The World : ฝ่าวิกฤต พิชิตโลก

"หยุด!!"พวกทหารตำรวจที่ยืนตรวจการอยู่หน้าประตู ต่างเดินเข้ามาหาพวกเขา เพื่อตรวจสอบตามหน้าที่ แต่ด้วยความที่หน้าตาสาวๆในกลุ่มของเขานั้นเด่นสะดุดตา ส่งผลให้คนอื่นๆที่อยู่บริเวณนี้ต่างหันมาจ้องมองกันหมด
สำหรับทหารและตำรวจเหล่านี้ เขานับถืออยู่ไม่น้อยพวกเขาทำตามหน้าที่อย่างเคร่งครัด แบ่งให้ตำรวจหญิงตรวจสอบผู้หญิง ผู้ชายตรวจสอบผู้ชายตามระเบียบ พวกเขาต่างปฏิบัติหน้าที่กันอย่างแข็งขัน รอบคอบและดีเยี่ยม น่านับถือจริงๆ
ถัดจากด่านตรวจ พวกเขาก็ผ่านเข้ามาตรวจสอบร่างกาย ซึ่งทุกๆคนก็ผ่านฉลุยตามปกติ เมื่อรอจนครบทุกคนแล้ว พวกเขาก็พากันเดินผ่านประตูเข้าไปตามคนอื่นๆ
"เฮๆ ฝั่งนี้คนเยอะน่าดูเลยนะ หมวดกิจ"เสียงชายร่างผอมสูง พร้อมลูกน้อง 10 กว่าคนพากันเดินเข้ามายังตำแหน่งจุดตรวจที่พวกเขากำลังยืนกันอยู่นี้
"ฝั่งนี้ไม่ใช่ถิ่นของแก ไมค์"หมวดกิจผู้ถูกเอ่ยถึง พลันสวนกลับไมค์ ชายหนุ่มผอมสูงคนนั้นทันทีที่เห็นหน้า
"อย่าพูดแบบนั้นสิ หมวดกิจ ทุกคนในศูนย์แห่งนี้ต้องพึ่งพากัน จริงมั้ย""โว้ๆๆ ฝั่งนี้มีแต่สาวๆสวยๆทั้งนั้น"วี้ดวิวว
ไมค์ไม่ได้สนใจท่าทีของหมวดกิจ ที่เวลานี้กำลังกำหมัดและมองไปทางตนเองด้วยสายตาเกรี้ยวกราด มันทำเสมือนไม่เห็นหัวใครทั้งนั้น
"ลูกพี่ๆ กลุ่มนั้นๆ"
"โอ้ พระเจ้า สวยชิบหาย"
ไมค์ที่ถูกสะกิดพลันมองไปตามทิศทางมือที่ลูกน้องของตัวเองชี้ไป ซึ่งมันพบกับสาวๆของกลุ่มเขาเข้า แม้เขาจะยอมรับว่าผู้หญิงที่มากับเขาส่วนใหญ่นั้นจัดว่าหน้าตาดีและโดดเด่นไม่น้อย แต่เขาก็ไม่คิดว่าเพียงก้าวเข้ามาไม่นานความสวยของพวกเธอจะพาเขางานเข้าทันที
"เห้ย ไอ้ไมค์ อย่ายุ่งกับผู้อพภพนะเว้ย""ใจเย็น จ่า" หมวดกิจห้ามปรามลูกน้องตัวเองที่ยืนข้างๆ ไม่ให้ทำอะไรบุ่มบ่าม เพราะหากเกิดการปะทะกันขึ้นมาการสูญเสียย่อมหนักหนาสาหัสกว่าที่เห็นแน่นอน
"เฮ จ่า อย่าห้าวได้ป่ะ"ฮาฮา
"แก!!"
