ตอนที่ 3 นอนร่วมห้อง
ปิ่น ตกตะลึงกับข้อเสนอที่เปิดเผยและสุ่มเสี่ยงของลุงชาญเป็อย่างมาก ใบหน้าคมสวยของเธอเต็มไปด้วยความสับสน แต่ทว่า...ความจำเป็ที่ต้องมีที่ซุกหัวนอนให้กับน้อง ๆ และตัวเธอก็หนักแน่นเกินกว่าจะปฏิเสธได้ ความเชื่อใจลุงชาญในฐานะผู้ใหญ่ที่ดูไม่มีพิษไม่มีภัยจึงถูกนำมาใช้เป็เกราะป้องกันทางความคิด ทำให้เธอยอมตกลง
“ก็ได้ค่ะคุณลุง”
ปิ่นตอบอย่างไม่มั่นใจเท่าไร
“หนูต้องขอโทษคุณลุงจริง ๆ นะคะ ที่ทำให้คุณลุงต้องลำบาก”
ลุงชาญยิ้มอย่างพึงพอใจ แววตาของเขาวาววับขึ้นเล็กน้อยอย่างควบคุมไม่ได้
“ไม่ลำบากเลยหนูปิ่นลุงเต็มใจช่วย…ไปเก็บเสื้อผ้าใส่ตู้ได้เลยนะ”
ปิ่นเดินไปจัดการเสื้อผ้าของตัวเองอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ลุงชาญยืนมองร่างของเธออย่างเงียบ ๆ
เมื่อปิ่นจัดของเสร็จแล้ว เธอก็หันมาขอตัวไปอาบน้ำ ลุงชาญหยิบผ้าขนหนูสีขาวสะอาดผืนหนาให้กับเธอ ขณะยื่นผ้าให้มือของเขาก็แตะโดนปลายนิ้วของปิ่นอย่างจงใจ การััที่ดูเหมือนอุบัติเหตุนี้ทำให้ปิ่นสะดุ้งเล็กน้อย เธอรีบรับผ้าและเดินเข้าห้องน้ำไป
ทันทีที่ประตูห้องน้ำปิดลง ใบหน้าของลุงชาญก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง มันถูกแทนที่ด้วยใบหน้าแห่งความปรารถนาในกามที่แทบจะอดทนรอไม่ไหว เขาคิดถึง่เวลาที่สาว ๆ ทั้งสามอยู่ในบ้านของเขาในคราวเดียวกัน
“นี่มันคือ์ชัด ๆ”
ลุงชาญถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก เผยให้เห็นร่างกายที่กำยำและสูงใหญ่ที่ถูกดูแลมาอย่างดี มันเป็ร่างกายที่ดูแข็งแกร่งและเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ เขามีเพียงผ้าขนหนูสีขาวผืนเล็กพันรอบท่อนล่างไว้เพียงเท่านั้น เพื่อรอคอย่เวลาที่ปิ่นจะออกมาจากห้องน้ำ
...ไม่นานนัก ปิ่น ก็อาบน้ำเสร็จและจัดการเปลี่ยนชุดนอนเรียบร้อยในห้องน้ำก่อนจะเปิดประตูออกมา ชุดนอนผ้าฝ้ายเนื้อบางสีอ่อนที่เธอเลือกสวมใส่ ทำให้รูปร่างสมส่วนและหน้าอกคัพ C ของเธอเป็ที่สังเกตได้ชัดภายใต้เนื้อที่ผ้าบางเบา
ทันทีที่เธอเดินออกมา เธอก็ชะงักดวงตาเบิกกว้างด้วยความใปนตื่นเต้น เมื่อเห็นลุงชาญยืนอยู่กลางห้อง มีเพียงผ้าขนหนูสีขาวพัน่ล่างไว้อย่างิ่เหม่ เผยให้เห็นกล้ามเนื้อหน้าอกและไหล่ที่แข็งแรงอันเป็ผลจากการออกกำลังกายที่หนักหน่วง
ปิ่นรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว เธออดไม่ได้ที่จะต้องแอบกลืนน้ำลายลงคอ หัวใจของเธอเต้นรัวอย่างบ้าคลั่งด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก ทั้งตื่นตระหนกและประหลาดใจในรูปร่างของเขา
“ส..เสื้อผ้าที่ใส่แล้วเอาไว้ไหนหรอคะ”
เธอถามด้วยเสียงสั่นพร่า
ลุงชาญก้าวเข้าหาเธออย่างช้า ๆ ทุกก้าวของเขาส่งผลให้ปิ่นรู้สึกว่าห้องแคบลง ลุงชาญยกนิ้วชี้ไปที่ตะกร้าในห้องน้ำ มือหนาใหญ่และแข็งแรงของเขาแตะเบา ๆ ที่ไหล่เนียนของปิ่น การััเพียงเสี้ยววินาทีนั้นทำให้ร่างกายของปิ่นชาไปทั้งแถบ
“เอาไปใส่ตะกร้าในห้องน้ำได้เลยหนูปิ่น”
เสียงทุ้มนุ่มของเขาฟังดูยั่วยวนอย่างที่เธอไม่เคยได้ยินมาก่อน
ปิ่นใจเต้นแรง
“ค่ะ”
เธอตอบรับ แล้วรีบหันหลังกลับไปเอาเสื้อผ้าที่ใส่แล้วใส่ตะกร้าในห้องน้ำ
เมื่อเสร็จแล้ว ปิ่นก็เดินออกมาจากห้องน้ำ พยายามหลีกเลี่ยงการสบตา ลุงชาญจึงถามต่อด้วยน้ำเสียงที่ดูเป็ห่วง
“เป็ไงบ้าง น้ำบ้านลุงอาบสบายไหม?”
“สบายมากเลยค่ะ”
ปิ่นตอบ เธอพยายามควบคุมเสียงไม่ให้สั่น
“งั้นก็ดีแล้ว เดี๋ยวลุงไปอาบน้ำก่อนนะ”
ลุงชาญพูดพร้อมกับส่งยิ้มที่แสนอบอุ่นให้เธอ ก่อนที่เขาจะเดินเข้าห้องน้ำไป
ทันทีที่ลุงชาญหายเข้าไปในห้องน้ำ ปิ่น ก็รีบเดินไปนั่งบนเตียงนอนขนาดใหญ่ ความอ่อนนุ่มสบายของที่นอนไม่ได้ช่วยให้หัวใจที่เต้นระรัวของเธอสงบลงได้เลย ดวงตาของเธอมองไปยังประตูห้องน้ำด้วยใจที่สั่นไหว เธอรู้สึกเหมือนถูกความตึงเครียดบางอย่างกดดัน ทั้งร่างที่กำยำและกลิ่นตัวของลุงชาญที่ยังคงอบอวลอยู่ในห้องนี้ ทำให้คืนแรกในบ้านหลังนี้ของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกที่อันตราย...และน่าตื่นเต้น
617
