วันต่อมาเวลาตีสาม เสียงเคาะประตูก็ปลุกจางฮ่านให้ตื่นขึ้น
" เอะอะอะไรกัน? "
จางฮ่านเดินงัวเงียไปเปิดประตู คนที่มาเยือนนั้นคือ ผู้จัดการหม่าที่มาเมื่อวาน
เขาพูดอย่างเกรงใจ " คุณจาง ขอโทษที่มารบกวนเวลาพักผ่อน ผม ผมมาชวนคุณไปซาวน่า จะได้คุยกันเื่งานไปในตัวด้วย "
" ไม่ไป " จางฮ่านนอนไม่อิ่ม กะปิดประตูเข้าไปนอนต่อ
ผู้จัดการหม่าลุกลี้ลุกลนพูด " คุณจางให้โอกาสผมสักครั้ง ผมยืนอยู่หน้าประตูนี้มาทั้งคืน ตอนนี้คุณกลับเข้าไปนอน อีกสักพักก็มีคนอื่นมารบกวนคุณอยู่ดี สู้คุณไปกับผมไม่ดีกว่าเหรอครับ ผมรับรองว่าคุณจะได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ "
" งั้นรอผมแป๊บหนึ่ง "
จางฮ่านเดินกลับไปเปลี่ยนชุด ผู้จัดการหม่าเห็นท่าไปได้สวยก็ค่อยโล่งใจ
ห้านาทีต่อมา จางฮ่านออกไปซาวน่าพร้อมผู้จัดการหม่า
พวกเขาออกไปกันได้ไม่ถึงยี่สิบนาที ผู้จัดการอีกคนก็มา แต่เขาก็ไม่เจอใครซะแล้ว
จางฮ่านพักที่ซาวน่าจนถึงแปดโมงเช้า ผู้จัดการหม่าอาสาเป็เ้ามือเลี้ยงมื้อเช้า หลังจากนั้นก็ตรงไปที่บริษัทเพื่อทำสัญญาแลกเปลี่ยน
ตอนเที่ยง ธุรกรรมทุกอย่างก็เป็อันเสร็จสิ้น
เงินในบัญชีของจางฮ่านก็เพิ่มขึ้นมาสิบแปดล้าน เขาโทรไปขอเลขบัญชีของหลิวเิเพื่อโอนเงินจำนวนสองล้าน
กว่าจะเสร็จเื่ก็เป็เวลาบ่ายเข้าไปแล้ว
ตอนนี้เงินในธนาคารทั้งหมดเหลือสิบเจ็ดล้านหกแสน หักค่าเช่าออกไปสิบล้านยังเหลืออยู่เจ็ดล้านหกแสน
เจ็ดล้านหกแสนถึงจะดูว่าไม่น้อย แต่ก็ทำอะไรไม่ได้มาก
บ่ายโมงจางฮ่านขับรถจี๊ปวนรอบเขาจันทราอยู่หลายรอบ
เื่เช่าเขาจันทราเริ่มเป็รูปเป็ร่างขึ้นมาแล้ว ที่เหลือก็แค่หาที่อยู่เป็หลักเป็แหล่ง
ถึงแม้เขาจันทราจะมีบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ แต่ก็ไม่สามารถที่จะเปลี่ยนเขาทั้งลูกให้เป็พื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ไปได้ แถมยังใช้เปลี่ยนเป็น้ำฉุนหยางทั้งหมดก็ไม่ได้ ยิ่งไม่สามารถที่จะทำโครงการทุกอย่างทั้งหมดได้อีกด้วย
ก็คงต้องทำตามแผนเดิมที่วางไว้ ค่อยๆ เริ่มทำจากด้านหลังเขาขึ้นมา ที่เหลือค่อยคิดทีหลัง
"ยังต้องเช่าห้องอีก"
จางฮ่านนิ่งอยู่สักพักก่อนที่จะโทรหาบริษัทนายหน้า ผู้จัดการหม่า
พอได้ยินจางฮ่านจะเช่า ผู้จัดการหม่าก็รีบจัดการเป็ธุระให้เสร็จสรรพ ก็ได้ค่านายหน้าไปตั้งล้าน ไม่รีบก็แปลกแล้ว
เขาให้จางฮ่านมาที่บริษัทเพื่อเลือกห้อง แถมยังไม่บวกค่านายหน้าเพื่อเป็การผูกมิตรสัมพันธ์
