เหยาอิงิรู้สึกแปลกใจเขามองเห็นกลุ่มมือปราบของโหลวฉางซีบุกเข้ามาช่วยในยามที่กลุ่มของเขากำลังเสียเปรียบแต่ว่านางหาพลธนูมาด้วยได้อย่างไร? การยิงเ่าั้แม่นยำนักเขามองหามือปราบที่ยิงธนูแต่กลับไม่พบ มือปราบหนุ่มเร่งร้อน
“หัวหน้าเหยาข้ามาแล้ว!”
“ดีจริง! ข้าบุกมาด้านข้างไม่ยักกะรู้ว่ามือสังหารมีมากกว่าที่คิด”
“ฝั่งข้าก็เช่นกัน”
“เ้าเก่งมากที่บุกเข้ามาช่วยข้าได้ทัน”
ทั้งสองได้สนทนากันเท่านั้นก็ต้องหันไปลงมือฆ่ามือสังหารในชุดดำกันอย่างไม่คิดชีวิตเหยาอิงิได้าแเล็กน้อย แต่โหลวฉางซียังไม่มีแม้รอยแมวข่วนไม่ว่าผู้ใดจะมุ่งเข้ามาหานางกลับถูกลูกดอกพุ่งเข้าปักจนซวนเซทำให้นางใช้กระบี่แทงจนล้มไปเสียก่อน ครู่หนึ่งสถานการณ์ของเหล่ามือปราบก็เป็ฝ่ายได้เปรียบ
“เร็วเข้า!หัวหน้าอู๋กำลังต้านหัวหน้าสำนักโบตั๋นแดงเอาไว้” เหยาอิงิเอ่ยด้วยความร้อนใจ
“ไปกัน!”
มือปราบส่วนหนึ่งาเ็หนักถูกลากไปที่ด้านหลังเพื่อให้กลุ่มที่ดูแลของมีค่าช่วยอารักขาไว้เหยาอิงิกับโหลวฉางซีนำคนบุกส่วนหน้าที่กำลังปะทะกันอย่างดุเดือดเสียงกระบี่กลบเสียงร้องโอดโอยและเสียงขู่คำรามขณะต่อสู้ไปเสียสิ้น
“นั่น! หัวหน้าอู๋ เร็วเข้า!”
มือปราบเมองเชียนเยาทั้งสองพุ่งเข้าไปสอดกระบี่อย่างรวดเร็วในขณะที่หัวหน้าสำนักโบตั๋นแดงกำลังจะฟาดกระบี่ลงกลางศีรษะของอู๋เจี้ยนที่ล้มอยู่
เคร้ง! พลั่ก!
โหลวฉางซีใช้เท้าข้างหนึ่งถีบหัวหน้าสำนักนักฆ่าออกอย่างว่องไวคนผู้นั้นอยู่ในชุดดำปักลายั ทว่าสวมหน้ากากมิดชิดครั้นถูกถีบก็เซออกไปเล็กน้อย แล้วพุ่งกลับมาใหม่
เหยาอิงิกับโหลวฉางซีช่วยกันรับกระบี่ในขณะที่อู๋เจี้ยนพลิกตัวออกไปแล้วเด้งร่างขึ้นยืนพุ่งเข้ามาใหม่กลายเป็มือปราบทั้งสามกำลังรุมล้อมหัวหน้าสำนักโบตั๋นแดงเอาไว้
ชายที่สวมหน้ากากจ้องมองหน้าอู๋เจี้ยนนิ่ง“เ้าคิดจะลงมือกับข้าจริงหรือนี่?”
“เ้าเป็คนร้ายของทางการวันนี้มีคำสั่งจับตายเตรียมใจเสียเถิด” อู๋เจี้ยนพุ่งเข้าไปต่อสู้โดยมิได้สนใจมือปราบอีกสองคนที่ยืนงงอยู่
โหลวฉางซีรู้สึกสงสัยในคำพูดของหัวหน้าสำนักโบตั๋นแดงเหตุใดพวกเขาจึงพูดจาราวกับรู้จักกันมาก่อนทว่านางก็ไม่มีเวลาจะได้ซักถามการต่อสู้เบื้องหน้าดุเดือดยิ่ง
“เร็วเข้า! มือปราบโหลว!”
