ทะลุเวลามาฟัดฮองเฮา
ตอน อาบน้ำให้ฮองเฮา
"ถ้านี่คือตำหนักแดงของฮองเฮา ตรงโน้นก็ต้องเป็ตำหนักทองของฮ่องเต้น่ะสิ"
สนมน้อยเอ่ยขณะยืนมองทอดสายตาไปยังตำหนักสูงสีทอง มีทหารองครักษ์ประจำทุกชั้นอย่างหนาแน่น
"ที่พัก เราต้องกลับที่พัก" หนิงหนิงเอ่ยและเดินกุมมือแนบท้องไปตามทางเดินสูงที่เหมือนสะพานแขวนเชื่อมระหว่างหอสูงหลายแห่งเข้าด้วยกั
"ท่านหญิง ๆ" สาวรับใช้สามสี่คนโค้งคำนับให้ระหว่างเดินสวนทางกัน
หือ! นี่เราก็ยิ่งใหญ่เหมือนกันน่!
คนสวยนึกในใจขณะวิ่งตามหลังสาวรับใช้วัยรุ่นที่ถือถ้วยกาเครื่องดื่มลวดลายัและหงส์มุ่งไปทางตำหนักฮองเฮา
"เดี๋ยว พวกเ้า"
"ว๊าย! พวกข้ากลัวแล้วเพคะ" สาวใช้ลงนั่งยองๆร้องอย่างหวาดกลัว มีคนนึงเอามือปิดแก้มที่ช้ำแดง
นี่ข้าร้ายกาจขนาดนั้นเลยเหรอ?
ทั้งวางยาพิษแมว ทำร้ายสาวใช้ด้วยรึ?
"อ้อ เชิญลุกขึ้นเถอะ ฉัน เอ๊ย! ข้าแค่มีเื่จะถามซักนิดนึงน่ะ" นางสนมโค้งคำนับและเอ่ยปาก
"คะ"
"ท่านมีอะไรจะถามเพคะ"
"สนมเอก"
"ห๊ะ! ข้าคือสนมเอกรึ ข้าชื่ออะไรนะ บอกที"
สาวรับใช้หันมองหน้ากันในสภาพงงตาแตก พวกนางสับเท้าวิ่งหนีก่อนจะมีคนนึงหันหน้ามาตอบ "หนิงหนิงเพคะ"
"ชาติเกิดใหม่ข้าก็ยังชื่อหนิงหนิงเหรอ"
"ไม่เป็ไร ก็ดี"
สนมเอกเดินมาถึงตำหนักขาวก็พบว่าเป็ที่พำนักของตัวเอง เพิ่งสังเกตุว่าสีของเครื่องแต่งกายกับสีตำหนักจะตรงกัน
"หนิงหนิง เ้าหายไปไหนมา ข้าคิดถึงแทบแย่" สนมที่แก่กว่าวิ่งเข้ามาออดอ้อนอย่างประจบประแจง ถึงอายุหล่อนจะมากกว่าแต่ความสวยคงน้อยกว่าจึงได้ครองเพียงตำแหน่งสนมรองลงไป
"ที่นี่เรานอนรวมกันรึ?" หนิงหนิงมองไปรอบๆเห็นเตียงนอนเรียงรายเป็ร้อยๆ นางสนมรำเรอฮ่องเต้มีมากมายหลายคนจนน่าใ
"เ้าไม่สบายรึเปล่า มามา ไปอาบน้ำร้อนกัน จะได้หัวโล่ง" สนมรุ่นพี่ดึงแขนน้อยๆลากเดิน
"เดี๋ยว! ๆ ข้ามีงานต้องทำน่ะ"
"อะไรกัน เ้าเนี่ยนะมีงาน"
"อือ! ข้าต้องหายาบำรุงไปให้แมวของฮองเฮาน่ะสิ"
"อ๋อ! นางแกล้งเ้าอีกล่ะสิ ระวังตัวไว้หน่อยนะ อย่าไปอยู่ใกล้นางมากล่ะ"
"ไม่นะ นางสวยจะตาย ข้านอนที่นี่คงลำบาก ขอไปนอนตำหนักทองกับเตียงแดงกว้างๆลายัดีกว่าฮิ"
หนิงหนิงเอ่ยแล้วดึงลิ้นชักตู้ไม้ รื้อค้นหาข้าวของอยู่นานสองนาน
"ดูน่าจะอยากตายจริงๆแล้วล่ะสิ เอ้านี่ นมแพะ" สนมอีกคนที่ยืนฟังเดินมาหาแล้วยื่นขวดสีขาวขุ่นมาให้
"อ้อใช่ แมวกินนมวัวไม่ได้ ต้องนมแพะ ขอบใจเ้ามาก" หนิงหนิงกอดขวดเล็กไว้แนบอกแล้ววิ่งกลับไปทางตำหนักแดง
เคร้ง! ทหารหญิงสองคนที่ยืนเฝ้าประตูยกดาบขวางกันสาวน้อยเอาไว้ ทำสีหน้าดุดันน่ากลัว
"ฮองเฮาเพคะ ข้ากลับมาแล้ว" หนิงหนิงเงยะโดังลั่น
