เมื่อมาถึงของชิ้นสุดท้าย โรงประมูลก็เงียบลงสายตาจ้องมองไปที่"หลี่หลาน" ของที่พวกเค้ามาที่นี่ก็เพื่อสิ่งนี้ คนยกของขึ้นมาบนเวที
"ของที่ท่านรอกัน นี่คือดาบที่เราได้รับมาการมิติโบราณ กว่าจะได้มาเราต้องจ่ายราคาไปไม่ใช้น้อย"
เสียงใส่พูดอย่างชัดเจน เล่าที่มาที่ไป ทุกคนถึงกับหายใจถี่ ดาบดูเก่าแต่กลับมีความคบแค่ดูก็รู้สึกเหมือนมีดาบแทงที่ตา แรงกดดันแผ่ออกมาเล็กน้อย เราให้คนในโรงประมูลที่สึกหวาดกลัว
"เริ่มที่ห้าศิราขั้นกลาง"
"หกศิราขั้นกลาง"
"เจ็ดศิราขั้นกลาง"
"สิบศิราขั้นกลาง"
เสียงประมูลอย่างดุเดือด ราคาพุ่งอย่างรวดเร็ว
"สิบห้าศิราขั้นกลาง"
"สิบเจ็ดศิราขั้นกลาง"
"สามสิบศิราขั้นกลาง"
"ฉินหยาง"ถึงกับมุมปากกระตุก
"มารดามันเถอะ เหตุใดพวกตระกูลพวกนี้ถึงรวยกันขนาดนี้"
"ฉินหยาง"พึมพำในใจ แต่สีหน้ากับไม่เปลี่ยนแปลง ราคาพุ่งไปอยู่ที่ห้าสิบศิรา
"ห้าสิบศิราขั้นกลางครั้งที่หนึ่ง"
"ห้าสิบศิราขี้นกลางครั้งที่สอง"
"ห้าสิบศิราขั้นกลางครั้งที่สาม ขอแสดงความยินดีกันท่านที่ชนะด้วยค่ะ"
คนที่ได้ไปอยู่ชั้นที่สาม เป็ใครไม่มีใครรู้
"การประมูลในวันนี้ได้จบลงแล้วค่ะ ขอบคุณที่ทุกท่านที่มางานประมูลครั้งนี้"
เมื่อนางพูดจบก็เดินลงจากเวที คนอื่นก็ทะยอยออกจากงานประมูล "เฒ่าหนาน"ได้มองไปที่ห้อง"ฉินหยาง"ก่อนจะออกไป สายตาเต็มไปด้วยจิตสังหาร "ฉินหยาง"ได้เดินเข้าไปรับของ เมื่อเค้าเข้ามาในห้อง มีหญิงสาวสวยนั้งรออยู่ เค้าได้กลิ่นหอมมาแต่ใกล เค้ามองไปที่หญิงสาวนางยิ้มอย่างเย้ายวน ชุดสีขาวเผยให้เห็นเหวลึก "ฉินหยาง"มองอย่างตะลึง ความคิดไปไกล เค้าไม่เคยเห็นหญิงสาวที่สวยแบบนี้มาก่อน อย่างมากโลกที่แล้วก็แค่ดูหนัง แต่ไม่มีใครเทียบได้เท่ากับหญิงสาวตรงหน้า แต่สีหน้ายังไม่เปลี่ยน เค้าเดินเข้าไปนั่งข้างหน้า นางมองมาที่เค้าพิจารณาด้วยความประหลาดใจ
"ข้าได้เตรียมของไว้ให้ท่านแล้วค่ะ"
นางผายมือไปข้างๆ มีของที่เค้าประมูลไว้"ฉินหยาง"ได้หยิบศิราขึ้นมาว่างบนโต้ะ แล้วเอาของดีเก็บใส่มิติส่วนตัว นางแปลงใจเล็กน้อย
"ฉินหยาง"ขอบคุณนาง แล้วเดินออกมา เค้ากลัวว่าถ้าอยู่นานกว่านี้เค้าจะอดมองไปที่เหวลึกไม่ได้ นางมองเค้าออกไปหัวเราะคิกคักเบาๆ เมื่อ"ฉินหยาง"เดินออกไปมีหญิงชุดแดงเดินเข้ามา
"ใครทำให้ท่านขอข้ามีความสุขได้ล่ะ?"
