ร้ายนัก รักนาย

    เวลา 19:00 น. เป็๲เวลาที่ประชุมเสร็จ ไทเกอร์ใช้เวลากวาดล้างพวกคอรัปชั่นในโรงแรมเป็๲เวลา 3 ชั่วโมงกว่าๆหลังจากเลิกประชุมทุกคนก็แยกย้ายกัน หนึ่งในนั้นมีปลาทูที่แยกไปคุยโทรศัพท์

       "พี่วินโทรมานี่..มีอะไรรึเปล่านะ?..โทรกลับดีกว่า..ฮัลโหลพี่วินพอดีทูเห็นพี่โทรมา มีอะไรหรือเปล่าครับ..เ๹ื่๪๫อะไรนะครับ? อ่อ…ได้ครับได้…ครับๆๆ เดี๋ยวทูส่งให้ทางไลน์นะครับ ครับ..สวัสดีครับ"

       "ทีกับมันน่ะพูดเพราะจังเลยนะ ทีกับผัวเนี้ย..ชิ!"

       "พี่เกอร์ .พี่มีอะไร?"

       "จะมาหาเมียต้องมีอะไรด้วยหรอ…หรือว่ามีดี..ตรงนี้เลยไหมล่ะ..น่าตื่นเต้นดีนะ"

      "ทุเรศ!!..ทูหมายถึง..พี่มีอะไรอีก?"

      "ก็ประชุมเสร็จแล้วอ่ะ ก็กลับบ้านไง"

      "ครับ..แล้วไงอ่ะ?"

      "ก็…กลับด้วยกันไง เมื่อเช้าก็มาด้วยกันนี่"

      "อ่อ…พี่เกอร์กลับไปก่อนได้เลยครับ ทูมีธุระต้องไปต่อ"

      "ธุระอะไร อย่าบอกนะว่าจะไปหาไอ้วิน!!!"

      "อ๋อ..คือว่าทูจะไป……"

      "ฉัน…ไม่…อนุญาตให้ไป!! กลับบ้าน เดี๋ยวนี้!!"

      "เเต่ทูไม่….."

      "ฉันไม่ชอบพูดซ้ำ กลับบ้าน!!" ไทเกอร์เริ่มหัวเสียขึ้นมาอีกหนึ่งระรอก มือดึงจับกระเป๋าอีกมีกระชากแขนปลาทูให้เดินตามเขาไป เมื่อเดินผ่านคนอื่นจะเห็นได้ชัดเลยว่าปลาทูกำลังเดินด้วยท่าทางกระหยองกระเเหยงเพราะแผลที่เขาได้มาเมื่อคืนมันยังไม่หายดีทำให้ปลาทูยังเดินได้ไม่ปกติเท่าไหร่ บวกกับที่ไทเกอร์ลากเขาให้เดินตามไปด้วยแล้ว มันช่างดูแปลกตาสุดๆ ครั้นมาถึงรถ ไทเกอร์รีบยัดตัวปลาทูใส่เข้าไปในรถทันที

     "พี่เกอร์..ฟังกันบ้างสิ!!"

     "อย่าคิดจะลงมา ถ้าไม่อยากเจอดี" ไทเกอร์ชี้หน้าพร้อมกับข่มขู่ด้วยวาจาและสายตาที่แข็งกร้าว ทำให้ปลาทูหมดคำพูด เขาได้เเต่นั่งหน้างอกอดอกรอให้ไทเกอร์เดินอ้อมมาขับรถ การออกตัวด้วยความเร็วสูงทำให้ปลาทูรู้สึก๻๠ใ๽เล็กน้อยและรับรู้ได้ว่าไทเกอร์กำลังโมโหเขาอยู่ ในระหว่างนั้นเองเสียงมือถือของปลาทูก็ดังขึ้น ไทเกอร์ชิดซ้ายเข้าข้างทางพร้อมกับเบรคกะทันหันจนปลาทูเกือบหัวทิ่ม เอี้ยด!!ตึ่ก!!

      "เอามือถือมานี่!"

      "พี่เกอร์ .พี่เป็๲บ้าอะไรเนี้ย!!"

      "บอกให้เอามือถือมา!!!" ไทเกอร์ยังมือถือจากเมืองปลาทูไปได้สำเร็จพร้อมกับแท่งสายตาไปที่เบอร์บนหน้าจอ

      "แม่!!"

      "ก็แม่น่ะสิ…พี่คิดว่าใครล่ะ?"

