ตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+

ตอนที่87 อสูรมังกรมหาสมุทร

เสียงมันร้องก่อนที่จะล้มฟุบลงกลางชายหาด หยกหยกไม่ปรานีบดเนื้อหนังกลางหลัง ของอสูรหมียักษ์นอเขาอัสนีอย่างไม่ปรานีปราศรัย แผ่นหลังและเนื้อของมันถูกเลาะออกจนเห็นกระดูกสันหลังโชว์ออกมาอย่างน่ากลัว

ฉับๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ!!

"อ๊าาาาาาส์..กรอดดด~"

เจ้าอสูรหมียักษ์บิดตัว กลั้นใจเป็นครั้งสุดท้ายรวบรวม พลังบอลดวงจิตแก่นแท้ของมันระดับคนเทพอสูรขั้นที่หนึ่ง ส่งสายฟ้าออกมาต่อต้านสาวชุดสีแดง ที่ทะยานขึ้นกลางอากาศ ควงหอกนรกในมือนางเป็นกงจักรสังหาร

"วิชาสายฟ้าอัสนี.."

เสียงของเจ้าหมียักษ์ดังลั่นประกายสายฟ้าจากนอเขา พุ่งเข้าช็อตหยกหยกกลางอากาศทันที

ตูม!! ตูม!!!! เปรี้ยง เปรี้ยง!

เสียงประกายพลังของหอกฟาดฟันสายฟ้าแตกสลายไป แล้วพุ่งปาดเข้าหาหัวอันใหญ่โตของหมียักษ์ ตัดเขาสองข้างของมันขาดสะบั้นออกจากหัวทันที

ฉับ! ฉับ! ตูบ! ตูบ!

ควับบบ!!

"แค่นี้อย่าร้องดิ..คร้าาา .."

เสียงของหยกหยกเจื้อยแจ้วอย่างกระหายเลือด แล้วนางสปริงตัวหมุนคว้างกลางอากาศ

ครึน..ซ่า..!! ครึนๆ ๆ ๆ ๆ ซ่าๆ ๆ ๆ ๆ!!

"บังอาจ...หยุดมือให้แก่ข้า"

ฉับพลันทั่วรอบเกาะก็มีมังกรมหาสมุทรเหมือนกับไดโนเสาร์เนสซีไม่มีผิด ขึ้นมา

รอบเกาะในช่วงวิกฤตของชีวิตเจ้าอสูรหมียักษ์

"องค์กษัตริย์ของข้าช่วยข้าที..."

เสียงมันร้องโหยหวนแสนจะดีใจ ที่นายเหนือมันยกกำลังมาช่วยทันเวลา

"คาถาวิชาหอกอเวจี"

ตูบ! ฉับ!

"? "

เสียงของหยกหยกดังก้องไปทั่วเกาะ ตวัดปลายหอกขึ้นส่งพลังเป็นเงาหอกออกสีแดง สูงกว่าพันฟุตฟันลงกลางหัว ผ่ายาวตลอดลำตัวใหญ่ของเจ้าหมียักษ์แยกเป็นสองส่วนตายคาที่

ไม่มีเสียงร้องสักแอ๊ะเดียวแม้แต่คลื่นพลังที่องค์กษัตริย์อสูรมหาสมุทร ที่มีกายอสูรครึ่งเทพระดับเจ็ด ก็ไม่สามารถต่อต้านพลังหอกอเวจีของหยกหยก ที่ฟันฉับลงมาระหว่างกลางหัวเจ้าอสูรหมียักษ์ได้

พลังอาวุธอสูรประจำกายของนางคมกริบ คาดว่า แม้แต่กายอสูรระดับราชันย์ขั้นต้นก็ไม่อาจรับพลังโจมตีนี้ได้ หญิงสาวเป็นนักรบบรรพกาลขั้นเทพที่มาจุติเป็นอสูรอีกครั้ง

แม้นว่าพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ของนางเบื้องต้น ยังอยู่ในระดับต่ำแต่มันก็มีกลิ่นไอโบราณ และทรงประสิทธิภาพเหนือชั้นกว่าพลังบอลดวงจิตอสูรในปัจจุบัน

เปรี้ยง!! คลืน!! เปรี้ยง!! เปรี้ยง

ฉับๆ ๆ ๆ ๆ ๆ!! วูบ!!

