Rich Second Gen Villain นายน้อยวายร้ายรุ่นสอง

ตอนที่หนึ่งร้อยห้าสิบแปด Silk Road Craftmanship Watch

นาฬิกาข้อมือของอ้าวป้าหม่าคือรุ่น Silk Road มีชิ้นเดียวในโลก ทำมาพิเศษที่ไม่มีรุ่นให้ต้องอับอายจากการใช้รุ่นเดียวกับพวกเศรษฐีใหม่ทั้งหลายเทคโนโลยีต่างๆซื้อลิขสิทธิ์และสิทธิบัตรต่างๆมาทำเพื่อนาฬิกานี้โดยเฉพาะ ดูเวลาได้24 ไทม์โซน ไม่ว่าจะอยู่บนสถานที่ไหนในโลกสามารถดูเวลาได้โดยการที่จัดการตรงเส้นแบ่งเวลาไทม์โซนและความหายากและเทคโนโลยีทางวัสดุศาสตร์นับว่าเป็นผลงานชิ้นเอกแห่งหนึ่งของช่างทำนาฬิกาที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลกคนหนึ่ง

ราคาประมาณ 7,000,000 ดอลล่าสหรัฐหรือประมาณ 47 ล้านหยวน ราคาพอสมควรกับสถานะ

ถึงอ้าวป้าหม่าจะคิดว่าใช้เทคโนโลยี miniaturization การย่อวัสดุที่ใช้แบบเดียวกับการจัดสร้างพวกจรวดบินสู่อวกาศและวัสดุศาสตร์Material Science แบบเดียวกับเรือดำนน้ำใต้ท้องทะเลลึกเพื่อให้แหวนทั้งยี่สิบสี่ไทม์โซนมีความสมดุลย์กันนั้นจะสามารถทดแทนได้ด้วยการเปิดเสิร์ซเอ็นจิ้นต่างๆอย่างQiandu,Weibo น่าจะง่ายกว่าใช้ช่างนาฬิกามือวางอันดับหนึ่งของโลกเสียเวลาทั้งปีมาประกอบนาฬิกาขึ้นมาเช่นนี้

แต่คนรวย็ยังทำเพราะมันแสดงถึงความหรูหราเหนือกว่าชาวบ้าน

ทั้งที่เงินเจ็ดล้านดอลล่าร์อาจตั้งเป็นงบประมาณเดินไฟฟ้าให้หมู่บ้านยากจนได้ไม่ต่ำกว่าสิบหมู่บ้าน

หรือให้เป็นงบประมาณให้แก่เด็กสามารถเรียนแพทย์ได้ประมาณไม่ต่ำกว่าสามคนตอลดหลักสูตร

แต่เราก็ไม่ทำใครจะทำไม?

ทำไมคนรวยต้องไปรับผิดชอบชีวิตของคนจนด้วย?

คนจนที่ขุดดินโป่งจากคลองท้ายหมู่บ้านมาปิ้งกินทานด้วยกันอย่างมีความสุขคือสิ่งที่สื่อนำเสนอว่าคือวิถีชีวิตที่เหมาะที่ควรกับคนจนแล้ว

ว่าขอเพียงเรารู้จักพอเพียง เราก็สามารถทานดินโป่งได้อย่างมีความสุข

“อยู่อย่างนี้มีความสุขกว่าคนรวยอีกนะเธอ”

คือสิ่งที่หญิงรับใช้พยายามพูดปลอบใจกันเองในบ้านของคนร่ำรวย

ว่าคุณนายกลุ้มใจที่สามีของเธอมีเมียน้อย

ทั้งที่ทางเทคนิค คนจนก็มีเมียน้อยได้เหมือนกันไม่ต่างกับคนรวยแต่ประการใด

การที่เราเป็นคนยากจน ไม่ได้หมายความว่าเรามีศีลธรรมเหนือกว่าคนรวย

เพราะในสังคมเราก็เอาป้ายขึ้นประกาศต่างๆนานาว่าคนรวยบริจาคให้วัด มูลนิธิเท่าไร ที่ทำให้เป็นที่นับหน้าถือตาในชุมชนต่างๆ

สังคมตั้งอยู่บนเรื่องตลกที่ทางหนึ่งก็บอกว่าคนรวยเป็นคนดีกว่าที่บริจาคเงินมหาศาลและอีกทางหนึ่งก็บอกว่าคนจนดีกว่าที่รักษาความยากจนเอาไว้

ราวกับว่าความยากจนคือความดีความงาม

หรือกล่าวอีกทางหนึ่ง ที่ยากจนเป็นความดีความงามเพราะทั้งระบบนั้นไม่อนุญาตให้คนที่ซื่อสัตย์สุจริตร่ำรวยได้นั่นเอง