จางฮ่านไม่พูดอะไรมาก ขับรถบึ่งตรงไปที่บริษัท
ผู้จัดการหม่าพร้อมพนักงานทั้งยี่สิบสามคน ออกมารอต้อนรับอย่างกระตือรือร้น
" ยินดีต้อนรับคุณจาง เชิญด้านในก่อนครับ/ค่ะ "
หลังจากนั่งที่โซฟา ผู้จัดการรีบยื่นบุหรี่พร้อมจุดให้
"ไม่ทราบว่าคุณจางอยากจะเช่าห้องแบบไหนครับ "
" ห้องแถวอ่าวจันทรา อยากได้แบบดีหน่อย "
" ดีสักหน่อยเหรอ? " ผู้จัดการหม่านิ่งอยู่พักหนึ่งก่อนจะพูด " บ้านพักแถวอ่าวราคาก็อยู่ที่ราวๆ สี่ล้านต่อปี ถ้าเป็แถวจุดชมวิวพื้นที่ร้อยตารางเมตรขึ้นไป ก็ราคาล้านห้าขึ้นทั้งนั้น ส่วนที่อื่นที่เล็กกว่าไม่ถูกใจคุณจางหรอกครับ "
" พอจะมีรูปให้ดูบ้างมั้ย? " จางฮ่านถาม
" มีครับ เชิญคุณจางตามผมมาทางนี้ "
ผู้จัดการหม่า พาจางฮ่านไปที่คอมฯ เพื่อดูรายละเอียดห้องเช่าในสารระบบ
ไล่ดูั้แ่บ้านพักตากอากาศ ไปจนถึงอพาร์ทเมนท์
แบบตกแต่งห้อง มีทั้งสไตล์ยุโรป ไปจนถึงสไตล์โมเดิร์น แต่ที่ถูกใจจางฮ่านนั้นก็มีอยู่น้อยนัก
" บ้านหลังนี้อยู่แถวไหน? " จางฮ่านชี้ไปที่แถบข้อมูลบนหน้าจอคอมฯ
บ้านพักที่จางฮ่านถูกใจนั้นแทบจะไม่ได้ตกแต่งอะไรมาก ภายในใช้สีขาวกับสีฟ้าเป็โทนสีหลัก มีพื้นที่สีเขียวนิดหน่อยพอให้ได้รู้สึกัักับธรรมชาติ
แถมค่าเช่าก็แพง ตกปีละสี่ล้านห้า
" อยู่แถวถนนหย่งซิ่งครับ " ผู้จัดการหม่าตอบ
" ออกจะไกลไปหน่อยนะ " จางฮ่านพูด
ใจเขาอยากได้ที่พักใกล้ๆ เขาจันทรา จะได้สะดวกในการขึ้นไปทำธุระบนเขา
"ไกล? " ผู้จัดการหม่าถามต่อ "ไม่ทราบว่าคุณจางอยากจะได้บ้านเช่าแถวไหนเหรอครับ? "
" ใกล้ๆ เขาจันทรา " จางฮ่านตอบ
" แถวเขาจันทรา... " ผู้จัดการหม่าค้นหาในระบบอยู่ แต่ก็ไม่มีที่ที่เหมาะสมเลย
" คุณจางอยู่เองหรือเปล่าครับ " ไม่มีที่ให้เช่าเลย ผู้จัดการหม่าพยายามนั่งเทียนชวนจางฮ่านคุยพลางคิดหาวิธี
" อยู่กับลูกสาวน่ะ หลักๆ ก็ทำอาหารอร่อยๆ ให้เธอกิน " ภาพเ้าหญิงตัวน้อยเิเิ ลอยขึ้นมาในหัวของจางฮ่าน
" ทำกับข้าว? " เหมือนว่าผู้จัดการหม่าจะคิดอะไรออก " ผมว่าผมมีวิธีอยู่นะ คุณจางค่อนข้างพิถีพิถันในเื่ของการออกแบบตกแต่ง (จุกจิก) ผมคิดว่าจะดีกว่าถ้าคุณเช่าห้องแถว คุณสามารถออกแบบตกแต่งได้ตามใจชอบ แถมพอครบสัญญาเช่ายังสามารถเซ้งต่อได้อีกด้วย แต่ถ้าเป็บ้านพักแล้วละก็คุณจะทำอะไรก็ต้องคอยตกลงกับเ้าของบ้าน "
" ห้องแถว? " จางฮ่านนึกอะไรดีๆ ขึ้นมาได้
เปิดร้านอาหารเป็ไง?
