ตอนที่5 เข้าเมืองใหญ่
หลังจากการกินอาหารที่บ้านของ
อลินผมก็ถูกชวนให้พักที่บ้านของอลินซึ่งผมก็ยังไม่รู้จะไปพักที่ไหนก็ตอบตกลงไปในคืนนี้คงจะต้องคิดว่าจะทำยังไงต่อไปแต่ก็คงจะต้องเข้าเมืองใหญ่ซะก่อนจากนั้นผมก็คิดอะไรต่างๆจนหลับไป…
****************************
จิ้บๆจิ้บๆ เสียงนกในตอนเช้าทำให้ผมตื่นขึ้นมาพบกับเพดานที่ไม่คุ้นเคย“มันเป็ความจริงสินะ” ผมพูดกับตัวเองเพราะในใจยังคิดว่ามัเป็ความฝันอยู่ทั้งเื่ที่ผมใช้เวทมนต์ได้และเื่ที่ผมฆ่าคนไปแล้ว “คุณเซนจิ ตื่นหรือยังค่ะ”อลินพูดพร้อมเปิดประตูเข้ามา
“อ่อ ตืนแล้วครับ”ผมตอบพลางลุกขึ้น “อาหารเช้าเสร็ดแล้วนะค่ะ”อลินพูด “ครับเดี๋ยวตามไปครับ”ถ้าผมพูดจบ
อลินก็ออกไปผมออกมากินอาหารจนเสร็ดผมก็ได้ขอตัวเพื่อไปหาผู้ใหญ่บ้านเพื่อถามเื่ต่างๆในเื่ของ
พื้นฐานของโลกนี้ ทั้งเื่ของค่าเงิน อาณาจักรต่างๆ และทราบค่าเงินเป็ J แบ่งเป็
เหรียญทองแดง(1 J)100เหรียญจะมี ค่าเท่ากับ 1เหรียญเงิน
เหรียญเงิน(100 J) 10เหรียญจะมีค่าเท่ากับ1เหรียญทอง
เหรียญทอง(1000 J) 10เหรียญจะมีค่าเท่ากับ1เหรียญทองคำขาว
เหรียญทองคำขาว(10,000 J)100เหรียญจะมีค่าเท่ากับ1เหรียญกษัตริย์(ล้านJ)
ตอนนี้ผมมีเหลืออยู่7เหรียญทองก็เท่ากับ7000J เยอะอยู่เหมือนกันส่วนเมืองก็มีทั้งหมด เมืองเซฟ,มาติมา,มาแช และนาโยกัน โดยมีเมืองเซฟเป็เมืองหลวง ในขณะที่ผมกำลังพูดคุยกันอยู่นั้นได้มีคนเปิดประตูเข้ามาด้วยอาการรีบร้อน “มีคนมาจากอาณาจักรครับ”คนที่วิ่งเข้ามาพูดด้วยอาการที่เหนื่อย คนจากอาณาจักรหรอคงมาเื่โจรบุกสินะ มันคงไม่ดีแน่ถ้าอีกฝ่ายรู้พลังเรา ผมคิดพลางร่ายเวทปกปิดความแข็งแกร่งของตัวเองก่อนจะเดินตามผู้ใหญ่บ้านออกไป
พบกองทหารกำลัง20กว่าคนและได้มีทหารร่างใหญ่คนหนึ่งลงมาจากม้าจากที่ เขามีร่างกายที่ใหญ่ และดูเหมือนจะแข็งแกร่งมากเลยทีเดียวคงเป็หัวหน้าทหารสินะ “ข้าชื่อว่า ไรอันเชท พวกเรามาที่นี่เพราะได้รับแจ้งว่ามีโจรโจมตีหมู่บ้านนี้” ไรอันเชทกล่าวถึงเหตุผลที่มาที่นี่ “อ่อ เื่นั้นเราได้ท่านผู้มาช่วยแล้วละ”ผู้ใหญ่บ้านพูดพลางชี้มาที่ผม “งั้นก็ขอขอบคุณที่ช่วยนะครับ คุณคือ”ไรอันเชทพูด “ผมชื่อ มารุโตะ เซนจิจะเรียกว่าเซนจิก็ได้”ผมพูดพร้อมจับมือเป็การทักทาย “มิทราบว่าคุณเซนจิมาจากไหนหรอครับ”ไรอันเชทถาม “ผมมาจากที่แสนมากนะครับกำลังเดินทางไปเรี่อยๆ”ผมโกหกไปเพราะคงจะแปลกที่จะบอกว่าผมมาจากโลกอื่น “งั้นผมขอเชิญท่านไปที่วังด้วยกันจะได้ไหม”ไรอันเชทกล่าวคำเชิญ
“ทำไมละครับ”ผมถามกลับไปด้วยความสังสัย“เพราะท่านได้ช่วยหมู่บ้านไว้พระาาคงอยากจะให้รางวัลกับท่านสักหน่อย” ไรอันเชทตอบ
“ผมไม่้าหรอกครับรางวัลนะ”ผมปฎิเสธไปเพราะไม่ได้จะยุ่งเกี่ยวสักเท่าไร
“งั้นแค่ไปเฉยๆละ”ไรอันเชทพยายามจะให้ผมไปให้ได้ด้วยที่รำคาญก็ได้ตอบตกลงไปแต่แค่ไปเฉยๆ
******************************
หายกันไปอีกครั้งแบบยาวนาน
ปล.1 ถ้ามีคำผิดก็ขออภัยนะครับ
ปล.2 ผมพึ่งจะแต่งเป็เื่แรกและทำยามว่าง
ปล.3 สามารถติชมได้ครับรับฟังหมด