“พร้อมกันแล้วใช่ไหม”
โซเดียร์ผู้ที่ต้องนำนักเรียนครึ่งหนึ่งของค่ายบุกไปยักพื้นที่ล่าของโดมินิคพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง การเดินทางของพวกเขาใน่กลางคืนอันตรายเป็อย่างมาก กลุ่มที่เดินทางไปในคืนนี้จึงต้องมีพลังเวทย์พอสมควร ดังนั้นจึงคัดเพียงนักเวทย์ 5 ปีขึ้นไปในการเดินทางออกล่าทรัพยากรในเขตโดมินิค ทันทีที่ทุกคนเตรียมพร้อมเสร็จพวกเขาก็เริ่มออกเดินทางจากค่ายมุ่งหน้าไปยังแม่น้ำทางใต้ของค่าย หากพวกเขาล่องไปตามแม่น้ำสามารถเดินทางไปถึงโดมินิคได้โดยไม่ทิ้งร่องรอยใดๆเอาไว้
เดิมทีการประชุมทุกคนลงความเห็นว่าจะต้องสร้างหลักฐานเอาไว้ด้วย ยิ่งเป็หลักฐานการเดินทางยิ่งดี การจะไปถึงโดมินิคพวกเขาจะต้องผ่านเฟลิกซ์เพื่อให้โดมินิคเข้าใจผิดมากยิ่งขึ้น
แอนเดอร์สันกลับคิดว่ามันไม่ง่ายอย่างที่ทุกคนคิด หน้าบ้านของกลุ่มคนที่พวกเขากำลังจะเดินทางผ่านคือเฟลิกซ์และผู้ที่มีความเชี่ยวชาญในการวางแผนอย่างเวียร์น่าก็อยู่ภายในที่แห่งนั้น หากการสร้างหลักฐานด้วยการทิ้งรอยเท้าระหว่างเฟลิกซ์ไปยังโดมินิคเกิดขึ้นจริง เขากลัวว่าเวียร์น่าจะพลิกกระดานของเขาเหมือนที่เขาพลิกกระดานของเธอ ดังนั้นเขาจึงเสนอให้เดินทางไปโดยไม่ต้องทิ้งร่องรอยใดๆ เพียงแค่ปรากฎตัวแล้วก็หายไปเพียงเท่านั้นก็พอแล้ว หากอยากทิ้งร่องรอยเอาไว้จริงๆ ทิ้งในที่เกิดเหตุจะได้ผลดีกว่า
ตู้ม ซ่า!
นักเรียนแต่ละคนะโลงไปในแม่น้ำ จากการสำรวจมอนสเตอร์ในแม่น้ำไม่มีสักตัว ภายในการทดสอบทางสหพันธ์และอาจารย์ได้จัดเตรียมมอนสเตอร์ไว้เพียงบนบกเท่านั้น การต่อสู้ในน้ำเป็เื่ยากของนักเรียนปี 1 ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถใช้วิธีการล่องไปตามแม่น้ำได้
—--------------------------
“หืม ทำไมวันนี้อาร์เดลถึงเป็ฝ่ายเคลื่อนไหวในตอนกลางคืน”
เหล่าอาจารย์จากทั้ง 5 วิทยาลัยมองจ้องไปยังเวทมนตร์ที่กำลังตรวจจับการเคลื่อนไหวในการทดสอบ ในคืนวันนี้พวกเขาเห็นนักเรียนกลุ่มหนึ่งเคลื่อนไหวจึงเกิดความสงสัยในการเคลื่อนไหวครั้งนี้ อย่างไรก็ตามพวกเขากลับเข้าใจได้ในทันทีว่าทำไมอาร์เดลถึงเคลื่อนไหวลงไปในแม่น้ำ หลังจากพวกเขาเห็นตำแหน่งที่กำลังจะเดินทางไป จึงรู้ได้ในทันทีเลยว่าเป้าหมายของอาร์เดลคือโดมินิค
ด้วยการลงมือของแอนเดอร์สันเมื่อวานนี้ ทำให้อาจารย์หลายคนรู้ว่าแผนที่เวียร์น่าวางเอาไว้กำลังถูกขัดขวาง แล้วการเดินทางวันนี้ก็น่าจะเป็แผนของแอนเดอร์สันเช่นกัน แต่พวกเขายังไม่มั่นใจว่าแอนเดอร์สัน้าเล่นงานใคร การเดินทางไปยังโดมินิคครั้งนี้ แอนเดอร์สัน้าเพิ่มศัตรูให้เฟลิกซ์หรือ้าทำอย่างอื่นที่ต่างออกไป เหล่าอาจารย์จึงมองดูด้วยความสนุกหลังจากรู้ว่าอาร์เดลมีคนที่วางแผนพอใช้ได้เช่นกัน
