อยู่ดี ๆ ฉันก็กลายเป็นภรรยาตัวแสบของนายพลผู้เย็นชา

บทที่ 49 มีเพียง ชิงเฉิง เท่านั้นที่รู้

        เสี่ยวไป๋หน้าแดงขึ้นมาทันที

        “ฉันแค่รู้สึกว่ากวนชิงชิงไม่เหมือนดาราหญิงคนอื่น วงการบันเทิงมันวุ่นวาย บริษัทเราก็เคยเจอพรีเซนเตอร์มาเยอะแยะ เธอตรงไปตรงมามากที่สุดแล้ว”

        “ถ้าไม่ตรงไปตรงมา ป่านนี้คงไม่ได้อยู่ในวงการมาหลายปีขนาดนี้ แถมยังเป็นดาราเกรดรอง ๆ อีก ด้วยนิสัยแบบนั้น ถ้านายทุนอยากให้เธอดื่มเหล้าด้วย เธอคงเอาเหล้าสาดหน้าไปแล้ว ไม่โดนแบนก็บุญโข”

        “ห๊ะ? ข่าวนี้มันเมื่อไหร่ ทำไมฉันไม่เคยได้ยิน?” เสี่ยวไป๋ทำหน้างุนงง

        เยี่ยชิงหวนชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วหัวเราะอย่างไม่เป็นธรรมชาติ

        “อ้อ ฉันก็แค่ได้ยินข่าวลือมา ไม่รู้จริงหรือเท็จ”

        เรื่องแบบนี้มันคงไม่ออกข่าวหรอก เรื่องที่กวนชิงชิงไปมีเรื่องกับนายทุนเมื่อหลายปีก่อน จนไม่มีงานแสดงเป็นเวลาครึ่งปี ตอนนั้นเธอมาขออาศัยอยู่บ้านของกู้ แล้วเล่าให้ฟัง

        เสี่ยวไป๋พยักหน้าครุ่นคิด “ฉันว่าน่าจะเป็นเรื่องจริง ไม่งั้นทำไมชิงชิงของพวกเราถึงไม่ดังซักที เรื่องแบบนี้มันต้องเกิดขึ้นไม่ใช่แค่ครั้งสองครั้งแน่ ๆ บอกฉันมาเถอะว่าเธอไปเจอข่าวนี้ที่ไหน ฉันจะได้กลับไปเรียบเรียงใหม่ แล้วเอาไปปักหมุดในบอร์ด”

        “เอ่อ…” เยี่ยชิงหวนชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วพูดตะกุกตะกัก “ฉันจำไม่ได้แล้วจริง ๆ ”

        “งั้นเล่าเรื่องนี้ให้ฉันฟังอย่างละเอียดหน่อย ฉันจะได้กลับไปเรียบเรียงแล้วส่งให้ในกลุ่มแฟนคลับ”

        เยี่ยชิงหวนไม่คิดเลยว่าเรื่องที่ตัวเองพูดออกไปแบบส่ง ๆ จะทำให้เสี่ยวไป๋จริงจังขนาดนี้ ถึงกับตามตื๊อเธออยู่หลายสถานีรถไฟใต้ดิน จนกว่าจะเล่าเรื่องนั้นให้ฟังแบบละเอียดยิบ ถึงจะยอมเลิกรา

        จริง ๆ แล้วเธอไม่อยากจะพูดมาก เพราะเรื่องในวงการบันเทิงมันลือกันไปต่าง ๆ นานา ต่อให้แฟนคลับอย่างเสี่ยวไป๋ออกมาแฉเรื่องนี้โดยไม่มีหลักฐาน แล้วมันจะมีใครสนใจ

        แต่เธอก็ปล่อยให้เสี่ยวไป๋ตามตื๊อแบบนี้ต่อไปไม่ได้ ถ้าต่อไปอีกก็ถึงบ้านแล้ว เดี๋ยวความจริงจะเปิดเผย เธอจึงต้องเล่าเรื่องนี้ให้ฟัง

        ตกดึก เรื่องนี้ก็ขึ้นเทรนด์ทวิตเตอร์อย่างรวดเร็ว

        เยี่ยชิงหวนเพิ่งเปิดทวิตเตอร์ ก็เห็นการแจ้งเตือนเเนะนำเทรนด์ทันที — กวนชิงชิงโดนแบน

        พอเปิดเทรนด์ดู ก็มียอดรีทวิตทะลุล้านอย่างรวดเร็ว เป็นบทความยาวจากบอร์ด ‘เธอคือคนสวย’ เรื่อง “เรื่องราวในปีนั้น ๆ ที่กวนชิงชิงต่อต้านการโดนลวนลามจนถูกแบน”