"ว่าไงสาวๆ พึ่งมาหรือจ๊ะ""สนใจมากับพวกพี่มั้ยจ๊ะ พวกน้องๆจะได้กินดีอยู่ดีและขึ้นสวรรค์กันทุกคนแน่นอน พี่รับประกัน"
ฮาฮาลูกน้องของไมค์ เดินเข้ามาหาพวกเขา และพูดเชิญชวนสาวๆด้วยท่าทีกวนส้นตีนเขาเป็นอย่างมาก นานะ และคนอื่นๆต่างแสดงสีหน้ารังเกียจออกมาอย่างไม่ปกปิด
"น่ารังเกียจ"พยาบาลมิ้งที่ทนไม่ไหวกับท่าทีหยาบช้าของอีกฝ่าย พลันพูดออกมาอย่างลืมตัว แม้เสียงของเธอจะไม่ได้ดังอะไรมากมายเท่าไหร่ ทว่ามันก็ดังพอที่จะให้คนบริเวณนั้นได้ยินกันถ้วนหน้า
"เห้ย อีนี้ คิดว่าสวยและนมใหญ่หน่อย จะปากมากไปแล้วนะมึง"ลูกน้องไมค์ พลันยัวะขึ้นมา เมื่อได้ยินสิ่งที่พยาบาลมิ้งพูด พร้อมกับเดินเข้าไปหาทันที มือของมันเอื้อมเข้าหาพร้อมที่จะกระชากผมของเธออย่างไม่ไว้หน้าใคร
"อย่านะมึง"หมวดกิจที่เห็นสถานการณ์ล่อแหลม พลันตะโกนเพื่อบอกให้ลูกน้องของไมค์หยุดการกระทำที่หยาบช้าแบบนั้น แต่มีหรือมันจะหยุด เมื่อหัวหน้ามันเองยังไม่คิดจะร้องห้ามปราม แล้วเหตุใดมันจะต้องทำตามสิ่งที่หมวดกิจสั่งด้วยเล่า
"กูจะเย็ดมึงให้หายปากมากเอง"พยาบาลมิ้งพลันตื่นตกใจที่เห็นการกระทำอุกอาจของอีกฝ่าย เธอพยายามก้าวถอยหลังและหาคนช่วยเหลือ ทว่าการเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายกลับเข้าถึงตัวของเธอได้ก่อนที่เธอจะทันได้ทำอะไร พร้อมที่มือหยาบกร้านของอีกฝ่ายพุ่งเข้าจับเส้นผมของเธอและออกแรงกระชากเต็มแรง
โอ้ยพยาบาลมิ้งร้องออกมาทันทีที่เธอถูกกระชากผม และด้วยแรงกระชากนั้นทำให้เธอเสียหลักและล้มลงพื้นเบื้องหน้าของอีกฝ่าย
เวลานี้ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เธอไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะกล้ากระทำการหยาบช้าแบบนี้กับเธอต่อหน้าตำรวจและทหารที่ยืนคุ้มเชิงมากมายเช่นนี้
แถมตำรวจทหารเหล่านั้นก็ไม่คิดจะเข้ามาห้ามปราม เสมือนพวกเขาไม่กล้ามีปัญหากับคนกลุ่มนี้ยังไงยังงั้น ยิ่งเห็นสถานการณ์แบบนี้ เธอยิ่งรู้สึกหวาดกลัวมากยิ่งขึ้น พลันสายตาของเธอหันไปทางพ่อและแม่ของเกรทเพื่อส่งสายตาขอร้องไปให้พวกเขา
ทว่าสิ่งที่เธอได้รับกลับมาคือ แววตาเฉยชาและไร้เยื่อใย ทำให้เธอพลันรู้สึกตัวว่า เธอคิดผิดที่ติดตามทั้ง 2 มา
"ไงอีห่า ปากมากดีนัก เดี๋ยวเจอกูเย็ดแล้วมึงจะร้องเรียก ผัวๆเอง"
ฮาฮาพวกไมค์ต่างหัวเราะชอบใจกับการกระทำของพวกตนเอง ส่วนหมวดกิจและคนของเขาทำได้เพียงขบฟันกรอดและกำหมัดแน่น เพื่อระงับอารมณ์ตัวเองเท่านั้น
