[Part สองแฝด]
สองแฝดกลับมาถึงบ้านเจอร่างเล็กนอนอยู่บนโซฟาหน้าทีวีด้วยท่านอนหงายเสื้อร่นขึ้นมาพ้นสะดือเผยให้เห็นหน้าท้องขาวเมื่อได้เห็นแบบนั้นสองแฝดเืในกายสูดฉีดขึ้นมาทันทีส่วนดินที่ยังไม่ได้ปลดปล่อยกับผู้หญิงมันยิ่งทำให้สติของเขาเลยเถิด
พรึ่บ!
"เดี๋ยวไอ้ดิน..มึงไปช่วยตัวเองในห้องน้ำเลยไป" ไฟรับรู้ได้ทันทีว่าแฝดพี่ของตัวเองคิดจะทำอะไรเขาที่พอจะควบคุมตัวเองได้เพราะได้ปลดปล่อยกับผู้หญิงไปบ้างแล้วดึงไหล่ห้ามแฝดพี่ไว้ก่อน
“กูไม่อยากทนแล้วว่ะ..มึงก็เห็นว่ามีแต่ผู้ชายเข้าหาน้ำมากขึ้นทุกวัน” ดินพูด
“แต่มึงจะทำโดยที่น้องไม่ได้ยินยอมไม่ได้นะเว้ย..มึงไม่กลัวน้องจะเกลียดมึงหรือไง?” ไฟพูดเตือนสติแฝดพี่
“…..” ดินเงียบ ใจหนึ่งก็อยากรวบหัวรวบหางร่างเล็กที่เขาหมายปองมาั้แ่วันแรกที่เจอกันแต่อีกใจก็กลัวน้องเกลียดเขา ดินรู้นิสัยร่างเล็กดีว่าร่างเล็กของเขาเป็คนยังไง
“มึงเข้าห้องไปก่อนไปกูจะปลุกน้ำให้ไปนอนในห้อง” ดินยอมเดินเข้าห้องตัวเองไปลืมบอกไปว่าตอนนี้บ้านพักมีสามห้องตามจำนวนคนแล้วเพราะนายได้สั่งรีโนเวทบ้านใหม่เพิ่มห้องให้พวกเรา พวกเราจึงมีห้องส่วนตัวของตัวเอง
“น้ำ น้ำ..ตื่นไปนอนในห้องเร็ว” ไฟสะกิดร่างเล็กเบาๆ
“อื้ออ..กลับมานานยังวะ” เมื่อเห็นหน้าเขาร่างเล็กพูดถามด้วยน้ำเสียงงัวเงียฟังแล้วทำให้เขามีอารมณ์ชะมัด
“เพิ่งมาถึงน่ะ”
“แล้วไอ้ดินล่ะ?” ร่างเล็กลุกขึ้นนั่งแล้วมองไปรอบๆ
“มันเข้าไปอาบน้ำในห้องแล้ว..ลุกขึ้นไปนอนในห้องไป”
“มันหายโกรธกูยังวะ” ผมยิ้มขำเพราะรู้ดีว่าถึงจะทำเหมือนไม่สนใจอะไรแต่ลึกๆ แล้วร่างเล็กเป็ห่วงพวกเขาทั้งสองอยู่ดี
“ที่แท้ก็รอง้อมันอยู่ล่ะสิ”
“ใครรอง้อ..กูแค่นอนดูทีวีเพลินจนเผลอหลับไปเท่านั้นเอง กูไปนอนไม่ห้องละ” ร่างเล็กรีบพูดปฏิเสธแล้วรีบเดินเข้าไปในห้องน้ำตัวเองทันที ไฟยิ้มขำกับท่าทางนั้น
เช้า
สองแฝดกับร่างเล็กออกมาวิ่งออกกำลังกับพวกพี่ๆ แต่เช้าเหมือนเช่นทุกวันก่อนไปเรียนั้แ่ออกมาดินกับร่างเล็กยังไม่ได้พูดกันสักคำเพราะดินแกล้งทำเป็งอนไม่คุยกับร่างเล็กเหมือนปกติตอนนี้ร่างเล็กน่าจะอึดอัดก็เลยไปวิ่งกับพวกพี่ตั้ม
“มึงว่าน้ำจะมาง้อมึงไหม?” ไฟถามดินพร้อมออกไปที่ร่างเล็กที่วิ่งอยู่กับพวกรุ่นพี่
“กูก็กำลังรอดูอยู่เหมือนกัน” ดินพูดพร้อมมองไปที่ร่างเล็กเหมือนแฝดน้อง
[จบPart สองแฝด]
“ทำไมวันนี้มึงถึงมาวิ่งกับพวกพี่วะไอ้แสบ?” พี่ตั้มพูดถามผมหลังจากผมแยกตัวออกมาจากไอ้สองแฝด
“ก็ผมอยากวิ่งกับพวกพี่ไม่ได้หรือยังไง” ความจริงที่ผมมาวิ่งกับพวกพี่ๆ คือผมอึดอัดที่ไอ้ดินไม่ยอมคุยกับผม
“งอนกับผัวหรอไอ้น้ำ” พี่ไม้ถามผมแบบกวนๆ
“ผัวอะไรกันพี่”
“ก็ดูสิไอ้สองแฝดมันจ้องมึงใหญ่เลยสงสัยจะหึงว่ะ..ปกติไม่เคยเห็นพวกมึงห่างกันเลยนี่หว่า”