        แอดมินบอร์ด ‘รักเพียงแค่คุณ’ โพสต์บทความปักหมุดด้วยตัวเอง เรียกร้องให้แฟนคลับช่วยกันรีทวิต

        เธอเปิดดูด้วยความอยากรู้ แล้วก็ต้องอึ้งไป

        นี่มันเรื่องที่ตัวเองเล่าให้เสี่ยวไป๋ฟังเมื่อกลางวันไม่ใช่เหรอ? แทบจะเป็นคำพูดของเธอทุกอย่าง แค่มีการเรียบเรียงบางส่วนเท่านั้น พอคิดถึงท่าทีตื่นเต้นของเสี่ยวไป๋ที่หน้าบริษัทเมื่อกลางวัน เยี่ยชิงหวนก็เดาได้ว่า แอดมินบอร์ด ‘รักเพียงแค่คุณ’ กับเสี่ยวไป๋เพื่อนร่วมงาน คงเป็นคนเดียวกัน

        เธอเลื่อนดูคอมเมนต์ ก็พบว่า ‘รักเพียงแค่คุณ’ เป็นหัวหน้าแฟนคลับของ กวนชิงชิง แถมยังเป็นแฟนคลับรุ่นเดอะที่ติดตามมาอย่างยาวนานหลายปีแล้ว

        “รักเพียงแค่คุณ เป็นแฟนคลับพี่กวนมาหกปีแล้ว ตั้งแต่พี่เขาเดบิวต์ใหม่ ๆ พูดจริงทุกอย่าง ไม่เคยโกหก รีทวิตค่ะ”

        “ต้องรีสิคะ รูปพี่เขาที่สนามบิน ล้วนมาจากเงินของพี่เพียงรักเอง ไม่เคยมาเรี่ยไรเงินจากพวกเรา เป็นรักแท้แน่นอน”

        “...”

        ในสายตาของแฟนคลับตัวน้อย ๆ เหล่านี้ ‘รักเพียงแค่คุณ’ เป็นผู้หญิง?

        พอเห็นคำว่า ‘พี่เพียงรัก’ เยี่ยชิงหวนก็หลุดขำออกมา ไอ้เสี่ยวไป๋นี่ ปลอมตัวเก่งจริง ๆ

        ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เทรนด์ก็หายไปอย่างรวดเร็ว วิธีการแบบปิดทองหลังพระแบบนี้ ยิ่งทำให้แฟน ๆ ไม่พอใจ แฟน ๆ หลายคนเริ่มเปิดโปงความจริงในวันนั้นด้วยวิธีการต่าง ๆ นานา

        ยอดผู้ติดตามในทวิตเตอร์ของกวนชิงชิงพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

        “ฉันบอกแล้วไงว่า ไม่ใช่ทีมของพวกเราที่ทำ พี่ชิงของพวกเราไม่เคยสนใจเรื่องพวกนี้ เรื่องในอดีต พวกเธอจะขุดคุ้ยขึ้นมาอีกทำไม?”

        หวงซาน ผู้จัดการของกวนชิงชิง วางสายด้วยความหัวเสีย หันไปมองกวนชิงชิง ที่กำลังนั่งปอกส้มอยู่บนโซฟา แล้วพูดขึ้น

        “พวกหมาบ้าพวกนี้เป็นบ้าอะไร? บอกว่าเป็นฝั่งเราที่ซื้อเทรนด์ เรื่องมันผ่านมาตั้งนานแล้ว พวกเราจะไปเสียเวลากับเรื่องนี้ทำไม?”

        กวนชิงชิงพยักหน้ารับอย่างขอไปที มือหนึ่งก็ปอกส้มไป อีกมือก็เลื่อนดูข่าวสาร สายตาก็จ้องมองบทความนั้นอย่างครุ่นคิด พึมพำกับตัวเอง

        “แปลกจัง เรื่องนี้นอกจากพวกเธอแล้ว มีแค่ชิงเฉิงเท่านั้นที่รู้”

        แต่ทำไมบทความนี้ถึงเขียนได้ละเอียดขนาดนี้ หลาย ๆ อย่างเป็นเรื่องที่เธอคุยกับกู้ชิงเฉิงเป็นการส่วนตัวแท้ ๆ แต่กลับถูกเขียนลงไปในนี้ด้วย

        “คุณกู้อาจจะไปเล่าให้คนอื่นฟังก็ได้”

        หวงซานตอบแบบส่ง ๆ เสียงแจ้งเตือนข้อความดังขึ้นจากโทรศัพท์ พอเห็นข้อความ เธอก็หายหัวเสียไปทีละน้อย ความโกรธแค้นแปรเปลี่ยนเป็นดีใจภายในไม่กี่วินาที

        “ฉันบอกแล้วไงว่าเธอมันดวงดี เห็นมั้ย เพิ่งจะมีเรื่องไม่ทันไร ก็มีคนมาช่วยสะสางให้แล้ว”

        กวนชิงชิงมองเธออย่างไม่เข้าใจ “เธอพูดอะไร?”

