การบูรณะปกหนังสือโบราณที่เปื่อยสลายด้วยสองมือของผมเองเสร็จสิ้นลงไปได้ก้าวสำคัญแล้ว แผ่นกระดาษเนื้อหาภายในกลับมารวมเล่มอย่างงดงาม ไร้ฝุ่นละอองและเชื้อราคุกคาม แต่ในงานของนักบูรณะ... ศัตรูที่ร้ายกาจที่สุดหลังจากเล่มหนังสือเสร็จสมบูรณ์แล้วคือ "แมลงสามง่าม" หรือ "หนอนหนังสือ" ตัวเล็กๆ ที่มักจะแอบคืบคลานเข้ามาแทะเล็มกาวแป้งเปียกและเยื่อกระดาษอย่างเงียบเชียบ หากเราไม่กำจัดพวกมันอย่างเด็ดขาด งานบูรณะอันสมบูรณ์แบบนี้ก็อาจล่มสลายลงได้อีกครั้งในไม่ช้า
ในยามเช้าตรู่ของวันถัดมา แสงแดดสีทองอ่อนๆ ของเช้าวันใหม่สาดส่องลงบนพื้นทรายขาวและระเบียงไม้ของบ้านพักริมทะเล เสียงคลื่นทะเลซัดเข้าหาฝั่งดังแว่วเข้ามาอย่างแ่เบาและผ่อนคลาย ผมลืมตาตื่นขึ้นมามองร่างบางของวิเวียนที่ยังนอนหลับปุ๋ยอยู่ใต้ผ้านวมผืนหนา ใบหน้าหวานไร้เครื่องสำอางของเธอดูน่ารักและไร้เดียงสาอย่างที่สุด ผิวแก้มใสขึ้นสีชมพูระเรื่อชวนมอง ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอของเธอบอกให้รู้ว่าเธอได้รับการปลดปล่อยจากความตึงเครียดของโลกภายนอกอย่างสมบูรณ์แล้ว
ผมก้มลงพรมจูบเบาๆ ที่ขมับบางอย่างรักใคร่และทะนุถนอม ก่อนจะลุกจากเตียงและก้าวเดินลงบันไดบ้านไปยังห้องครัวชั้นล่างอย่างเงียบเชียบ ผมต้มน้ำร้อนสำหรับชงกาแฟดริปกลิ่นหอมกรุ่น และเริ่มลงมือเคี่ยวข้าวต้มกุ้งสดใหม่สำหรับอาหารเช้าของเราสองคน กลิ่นหอมอบอวลของกาแฟและข้าวนุ่มเดือดปุดๆ ในหม้อผสมผสานกับกลิ่นลมทะเลตอนเช้าทำให้รู้สึกผ่อนคลายอย่างแท้จริง
แต่แล้ว... สัญญาณสั่นเตือนเบาๆ จากเครื่องมือสื่อสารอวตารเครื่องเล็กในกระเป๋ากางเกงของผมก็ดังขึ้น ผมหยิบมันออกมาเปิดดูหน้าจอระบบติดตามความปลอดภัยดิจิทัลที่ผมทิ้งมัลแวร์คอยดักฟังการทำงานระบบภายในของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
สัญญาณเตือนสีแดงเข้มกะพริบถี่รัวบนหน้าจอ แสดงผลว่าร้อยตำรวจโท "กรณ์" ยังไม่หยุดการขุดคุ้ยตามที่ผมวางแผนหลอกล่อไปที่ชายแดนกัมพูชา แม้ว่าบันทึกพิกัดจีพีเอสของผู้กองวิชัยที่ผมปลอมแปลงขึ้นจะระบุว่าเดินทางข้ามแดนที่ปอยเปตอย่างชัดเจน แต่กรณ์เป็ตำรวจรุ่นใหม่ที่ฉลาดและมีสัญชาตญาณเฉียบคม เขาตรวจสอบบัญชีธนาคารและการกู้ยืมเงินของวิชัยอย่างละเอียด และพบว่าวิชัยเพิ่งเบิกเงินสดก้อนใหญ่มาจ่ายค่ารักษาพยาบาลล่วงหน้าให้แก่น้องสาวของตนเองถึงห้าแสนบาทเมื่อวันก่อนหายตัวไป ซึ่งขัดแย้งกับข้อกล่าวหาเื่การรับสินบนและหนีหนี้สินหนีคดีออกนอกประเทศอย่างสิ้นเชิง