หยกหยกไม่ลืมบดเนื้อหมียักษ์เก็บเข้าไปในถุงนิมิตของนาง แล้วคว้าบอล

ดวงจิตแก่นแท้ของมันออกมาสูบกลืนกินอย่างรวดเร็ว เพิ่มพลังบอลดวงจิตอสูรขยับขึ้นมาอีกสามส่วน ของกายอสูรครึ่งเทพระดับห้าตอนปลาย

"หึ! หึ! หวานอร่อยจังนิ..! "

หญิงสาวกลืนกินเสร็จกระจายพลังออกทั่วร่างกาย ส่งพลังแสงสีเขียวครามอึมครึมออกมาจนน่ากลัว

จอมกษัตริย์เทพอสูรระดับเจ็ด อ้าปากค้างคาดไม่ถึงเลยว่าสาวน้อย ที่ควงหอกในชุดสีแดงจะมีพลังขั้นเทพอสูรระดับห้า จะสามารถต้านพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ของเขา ที่ส่งเข้าต้านการโจมตีของนางจนสลายไป ทำให้ทหารคู่ใจของจอมกษัตริย์อสูรมหาสมุทร ตายแหงแก๋คาชายหาด

"เจ้าบังอาจนักฆ่าคนของข้าในเขตอสูรมหาสมุทร เจ้าหยามเกียรติของข้ายิ่งนัก..."เสียงของจอมกษัตริย์ที่ยืนอยู่บนหัวมังกรมหาสมุทร คำรามอย่างเดือดดาล

"ทหารองครักษ์ของข้าฆ่านาง บดมันให้เป็นผุยผง.."

กริชเพชรยืนดูอยู่บนเนินเขาเห็นการกระทำของหยกหยกหมดสิ้น เขาอยากจะเปิดม่านมิติ ปล่อยวิญญาณอาวุธเกล็ดอสูรมังกรโลกันตร์ออกสู้กับอสูรหมียักษ์ แต่การร่ายคาถาเปิดม่านมิติมันช้าเกินไป

สาวน้อยหยกหยกนางเข้าเข่นฆ่าเจ้าอสูรหมีจอมขุนพลตายคาที่ในไม่กี่อึดใจ แม้แต่องค์กษัตริย์ของเขตแดนอสูรมหาสมุทรก็ไม่อาจป้องกันทหารของตัวเอง ได้แต่ยืนดูอสูรหมียักษ์นอเขาอัสนีถูกฆ่าตายคาหูคาตา

"องค์ชายสิบสี่เรื่องใหญ่แน่ๆ ..กษัตริย์อสูรมหาสมุทรมาปรากฏตัวด้วยตนเอง..สงครามระหว่างเขตแดนหลีกเลี่ยงไม่ได้แล้ว..."เสียงขององค์หญิงเจ้าเฟิงกระซิบบอก กริชเพชรเบาๆ อย่างหวาดหวั่นขณะตามหลังชายหนุ่มมาทัน

"อัมมม..แล้วข้าจะทำยังไงดีล่ะพี่หญิง.."

กริชเพชรตกตะลึงคิดอะไรไม่ออก เมื่อเห็นองค์กษัตริย์อสูรมหาสมุทรปรากฏกายขึ้น เห็นจอมพลทหารคู่ใจในร่างอสูรหมียักษ์ ถูกหยกหยกฆ่าตายต่อหน้าต่อตาของพระองค์

ชายหนุ่มกังวลใจถึงความเดือดร้อนที่จะเกิดขึ้นตามมา เพราะความบ้าบิ่นของนางอสูรสาวหยกหยก เล่นเอาเขาตั้งตัวไม่ทันจะห้ามหญิงสาวก็ห้ามช้าเกินไป ตอนนี้รอบตัวพวกเขามีมังกรทะเลกระจายตัวกันรายล้อมเกือบสองร้อยคน

พวกเขาเป็นทหารชั้นเยี่ยมที่ถูกคัดมาเป็นองครักษ์ของจอมกษัตริย์ ระดับกายอสูรของพวกมันก็ไม่ต่ำกว่าเทพอสูรระดับต้นกันทุกคน และที่สำคัญตัวจอมกษัตริย์เองก็มีกายอสูรระดับอสูรครึ่งเทพขั้นที่เจ็ดเลยทีเดียว

"ฆ่าพวกมันไม่ต้องถามเหตุผล..."

เสียงองค์จอมกษัตริย์ร้องออกคำสั่ง กัดฟันกรอดอย่างเดือดดาล เพราะเขาห้ามหญิงชุดแดงแล้วให้หยุดมือ ไว้ชีวิตเจ้าอสูรหมียักษ์นอเขาอัสนี แต่นางกลับหาสนใจไม่

จากการสังเกตพลังอสูรของหญิงสาวก็คงไม่เกินอสูรครึ่งเทพระดับห้า นางบังอาจมากำแหงในเขตแดนมหาสมุทรของเขา จึงทำให้องค์กษัตริย์เดือดดาลสุดๆ

ฉับพลันเหล่าทหารองครักษ์ก็กลายเป็นมนุษย์ใส่ชุดเกราะ พุ่งทะยานนับร้อยเข้าโจมตี นางอสูรชุดแดงหยกหยกตามคำสั่งทันทีแบบสายฟ้าแลบ แม้กายอสูรของพวกมันจะต่ำกว่า แต่ยุทธวิธีการรบก็ฝึกมาอย่างชำนาญ และยังใช้คนถึงสองร้อยเข้าห้ำหั่น

"ค่ายกล บดวิญญาณ..."