        หวงซานเก็บโทรศัพท์ แล้วยิ้มอย่างมีความนัย “ไม่ต้องไปสนใจหรอก เอาเป็นว่าเรื่องนี้ เธอไม่ต้องกังวลว่าไอ้เจ้าโจวผิงอัน จากบริษัทอันผิงจะมาหาเรื่องแล้ว รอรับยอดแฟนคลับที่เพิ่มขึ้นก็พอ เรื่องมันจบแล้ว”

        กวนชิงชิงไม่เคยสนใจเรื่องประชาสัมพันธ์ ครั้งนี้ก็เช่นกัน พอได้ยินแบบนั้น เธอก็ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น แค่มองบทความที่มีคนรีทวิตไปกว่าล้านครั้ง แล้วพึมพำกับตัวเอง

        “ชิงเฉิง ไม่ใช่คนชอบนินทาคนอื่น”

        บนโลกนี้ คงไม่มีเพื่อนที่ตายไปแล้ว ฟื้นคืนชีพขึ้นมาเพื่อช่วยเธอแก้แค้นหรอกนะ?

        อีกด้านหนึ่ง ในห้องทำงานฝ่ายประชาสัมพันธ์ของบริษัทหมิงเซิ่ง

        ซีหนานกำลังนอนเล่นเกมอยู่บนโซฟา เสียงดังลั่น

        “ดับเบิ้ลคิล”

        ใบหน้าหล่อเหลาที่ดูหม่นหมอง โผล่ขึ้นมาจากหลังโต๊ะทำงาน

        “คุณชายซี ถ้าจะเล่นเกม กลับไปเล่นที่บ้านไม่ได้เหรอครับ ผมกำลังยุ่งอยู่! เรื่องที่คุณฝากให้ทำ ผมก็ให้คนจัดการให้หมดแล้ว บริษัทอันผิงรู้ว่าคุณกวนเป็นคนของคุณ คงไม่กล้าทำอะไรเธอแล้วล่ะ”

        “พวกปลายเล็กปลาน้อยนั่น ฉันไม่สนใจหรอก” ซีหนานพูดไปเล่นเกมไป “บริษัทอันผิงมันก็คอยส่งคนมาขโมยความลับของบริษัทหมิงเซิ่งมาตลอดไม่ใช่เหรอ? ถือโอกาสนี้ เล่นงานมันซะเลย ถือว่าช่วยพี่ชายกำจัดขยะไปในตัว”

        “แค่เรื่องลวนลามศิลปิน คงทำอะไรไม่ได้หรอก”

        “เรื่องนี้มันทำอะไรไม่ได้ก็จริง แต่ไอ้โจวผิงอันมันต้องหาทางกลบเกลื่อนเรื่องนี้อยู่แล้ว ถ้าตอนนี้มีคนยื่นมือเข้ามาช่วยรับเคราะห์แทนมัน คิดว่ามันจะรีบคว้าไว้ไหมล่ะ?”

        “หมายความว่ายังไง?”

        ซีหนานหยิบเอกสารที่อยู่ข้าง ๆ โยนลงบนโต๊ะทำงาน “ดูสิ”

        “บริษัทซือเหม่ยต๋า?” ชายหนุ่มหน้าตาสะอาดสะอ้านที่อยู่หลังโต๊ะทำงานเบิกตากว้าง “งานนี้สนุกแล้วสิ”

        --

        บนโต๊ะอาหารเช้า เยี่ยชิงหวนกับเส้าอวิ่นเฉินที่กำลังจะต้องออกไปทำงานแต่เช้า กำลังรับประทานอาหารเช้ากันอยู่

        เยี่ยชิงหวนกำลังดูความคืบหน้าของเหตุการณ์ ‘กวนชิงชิงโดนแบน’ เมื่อคืนนี้ เทรนด์หายไปแล้ว หายไปอย่างไร้ร่องรอย เธอขมวดคิ้ว พึมพำออกมาเบา ๆ

        “มีเงินนี่มันดีจริง ๆ บริษัทอันผิงนี่มันเลวจริง ๆ”

        คำพูดของเธอ ทำให้เส้าอวิ่นเฉินหันมามองด้วยสายตาเย็นชา