นอกจากนั้น สิ่งที่ทำให้ผมต้องหรี่ตาลงด้วยความเยือกเย็นคือ กรณ์ได้กู้ไฟล์บันทึกสมุดโน้ตส่วนตัวที่ถูกลบไปในคอมพิวเตอร์ส่วนตัวของผู้กองวิชัย และพบการบันทึกประวัติการสืบสวนและสลักชื่อ "ธนนท์" และข้อมูลเกี่ยวกับมรดกบ้านพักตากอากาศของตระกูลผมในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์! กรณ์ได้ทำการยื่นใบลาพักร้อนเป็เวลาสามวันแบบลับๆ และระบบตรวจจับพิกัดโทรศัพท์มือถือของเขาระบุว่า เขากำลังขับรถส่วนตัวมุ่งหน้าลงใต้บนถนนพระรามสอง... ตรงมายังจังหวัดประจวบคีรีขันธ์เรียบร้อยแล้ว
ผมเปิดดูแฟ้มประวัติส่วนตัวของกรณ์ที่ดึงมาจากฐานข้อมูลตำรวจ กรณ์อายุยี่สิบห้าปี เป็นักเรียนนายร้อยตำรวจเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง มีความเชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยีและการแกะรอยดิจิทัลเป็เลิศ ครอบครัวของเขาเหลือเพียงน้องสาววัยสิบแปดปีที่กำลังป่วยด้วยโรคขยะขาว (ลูคีเมีย) และนอนรับคีโมอยู่ที่โรงพยาบาลศิริราช ความคิดแรกที่แล่นเข้ามาในหัวของผมคือความเวทนาต่อโชคชะตาของน้องสาวเขา แต่ตรรกะอันเยือกเย็นและเห็นแก่ตัวของผมก็สยบมันลงอย่างรวดเร็ว *'หากกรณ์ต้องประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตขณะปฏิบัติหน้าที่หรือระหว่างลาพักร้อน น้องสาวของเขาจะได้รับเงินช่วยเหลือและเงินประกันชีวิตกลุ่มของตำรวจเป็จำนวนเงินหลายล้านบาท ซึ่งน่าจะเพียงพอสำหรับการเปลี่ยนถ่ายไขกระดูกและรักษาตัวเธอให้หายขาดได้ ดีกว่าปล่อยให้กรณ์ต้องมาตายอย่างไร้ค่าภายใต้น้ำมือของผมหลังจากที่เขาค้นพบความจริง'* ผมมองว่านี่คือการบูรณะช่วยเหลือโชคชะตาของพวกเขาทั้งสองคนทางอ้อม
*กรณ์... แกช่างเป็แมลงที่ตื้อและดื้อด้านเหลือเกินนะ แต่ก็น่าชื่นชมในความกล้าหาญ*
ผมประเมินสถานการณ์อย่างเยือกเย็นในใจ จิติญญาแห่งการเป็ผู้บูรณะตื่นตัวขึ้นทันที การเดินทางมาของกรณ์ไม่เพียงแต่จะทำลายวันหยุดแสนสงบของผมกับวิเวียน แต่เขากำลังก้าวล่วงเข้ามาในเขตแดนความลับอันเป็สรวง์ส่วนตัวของผม หากปล่อยให้เขาขุดค้นจนพบสิ่งผิดปกติ หรือนำพาตำรวจคนอื่นมาสืบประวัติของผมเพิ่มเติม โลกที่ผมเพียรสร้างเพื่อวิเวียนอาจจะพังทลายลง
