หลังจากความใกับการตั้งครรภ์ผ่านพ้นไป หลินเยว่ก็เริ่มวางแผนชีวิตอย่างรอบคอบยิ่งขึ้น เธอต้องดูแลตัวเองให้ดีที่สุดเพื่อสุขภาพของลูกน้อย และเหนือสิ่งอื่นใด เธอต้องเก็บความลับเื่นี้ให้มิดชิดที่สุด
เธอใช้ความรู้จากมิติพกพาในการบำรุงครรภ์ เลือกสรรอาหารที่มีประโยชน์ และยาบำรุงที่จำเป็สำหรับสตรีมีครรภ์ เธอแอบปรุงอาหารพิเศษกินเองอยู่เสมอ โดยไม่ให้ใครในหมู่บ้านสงสัย เธอรู้ดีว่าในยุคสมัยนี้ การตั้งครรภ์โดยไม่มีสามีเป็เื่ที่ยอมรับไม่ได้ และอาจนำมาซึ่งปัญหาใหญ่หลวงต่อตัวเธอและลูกในท้อง
ในแต่ละวัน รูปร่างของหลินเยว่ที่เคยลดลงอย่างรวดเร็ว ก็เริ่มเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง หน้าท้องของเธอค่อยๆ นูนขึ้นอย่างช้าๆ แต่เธอสวมเสื้อผ้าที่หลวมขึ้นและใช้ผ้าพันรอบเอวเพื่อปกปิดการเปลี่ยนแปลง เธอใช้ทักษะการเย็บปักถักร้อยที่เรียนรู้จากความทรงจำของหวงเฟยเฟย มาตัดเย็บเสื้อผ้าใหม่ๆ เพื่ออำพรางรูปร่างที่กำลังขยายขึ้น
ชาวบ้านสังเกตเห็นว่าหวงเฟยเฟยเริ่มเก็บตัวมากขึ้น ไม่ค่อยออกไปไหนนอกจากจำเป็ พวกเขาสงสัยในพฤติกรรมของเธอ แต่ก็ไม่มีใครกล้าถามตรงๆ เพราะเธอได้สร้างความเคารพและความเกรงใจในฐานะ "หมอเทวดา" ไปแล้ว
"หวงหมอพักผ่อนหน่อยเถอะเ้าค่ะ หน้าตาดูเหนื่อยๆ นะ" หญิงชาวบ้านคนหนึ่งกล่าวด้วยความเป็ห่วง เมื่อเห็นหลินเยว่มีอาการอ่อนเพลียมากขึ้น
"ข้าสบายดีเ้าค่ะ อาจจะทำงานหนักไปหน่อยเท่านั้นเอง" หลินเยว่ตอบพร้อมรอยยิ้ม
แม้เธอจะพยายามปิดบังอย่างเต็มที่ แต่การตั้งครรภ์แฝดสี่ไม่ใช่เื่ง่าย ร่างกายของเธออ่อนเพลียกว่าปกติมาก และอาการแพ้ท้องก็รุนแรงกว่าที่คิด หลินเยว่ต้องใช้ยาแก้แพ้ท้องจากมิติพกพาอยู่บ่อยครั้ง เพื่อให้ประคองอาการไว้ได้
ในขณะเดียวกัน ชื่อเสียงของ "หวงหมอผู้เลอโฉม" ก็ยังคงขจรขจายไปไกล ผู้คนจากหมู่บ้านอื่นเริ่มเดินทางมาขอความช่วยเหลือจากเธอมากขึ้น ทำให้หลินเยว่ต้องออกไปพบปะผู้คนมากขึ้นเช่นกัน ซึ่งทำให้การปกปิดความลับยิ่งเป็เื่ยาก
วันหนึ่ง ขณะที่หลินเยว่กำลังตรวจอาการผู้ป่วยอยู่หน้าบ้าน ชายวัยกลางคนรูปร่างกำยำคนหนึ่งเดินเข้ามาพร้อมกับบ่าวรับใช้หลายคน
"ท่านคือหวงหมอผู้เลอโฉมใช่หรือไม่?" ชายผู้นั้นถามด้วยน้ำเสียงสง่างาม