—--------------
“จำเอาไว้ หลีกเลี่ยงมอนสเตอร์ระดับสูง เราจะเก็บสมุนไพรและฆ่ามอนสเตอร์ระดับไม่ต่างจากเราให้ได้มากที่สุดแล้วเราจะมารวมกันที่นี่อีกครั้งใน่ตี 3 ของวัน”
โซเดียร์พูดบอกทุกคนที่กำลังนั่งคุกเข่าริมแม่น้ำ ก่อนที่พวกเขาจะจับกลุ่มกันให้มีขนาด 50 คนแล้วกระจายตัวกันไปตามเขตล่าของโดมินิค ด้วยการล่าของพวกเขาในคืนนี้จะต้องมีการะเิจนส่งเสียงไปยังโดมินิคอย่างแน่นอน ดังนั้นแอนเดอร์สันจึงบอกให้โซเดียร์เตรียมนักเรียนเอาไว้สักกลุ่ม เพื่อปลอมตัวเป็นักเรียนเฟลิกซ์ การที่ต้องปลอมตัวก็เพราะว่าคนของโดมินิคจะต้องมาสอดแนมการล่าของพวกเขาในคืนนี้อย่างแน่นอน เพื่อไม่ให้มีอะไรผิดพลาดจึงต้องปลอมตัวเป็นักเรียนเฟลิกซ์เพื่อบังหน้า
พรึ่บ!
แอนเดอร์สันแยกออกจากกลุ่ม เขาไม่ได้มาเพื่อล่า การมาของเขาคือการสอดแนม แอนเดอร์สันยังคงถือคติที่ว่า มีข้อมูลดีกว่าไม่รู้อะไรเลย ฝ่ายที่พวกเขากำลังเล่นด้วยมีทั้งข้อมูลและความรู้ถูกสอนให้รู้แม้กระทั่งการวางแผน เขาจึงต้องหาสิ่งที่ทำให้ตัวเองไม่เสียเปรียบศัตรู อีกอย่างเขาไม่รู้ด้วยว่าโดมินิคมีคนที่วางแผนเก่งหรือไม่ จึงต้องสำรวจให้ถึงที่สุด
บรึ้ม!
เสียงะเิดังขึ้นภายในเขตล่า ส่งผลให้นักเรียนที่อยู่บนหอคอยสังเกตการณ์ของค่ายโดมินิคย่นคิ้วหลังจากรู้ว่าในเขตที่พวกเขาจะออกล่าในวันพรุ่งนี้มีการต่อสู้อย่างรุนแรง มันเป็การต่อสู้ของนักเวทย์และมอนสเตอร์ไม่ใช่มอนสเตอร์ด้วยกันเอง เหล่าคนที่สังเกตได้ถึงสิ่งผิดปกติจึงรีบรายงานไปยังหัวหน้าค่าย กลัวว่าเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นจะเป็เหมือนข่าวลือที่พึ่งได้รับมา ข่าวที่ว่าคือการเคลื่อนไหวของค่ายเฟลิกซ์ที่ออกไปขโมยทรัพยากรในเขตกฤตินจนไม่เหลืออะไรเลยสักอย่าง
—----------------------
“มีการเคลื่อนไหวจริงๆสินะ”
แอนเดอร์สันมองไปยังนักเรียนกลุ่มหนึ่งเดินทางออกมาจากค่ายโดมินิค จากการะเิที่เกิดขึ้นคงทำให้พวกเขาส่งคนมาตรวจสอบเหตุการณ์ ยังดีที่เขาเตรียมตัวเอาไว้ล่วงหน้าจึงทำให้โอกาสถูกจับได้มีน้อยลงไป ตอนนี้กลุ่มคนที่มากับเขาเคลื่อนไหวเช่นเดียวกันเพื่อไปเผชิญหน้ากับคนของค่ายโดมินิค
“แล้วทางฝั่งเฟลิกซ์ล่ะ จะเคลื่อนไหวอะไรไหมนะ”
แอนเดอร์สันเปลี่ยนฝั่งการสำรวจ คืนนี้เขาไม่จำเป็ต้องเดินทางกลับพร้อมกับทุกคน หน้าที่ของเขาคือการสำรวจเก็บข้อมูลดังนั้นเขาจึงต้องรู้การเคลื่อนไหวทั้งหมดของวิทยาลัยที่มีความสามารถในการขัดขวางแผนของพวกเขาในคืนนี้ หลังจากปล่อยให้นักเรียนที่โซเดียร์นำมารับหน้าที่ในเขตโดมินิค แอนเดอร์สันก็พุ่งตัวมาถึงเขตของเฟลิกซ์แล้ว