ผมปิดหน้าจอมือถือ เก็บมันลงในกระเป๋าอย่างแเี ใบหน้าเปี่ยมด้วยรอยยิ้มละมุนละไมเดินยกถาดอาหารเช้าและกาแฟหอมกรุ่นกลับขึ้นมาในห้องนอน วิเวียนตื่นนอนแล้ว เธอนั่งบิดี้เีอยู่บนเตียงปรือดวงตากลมโตมองผมอย่างน่าเอ็นดู
"หอมจังเลยค่ะคุณนนท์... ข้าวต้มกุ้งของโปรดวิเวียนใช่ไหมคะ?" เธอยิ้มหวานดวงตาเป็ประกาย
"ครับวิเวียน ทานร้อนๆ นะครับ วันนี้ผมเตรียมแผนพากลอยใจไปแล่นเรือใบท่องเที่ยวรอบเกาะเงียบๆ และชมพระอาทิตย์ตกริมหาดส่วนตัวด้านหลังหน้าผาด้วยกันครับ" ผมตอบพลางตักข้าวต้มป้อนเธออย่างอ่อนโยน
ตลอดทั้งวันนั้น ผมพาวิวเวียนเดินทางออกไปเดินเล่นริมหาดทรายขาวที่ลับตาคนและแล่นเรือใบเลียบหน้าผาสูงชัน วิเวียนพูดคุยกับผมเื่แรงบันดาลใจใหม่ๆ ในการออกแบบเสื้อผ้า เธอรู้สึกว่าสายลม แสนแดด และเกลียวคลื่นทำให้เธอรู้สึกอิสระและอยากตั้งชื่อคอลเลกชันใหม่ว่า "Sea Whisper" โดยเน้นการใช้ผ้าลินินสีฟ้าครามและผ้าไหมสีขาวตัดเย็บพริ้วไหวเลียนแบบเกลียวคลื่น และเธออยากให้ผมช่วยเลือกเนื้อผ้าและสีกระดาษแพทเทิร์นสำหรับงานออกแบบชิ้นนี้ ผมรับปากเธอด้วยรอยยิ้มและแววตาที่เต็มไปด้วยความรักลุ่มลึก
แต่ในขณะเดียวกัน สมองซีกที่เน้นการคำนวณและประมวลผลความปลอดภัยของผมกำลังสแกนแผนที่ภูมิประเทศรอบๆ หน้าผาชันริมทะเลแห่งนี้ไปด้วย ผมได้จัดเตรียมอุปกรณ์สำคัญไว้ในห้องใต้ดินลับของบ้านพักเรียบร้อยแล้ว ทั้งถังแก๊สยาสลบไร้กลิ่นเข้มข้น และเครื่องมือสำหรับตัดสายเบรกรถยนต์อย่างแเี
*หน้าผาช่องลมริมทะเลที่มีความสูงชันและหินโสโครกแหลมคมเบื้องล่าง... มีจุดโค้งหักศอกที่เปลี่ยวและไม่มีกล้องวงจรปิด หากมีอุบัติเหตุรถยนต์ส่วนบุคคลเบรกแตกและเสียหลักพุ่งตกหน้าผาจมลงสู่ก้นทะเลลึกใน่ค่ำคืนที่พายุฝนฟ้าคะนองพัดจัด... มันคงจะเป็การปิดคดีการลาพักร้อนที่น่าเศร้าและไร้ร่องรอยคดีหนึ่ง*