แม้พวกเขาจะอยู่คนละกลุ่ม แต่คำสั่งจากเบื้องบน กำชับแล้วว่าห้ามไปมีเรื่องกับคนพวกนี้เป็นอันขาด ถึงแม้พวกเขาจะมีปืน แต่ก็ไม่ต่างจากมนุษย์ธรรมดา หากเข้าไปหาเรื่องพวกวิวัฒนาการแบบพวกนั้นแล้ว ต่อให้มีสิบชีวิตก็ไม่มีทางรอดแน่นอน
ไมค์หัวหน้าหน่วยรบพยัคฆ์คำรณและเป็นมือขวาของกลุ่มเขี้ยวพยัคฆ์ที่เป็น 1 ใน 5 กลุ่มที่มีอิทธิพลมากที่สุดในศูนย์บัญชาการแห่งนี้ สำหรับลูกน้องของไมค์ที่ติดตามมาด้วย พวกเขาทุกคนต่างเป็นพวกวิวัฒนาการแล้วทั้งนั้น
แต่ละคนต่างผ่านการฆ่าซอมบี้และยกระดับความสามารถของตัวเองเหนือมนุษย์ปกติไปแล้ว ไม่ว่าจะพละกำลัง ความเร็วหรือทักษะต่างๆมากมาย พวกเขาล้วนจัดว่าอยู่ในแนวหน้าของศูนย์บัญชาการแห่งนี้
ทำให้พวกของหมวดกิจไม่กล้าที่จะหาเรื่อง เพราะหากพวกเขาทำจริงๆ เกรงว่าพวกเขาจะเป็นฝ่ายถูกฆ่าเองเสียมากกว่า
"คะ คุณวิน ชะช่วยด้วยคะ""คุณไม่ใช่คนของผม"พยาบาลมิ้ง ที่สิ้นหวัง กับเจ้านายตัวเองนั้น หันไปขอความช่วยเหลือจากเขาแทน ทว่าสิ่งที่เขาตอบกลับมา กลับเป็นสิ่งที่ทิ่มแทงจิตใจของเธอเข้าอย่างจัง
ใช่แล้ว เธอเลือกที่จะออกมาจากการคุ้มครองของชายคนนั้น เลือกที่จะละทิ้งและหลบออกมา แล้วเหตุใดเขาถึงจะช่วยเธอกันละ น้ำตาของเธอพลันไหลอาบสองแก้ม เมื่อรู้ว่าการตัดสินใจของเธอครั้งนี้คือความผิดพลาดที่วกกลับมาทำร้ายตัวเอง
"ฮาฮา ไม่มีใครช่วยมึงหรอก""ไอ้หน้าโง่คนไหนมันจะกล้าหาเรื่องกลุ่มเขี้ยวพยัคฆ์กันวะ""ยังไงวันนี้ มึงก็ต้องถูกกูเย็ดอยู่แล้ว อีร่านเอ้ย"
ฮาฮา
การกระทำทที่อุกอาจและโหดร้าย ทำให้คนอื่นๆที่อยู่บริเวณนั้นต่างมีสีหน้าหวาดกลัว พวกเขาไม่คิดว่าที่พึ่งพิงสุดท้ายจะกลายเป็นที่เลวทรามเช่นนี้
"ว่าไงคนสวย สนใจจะไปกับพวกเรากลุ่มเขี้ยวพยัคฆ์ มั้ยจ๊ะ"
ไมค์เดินเข้าหานานะและเกรทที่ยิืนด้วยกัน มันสะใจและฮึกเหิมเป็นอย่างมากที่ไม่มีใครกล้ามาขวางทางพวกมัน ยิ่งกว่านั้นสาวๆที่มันเห็นตอนนี้แต่ละคนจัดว่าโดดเด่นเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะสองสาวที่มันชักชวนอยู่นี้จัดว่าแจ่มแจ้งที่สุดเท่าที่มันเคยเห็นมาเลยด้วยซ้ำ
และหากมันพาทั้งสองไปมอบให้กับหัวหน้ากลุ่มของมันได้ ผลตอบแทนที่มันจะได้รับย่อมมากมายเกินกว่าที่มันจะคิดฝันแน่นอน
นานะและเกรท มีสีหน้าเย็นชาทันที ที่เจอไมค์เข้ามาชักชวนแกมข่มขู่เช่นนี้ พ่อและแม่ของเกรทพลันขมวดคิ้ว เมื่อเห็นว่าเรื่องใกล้จะลามปรามมากยิ่งขึ้น
"ฮาฮา เป็นคนหนุ่มสาวที่เร้าร้อนกันจริงนะ"
เสียงแหบพร่า เอ่ยออกมาพร้อมกับที่ปรากฏกลุ่มคนเดินเข้ามายังที่แห่งนี้ คนนำหน้ามาคือ ชายวัยกลางคนสวมด้วยชุดทางการทหารเต็มยศ ซ้ายขวาปรากฏบอดี้การ์ดมือดีเดินตามมาด้วย เบื้องหลังมีทหารและตำรวจหลายสิบนายพร้อมอาวุธครบมือ ติดตามมาอย่างพร้อมเพียง