      "......" ไทเกอร์ไม่ตอบอะไร เขาเอาแต่มองหน้าปลาทูแล้วทำสายตาดุใส่ ก่อนจะกดรับแล้วเปิด speaker phone(ลำโพง) ให้ปลาทูพูด

      "ฮัลโหลทู ถึงไหนแล้วลูก ทำไมกลับค่ำจังเลย…แม่รอไปตลาดอยู่นะ"

      "ทูกำลังตรงกลับบ้านครับแม่ พอดีว่า….."

      "พอดีว่าเราสองคนกำลังทำอะไรสนุกๆกันอยู่น่ะก็เลยเพลินจนลืมเวลาไปหน่อย…นี่ถ้าเธอไม่โทรมาเราก็ว่าจะต่อกันอีกสักยกนะ"

     "พี่เกอร์..พูดบ้าอะไรเนี้ย!!...เอ่อแม่ครับคือว่า…ตุ๊ดดดดดด"

     "คุยเเค่นี้แหละพอละ"

     "พี่เกอร์..พี่ตัดสายแม่ทำไม แล้วทำไมถึงพูดอะไรแบบนั้นเดี๋ยวแม่ก็เข้าใจผิดหรอก"

     "เข้าใจผิดตรงไหน เข้าใจถูกต่างหากล่ะ"

     ".....เลิกทำร้ายความรู้สึกคนอื่นสักทีได้ไหม"

     "แล้วทีแม่นายทำลายชีวิตฉันล่ะ ทำไมนายไม่ไปบอกแม่นายบ้าง ว่าให้เลิกทำได้แล้วมันสกปรก!!"

     "พี่เกอร์…เ๱ื่๵๹ที่แม่พี่….ทูอธิบายได้นะ"

     "จะแก้ตัวอะไรแทนแม่เหรอ เฮอะ!!"

     "พี่เกอร์…บางทีพี่ก็ควรฟังคนอื่นบ้างนะ"

    "งั้นนายเองก็ควรฟังฉันบ้างนะ ในฐานะที่ตอนนี้นายเป็๞ทาสฉันน่ะ.…ทาสต้องเชื่อฟังเ๯้านาย ไม่งั้นจะโดนดี!!"

    "เเต่….."

    "ไม่มีแต่ หุบปากแล้วนั่งเงียบๆ!!ฉันจะขับรถต่อ!! อ่อ..มือถืออ่ะฉันยึดไว้ก่อนละกันนะ นายก็เอาของฉันไปใช้ก่อนละกัน"

     "พี่มีสิทธิ์อะไรมายึดมือถือคนอื่น"

     "ต้องให้บอกอีกกี่รอบว่าไม่ใช่คนอื่น!!!" เสียงไทเกอร์เริ่มดังขึ้นพร้อมกับลักษณะท่าทางที่กำลังเริ่มจะโมโหเต็มที่แล้ว ปลาทูรู้ดีว่าถ้าไทเกอร์โมโหเ๹ื่๪๫มันจะจบลงด้วยอะไร เขาจึงเป็๞ฝ่ายเงียบเเทน ไทเกอร์เห็นปลาทูนิ่งไปเขาจึงค่อยๆอ่อนลงและหันไปขับรถต่อ…ขณะที่ไทเกอร์ขับรถกลับปลาทูไม่พูดอะไรเลยแม้แต่คำเดียวจนมาถึงบ้าน ปลาทูเปิดประตูลงจากรถเเล้วรีบเดินตรงเข้าบ้านไปทันที

     "ทู!!"

     "แม่….ยังไม่นอนอีกหรอครับ"

     "มานี่สิ..แม่มีเ๱ื่๵๹จะคุยด้วย" ปลาทูมองเห็นใบหน้าจริงจังของผู้เป็๲แม่ก็นึกหวาดหวั่นในใจไม่ได้ เขาไม่รู้ว่าสุนีย์จะพูดเปิดประเด็นอะไรขึ้นมา เเต่ที่เเน่ๆสุนีย์ต้องถามเ๱ื่๵๹ที่ไทเกอร์พูดในโทรศัพท์เมื่อครู่แน่ๆ ในตอนนั้นเองเ๽้าตัวก็เดินมือล้วงกระเป๋าเข้ามาทำท่าไม่รู้เรารู้หนาว ไทเกอร์หันหน้ามามองสุนีย์พร้อมกับยิ้มยกมุมปากข้างนึงเป็๲เชิงเยาะเย้ย ก่อนจะเดินขึ้นชั้นสองไปโดยไม่ทักทาย