หลินเยว่เงยหน้าขึ้นมอง ชายผู้นี้มีท่าทางน่าเกรงขาม ใบหน้าคมคาย ดวงตาฉายแววเฉลียวฉลาด แต่มีประกายบางอย่างที่ทำให้เธอรู้สึกไม่ไว้วางใจ เขาแต่งกายด้วยชุดผ้าไหมเนื้อดี บ่งบอกถึงฐานะที่ไม่ธรรมดา
"ข้าคือหวงเฟยเฟย มีอะไรให้ข้ารับใช้หรือเ้าคะ?" หลินเยว่ตอบด้วยน้ำเสียงที่วางตัวอย่างเป็ธรรมชาติ
"ข้าคือ นายกองจาง ได้ยินกิตติศัพท์ความสามารถของท่านหมอจึงอยากจะมาขอคำปรึกษาเื่สุขภาพของฮูหยินข้า นางป่วยมานานแล้ว แต่หมอคนใดก็รักษาไม่หาย" นายกองจางกล่าวพลางพยายามสำรวจใบหน้าของหลินเยว่อย่างพิจารณา
หลินเยว่รู้สึกได้ถึงสายตาประเมินค่าของชายผู้นี้ เธอนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบกลับ "เชิญท่านกองจางพาฮูหยินมาพบข้าพรุ่งนี้เถิดเ้าค่ะ ข้าจะตรวจดูอาการให้"
"ขอบคุณท่านหมอมากขอรับ!" นายกองจางโค้งคำนับเล็กน้อย ก่อนจะเดินจากไปพร้อมบ่าวรับใช้
หลินเยว่หรี่ตาลงมองตามหลังนายกองจาง เธอรู้สึกว่าชายผู้นี้ไม่ธรรมดา อาจจะไม่ใช่แค่ขอคำปรึกษาเื่สุขภาพอย่างที่กล่าวอ้าง
"ดูเหมือนว่าความลับของฉันคงจะเก็บไว้ได้ไม่นานนัก" เธอถอนหายใจ แต่ก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น
ในคืนนั้น หลินเยว่ใช้เวลานานในการวางแผน เธอรู้ว่าการตั้งครรภ์ของเธอจะปรากฏชัดเจนในอีกไม่ช้า เธอจะต้องเตรียมพร้อมสำหรับทุกสถานการณ์ และสิ่งที่สำคัญที่สุดคือ เธอต้องสร้างสถานที่ที่ปลอดภัยสำหรับเธอและลูก
เธอเดินไปที่สวนหลังบ้านขนาดใหญ่ที่ติดกับป่าเื้ั ที่นี่เป็มุมที่ค่อนข้างลับตาคนและไม่ค่อยมีใครเดินผ่าน หลินเยว่ตัดสินใจว่าจะใช้พื้นที่นี้เป็จุดเริ่มต้นในการสร้างฐานที่มั่นลับของเธอ โดยใช้ทรัพยากรและความรู้จากมิติพกพา
เธอเริ่มสำรวจพื้นที่ในป่ารอบๆ บ้านอย่างเงียบๆ ค้นหาสถานที่ที่เหมาะสมในการซ่อนตัวและสร้างที่หลบภัยหากเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน
ในขณะที่โลกภายนอกยังคงชื่นชมในความสามารถของ "หวงหมอ" น้อยคนนักที่จะรู้ว่าภายใต้รูปลักษณ์ที่งดงามนั้น มีความลับอันยิ่งใหญ่ที่กำลังก่อตัวขึ้น และความลับนี้กำลังจะนำพา "หวงเฟยเฟย" ผู้นี้ไปสู่จุดเปลี่ยนครั้งสำคัญในชีวิตของเธอ