคอมีาแลึกฉกรรจ์พาดยาวลงมาจนถึงกลางอก เืสดสีแดงฉานไหลนองเต็มพื้น
“นึกว่าจะแน่” เล้นมองร่างไร้ชีวิตนั้นด้วยหางตา เขาหมุนตัวกลับไปยังประตูบานนั้นอีกครั้งแต่ก็ต้องประหลาดใจ เมื่อช่องโหว่นั้นขยายขึ้นมาอีกเท่าตัว
เล้นขมวดคิ้วมุ่น ในหัวกำลังคิดทบทวนถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้อย่างหนัก เขามั่นใจมากว่า ยังไม่ทันได้หาอะไรมางัดแงะผู้หญิงคนนั้นก็เข้ามาเสียก่อน แต่พอได้นึกถึงเื่ราวที่เกิดขึ้นถัดต่อจากนั้น...หรือว่าจะเป็...ชายหนุ่มยืดหลังตรงขึ้นมาทันใด ดวงตายังคงเบิกค้างด้วยความตกตะลึง ริมฝีปากผุดเผยรอยยิ้มชั่วร้ายออกมา...ได้เวลาสังหารแล้ว ชายหนุ่มร่างกำยำมุ่งหน้าตรงกลับไปยังเมืองอีกครั้ง มือถือมีดพร้าที่ชุ่มโชกไปด้วยเื แผ่นหลังตั้งตรงแน่วแน่ ทุกย่างก้าวเต็มเปี่ยมไปด้วยมั่นใจ
ภายในเมืองเต็มไปด้วยซากศพและคราบเืกระเซ็นไปทั่วทุกพื้นที่ เสียงหัวเราะบ้าคลั่งและเสียงหวีดร้องเ็ปยังคงดังระงมไม่ขาดสาย เล้นเอียงคอมองเหล่าผู้คนที่ยังคงฟาดฟันไล่ฆ่ากันไม่หยุด ดวงตาของเขาเป็ประกายราวกับได้เจอสมบัติอันล้ำค่า
ขณะนั้นชายคนหนึ่งกำลังวิ่งหนีใครบางคนตรงมายังบริเวณที่เล้นยืนอยู่ ศีรษะของเขาคนนั้นอาบไปด้วยเื คาดว่า เป็ฝีมือของผู้ชายอีกคนที่กำลังถือขวานวิ่งไล่ตามมาอยู่ไม่ไกล
มีดพร้าของเล้นถูกยกขึ้นมากวัดแกว่งไม่กี่ครั้ง เหยื่อคนนั้นก็ได้ล้มลงนอนแน่นิ่งไปกับพื้น ชายผู้ที่วิ่งไล่หลังมานั้นพลันได้กลายเป็เหยื่อไปอีกศพเช่นกัน แล้วมหกรรมการสังหารหมู่ก็ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเต็มรูปแบบ สัญชาตญาณดิบของเล้นถูกปลุกให้ตื่นเต็มตัว มีดพร้าในมือปัดเหวี่ยงปลิดชีวิตทุกคนที่อยู่ในลานสายตาของเขา เสียงหัวเราะบางส่วนของชาวเมืองกลายเป็หวีดร้องเสียขวัญ พวกเขาพากันวิ่งหนีความตายด้วยสีหน้าหวาดผวา บางคนฮึดสู้กลับแต่ความบ้าคลั่งของเล้นนั้นยากเกินที่จะต่อกรได้
ร่างไร้ชีวิตจำนวนมากมายก่ายกองนอนเกลื่อนกลาดอยู่รอบกายชายหนุ่ม สองเท้าของเขายืนอยู่บนแอ่งเืที่ไหลมารวมกัน เสื้อผ้าของเขาชุ่มโชกไปด้วยสีแดงฉาน เล้นยกหลังมือขึ้นมาปาดเืที่กระเซ็นเปื้อนริมฝีปากออก แล้วหันหลังเดินกลับไปยังประตูบานนั้น
แสงสีนวลหลังประตูสว่างโร่ยิ่งกว่าเดิม ความหวังอันเต็มเปี่ยมพาให้เล้นเผยรอยยิ้มออกมา เมื่อประตูถูกเปิดออกพบว่า ช่องกำแพงขยายกว้างกว่าเดิมมาก ทว่าพอเขาลองลอดตัวเข้าไปดูกลับพบว่า ไหล่ยังคงติดบริเวณขอบอยู่ อีกสักศพเดียวน่าจะเข้าได้ เล้นคิดวิเคราะห์กับตนเอง แต่เวลานี้เขาต้องรีบแล้วเพราะหากค่ำคืนนี้จบลงเสียก่อน ไม่มีใครรับประกันให้ได้ว่า โอกาสทองนี้จะยังคงอยู่หรือไม่ เขาอยากออกไปจากที่นี่ใจจะขาดแล้ว ไม่อยากฝืนทนอยู่อีกแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว
ขณะที่ชายหนุ่มตั้งท่าจะกลับเข้าไปในเมืองอีกครั้ง เขาต้องหยุดชะงักเท้าไป เมื่อได้ยินเสียงดังกุกกักของอะไรบางอย่างกำลังเคลื่อนไหวอยู่ภายในบ้านหลบภัยของเขา เล้นตัดสินใจเดินเข้าไปสำรวจกวาดสายตามองรอบๆ เพื่อหาที่มาของเสียงนั้น แล้วก็พบว่า เป็ร่างผอมแห้งของใครบางคนกำลังนั่งคุดคู้ตัวสั่นอยู่มุมห้อง
“ไอ้ปอนด์”
++++++++++++++++++++++++++++++++
คนทั้งสองจะพากันออกไปจากเมืองแห่งนี้ได้อย่างไร จะมีเื่ชวนปวดหัวอะไรเข้ามาอีกหรือเปล่า เตรียมลุ้นกันต่อได้ที่ meb market นะคะ
ราคาเพียง 99 บาทเท่านั้น
ส่วนนักอ่านสายนิยายรัก เตรียมตัวพบกับเื่ใหม่วันศุกร์นี้จ้า (เดี๋ยวจะมีเซอร์ไพรส์ด้วยนะ)