ตอนที่ 4 ไม่ผิดจากที่คิด (1)
ชิงอวี้รับแผ่นกระดาษมา เพิ่งเดินพ้นนอกประตูห้อง กู้อวิ๋นหวงก็เรียกนางไว้อีกหน “บ่าวรับใช้ในจวนอัครเสนาบดีทุกคนล้วนมีหนังสือสัญญาเป็บ่าว ให้หนิวหมอมอออกหนังสือให้พวกนางด้วย แล้วถือโอกาสนี้ขอบันทึกรายชื่อสาวใช้ในจวนอัครเสนาบดีแต่ละเรือนมาจากหนิวหมอมอสักหนึ่งฉบับ จากนั้นเ้าค่อยให้คนไปตรวจสอบตามรายชื่อนี้อีกรอบหนึ่ง ข้าอยากยืนยันตัวตนของทุกคนในจวนและความสัมพันธ์ระหว่างพวกนางให้แน่ชัด”
“เ้าค่ะ”
ชิงอวี้ใช้เวลาไปไม่ถึงสองถ้วยชาก็กลับมา กล่าวด้วยใบหน้าไม่น่ามองนัก “คุณหนู บ่าวให้คนไปตรวจสอบคนในจวนตามคำสั่งของคุณหนูแล้วเ้าค่ะ เพียงแต่ เพียงแต่ว่าคู่แม่ลูกตระกูลเจียงถูกซุนหมอมอ บ่าวรับใช้คนสนิทข้างกายฮูหยินผู้เฒ่าพาตัวไปที่เรือนเล่อโซ่วแล้วเ้าค่ะ หนิวหมอมอบอกว่าฮูหยินผู้เฒ่าไล่ไฉ่ชิงกับไฉ่อวี่ออกจากเรือนเล่อโซ่วแล้ว ตั้งใจจะให้แม่ลูกตระกูลเจียงรับหน้าที่แทนพวกนาง ทั้งยัง…”
กู้อวิ๋นหวงมองนาง
ชิงอวี้มุ่ยปาก “ฮูหยินผู้เฒ่ายังให้จวิ้นจู่จ่ายเบี้ยรายเดือนให้พวกนางเท่าสาวใช้ระดับหนึ่งด้วยเ้าค่ะ”
“ทางท่านแม่ว่าอย่างไรบ้าง” รังสีเย็นเยียบฉาบผ่านหว่างคิ้วของกู้อวิ๋นหวง
“จวิ้นจู่ตอบตกลงโดยไม่พูดอันใดเลยเ้าค่ะ” ชิงอวี้มองกู้อวิ๋นหวงอย่างหงอยๆ “คุณหนู…”
“ครั้งก่อนพี่สามส่งจดหมายมาบอกว่าหลี่ถิงอวิ๋นจะกลับเมืองหลวงเมื่อใด” กู้อวิ๋นหวงเอ่ยถามหลังนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง
ชิงอวี้ไปหน้าโต๊ะหนังสือ พลิกหยิบจดหมายฉบับหนึ่งออกมาจากกองบันทึกตรงมุมโต๊ะ “ในจดหมายคุณชายสามบอกว่าเป็เดือนนี้เ้าค่ะ ส่วนเป็วันใด อันนี้ไม่ทราบเ้าค่ะ”
หลังอ่านจดหมายั้แ่หัวจรดท้ายรอบหนึ่ง จนแน่ใจแล้วว่าในจดหมายไม่ได้ระบุวันกลับเมืองหลวง กู้อวิ๋นหวงจึงพูดกำชับ “เ้าสั่งให้คนคอยดูไว้หน่อย หากเขาเข้าเมืองหลวงแล้วให้แจ้งข้าทันที”
“เ้าค่ะ”
นางเพิ่งกลับเมืองหลวงมาได้ครึ่งปี แต่ก็พอมีสหายอยู่สองสามคน ทว่าคนที่นางเชื่อใจให้เป็ธุระตรวจสอบตัวตนของแม่ลูกตระกูลเจียงได้กลับไม่มีสักคนเดียว คิดไปคิดมาก็เห็นมีแต่ต้องรอหลี่ถิงอวิ๋นผู้เป็ศิษย์รักของท่านลุง บุตรชายของหลี่ชางหลิงราชเลขาธิการแห่งสภาขุนนางกลับมาเมืองหลวงก่อน แล้วค่อยให้เขาหาวิธีไปสืบดู
