ทะลุมิติต่างโลก? ข้าแค่อยากขายน้ำแข็งไส! อ่านฟรี 70 ตอน ( ภาค 1 )เท่านั้น

ติ๊ง! ศิษย์เอกสำนักโอสถวารี ‘เสี่ยวหลาน’ เกิดความพึงพอใจและซาบซึ้งในรสชาติอย่างสุดซึ้ง!] [โฮสต์ได้รับแต้มระบบภาคใหม่ 500 แต้ม!] [ปลดล็อกฟังก์ชันคลังเสบียงระบบส่วนที่ 1 และปลดล็อกท็อปปิ้งใหม่ ‘ลูกชิดใสหนึบหนับแช่อิ่มน้ำผึ้งป่าหมื่นปี’]

เสี่ยวเป่ายิ้มกริ่มลอบสะใจในใจ ‘ฮ่า ๆ ๆ เป็นไงล่ะยัยหนู เจอพริกขี้หนูสวนไทยแท้ผสมคาราเมลเข้าไปหน่อย ถึงกับตาสว่างหลุดพ้นสภาพแช่แข็งเลยทีเดียว!’ ชายหนุ่มยืดอกกอดอกอย่างผู้ทรงภูมิพลางส่งยิ้มพิมพ์ใจให้เสี่ยวหลาน

"บอกแล้วไงแม่นางเสี่ยวหลาน ของหวานร้านข้าน่ะคือศาสตร์การแพทย์ฟิวชันขั้นสูง ดับร้อนได้ ดับหนาวชื้นก็ดี ว่าแต่... ตอนนี้อาการดีขึ้นแล้วใช่ไหมครับ? ถ้าดีขึ้นแล้ว ข้าคิดเงินค่าโอสถดับพิษชื้นถ้วยนี้เบา ๆ ... หนึ่งตำลึงเงินครับผม!" เสี่ยวเป่าแบมือทวงเงินหน้าด้าน ๆ

เสี่ยวหลานชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะรีบล้วงกระเป๋าเงินข้างเอวควักก้อนเงินส่งให้เสี่ยวเป่าอย่างว่าง่าย นางมองดูกล่องไม้แกะสลักบัวหิมะเก้าเกสรในมือเสี่ยวเป่า แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพนอบน้อมผิดกับตอนแรก "เถ้าแก่เป่า... ข้าต้องขออภัยที่ล่วงเกินท่านตอนแรก ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้วว่าท่านคือปรมาจารย์ผู้ซ่อนเร้นกาย กล่องบัวหิมะนี้มีความสำคัญต่อสำนักข้ามาก โปรดคืนให้ข้าเถิดเจ้าค่ะ และหากท่านกำลังจะเดินทางเข้าสู่ ‘เมืองหลวงพฤกษาวารี’ ข้าในฐานะศิษย์เอกยินดีจะนำทางและออกตั๋วผ่านทางพิเศษระดับสูงให้ท่านเองเจ้าค่ะ!"

"โอ้... มีคนนำทางและตั๋ววีไอพีด้วย ดีเลยกำลังอยากเข้าเมืองพอดี" เสี่ยวเป่าพยักหน้าตกลง แกส่งกล่องไม้คืนให้นางทันที

ขณะนั้น เจ้านักหลบหนีกวนไห่ที่เห็นท่าไม่ดีพยายามจะคลานหนีไปตามทุ่งหญ้า ทว่าเสี่ยวหลานไม่ปล่อยให้มันรอดไปได้ นางสะบัดมือปล่อยแส้ปราณวารีมัดร่างของมันไว้แน่น "กวนไห่! เจ้าบังอาจมาลักลอบขโมยสมบัติสำนัก ข้าจะควบคุมตัวเจ้าไปลงทัณฑ์ที่สำนัก!"

นางหันมาหาเสี่ยวเป่า "เถ้าแก่เป่า เชิญตามข้ามาเลยเจ้าค่ะ เมืองหลวงพฤกษาวารีกำลังจัดงาน ‘มหกรรมประลองโอสถหลวงประจำปี’ ข้าเชื่อว่าน้ำแข็งไสฟิวชันเผ็ดร้อนของท่าน จะต้องทำให้คนทั้งเมืองหลวงต้องสั่นสะเทือนแน่เจ้าค่ะ!"

เสี่ยวเป่ากดปุ่มสตาร์ทเครื่องยนต์รถเข็นหยก ปีกหยกใสสยายออกเล็กลงเพื่อทำหน้าที่ขับเคลื่อนบนพื้นดิน "ไปกันเลยแม่นางเสี่ยวหลาน เถ้าแก่เป่าพร้อมจะไปเปิดบูธปฏิวัติความหนาวชื้นของคนเมืองนี้แล้วโว้ยยย!"