“แสดงว่าค่ายของคริสโตเฟอร์ก็คงจะรู้ถึงการโจมตีเช่นกัน”
แอนเดอร์สันหันมองไปยังทิศทางที่เขาจากมา ต่อให้เสียงะเิจะมาไม่ถึงเขตของเฟลิกซ์ แต่แสงสีของการะเิจากเวทมนตร์ยังคงส่งมาถึงที่แห่งนี้ จากหอคอยสูงหลายสิบเมตรใจกลางค่ายทำให้เขารู้ว่าการต่อสู้ในคืนนี้ เฟลิกซ์คงจะมองเห็นเช่นเดียวกัน แล้วตอนนี้พวกเขาก็คงจะหาทางทำอะไรสักอย่างกับแสงที่เกิดในฝั่งของโดมินิคแล้ว
“คงทำได้แค่รอดูการเคลื่อนไหวสินะ”
แอนเดอร์สันปีนขึ้นไปบนต้นไม้แล้วมองไปยังทางออกค่ายเฟลิกซ์ หากมีการเคลื่อนไหวเข้าออก เขาสามารถรู้ได้ในทันที ดังนั้นจึงจับจ้องรอดูว่าเฟลิกซ์จะส่งคนไปดูเขตโดมินิคหรือไม่ การที่เฟลิกซ์ถูกลูบคมหลังจากคิดจะใส่ร้ายโดมินิคเมื่อวันก่อนแต่ถูกขัดขวาง แอนเดอร์สันคิดว่าเวียร์น่าคงจะพยายามหาทางทำอะไรสักอย่างกับคนที่ขัดขวางแผนของเธอ
—--------------------------
“คุณเวียร์น่า ดูเหมือนว่าคืนนี้จะมีวิทยาลัยสักแห่งใช้วิธีเดียวกันกับเรา”
“คงเป็กลุ่มที่ขัดขวางแผนการของเราเมื่อวันก่อน หน่วยสำรวจส่งออกไปแล้วหรือยัง”
“ส่งไปแล้วครับ แต่ว่า”
“มีอะไรเกิดขึ้นอย่างนั้นเหรอ” เวียร์น่าเกิดความสงสัย เธออยากรู้ว่าอะไรคือปัญหาที่ทำให้ชายตรงหน้าพูดตะกุกตะกัก
“คนของเราที่ส่งออกไปถูกขัดขวางจากใครบางคนที่ดักรออยู่ในป่า”
“พวกมันมีกันกี่คน”
“ไม่ทราบ”
“แล้วพวกมันใช้เวทมนตร์กี่ชนิด”
“จากที่เห็น อีกฝ่ายใช้เพียงเวทย์ลมเท่านั้นครับ เราคิดว่าพวกเขามีไม่กี่คนจึงจะเข้าไปจัดการ แต่อีกฝ่ายใช้วิธีวิ่งหนีและโจมตีสวนกลับ ไม่เพียงเท่านั้นเวทย์ลมของคนที่หนีกลับมีมากกว่า 1 ชนิด”
“จะบอกว่ามันมีมากกว่า 1 คนและคนที่มาล้วนใช้เวทย์ลมทั้งหมด”
“ใช่แล้วครับ กลุ่มที่มาน่าจะเป็กลุ่มที่ใช้งานเวทย์ลม ดูท่าพวกเขาจะถูกเลือกมาแบบพิเศษจึงใช้นักเวทย์ที่มีความสามารถในการเคลื่อนที่สูงอย่างนักเวทย์ธาตุลมมาทำงาน”
“งั้นหยุดการส่งคนออกไปก่อน พรุ่งนี้เช้าเราค่อยเดินทาง”
เวียร์น่าออกคำสั่ง จากนั้นเธอก็เริ่มวางแผนการซ้อนเอาไว้อีกชั้นหนึ่ง เหตุการณ์ในคืนนี้อาจจะมีผลกระทบมายังค่ายของพวกเธอโดยตรงจึงต้องเตรียมรับมือ เมื่อวานพวกเธอถูกขัดขวางจนกฤตินรู้ว่าฝีมือคนที่ขโมยทรัพยากรไปคือเฟลิกซ์ หากเื่ที่โดมินิคในวันนี้ถูกจัดฉากให้เป็ฝีมือเฟลิกซ์เช่นเดียวกัน หมายความว่าเธอจะตกอยู่ในอันตรายจึงต้องเตรียมแผน
—--------------------
ตู้ม ซ่า!