“แม่ลูกเจียงเย่ว์เหยาคู่นั้น คุณหนูตั้งใจจะทำเช่นไรเ้าคะ” ชิงอวี้ถามขึ้น
กู้อวิ๋นหวงเดินไปตรงหน้าต่าง ผลักเปิดบานหน้าต่างลายฉลุ มองไปด้านนอก หนิวหมอมอเป็สาวใช้ที่ติดตามออกเรือนของท่านแม่ เป็คนฝั่งตนเอง เดิมทีนางคิดให้หนิวหมอมอคอยจับตาดูพวกนาง ค่อยๆ สืบหาฐานะที่แท้จริงของพวกนางแม่ลูก การที่ท่านย่าอดรนทนไม่ไหวรีบร้อนรับตัวพวกนางไปเช่นนี้ กลับช่วยคลายข้อสงสัยของนางได้ในทันที ทีนี้ก็เหลือแค่ตรวจสอบแล้ว
“ท่านย่ารับพวกนางไป คงไม่พ้นคิดเปลี่ยนวิธี หาทางยัดคนเข้ามาในเรือนของข้าหรือไม่ก็ท่านแม่ พวกเราแค่รอก็พอแล้ว” แววตากู้อวิ๋นหวงวูบไหวเล็กน้อย จู่ๆ ก็เปลี่ยนความตั้งใจ
ชาติก่อนเพราะนางไม่รู้จักมองคนให้ดีถึงพลาดตกหลุมพราง ในชาตินี้ ภายใต้สถานการณ์ที่นางรู้ตัวตนแท้จริงของพวกนางสองแม่ลูกแล้ว ให้เจียงเย่ว์เหยามาอยู่ที่เรือนชิงจื่อก็เป็ทางเลือกที่ไม่เลวเหมือนกัน
แต่ทางท่านแม่นี่สิ...
เอาเถอะ ถ้าท่านย่าจะยัดคนเข้าไปในเรือนท่านแม่ นางแค่หาทางขัดขวางไว้ก็พอแล้ว
ปัญหาใหญ่อย่างการที่ท่านแม่ไม่เชื่อนาง กอปรกับเพิ่งกลับมาเกิดใหม่ก็ต้องเผชิญหน้ากับเื่แม่ลูกตระกูลเจียงเข้าจวน ความจริงแล้วทำให้วันนี้ของกู้อวิ๋นหวงผ่านไปอย่างะเืใจมากกว่ายินดี ถึงขั้นไม่อยากอาหาร มื้อค่ำก็ดื่มโจ๊กเพียงสองสามคำแล้วขึ้นเตียงนอน
ราตรีนี้นางนอนหลับไม่ค่อยดีนัก เื่ราวมากมายในอดีตราวหญ้าทะเลพันรัดรอบตัวนางแน่นจนหายใจยังยากลำบาก ไม่ง่ายเลยกว่าจะดิ้นรนตื่นขึ้นมาได้ ท้องฟ้าด้านนอกสว่างแล้ว นางนอนแผ่บนเตียงไม่ขยับ มองไปยังม่านปักลายถวนฮวา[1]อันคุ้นเคย ถึงยืนยันอย่างช้าๆ จนแน่ใจแล้วว่าตัวนางยังมีชีวิตอยู่จริง มีชีวิตอยู่ในอายุสิบห้าปีนี้
“คุณหนูเ้าคะ” ชิงอวี้ยกอ่างใส่น้ำเดินเข้ามา ม่านลูกปัดส่งเสียงดังกระทบกันอยู่ด้านหลังนาง “ทางฮูหยินผู้เฒ่าบอกมาว่า ถ้าคุณหนูตื่นแล้วให้ไปพบที่เรือนเล่อโซ่วเ้าค่ะ”
ไม่ผิดจากที่คิดไว้จริงด้วย
เชิงอรรถ
^ ลายดอกไม้วง เป็นการปักลายล้อมรอบดอกไม้เป็นรูปทรงกลม ปกติไม่ได้มีเพียงลายดอกไม้ แต่ยังมีลายตัวอักษรมงคล, ลายนกกระเรียน, ลายดอกโบตั๋น
![อัลฟ่าเถื่อน [omegaverse] พรีออเดอร์หนังสือถึง 2 พ.ค. 64](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1618913655_95554513.webp)
1K
