คุณหนูเอาแต่ใจกับนายเย็นชา

    บทที่ ๑๗ เซนเซน่ารัก

    ๑๗เซนเซน่ารัก                   “เซนเซ...” ผมลากเสียงยาวทำตัวให้ตัวน่ารัก เพราะเหมือนคนที่กำลังขับรถให้ ไม่ค่อยสบอารมณ์สักเท่าไหร่ “ทำไมต้องทำหน้าบึ้งด้วย ก็แค่เปลี่ยนจากเดินในตรอก เป็นขับรถเข้ามาเดินห้างในเมืองเฉย ๆ”                เขานิ่ง       ...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 4.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