"บังเอิญจังเลยนะ~"
เขายิ้มทักทาย
คนอื่นๆเมื่อได้เห็นเขายิ้มนั้นต่างก็ยินดี
แต่เธอนั้นกลับรู้สึกขนลุก
"อ้าว! บังเอิญจังเลยนะคะ~ คุณอู"
มินยองยิ้มอย่างสดใส
"ไม่คิดเลยว่าคุณก็จะอยู่ที่นี่ด้วย~"
ฮามินพูดแล้วหันไปหาผู้หญิงที่ตามเขามา
"งั้นเหรอครับ?"
เขาตอบเสียงเรียบ
เขาหันไปมองที่ผู้ชายที่อยู่ข้างๆเธออย่าง
ที่ปล่อยจิตสังหารเต็มที่
"เอ่อ..งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ"
ผู้ชายที่อยู่ข้างๆเธอพูด
เธอก็ไม่ได้มีท่าทีอะไร จริงๆก็เธอรู้สึกผิด แต่ในเมื่อเขาก็มาอยู่ที่นี่ด้วยเหมือนกัน
และยังควงสามคนอีก ...
เขาหันไปส่งซิกให้พี่ซัน พี่เขาก็รับทราบ
และเดินมาที่เขาอย่างรวดเร็ว
"งั้นน้องๆก็ไปนั่งกับพี่ดีกว่านะ~"
พี่ซันหลอกล่อพวกผู้หญิงให้ไปที่อื่น
"เอางั้นก็ได้ค่ะ"
พวกเธอทำหน้าผิดหวัง
แล้วก็ได้แต่เดินตามพี่ซันไป
ก่อนที่พี่ซันจะเดินไป ก็พูดขึ้นว่า
"พรุ่งนี้ห้ามสาย!"
พี่ซันหันมากำชับเขา
"ครับ"
เขาตอบเสียงเรียบ
คนอื่นๆต่างก็งง แต่ก็ทำได้แต่งงต่อไป
เขาก็เดินมานั่งใกล้ๆเธอ เพื่อนๆของเธอเห็นอย่างนั้นต่างก็รีบไปที่อื่น
"ฉันว่าฉันจะไปห้องน้ำน่ะ!"
ยูนาเริ่มพูด
ฮามินก็พูดเสริม
"งั้นฉันไปด้วยล่ะกัน"
"งั้นเราก็ไปสั่งเครื่องดื่มกันดีกว่าเนอะ"
มินยองหันไปคุยกับผู้ชายที่นั่งกับเธอ
ไม่นานพวกเขาทั้งสองก็ได้นั่งกัน
ตามลำพัง
"จะมาก็ไม่เห็นจะบอกกันเลยนะ~"
เขาหันไปพูดกับเธอ
"แล้วทำไมฉันต้องบอกนายด้วย?"
เธอตอบเสียงเรียบ
"ก็จริงของเธอ"
เขาทำท่าพยักหน้า
เขานั้นก็เอาหน้าไปใกล้เธอ
"เธอมาที่นี้เพื่อที่จะหาคนพูดคุยด้วย
งั้นเหรอ? ถ้าเหงาขนาดนั้นทำไมไม่มา
คุยกับผมแทนล่ะ?"
เธอผลักเขาออก
"ไม่มีทาง!"
"งั้นเหรอ?"
เขาพูดเสียงเรียบ
"งั้นคืนนี้เธอจะกลับยังไง?"
เขาพูดอย่างจริงจัง
"มินยองไปส่ง"
เธอตอบเสียงเรียบ
"ง้้นก็โอเค"
เขาตอบเสียงเรียบ
เขาทั้งสองก็ได้แต่นั่งเงียบกันทั้งคู่
จนสักพักเพื่อนของเธอก็ได้มากัน
"งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ"
เขาพูดเสียงเรียบ
และเดินไปหาพี่ซันอย่างรวดเร็ว
"END"