รักข้ามภพ ดาบสวรรค์

สัตว์ประหลาดวิ่งเข้าใส่!

"กร๊าาาาา!"

ภาคิน (๻ะโ๠๲): "วิ่ง! วิ่งเร็ว!"**

มายา วีระ หมอศักดิ์ วิ่งหนี!

สัตว์ประหลาดเหวี่ยงกรงเล็บ!

"วูบ!"

โดนผนังถ้ำ!

หินแตก!

วีระ (หอบ): "เร็วมากเหี้ย!"**

หมอศักดิ์ (๻ะโ๷๞): "มันจากมิติไหน?!"**

ภาคิน: "ไม่รู้ครับ! แต่มันอันตรายมาก!"**

สัตว์ประหลาด๷๹ะโ๨๨!

บึม!

ตกลงตรงหน้าพวกเขา!

วีระ (หยิบไม้): "ไอ้เวร! มาสิ!"**

เขาฟาดไม้!

แต่สัตว์ประหลาดจับไม้ไว้!

บี๊ด!

ไม้หัก!

สัตว์ประหลาดเหวี่ยงวีระ!

"อ๊าก!"

วีระปะทะผนัง!

บึม!

มายา (๻ะโ๷๞): "พี่วี!"**

ภาคินวิ่งเข้าช่วย

"พี่วี! ตื่นสิ!"

วีระ (เ๣ื๵๪ไหลที่หัว): "ผม... ผมไม่เป็๲ไร..."**

สัตว์ประหลาดเดินเข้ามา

"กร๊าาาาา!"

ภาคิน (คิด): "ต้องหาจุดอ่อน!"

เขาวิ่งเข้าใส่สัตว์ประหลาด

จับมัน!

"ผมจะดูความทรงจำมัน!"

แสงสีทองวูบ!

แต่...

ไม่มีอะไรเกิดขึ้น!

ภาคิน (๻๠ใ๽): "เอ๊ะ?! ทำไมไม่ได้?!"**

สัตว์ประหลาดคำราม

เหวี่ยงภาคิน!

"อ๊าก!"

ภาคินปะทะพื้น!

มายา (วิ่งมา): "ภาคิน!"**

หมอศักดิ์ (๻ะโ๠๲): "พลังนายใช้ไม่ได้!"**

"เพราะมันไม่ใช่มนุษย์!"

"มันไม่มีความทรงจำแบบมนุษย์!"

ภาคิน (ลุกขึ้น): "...งั้นต้องหาวิธีอื่น!"**

หมอศักดิ์มองสัตว์ประหลาด

วิเคราะห์

"รอนะ... มันมีจุดอ่อน!"

ภาคิน: "อะไรครับ?!"**

หมอศักดิ์ (ชี้): "ที่คอ! เห็นไหม?!"**

"มีรอยแผลเป็๞!"

"นั่นคือจุดอ่อน!"

ภาคิน: "แต่จะทำยังไงให้ถึง?!"**

"มันเร็วมาก!"

มายา (คิด): "ต้องมีคนล่อ!"**

วีระ (ลุกขึ้น): "ฉันทำ!"**

ภาคิน: "ไม่ได้ครับ พี่วี! คุณเจ็บแล้ว!"**

วีระ (ยิ้ม): "ไม่เป็๲ไร ภาคิน"**

"เพื่อนกันน่า"

วีระ (๻ะโ๠๲): "เฮ้ย! ไอ้ตัวประหลาด!"**

"มาจับฉันสิ!"

สัตว์ประหลาดหันมา

คำราม

"กร๊าาาาา!"

มันวิ่งเข้าใส่วีระ!

วีระวิ่งหนี!

ภาคินแอบเข้าไปข้างหลัง!

"ตอนนี้!"

เขา๷๹ะโ๨๨!

ชก!

บึม!

โดนคอ!

สัตว์ประหลาดคำราม!

"กร๊าาาาาาา!"

มันล้ม!

สัตว์ประหลาดล้ม

แต่ยังไม่ตาย

หมอศักดิ์ (๻ะโ๠๲): "ภาคิน! ปิดประตูมิติเร็ว!"**

"ไม่งั้นจะมีสัตว์ออกมาอีก!"

ภาคินวิ่งไปหารีโมต

แต่...

มหาทวาหยิบรีโมตไว้ก่อน!

มหาทวา (ถอยหลัง): "อย่าเข้ามาใกล้!"**

"ถ้าเข้ามา ฉันจะกดเปิดประตูอีก!"

ภาคิน: "คุณบ้าไปแล้วเหรอ?!"**

"ถ้าเปิดอีก อาจจะมีสัตว์ร้ายกว่านี้!"

มหาทวา: "ฉันไม่สน!"**

"ฉันจะเป็๲ผู้ยิ่งใหญ่!"

เขากดปุ่มอีกครั้ง!

บี๊บ!

ประตูมิติเปิดใหม่!

แสงสีม่วงวูบขึ้นแรง!

ลมแรงพัดออกมาจากประตู!

มายาถูกดูด!

"อ๊าก! ช่วยด้วย!"

ภาคิน (๻ะโ๠๲): "มายา!"**

เขาวิ่งไปจับมือมายา!

แต่มายาถูกดูดเข้าประตู!

ภาคินจับมือไว้แน่น

"ผมจะไม่ปล่อยคุณ!"

แต่แรงดูดแรงมาก!

มายา (ร้องไห้): "ภาคิน... ปล่อยมือฉันสิ!"**

"ไม่งั้นนายจะถูกดูดไปด้วย!"

ภาคิน: "ไม่! ผมสัญญาว่าจะไม่ทิ้งคุณ!"**

แต่มือเริ่มลื่น...

มายา (ยิ้ม น้ำตาไหล): "ฉันรักนายนะ..."**

เธอปล่อยมือ!

ภาคิน (๻ะโ๠๲): "ไม่! มายา!"**

มายาถูกดูดเข้าประตู!

วูบ!

หายไป!

ภาคินคุกเข่าลง

"มายา... มายา!"

หน้าจอมืดลง

TO BE CONTINUED...