1.14 ความรักในห้องครัว NC
พวกเขา ใช้ห้องครัวเป็ที่นอน ด้วยเหตุผลที่ว่ามันไม่มีซากศพและคราบเื
“คุณกันสึเกะ” เสียงเรียกของมาริที่นอนอยู่ข้างขวาทำให้กันสึเกะที่กำลังจะเคลิ้มหลับบนพื้นห้องครัวสะดุ้ง
“มีอะไรเหรอมาริ” กันสึเกะเอนตัวขึ้นมาใช้มือนวดต้นคอของตัวเอง
เขาหันไปมองมอลลี่ที่นอนหลับสนิทบนกองผ้าห่มข้างขวาของมาริ ก่อนจะหันมามองโต๊ะที่พวกเขาพลิกลงมากั้นประตูห้องครัวไว้อีกชั้น
“ฉันนอนไม่หลับ” เธอยกมือขึ้นมาจับท่อนแขนของเขา ก่อนจะขยับตัวขึ้นมานอนบนร่างกายของกันสึเกะ
“มีเสียงพ่อดังอยู่ด้านนอก” มือของเธอบีบแขนของเขาแน่นขณะที่พูด
“เขาเรียกฉันให้ออกไปหา”
คำพูดของเธอทำให้กันสึเกะรู้สึกขนลุก เขาหรี่สายตามองนาฬิกาที่อยู่บนข้อมือ เข็มยาวและเข็มสั้นชี้บอกเวลาตีสี่
“อีกไม่นานก็เช้าแล้วมาริ” เขาลูบหัวเธอที่นอนหนุนแก้มแนบหูฟังเสียงหัวใจของที่กำลังเต้นอยู่อย่างอ่อนโยน
“คุณจะทิ้งฉันไปรึเปล่า” เธอเงยหน้าช้อนสายตาขึ้นมองเข้าไปใน
แววตาของเขา
“ไม่มีทาง” กันสึเกะก้มลงมาจูบหน้าผากของเธอ ก่อนที่มาริจะขยับตัวขึ้นไปจูบปากแลกลิ้นกับเขาอย่างดูดดื่ม
ลมหายใจของทั้งคู่ผสานกันในความเงียบ เสียงแห่งการลูบไล้ััปลดเปลื้องเนื้อผ้าแ่เบาพลิ้วไหวท่ามกลางความรู้สึกที่ไม่จำเป็ต้องมีคำบรรยาย
มาริกลืนน้ำลาย มือของเธอสั่น สาวน้อยไม่แน่ใจว่าตัวเองกำลังทำสิ่งที่ถูกต้องอยู่หรือเปล่า แต่ในโลกที่อาจไม่มีคำว่า “พรุ่งนี้” เขาอาจจะเป็ความสุขสุดท้ายของเธอก็ได้
“สัญญานะ” มาริขยับตัวขึ้นช้าๆ เพื่อให้ความแข็งแกร่งอันอบอุ่นของเขาเข้ามาในร่างกายของเธอ
“อ่า…ซี๊ดดดด” สาวน้อยชาวญี่ปุ่นสั่นเล็กน้อย ความเ็ปจางๆ ตรงนั้นทำให้เธอเม้มปาก
กันสึเกะเอนตัวขึ้นมาโอบกอดร่างของเธอที่นั่งอยู่บนตักของเขา
“ฉันสัญญา” เสียงกระซิบของเขาที่ข้างหูทำให้มาริหายใจถี่ เธอเกร็งกล้ามเนื้อขยับตัวช้าๆ
“ซี๊ดด..” เธอจิกมือบีบหัวไหล่เขาแน่น และรู้สึกผ่าวร้อนไปทั้งตัว
ไฟรักที่เพิ่งเกิด ความปลอดภัยที่อาจไม่จีรัง การเชื่อมต่อและตกเป็
ของกันสึเกะทำให้มาริ หลงลืมผู้คนรอบข้างที่กลายเป็ซอมบี้จนหมด
“คุณกันสึเกะ..ซี๊ดด” เธอส่งเสียงกระซิบ จังหวะของทั้งคู่ค่อยๆ ประสานกัน เหมือนท่วงทำนองแห่งสายลมที่พัดมาอย่างเงียบงันในยามค่ำคืน
“ฉันจะสะ..ซี๊ดด” มาริเกร็งตัวกระตุกสั่นในอ้อมแขนของเขา เธอซบหน้าลงที่อก ความอบอุ่นที่กำลังพุ่งเข้ามาในร่างทำให้สาวน้อยรู้สึกเหมือนได้ปลดเปลื้องความเ็ปอันหนักอึ้งที่เธอแบกไว้มาตลอดชีวิต
“เธออยากอยู่กับฉันไหมมาริ” กันสึเกะกระซิบถาม
มาริพยักหน้า ทั้งที่หลับตาแน่น
“ค่ะ…ตลอดไป”
เธอหลับตา ความอบอุ่นจากเนื้ออกแกร่งและเสียงหัวใจของชาย
ขาเหล็ก คือสิ่งที่จะปกป้องเธอจากทุกสิ่ง โลกนี้ไม่มีวันกลับไปเป็เหมือนเดิม และเธอก็จะไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป
____
1K