ผมกุมมือบางของวิเวียนไว้แน่น ยิ้มรับคำพูดเจื้อยแจ้วของเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรักลุ่มลึก ขณะที่แผนการสำหรับแขกผู้ไม่ได้รับเชิญอย่างหมวดกรณ์ได้รับการจัดเรียงตัวลงล็อกอย่างประณีตเรียบร้อยแล้วในสมองของผม ทุกคราบสกปรกที่เป็ภัยต่อวิเวียนจะต้องถูกชำระล้างออกไปอย่างรวดเร็วและสะอาดหมดจดที่สุดชั่วนิรันดร ความรักของผมไม่มีพื้นที่สำหรับความผิดพลาดหรือผู้บุกรุกใดๆ ทั้งสิ้น สรวง์ริมทะเลที่ผมบูรณะและตกแต่งขึ้นมาเพื่อเธอจะต้องบริสุทธิ์ ไร้ราคี และได้รับการคุ้มครองอย่างเหนียวแน่นที่สุด ในคืนนี้เมื่อพายุฝนฟ้าคะนองเริ่มตั้งเค้าเหนือทะเลอ่าวไทย และพัดเอากระแสลมและฝนระลอกใหญ่เข้ามาปะทะหน้าผาชัน ผมจะลงมือตามแผนการอย่างไร้ร่องรอย ผมจะสวมชุดกันฝนสีดำสนิท ลักลอบไปรอพบหมวดกรณ์ที่จุดอับสายตาของถนนโค้งหน้าผา ปล่อยสารเคมีลมหายใจมรณะเพื่อให้เขาสิ้นสติ ก่อนจะขยับคันเกียร์ปล่อยให้รถยนต์ของเขาดิ่งพสุธาจมลงสู่ใต้ก้นบึ้งของมหาสมุทรที่เยือกเย็น ความกังวลทั้่งหลายและภัยคุกคามในอุดมการณ์ของกรณ์จะจมลงไปพร้อมกับความมืดมิดชั่วนิรันดร์โดยไม่มีผู้ใดหาศพพบหรือคาดคิดว่าเป็คดีฆาตกรรม ทุกอย่างจะเป็เพียงอุบัติเหตุรถยนต์เบรกแตกและแหกโค้งตกหน้าผาในคืนฝนตกธรรมดาๆ คดีหนึ่งเท่านั้น และเมื่อกระบวนการชำระล้างนี้สิ้นสุดลง ชีวิตของวิเวียนก็จะกลับมาสะอาดสะอ้านและงดงามประดุจภาพวาดชิ้นเอกที่ไม่มีหนอนแมลงมาแทะเล็มได้อีกชั่วนิรันดร์ ผมจะยืนมองคลื่นทะเลสีดำกลืนกินทุกเบาะแสอย่างเงียบเชียบ ก่อนจะก้าวเดินกลับมานอนเคียงข้างร่างบางของเธอในห้องนอนที่อบอุ่นและปลอดภัย โอบกอดร่างของเธอไว้แน่นด้วยหัวใจที่สงบสุขและเปี่ยมล้นไปด้วยตัณหารักแท้ที่ไม่มีจุดสิ้นสุดตราบนานเท่านานข้ามผ่านห้วงเวลาชีวิตนี้ไปด้วยกันสองคนชั่วนิรันดรตราบชั่วฟ้าดินสลายโดยไม่มีสิ่งใดมาแผ้วพานหรือพรากความสมหวังของเราไปได้เลยชั่วชีวิตจะหาไม่ และไม่ว่าวันพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม ผมจะเป็ผู้ดูแลรักษาสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตชิ้นนี้ไว้เองตราบนานแสนนานโดยไม่มีสิ่งใดมาพรากความสุขสมของเราไปได้เลยชั่วฟ้าดินสลายตราบนานเท่านานข้ามพ้นวันเวลาชั่วนิรันดรตลอดไปตราบเท่าชีวิตจะหาไม่โดยไม่มีคำว่าหวนหลังกลับอีกเลย ความรักครั้งนี้คือสรวง์ที่มั่นคงปลอดภัยใต้กรงขังรักของเราชั่วนิรันดรตราบดินฟ้าจะดับสลายกลายเป็ผุยผงสิ้นเชิงในปฐีนี้ตลอดกาลนานแสนนานชั่วกัลปาวสานโดยไร้ซึ่งความกังวลใจใดๆ อีกต่อไปชั่วนิรันดรตราบนานแสนนานชั่วฟ้าดินสลายตลอดกาลและตลอดไปตราบชั่วชีวิตจะหาไม่
423