เสียงของหัวหน้ากองร้อยสั่งอย่างเฉียบขาดพวกเขาถือดาบใหญ่โล่ และหอกพุ่งทะยานเข้ารายล้อมหยกหยกทันที

"องค์หญิงเจ้าเฟิงหลบเข้าไปในถ้ำก่อนเดี๋ยวข้าจะไปช่วยนาง พวกเราหนีเข้าไปในถ้ำหลบเข้ากล่องนิลกาฬ กลับสู่ประตูบานที่ แปดพวกเราก็รอดแล้ว ตอนนี้ข้าต้องไปเอาตัวหยกหยกกลับคืนมา.."

กริชเพชรพูดเสียงเครียดเพราะเขาเห็นเหตุการณ์ตรงหน้าแล้วว่า มันบานปลาย กองกำลังของศัตรูมีมากเกินไป

ความเข้มแข็งของพวกองค์กษัตริย์อสูรมหาสมุทร เขาก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าถ้าเปิดม่านมิติ ปล่อยวิญญาณอาวุธอสูรโลกันต์ออกมา จะรับมืออสูรระดับเทพพวกนี้ทีเดียวสองร้อยคนได้หรือไม่

"จะไขว้กับข้า..ก็มาดิ..คร่าาาา! ..."

เสียงนางภูตสาวคำรามก้องไปทั่วเกาะ นางพลิกฝ่ามือออก กรงเล็บของนางก็ก็ยืดยาวม้วนออกเป็นก้อนกลม ก่อให้เกิดอาวุธประจำกายคล้ายศิลาก้อนหนึ่ง อยู่บนมือนาง

"คาถาศิลาบรรพกาล"

ก้อนศิลาของนางก็ขยายใหญ่ออกเรื่อยๆ กว้างใหญ่เทียมฟ้า กินอาณาเขตครึ่งเกาะ มันเป็นคาถาลับ สร้างอาวุธประจำกายของนักรบสาว

"ทำลายค่ายกลเดี๋ยวนี้..กดทับมันลงไป"

เสียงของนางคำรามลั่น ก้อนศิลาขนาดใหญ่มันเหมือนมีชีวิตขยายออกรอบบริเวณครึ่งเกาะ ส่งพลังกดดันลงมาอัดค่ายกลของทหารสองร้อยนาย จมหายลงพื้นเหมือนต้นกล้าข้าวจมลงพื้นโคลน ขาที่ใส่ชุดเกราะสีน้ำเงินของพวกเขา ฝังแน่นลงพื้นหินบนเกาะร้าง

คลึนนนน!! คลึนนนนน!

"กรอดดด..บังอาจทำลายค่ายกลข้า.."

เสียงของจอมกษัตริย์ดังแข็งกร้าว

"วิญญาณอาวุธมังกรมหาสมุทรทำลายมัน.."

สิ้นคำพูดม่านมิติก็เปิดออก มังกรตัวใหญ่มหึมาความยาวเกือบสามพันฟุต ก็หลุดออกมาจากม่านมิติ กระโดดลงน้ำพุ่งทะยานเข้าหาเกาะ ดุจขนาดยักษ์ตะกายจนน้ำแตกกระจาย

โครม!! โครม!! โครง!!

ซ่า! ซ่า! ซ่า!

วิญญาณอาวุธอสูรมังกรมหาสมุทรตะบึงมาดุจจระเข้ยักษ์ กำลังพุ่งเข้าตะครุบเหยื่อ ปากและฟันอันแหลมคมอ้าออกกว้าง หมายเข้างับกลืนกินหยกหยกให้หายเข้าไปในท้องมันทีเดียว

ตับ!!

"โฮ่กกกกก!! "

พอหัวขนาดยักษ์ของวิญญาณอาวุธมังกรทะเล หลุดเข้าในอาณาเขตของอาวุธศิลาของหยกหยก ก็ถูกพลังกดดันลงจมติดคาพื้นดินดิ้นกระแด่ว เหมือนจระเข้ที่ติดกับดัก ทำได้แต่เพียงตะกุยดินและน้ำกระจุยกระจาย

"องค์ชายสิบสี่ทำลายมันให้หมดไม่อาจให้ใครเล็ดลอดออกจากที่นี่ไปได้ ไม่เช่นนั้นเขตแดนอสูรวารีน้ำจืดต้องถูกบุกถล่ม ด้วยกองกำลังอันมหาศาลของกษัตริย์อสูร มหาสมุทรแน่ๆ "

เสียงขององค์หญิงเจ้าเฟิงรีบบอกกริชเพชร

"พี่หญิงหลบเข้าไปในถ้ำก่อน..ด่วนๆ "

องค์หหญิงนางทะยานหายเข้าไปในถ้ำตามคำสั่งองค์ชายสิบสี่ทันที

..........................................................................................................................................................................................