เหยาอิงิอาศัยจังหวะเหมาะแทงเข้าที่ท้องของหัวหน้าสำนักโบตั๋นแดงได้คราหนึ่งคนผู้นั้นกุมท้องหมุนตัวถอยหลังไปหนึ่งจั้ง แล้วกลับพุ่งเข้ามาใหม่อู๋เจี้ยนเองก็พุ่งเข้าต่อสู้อย่างรวดเร็ว
โหลวฉางซีเข้าปะทะด้วยอีกคนนางใช้กระบี่ปาดต้นแขนคนร้ายได้อีกหนึ่งแผล สุดท้ายมือปราบทั้งสามก็แทงร่างของเ้าสำนักโบตั๋นแดงพร้อมกันจนร่างนั้นทรุดฮวบลงไป
“พวกเราออกไปสกัดกลุ่มนักฆ่าที่จะมาสมทบกันด้านหน้าเถอะ” ไฉซีฮันสั่งการเขาได้รับคำสั่งมิให้ทำการโดยโจ่งแจ้งจึงต้องอาศัยโอกาสนี้ให้การช่วยเหลือในทางลับ
กลุ่มคนชุดเทาพุ่งออกไปรอหน้าประตูในขณะที่มือปราบข้างในไม่รู้ตัวคนชุดเทาก็ปิดประตูใหญ่ด้านหน้าเอาไว้แล้วฆ่ามือสังหารที่กำลังจะเข้ามาสมทบกว่าสามสิบคนที่ประตูด้านหน้าแล้วพวกเขาก็ได้รับคำสั่งให้สลายตัว
“ผลงานของพวกเราครั้งนี้นับว่ายอดเยี่ยมนักหากมิได้หัวหน้าเหยากับมือปราบโหลวช่วยก็คงยากที่จะกำจัดสำนักโบตั๋นแดงได้สำเร็จ”
อู๋เจี้ยนเข้าสำรวจทุกห้องหับของสถานที่แห่งนี้อย่างละเอียดแม้อาคารจะถูกสร้างอย่างหยาบๆ ทว่ากลับมีจำนวนหลายอาคารอยู่ภายในที่มีรั้วรอบขอบชิดทรัพย์สินที่โหลวฉางซีค้นเจอได้ถูกนำมาเรียงรายไว้ที่สนามด้านนอกเหล่ามือปราบที่เสียชีวิตถูกนำศพมาวางเรียงกันและที่าเ็ก็กำลังทำแผล
เสียงฝีเท้าคนหลายสิบคนกำลังตรงเข้ามา“พวกเ้า! เป็อย่างไรบ้าง?ขออภัยที่ข้านำกำลังสมทบมาช้า”
“ใต้เท้าต้วน!”
“ข้าได้รับคำสั่งจากใต้เท้าโหลวให้นำคนมาสมทบแต่ไม่คิดว่าพวกเ้าจะโจมตีพวกเขารวดเร็วเช่นนี้”ต้วนฮ่วนปิ่งผู้เป็ปลัดอำเภอเมืองเชียนเยามองไปรอบๆสำนักโบตั๋นแดงด้วยสีหน้าหวาดกลัว
เหยาอิงิหัวเราะหึขึ้นมาคราหนึ่ง“เอาเถิด!ท่านอุตส่าห์มาจนถึงแล้วก็ช่วยมาลำเลียงผู้าเ็กับทรัพย์สินพวกนี้ลงจากเขากันเถอะ”
ใต้เท้าต้วนหน้าเสียรีบหันไปสั่งการให้มือปราบที่ติดตามตนมาช่วยกันหามคนาเ็ขึ้นเปลแล้วนำลงจากเขาไป๋สือจิ่นได้รับาเ็จนต้องถูกหามลงจากเขาโหลวฉางซีก็นึกเจ็บใจที่ตนมิได้หันมาช่วยเหลือสหาย
“จะเอาเวลาใดมาช่วยนางกันล่ะตอนนั้นพวกเรากำลังต่อสู้อยู่นะ เ้าอย่าคิดมากเลย ข้าดูาแแล้ว นางไม่ถึงกับาเ็มาก”เหยาอิงิหันมาปลอบใจ “ว่าแต่เ้ารู้สึกเหมือนข้าหรือไม่?ข้าว่ามีคนอีกกลุ่มมาช่วยเรากำจัดคนพวกนี้ เื่จึงได้ง่ายดาย”
“ท่านเห็นเหมือนกันหรือ?”
“เหตุใดจะไม่เห็นเล่า?มือธนูที่เรานำมาด้วยก็ล้วนอยู่ด้านหน้ากับอู๋เจี้ยนแล้วนี่อะไร?พวกเขาตายเพราะถูกธนูกับลูกดอกนะ”
เหยาอิงิทำหน้าที่กลบฝังคนร้ายทั้งหมดไว้บนสำนักโบตั๋นแดง โหลวฉางซีอาสาอยู่ช่วยเหลืออู๋เจี้ยนจำต้องติดตามใต้เท้าต้วนลงจากเขาเพื่อดูแลมือปราบที่าเ็และนำส่งทรัพย์สินที่ยึดมาได้จากสำนักโบตั๋นแดง
เมื่อฝั่งศพคนร้ายทั้งหมดที่ด้านนอกสำนักโบตั๋นแดงเรียบร้อยมือปราบทั้งสองก็ยืนดูอยู่ด้านหน้า
“ที่แห่งนี้เราจะทิ้งไว้เช่นนี้หรือ?”โหลวฉางซีมองไปรอบๆ ด้วยความสงสัย
“ได้อย่างไรกัน?หากวันหน้าเกิดการซ่องสุมผู้คนอีกจะกลายเป็เื่ใหญ่”
“ถ้าเช่นนั้นก็ต้องทำลายให้สิ้นซากน่ะสิ!”
“พูดง่ายแต่ทำยาก”
“เผาอย่างไรล่ะ?ไม่เห็นจะยากสักนิด” โหลวฉางซีหัวเราะหึๆ เหยาอิงิมองรอยยิ้มชั่วร้ายของมือปราบในสังกัดตนเอง “นี่เ้า!”
“ข้าเผาเองเตรียมตัวมาพร้อมแล้ว” หญิงสาวเดินเข้าไปในอาคารใหญ่เพียงลำพังนางเปิดจุกพู่ไฟใส่ผ้าม่านหมดทุกห้อง จากนั้นนางก็เดินไปอาคารอื่นๆที่อยู่ติดกันและจัดการเผา
ไม่นานเปลวไฟก็พวยพุ่งเหยาอิงิทำหน้าแปลกใจที่เห็นโหลวฉางซีเดินออกมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม
“มือปราบโหลว!เหตุใดข้าดูเหมือนเ้าเผาเยี่ยงมืออาชีพ? นี่คงมิใช่งานแรกกระมัง?”
“ท่านพูดถูก!”
*****************************
2K