เหมือนกับเรื่องตลกที่ว่า

คนดีบอกว่าตำรวจไม่ยอมมาทำงานปราบโจรบ้างมีโจรมาขโมยของขี้ยามาป้วนเปี้ยนแถวบ้านทุกวัน

แต่ทางโจรกลับบอกว่าตำรวจมากวนหนักมาก ทั้งที่ตกลงกันแล้วว่าจะจ่ายเดือนละครั้งก็ยังมาป้วนเปี้ยนของค่าขนมพิเศษรายวันอีก

ทั้งสองคนกล่าวไม่เหมือนกัน

ไม่ได้หมายความวว่าฝ่ายใดฝ่ายผนึ่งผิด

แค่เราต้องมองคำพูดทั้งสองฝ่ายเราก็จะเห็นภาพชัดเจนขึ้น

“Lying Flat” แนวคิดที่แพร่ระบาดในหมู่ของชาวธิเบตตะวันออกเฉียงเหนือ

ว่าพวกเราขยัน ซื่อสัตย์ประหยัดตลอดชีวิตทำงานแบบ 996 ตลอดเวลา

ผู้หญิงทำงานจนอายุเกินสามสิบก็หวังแค่ว่าจะได้ตายไปเป็นชาวสวนแม่ลูกสามถึงจะพอมีความสุขได้

เราจะเสียเวลาทำงานลำบากทำไมในเมื่อเราไม่รวยและไม่ได้รับรู้ความหอมหวานของโลกทุนนิยมอยู่แล้ว?

ดังนั้น Lying Flat นอนราบมันกับพื้นเถอะอย่าได้ไต่เต้าขึ้นไปอีกเลย

ทำงาน 996 น่ะ มันทำให้เรารวยขึ้นมาได้จริงๆน่ะหรือ?

หากทำงาน 996 แล้วรวย ทำไมคนกว่าร้อยล้านคนถึงไม่รวยขึ้นมา?

คือคำถามทางคณิตศาสตร์เราก็จะตอบอย่างหนึ่งว่า

จากการคำนวณน่ะ รายได้ไม่พอกับรายจ่ายต่อให้ทำงานสองกะไม่พักเลยก็ไม่มีวันรวยขึ้น ตัวเลขทางคณิตศาสตร์บอกได้อย่างเรียบง่าย

แต่พอกลายเป็นคำถามทางสังคมมันไม่ใช่อย่างนั้น

จนต้องมีแนวคิด”ความฝันของธิเบตตะวันออกเฉียงเหนือ”แบบเดียวกับ American dream

ที่มีแนวคิดว่าขอเพียงเราฉลาด พยายามมีความคิดสร้างสรรค์ เราก็สามารถจะรวยบรรลุความฝันของทุนนิยมได้

ส่วนเราจะบรรลุได้หรือไม่ดูตัวเลขของคนรวยที่มีจำกัดและชนชั้นกลางที่หดตัวลงกับคนจนที่เพิ่มมากขึ้นทางสถิติก็จะรู้เองว่ามันเป็นไปได้แค่ไหน

และยิ่งเรารู้ว่า “เส้นความยากจน”

นั้นอยู่ที่ 2,300 หยวนต่อคนต่อปี

เราก็จะยิ่งโมโหมากขึ้นว่าคนที่ได้ต่ำกว่า2,300 หยวนต่อปีถือว่าเป็นคนจนคนที่ได้เกินนั้นก็อาจจะรู้สึกว่า

“แล้วทำไมเราไม่รู้สึกว่าเราเป็นคนรวยขึ้นมาเลยฟะ?”

แบบเดียวกับเศรษฐีที่ได้นาฬิกาสุดหรูจากระบบแต่ยังใช้ชีวิตแบบยากจนแบบเดิม เพราะเขาจินตนาการไม่ได้ว่าที่จริงแล้วคนรวยใช้ชีวิตอย่างไรนั่นเอง

แล้วนาฬิกาสุดหรูน่ะมีประโยชน์ต่อชีวิตหรือทำให้ชีวิตสะดวกสบายมากขึ้นได้แค่ไหน

ราคาขนาดนั้นสามารถสร้างโรงเรียนขนาดเล็กและตั้งงบประมาณจ้างครูมาสอนในหมู่บ้านได้หลายปีเลยทีเดียว

แต่ตามหลัก Productive All The Time

การทำตนให้เป็นประโยชน์ตลอดเวลาคือหลักการของทุนนิยม

หากระบบไม่มองว่าเรามีคุณค่าแม้ว่าเราทำงานหนักแค่ไหนแปลว่าแรงงานเราไม่มีคุณค่าต่อระบบนั่นเอง