แอนเดอร์สันะโลงไปในแม่น้ำหลังจากรู้ว่ากลุ่มของโซเดียร์ถอนตัวเรียบร้อยแล้ว เมื่อครู่เขาแทบหัวใจหยุดเต้นไม่คิดว่าตัวเองจะรอดมาจากการไล่ล่าของหน่วยสำรวจเฟลิกซ์ได้ ยังดีที่อีกฝ่ายระแวงเกินไป จนคิดว่าเวทย์ภูติสายลมจำแลงร่างของตระกูลเฟียร์ที่ทำให้ทุกการโจมตีเป็เวทย์ลมถูกใช้ด้วยฝีมือนักเวทย์หลายคน เขาถึงขั้นขอบคุณเวทย์ของตระกูลที่ทำให้เขาโจมตีด้วยสายลมได้หลากหลายรูปแบบจนดูเหมือนว่ามีนักเวทย์หลายคนใช้เวทย์ในระยะเวลาใกล้เคียงกัน ส่งผลให้เขาหนีดรอดการตามล่ามาได้
“แสดงว่าขากลับจะช้ากว่าขามาสินะ”
แอนเดอร์สันมองไปยังนักเรียนที่กำลังส่งเสียงว่ายน้ำอยู่ด้านหน้า แม้หลายคนจะใช้เวทย์ช่วยในการว่ายน้ำก็ตามแต่ก็มีใครหลายคนใช้พละกำลังของตัวเองพยายามว่ายน้ำเกาะกลุ่มกันกลับไปยังค่าย เขาที่ตามกลุ่มของโซเดียร์มาได้จึงลอยเข้าไปเกาะพื้นที่ว่างบนขอนไม้เพื่อกลับไปพร้อมกับทุกๆคน
—---------------------------------
“นี่มัน!”
หน่วยสำรวจที่ถูกส่งมาใน่ฟ้าสางมองจ้องไปยังเขตพื้นที่ล่าที่ถูกทำลายย่อยยับ พวกเขาตื่นตระหนกเป็อย่างมากกับภาพที่เห็น ผ่านไปเพียง 1 คืนเท่านั้นเขตพื้นที่ล่าของพวกเขากลับเหลือเพียงแค่ตอไม้เท่านั้น จากร่องรอยการทำลายที่หลงเหลือเอาไว้ ล้วนแล้วมาจากการทำลายของเวทย์มากมาย เวทย์ธาตุไฟ เวทย์ธาตุดิน เวทย์ธาตุลม ล้วนแล้วทิ้งร่องรอยความเสียหายเอาไว้เพียบ
“ยังเหลืออยู่ ยังเหลือทรัพยากรเอาไว้แลกแต้ม แต่มันกลับเหลือน้อยมาก”
เหล่าคนที่กระจายตัวกันออกไปสำรวจรีบวิ่งกลับมารายงานเกี่ยวกับทรัพยากรที่ถูกปล้นไป แม้หลายอย่างจะถูกขโมยไปเพียงข้ามคืน ยังคงเหลือเอาไว้ให้พวกเขาได้ล่า อย่างไรก็ตามสิ่งที่เหลือกลับเป็มอนสเตอร์ระดับสูงและสมุนไพรบางต้นที่ซ่อนอยู่ในที่ลับตา ต่อให้พวกเขาจะออกล่าก็ตาม เขตนี้กลับมีสิ่งที่แลกแต้มได้ไม่คุ้มที่จะล่า
“หัวหน้าครับ เราเจอเศษชิ้นส่วนชุดเกราะของเฟลิกซ์”
“อืม เท่านี้ก็ยืนยันได้แล้วว่าเป็พวกมัน”
เมื่อคืนทีมสำรวจปะทะกับนักเรียนสวมใส่ชุดเกราะที่มีสัญลักษณ์ของวิทยาลัยเฟลิกซ์ เช้านี้พวกเขาก็พบเศษชุดเกราะนักเรียนเฟลิกซ์ในที่เกิดเหตุ เพียงเท่านี้พวกเขาก็ยืนยันได้แล้วว่าเฟลิกซ์คือคนที่บุกมาล่าทรัพยากรของพวกเขาจนเกือบหมด
“กลับ! กลับไปวางแผนกันก่อน”
หน่วยสำรวจของโดมินิคพุ่งตัวกลับไปยังค่ายเพื่อวางแผนจัดการกับเื่ในวันนี้ พวกเขาจำเป็ต้องวางแผนให้ดีไม่อย่างนั้นอาจจะถูกดักลอบสังหารได้หลังจากพวกเขาหลายคนมีความคิดว่าจะต้องเดินทางไปยังเขตล่าอื่นที่ไกลขึ้นเพื่อเก็บทรัพยากร