เพื่อนรัก เพื่อนใคร่

        เขาใช้ศอกกระทุ้งแรงๆให้เอนกลับไปนั่งที่ของตัวเอง แต่ร่างบางก็ทำท่าเหมืนจะร่วงลงไปกองกับพื้นเสียนี่ ซึ่งแสดงว่าหลับจริงๆไม่ใช่แกล้งอย่างที่เขานึกแต่แรก ดั่งนั้นเขาจึงต้องรีบประคองเธอขึ้นมาและต้องยอมให้เธอซบไหล่เขาต่อไปอีกด้วย เพื่อไม่ให้เธอกลิ้งตกลงไปจากที่นั่งเวลาที่รถเบรกหรือเหวี่ยงแรงๆ

        เมื่อคิดว่าไม่มีอะไรแล้ว เด็กหนุ่มตัวโตที่เรียนเก่งจนสอบวิศวะได้ในมหาวิทยาลับชื่อดังก็นั่งทอดสายตามองออกนอกหน้าต่างต่อไป  แต่ไม่นานก็ได้ยินเสียงคนเอิ๊กอ๊ากเหมือนจะอาเจียน  ซึ่งเสียงนั้นอยู่ใกล้ๆ

        ใกล้ๆหูเขานี่แหละ

        อัคราสะดุ้งหันขวับไปมอง แล้วก็เห็นเพื่อนสาวของเขาหน้าซีดเผือด เอามืออุดปากตัวเองแน่น อยู่ในสภาพที่กลั้นอาเจียนจนตาเหลือก น้ำตาไหลพราก

        “เป็๞อะไรไอ้เกลือ”

        เขาถามด้วยเสียงที่พยายามบังคับให้เบาเพราะเกรงใจผู้โดยสารคนอื่นๆ

        “เมารถว่ะ  กูจะอ้วก”

        เด็กสาวบอกเสียงอู้อี้ ฟังแทบไม่ได้ศัพท์

        “เวรเอ๊ย  มึงนี่จริงๆเลย”

        อัคราบ่นอย่างหัวเสียในความยุ่งยากของเพื่อนสาว แต่ก็ต้องรีบลุกขึ้นกึ่งลากกึ่งจูงมันไปที่ห้องน้ำที่อยู่ทางด้านหลังรถทัวร์คันใหญ่

        “เป็๞ไงบ้าง  ดีขึ้นยัง”

        เด็กหนุ่มถามขณะยืนลูบหลังให้จนเพื่อนสาวหยุดอาเจียน  หรืออาเจียนจนหมดไส้หมดพุงแล้วนั้นแหละ

        เด็กสาวพยักหน้าก่อนรับเอากระดาษทิชชู่จากเพื่อนไปเช็ดปากแล้วเดินตามกันออกมายังที่นั่งของตน  จากนั้นก็นั่งซบไหล่เพื่อนหลับต่อไปจนตลอดทาง

        “กูเดินไม่ไหวว่ะ หิ้วกระเป๋าไม่ไหวด้วย”

        สุปวีย์บอกเพื่อนเมื่อรถเดินทางมาถึงจุดหมาย  อาการเมารถเล่นงานเธอหนักมากจริงๆ  เธอไม่ค่อยมีโอกาสได้เดินทางไกลบ่อยนัก  จึงไม่ได้เตรียมตัวรับมือกับอาการอย่างนี้

        “อะไรของมึงว่ะ แล้วกูต้องทำไงเนี่ย”

        อัคราขยี้ผมตัวเองแรงๆอย่างหงุดหงิดใจไม่รู้ว่าจะจัดการอย่างไรดีกับเ๹ื่๪๫ที่เกิดขึ้น

        “แบกกูลงไปหน่อย”

        ฟังไอ้เพื่อนบ้ามันพูด แต่ก็นั้นแหละ  อัคราก็ต้องทำอย่างนั้นจริงๆอย่างนั้นเพราะไม่มีทางหลีกเลี่ยง  นอกจากกระเป๋าสองใบแล้ว  เขาก็ต้องแบกเพื่อนอีกคนหนึ่งด้วย  มันเป็๞การลงจากรถทัวร์ที่ทุลักทุเลมากเลยขอบอก

        เขาเอาเพื่อนกับกระเป๋าไปวางลงบนม้านั่งที่จัดเตรียมไว้สำหรับผู้โดยสารแล้วก็เดินออกไปเรียกแท็กซี่ พอได้แท็กซี่มาแล้วก็เดือดร้อนต้องแบกมันขึ้นรถไปอีก

        ๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐

        ที่พักของอัคราที่บิดามารดาเตรียมไว้ให้ระหว่างที่ต้องมาเรียนอยู่ในกรุงเทพคือคอนโดระดับมาตรฐานแห่งหนึ่งและห้องพักของเขาอยู่ที่ชั้นห้า

        “ไอ้เกลือ  ตื่นๆ”

        เขาจับไหล่เพื่อนเขย่าปลุกเมื่อแท็กซี่มาจอดลงที่หน้าคอนโดที่พัก แต่สิ่งที่ตอบกลับมาก็คือไอ้เกลือของเขาคอพับคออ่อนก่อนจะล้มกลิ้งลงไปนอนบนเบาะนั่งในที่สุด

        “เฮ้อ...”