ก็ดีเหมือนกัน เิเิเพิ่งจะสามขวบ กินได้ไม่เท่าไหร่ วัตถุดิบที่เหลือจากการทำกับข้าวให้เธอก็ยังเอามาทำขายได้ ที่สำคัญจะตกแต่งภายในยังไงก็ทำได้ตามใจ
จางฮ่านใส่ใจเื่นี้เป็พิเศษ เขาไม่ชอบอะไรที่ดูแล้วขัดใจ แล้วยิ่งมีเ้าหญิงตัวน้อยๆ เพิ่มมาอีก ยิ่งต้องให้ความสำคัญเป็พิเศษ
จางฮ่านพยักหน้าหงึกๆ
" ก็ดีเหมือนกันนะ พอจะมีแบบให้ดูมั้ย? "
" มีครับมี " ผู้จัดการหม่ารีบค้นรูปห้องแถวในพื้นที่ใกล้ๆ เขาจันทรา
เขาเริ่มเปิดให้ดูห้องขนาดหกถึงเจ็ดสิบตารางเมตร ผู้จัดการหม่าดูๆ ไปก็คิดว่าคงไม่เป็ที่พอใจสำหรับสองพ่อลูก
จางฮ่านก็เอาแต่ส่ายหน้า " เล็กไป ดูให้มันใหญ่กว่านี้สิ "
ผู้จัดการหม่าเริ่มค้นหาห้องที่ขนาดใหญ่ขึ้นไปอีก ดูไปยี่สิบกว่าที่ ในที่สุดก็มีห้องแถวที่ถูกใจจางฮ่าน
" ห้องแถวชุดนี้ ชั้นล่างเป็ร้านอาหาร ชั้นบนเป็ที่พัก ่ไม่กี่วันมานี้ผมไปที่นั่นมาสองรอบ ธุรกิจค่อนข้างดี คนเช่าอยู่เป็คนแก่สองคนตายาย แต่ดูเหมือนเขาต้องคอยดูแลหลานก็เลยตัดสินใจประกาศให้เซ้ง "
ผู้จัดการหม่าเปิดรูปไปอธิบายไป
" พื้นที่ชั้นล่าง ร้อยสามสิบตารางเมตร มีแค่โต๊ะเก็บเงิน กับโต๊ะอาหารนิดหน่อย ส่วนชั้นบนก็ตกแต่งได้ค่อนข้างดี สองห้องนอน หนึ่งห้องนั่งเล่น หน้าต่างหันออกทางทิศใต้ รวมๆ แล้วใส่ลูกเล่นอะไรได้ค่อนข้างเยอะ ผมว่ามันเหมาะกับคุณทีเดียวครับ "
จางฮ่านดูรูปไป ก็พยักหน้าด้วยความพอใจ
" พอใช้ได้อยู่ "
" ห้องนี้ค่าเช่าอยู่ที่สี่ล้านต่อปี รวมเวลาเซ้งที่เหลือก็เป็หนึ่งปีกับอีกสามเดือน คุณจางพอใจกับราคาค่าเช่านี้มั้ยครับ ผมคิดว่าราคานี้ยังพอจะต่อรองลงมาได้อีกอยู่นะครับ " ผู้จัดการบอกรายละเอียด
" ไม่ต้องต่อรองหรอก " จางฮ่านบอก
" ตกลงครับ ถ้างั้นผมพาคุณไปดูด้วยตัวเองดีกว่าครับ "
เขาพาจางฮ่านนั่งรถฮอนด้าแอคคอร์ดสีดำของเขาขับออกไป
ที่เซียงเจียงคนที่มีรถส่วนตัวต้องถือว่ามีฐานะพอสมควร ซื้อรถไม่แพง แต่ค่าบำรุงรักษานั้นสูงเอาเื่ ไหนจะค่าน้ำมัน ค่าจอดรถ ค่าจิปาถะอื่นๆ อีกเยอะแยะไปหมด คิดๆ แล้วอย่างต่ำๆ ต้องมีปีละหกหมื่นขึ้น ซึ่งเงินจำนวนนี้สำหรับคนทั่วไปถือว่าไม่น้อยเลยทีเดียว