เสียงใสไพเราะดังออกมานอกห้อง ประตูเปิดมา เห็นหญิงสาวชุดแดงรัดรูป เผยให้เห็นรูปร่างที่เร้าร้อน นางก็คือ"หลี่หลาน"
"ข้าแค่เจอคนหน้าสนใจ"
นางกว่าเบา น้ำเสียงอบอุ่นราวสายน้ำ
"เค้ากันที่สามารถทำให้ท่านพี่ที่รักข้าสนใจได้"
"หลี่หลาย"ถามอย่างใ ต้องรู้ก่อนพี่สาวนางแม้แต่บุตรศักดิ์ ก็ไม่ไม่สนใจ นางเป็ลูกของตระกลูหลี่ หนึ่งในตระกูลโบราณที่แข็งแกร่งที่สุด นางเป็อัจฉริยะที่ไม่มีใครเทียบได้ "หลี่เหยา"
"ไม่มีไรหลอกเดียวอีกไม่นานก็น่าจะได้เจอกัน"
"หลี่เหยา"พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
"แล้วเ้าเป็ไงบ้าง"
"หลี่เหยา"ถามเื่การประมูล
"ได้มากกว่าที่คิดแต่ก็ไม่ได้เท่าไร"
"แล้วพวกเราจะกลับตอนไหนงั้นหรอ"
"หลี่หลาน"เข้าไปกอดแขน"หลี่หลาน"แล้วเอ่ยถาม
"ยังก่อนต้องมีเื่ต้องทำอีก"
"หลี่เหยา"ตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเช่นเคย
เมื่อ"ฉินหยาง"เดินออกมาเค้าก็รู้สึกได้ถึงจิตสูงหารที่ตามมา เค้ายิ้มเ็า แล้วเดินออกไปนอกเมือง เมื่อเค้าเข้าไปในป่าเค้าก็หยุด
"ออกมาเถอะ เ้าตามข้ามาจะไกลเพื่อที่จะของมาให้งั้นหรอ"
"ฉินหยาง"พูดอย่างล้อเลียน
"ตุ๊บ.!"
มีคนกระโดนลงมาจากต้นไม้
"หึ! ชั่งปากดีซะจริงจงพูดออกมาเถอะ เพราะเ้าจะไม่พูดอีกต่อไป"
"เฒ่าหนาน"ะโลงมา เอ่ยด้วยน้ำเสียงเ็า
"เ้าหมายถึงข้างั้นหรอ ข้ายังหนุ่มยังแน่นมีชีวิตยาวนานอยู่แล้ว แต่เ้าไม่จะมีชีวิตได้ต่อไปน่ะ ฮ่าๆๆ"
"ฉินหยาง"ตอบด้วยน้ำเสียงกวนประสาท
เมื่อ"เฒ่าหนาน"ได้ยินเช่นนั้นก็โกรธเป็อย่างมาก กำลังจะเอ่ยปากตอบ
"ฟึบ.!"
เสียงผ้าสะบัด "ฉินหยาง"พุ่งมาอย่างรวดเร็ว คบดาบตัดไปที่ลำคอ หัวลอยกระเด็นขึ้นฟ้า สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย ความไม่เต็มใจ ความโกรธ ไม่อยากจะเชื่อว่าเค้าจะมาตายโดยที่ยังไม่ได้ทำไร
"ตุ๊บ.!"
เสียงหัวกระทบพื้น "ฉินหยาง"มองอย่างเวทนา
"เ้าไม่รู้หรอคนที่พูดมากจะตายบ่อย"
เค้าถอนหายอย่างเหนื่อยหน่าย เค้าหยิบแหวนมิติมาแล้วทำลายซพ เค้าใช้วิชาเหินฟ้าหายเข้าไปในเมือง เปลี่ยนกลับเป็ร่างเดิน "ฉินหยาง"ได้เดินไปรอบๆก่อนที่จะเข้าไปในโรงเตี้ยม เมื่อเค้าเข้ามาในห้อง"ฉินหยาง"ได้ตรวจสอบของที่ได้มา เค้าหยิบดาบออกมาดู คมดาบมีสนิมอยู่บ้างด้ามดาบ สีแดงสีดำอยู่ตามซอก "ฉินหยางดูอย่างพอใจเค้าได้วางลงในมิติ "ฉินหยาง"หยิบหินออกมา เค้าพลิกไปมามันดูเหมือนไข่แต่ก็ไม่เหมือน เมื่อไม่รู้ว่าคือไร"ฉินหยาง"ได้เก็บเข้าไปในมิติ
เค้าได้เอากิ่งไม้ออกมาเต็มที่เต็มไปด้วยพลังชีวิต เมื่อกิ่งไม้ออกมาพลังชีวิตก็ไหลออกมา เมื่อพลังชีวิตเข้ามาในร่างกาย ตราแห่งไม้ก็ดูดซับอย่างรวดเร็ด พลังจากกิ่งไม้ค่อยๆลดลง เมื่อตราแห่งชีวิตได้ปล่อยพลังงานออกมามากมายใส่"ฉินหยาง"เค้ายังไม่ได้ทันตั้งตัว พลังชีวิตก็เปลี่ยนเป็พลังิญญาที่บริสุทธิ์ "ฉินหยาง"รีบนั่งสมาธิฝึกฝน เมื่อเวลาผ่านไปหนึ่งชั่วยาม ตบะ"ฉินหยาง"เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
433