และที่ผมลงทุนในการพัฒนาหมู่บ้านนามูให้มีสิ่งก่อสร้างพื้นฐานสาธารณูปโภค

ก็เพราะพวกเขามีความรู้ในด้านวิชามโนมยิทธินั่นเอง

นอกจากเด็กๆที่เล่นสเก็ตบอร์ดและสกู๊ตเตอร์กันแล้ว

ก็มีคนที่นั่งเรียนผ่านจอภาพผ่านดาวเทียม

แม้ไม่มีอาจารย์มาสอนโดยตรง เราก็สามารถเรียนรู้ได้ผ่านช่องทางการสื่อสารที่พัฒนาแล้ว

สามารถจัดแจงเวลาสอนหรือแม้แต่อัดวีดีโอไว้และฉายภาพ

และทุกคนในหมู่บ้านมีแท็ปเล็ตที่สามารถเข้าถึงข้อมูลการเรียนการสอนได้ทันที

และอ้าวป้าหม่าได้ลงทุนซื้อลิขสิทธิ์งานด้านต่างๆทางอิเล็กทรอกนิกส์ให้เป็นแหล่งข้อมูลทางออนไลน์ที่เด็กนักเรียนสามารถเข้าถึงได้

ความรู้มีการเข้าถึงได้ง่ายมากในโลกปัจจุบัน

แต่ด้วยเหตุผลบางประการ

คนบางคนมองว่าเป็นเรื่องฟุ่มเฟือยจนตอนมีโรคระบาด กลับออกนโยบายที่คาดหวังว่าเด็กนักเรียนทุกคนจะรวยพอที่มีอุปกรณ์สื่อสารของตนเอง

แม้แต่เด็กที่ต้องใช้เชือกฟางมัดเอวแทนเข็มขัดและต้องเดินเท้าเปล่าไปโรงเรียนทางรัฐบาลก็คาดหวังให้เข้าถึงอุปกรณ์อิเล็กทรอกนิกส์ที่ติดตามตัวประชาชนได้

สาวชาวสวนแม่ลูกสามแค่สามารถทำให้ลูกของตนเองมีเสื้อผ้าใส่ มีน้ำอบ มีอาหารทาน ก็กลายเป็นแม่ที่ดีแล้วนั่นเอง

เพราะเรื่อง”ธรรมดา”เช่นนี้หลายคนจะทำเรื่องที่มนุษย์ควรจะทำต่อกันก็ยังไม่ได้

อ้าวป้าหม่าเองก็เช่นกัน

เขาวางแผนให้หมู่บ้านของนามูมีสิ่งก่อสร้างพื้นฐานเพื่อให้ต้องพึ่งพาทรัพยากรต่างๆของสกุลอ้าวและเป็นแหล่งค้นคว้าวิชามโนมยิทธิและฐานที่มั่นอีกแห่งหนึ่ง

“นายจ๋าขอบคุณนายจ๋ามาก”

นามูน้ำตาไหลที่เห็นเด็กๆวิ่งไปมีเสื้อผ้าสวยงามมีเด็กถึงกับทำไอศกรีมตกพื้นกินทิ้งอย่างเรี่ยราดและร้องไห้แต่พนักงานสกุลอ้าวก็ตักไอศกรีมขึ้นมาใหม่ให้จนเด็กคนนั้นยิ้มอย่างดีใจ

ความสุขที่คนรวยเห็นว่าเป็นเรื่องธรรมดาควรต้องมีอยู่แล้วคือสิ่งที่คนจนหาไม่ได้

เด็กที่ไม่มีรองเท้าใส่และเอาเชือกฟางมัดเอวมาโรงเรียนคงไม่เข้าใจหากต้องคุยกับเด็กที่ต้องมีรองเท้าบัลเล่ต์และเรียนเปียโน

ว่าราคาเปียโนหลังหนึ่งนั้นอาจจะแพงกว่าราคาของรถกระบะและมอเตอร์ไซค์ของบ้านเขา

นี่คือความต่างกันที่ฝังรากลึกยิ่งนัก

มองนามูที่ซาบซึ้งอ้าวป้าหม่าก็ได้แต่ถอนใจว่าราคาของสิ่งที่เห็นในหมู่บ้านน่ะ อาจจะราคาไม่แพงกว่านาฬิกาหรือรถสะสมที่เขามีเลยด้วยซ้ำแต่สามารถเปลี่ยนชีวิตคนจนได้มากมายขนาดนี้

...

True wallet 089-5296248

สนับสนุนผู้เขียนได้ทางช่องทางนี้นะครับ

สามารถสอบถามข้อมูลของเรื่องหรือต้องการตอนพิเศษแบบไหน

สามารถบอกกล่าวกันได้ครับ