ครืน! บานประตูใหญ่สีแดงลายัเปิดออกช้าๆ สนมเอกวิ่งขึ้นบันไดวนของตำหนักที่มีมากหลายชั้น จู่ๆก็มีสาวรับใช้เดินมาต้อนรับและพานำทางเดินมายังห้องอาบน้ำ
"ข้ามาแล้วท่านพี่"
"เข้ามา" เสียงดุๆดังจากข้างในห้องอาบน้ำ
ครืดดดด! สนมเอกเลื่อนประตูไม้เดินเข้ามายืนตาค้าง ในนี้หอมตลบอบอวลและมีไอน้ำลอยฟุ้งเหมือนห้องซาวน่า
หญิงสาวร่างสูงสง่ากำลังแช่ตัวในอ่างไม้ขนาดใหญ่ที่มีน้ำลึกท่วมคอ มีกลีบดอกไม้หลากสีลอยอยู่ในอ่าง
"มีธุระอะไรอีก จะมาขอบคุณที่ไว้ชีวิตรึไง" ฮองเฮาเอ่ยขณะลูบน้ำดอกไม้กับหัวไหล่ ใบหน้ารูปไข่ของนางเมื่อไร้แป้งยิ่งดูสวยใสกว่าเดิมเสียอีก
"เปล่าเพคะ ข้าน้อยมาช่วยอาบน้ำให้ไง"
"นี่เ้ามีแผนร้ายอะไรอีก" หทารหญิงที่ยืนคุมประตูตวาดลั่น
"ไม่ใช่ๆ ที่ข้าบอกว่าจะหายาบำรุงองค์ชายเหมียวไง ได้มาแล้ว แฮร่"
สนมน้อยชูขวดขาวขึ้นมาแล้วยิ้มแฉ่ง
"ให้นางเข้ามา ดื่มซะหนิงหนิง" ฮองเฮาสั่งและยิ้มมุมปาก
"มันไม่ใช่ยาพิษ ดูนี่" อึก! ๆ ๆ
"ทุกคนออกไปก่อน" ฮองเฮาโบกมือไล่สาวใช้และทหารหญิงคุมประตู
แปะ! ๆ ๆ "ข้าอาบน้ำให้ท่านนะ ถูหลังให้นะเพคะ" สาวน้อยรีบวิ่งเข้ามาตีสนิทกับฮองเฮาผู้สูงศักดิ์
"เดี๋ยว ๆ ๆ ทำไมเ้าไม่ถอดเครื่องทรง" สาวสวยถลึงตาดุๆใส่ ทำให้สนมน้อยหยุดชะยักยืนอยู่หน้าขอบอ่างไม้
"พะ เพคะ" เธอก้มหน้าโค้งคำนับแล้วค่อยๆถอดชุดจีนสีขาวลงไปกองบนพื้นไม้ เผยให้เห็นเรือนร่างเพรียวบางอรชร แขนขาเรียวงาม ใบหน้าและหน้าอกหน้าใจก็เล็กไปหมด ผิวกายขาวออร่าดั่งมีแสงในตัวเอง
"เข้ามา" ฮองเฮาเอ่ยแล้วโยนก้อนใยไหมทองนุ่มๆให้หนิงหนิงรับไว้
เธอจะอ้อมมายืนข้างหลังแต่ฮองเฮากลับชี้ให้กลับมายืนตรงหน้าในสภาพเอาเต้าน้อยพาดขอบอ่าง
"ไม่ให้ข้าถูหลังหรือเพคะ"
"ไม่ต้อง ทำงานที่เ้าถนัดสิ" ฮองเฮาตอบแล้วยกเท้าขวาขึ้นพาดขอบอ่างไม้ ทำให้ฝ่าเท้าของนางยันแนบเต้านมหนิงๆพอดิบพอดี
ฮิ! ๆ ๆ ฮองเฮาพิงหลังกับขอบอ่างและแสยะยิ้มอย่างเ้าเล่ห์
งานถนัดของข้า ล้างเท้าเนี่ยนะ?
หนิงหนิงนึกและเอาก้อนใยไหมถูกับฝ่าเท้าน้อยๆของฮองเฮา
ฮริ! ๆ ๆ นางหัวเราะชอบใจเมื่อจั๊กกะจี๋
อึก! สนมน้อยมองลงไปตรงผิวน้ำที่มีกลีบดอกไม้ลอยฟ่อง เอามืออีกข้างตีน้ำจนกลีบดอกแตกกระเจิง มองลงมาเห็นขายาวยาวเป็ลำๆของฮองเฮา หล่อนดูเซ็กซี่ดั่งนางแบบผสมกับสาวนักฟิตเนส
"จ้องอะไร" จู่ๆสตรีผู้สูงส่งก็ยกมือปิดเต้าตัวเองที่ซ่อนอยู่ภายใต้ผิวน้ำ
"ท่านไม่ชอบข้าขนาดนั้นเลยหรือเพคะ แค่มองยังไม่ได้เลยงั้นเหรอ" สนมน้อยเบ้ปากบ่น
"งั้นคิดว่าข้าเป็หมาเป็แมวของท่านได้ไหมล่ะ ข้าจะรับใช้ท่านให้มีความสุขเอง"
พูดจบสนมเอกก็ก้มลง แลบลิ้นเลียฝ่าเท้าของฮองเฮา ขณะเดียวกันก็จุ่มมือลงน้ำ ลูบไล้น่องและขาของเธอ
แผล็บ! ๆ ๆ
อร๊ะ! อย่าาา!
ฮองเฮาร้องครางหน้าสั่น
150