เวลาไม่นานทั้งสองคนก็มาถึงร้านอาหาร
่ที่อยู่บนถนน ผู้จัดการหม่าก็ติดต่อกับปลายทางไว้เป็ที่เรียบร้อย พอไปถึงก็เห็นสองเฒ่าตายายกำลังนั่งคุยกันอยู่ที่ชั้นล่าง
หลังจากทักทายกันเสร็จ พวกเขาก็พาจางฮ่านเดินดูทุกจุด เฟอร์นิเจอร์ชั้นบนถูกย้ายออกไปแล้วบางส่วน แต่ชั้นล่างพวกโต๊ะอาหาร เครื่องใช้ไม้สอยอะไรยังอยู่ครบตามที่ประกาศเอาไว้
เดิมทีพื้นที่ร้อยสามสิบตารางเมตรนั้นกว้างพอดู แต่พอกั้นห้องทำครัวแล้วก็ดูไม่ใหญ่เท่าไหร่
หลังจากดูจนพอใจ จางฮ่านก็ให้ผู้จัดการทำเื่เปลี่ยนสัญญาเช่าทันที นับแต่นี้ร้านอาหารตกเป็ของจางฮ่านไปจนถึงครบกำหนดสัญญา
หลังจากสองคนตายายย้ายออกไป ทั้งสองคนก็ยังนั่งอยู่ที่ห้องโถงต่อ
" ผมโอนเงินค่านายหน้าคืนให้คุณแล้วนะครับ "
พอจางฮ่านจะพูด ผู้จัดการหม่าก็รีบท้วงขึ้น
" คุณจางครับ ที่คุณเลือกทำสัญญาซื้อขายแมนชั่นกับผม ผมก็ไม่รู้จะขอบคุณคุณยังไงแล้ว เื่ค่านายหน้าของวันนี้คุณก็อย่าพูดถึงอีกเลยครับ "
จางฮ่านส่ายหน้า แล้วถาม " คุณพอจะรู้จักบริษัทรับเหมาตกแต่งภายในบ้างมั้ย? "
" แน่นอนสิครับ ให้ผมติดต่อให้เลยมั้ย? " ผู้จัดการหม่าถาม
" อืม "
หลังจากผู้จัดการหม่าติดต่อไปได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ก็มีชายใส่สูทสองคนเคาะประตูเดินเข้ามา
เป็ชายวัยกลางคนคนหนึ่ง ส่วนอีกคนดูอายุราวๆ ยี่สิบกลางๆ
" สวัสดีครับคุณจาง ผมเป็ผู้จัดการบริษัทตกแต่งภายใน จ้าวข่าย " ชายวัยกลางคนกล่าวทักทาย
หลังจากดูสภาพภายใน ก็คิดในใจว่าจางฮ่านจะตกแต่งเพิ่มนิดหน่อย หรือ เปลี่ยนใหม่ทั้งหมด จ้าวข่ายเลยถามขึ้น
" คุณจางฮ่านมีแผนจะตกแต่งยังไงเหรอครับ? จะตกแต่งใหม่ทั้งหมดหรือจะแก้ไขเฉพาะบางส่วน? "
แต่สิ่งที่จางฮ่านตอบนั้นทำให้เขาประหลาดใจ
" รื้อทำใหม่ "
" อ๋า? "
นอกจากผู้จัดการหม่า ทั้งสองต่างพากันอ้าปากค้าง
" ชั้นล่างรื้อทำใหม่ทั้งหมด ชั้นสองทำเฉพาะบางส่วน " จางฮ่านขยายความ
เงินก้อนโตมาแล้ว
จ้าวข่ายรีบถามต่อ
" คุณจางจะเหมาทั้งหมด หรือจะเหมาเฉพาะค่าแรงครับ? "
จบตอน