“เออว่ะ..กูว่าต้องงอนอะไรกันแน่เลย” พี่พลพูดแซวอีกคน
“พูดอะไรของพวกพี่เนี่ย”
“มีปัญหาอะไรกันก็รีบเคลียร์ให้จบเร็วๆ ล่ะกูไม่อยากให้มีปัญหาตอนไปทำงานกับนาย” พี่ตั้มพูดทำให้ผมนึกอยากจะเข้าไปพูดกับไอ้ดินตรงๆ
หลังจากวิ่งออกกำลังกายใน่เช้าเสร็จเราก็กลับมาอาบน้ำเตรียมตัวเพื่อจะไปเรียนใน่เท้าเหมือนเช่นทุกวัน ผมแต่งตัวเสร็จก่อนก็เลยออกมานั่งรอพวกมันบนโซฟาหน้าทีวีพลางนึกอะไรบางอย่างออกพวกมันยังไม่ได้เอาข้าวเช้ามาผมจึงรีบเดินออกไปเอากล่องข้าวมาสามกล่องเผื่อมันสองคนด้วยลองทำแบบนี้เผื่อไอ้ดินมันจะหายงอนผมบ้าง
กลับมาถึงบ้านเจอมันสองผมนั่งใส่ถุงท้าอยู่หน้าทีวีพอดี
“ออกไปไหนมาหรอน้ำพี่นึกว่ายังไม่ออกมาจากห้อง” ไอ้ไฟพูดถามพร้อมมองข้าวกล่องที่อยู่ในมือผม
“ออกไปเอาข้าวน่ะกูเห็นว่าพวกมึงออกมาช้า..กูหิวก็เลยออกไปเอามาเอง” ผมยื่นกล่องข้าวสองกล่องส่งให้ไอ้ไฟ
“ดีใจจังน้ำเอามาฝากพวกพี่ด้วย” ไอ้ไฟพูดพร้อมรับกล่องข้าวไปมันส่งอีกกล่องให้ไอ้ดิน ไอ้ดินรับแต่ไม่พูดอะไร
“วันนี้พวกมึงเลิกเรียนกี่โมงวะ?” ผมถามไอ้สองแฝด
“น่าจะเกือบค่ำน่ะ” ไอ้ไฟตอบ
“ถ้าอย่างนั้นกูไปเที่ยวกับเพื่อนรอนะ” ไอ้ดินเหลือบตามามองผมเล็กน้อย
“เพื่อนคนไหนหรอ แล้วไปกันกี่คน แล้วจะไปเที่ยวที่ไหนกัน?” ไอ้ไฟยิงคำถามมาให้ผมรัวๆ
“เพื่อนที่มหาลัยนั่นแหละพวกมันชวนไปเที่ยวน่ะแต่ยังไม่รู้ว่าจะไปไหน” เพื่อนของผมโทรมาชวนไปเที่ยวหลังเลิกเรียนวันนี้เมื่อคืนตอนที่ไอ้สองแฝดไปทำงาน
“แน่ใจนะว่าไปกับเพื่อนที่มหาลัย?” ไอ้ไฟถามแปลกๆ
“ก็ใช่น่ะสิทำไมมึงถามแปลกๆ วะ”
“พี่ก็แค่ถามให้แน่ใจ..ถ้าไปกับเพื่อนที่มหาลัยก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอก”
“แล้วมึงคิดว่ากูจะแอบไปกับใครหรือไง” ผมถามมัน
“พี่ขอพูดตรงๆ เลยก็แล้วกัน..ห้ามเข้าใกล้ไอ้ลมอีกนะ” ไอ้ไฟพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“กูไม่ได้อยากเข้าใกล้มันสักหน่อย..แล้วอีกอย่างไอ้ดินมึงยังโกรธกูเื่นี้อยู่สินะ มึงช่วยคุยกับกูเหมือนเดิมได้ไหมวะกูไม่อยากต้องมีปัญหากับพวกมึงเื่นี้”
“พี่ไม่ได้โกรธแค่ไม่รู้จะพูดอะไร”
“นี่ไงเห็นไหมมึงยังโกหกกูเลยแล้วยังมีหน้ามาหาว่ากูโกหกอีก..กูไม่ไปแล้วกับเพื่อนกูไปกับพวกมึงแทนเลิกเรียนแล้วเจอกันที่เดิมวันนี้กูอยากกินข้าวนอกบ้านและพวกมึงต้องเลี้ยงกูเหมือนเดิม” ผมพูดด้วยความหงุดหงิดดูก็รู้ว่ามันโกรธผมแต่มันยังไม่ยอมรับ
“ไปรอพี่แถวใต้อาคารตึกตรงข้ามละกัน..เผื่อไอ้ลมนั่นมาดักรออีก พี่ไม่อยากมีเื่กันมัน” คราวนี้ไอ้ดินเป็คนพูดเอง
“เออ..กูจะไปรอที่มึงสั่ง คราวนี้ก็หายโกรธกูสักทีเถอะแดกข้าวกันได้แล้วกูหิว”
4K