"ทำความเคารพผู้นำ"พรึบ"ไม่ต้องมากพิธีๆ"
"ครับผม"หมวดกิจที่เห็นว่าใครมา พลันตะโกนบอกลูกน้องทำความเคารพทันที ส่วนไมค์พลันมีสีหน้าหมองคล้ำและแสดงท่าทีไม่สบอารมณ์ออกมา ตัวมันไม่คิดว่าคนๆนี้จะมายังที่แห่งนี้ด้วยตัวเอง
"ก็พวกผมยังวัยรุ่นนี้ ลุง เรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องปกติ จริงมั้ย"คำพูดของไมค์ ทำให้พวกคนที่มาแสดงท่าทีคุกคามทันที พวกเขาทั้งสองฝ่ายต่างยืนเผชิญหน้าเข้าหากัน แววตาส่อแววถึงความพร้อมที่จะปะทะกันทุกเมื่อ แม้แต่ลูกน้องของไมค์ที่จับพยาบาลมิ้งอยู่ยังมีสีหน้าเคร่งเครียด และเตรียมพร้อมสำหรับเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นทันที
ชิ้งเฮือก"ไอ้เด็กน้อย อย่าห้าวให้มาก"
"พอน่าคิว""ครับ"
พริบตาเดียวปรากฏชายวัยกลางคนร่างกำยำ ขึ้นเบื้องหลังของไมค์พร้อมปลายมีดแหลมคมจ่อเข้าที่ลำคอ เรียกเลือดสดให้ไหลออกมาอย่างน่าหวาดเสียว
คนอื่นๆที่เห็นเหตุการณ์ล้วนตื่นตกใจ พวกเขาไม่สามารถมองเห็นการเคลื่อนไหวนั้นได้แม้แต่น้อย กระทั่งไมค์เองยังจนคำพูดเพราะตัวมันเองยังตอบสนองไม่ทันต่อการเคลื่อนไหวนี้เลยด้วยซ้ำ
เขาเผลอยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว ความเร็วนั้นไม่ธรรมดาจริงๆ เพราะมันไม่ใช่เพียงสถานะทางร่างกายเท่านั้นแต่มันรวมถึงทักษะเคลื่อนไหวที่เหนือชั้น ซึ่งทำให้ชายคนนั้นเคลื่อนที่ไปโผล่ด้านหลังของไมค์ได้อย่างรวดเร็ว
"อย่าให้เรื่องมันบานปลายดีกว่านะไมค์ หญิงสาวคนนี้และสองสามคนนั้นคือคนของลุง อย่ายุ่งกับพวกเขา อีกอย่างฝั่งนี้คือฝั่งของทหารและตำรวจ ถ้าอยากหาเรื่อง ทางนี้ก็พร้อมรบเสมอ"
ชายวัยกลางคนที่เป็นผู้นำเหล่าทหารและตำรวจ เอ่ยเตือนไมค์ด้วยท่าทีเย็นชา การกระทำที่ไม่ไว้หน้าใครของไมค์นั้นมันเกินไป แม้ไมค์และคนของมันจะมีแต่พวกวิวัฒนาการแล้วก็ตาม แต่หากต้องปะทะกันจริงๆ เกรงว่าพวกของไมค์ก็ยากที่จะรอดจากกลุ่มคนติดอาวุธที่เขาพามาด้วยนี้ไปได้
"ก็ได้ลุง ผมจะไม่ยุ่งกับคนของลุง""แต่ผู้หญิงที่เหลือ ผมคงต้องขอเป็นค่าเสียเวลาหน่อยละกัน"
"หน่อยแก"หมวดกิจและคนอื่นๆต่างหงุดหงิดกับการกระทำของไมค์ที่ร้องเรียกสิ่งที่ไม่ใช่ของตนเองอย่างหน้าด้านๆแบบนี้ ทั้งๆที่พวกมันเข้ามาหาเรื่องก่อนแท้ๆ แถมที่ที่มันยืนอยู่ยังเป็นถิ่นของพวกเขาอีก การกระทำของมันนั้นไม่ไว้หน้าใครเลยด้วยซ้ำ
"หิหิ มันจะดูมากไปมั้ย""ฮาฮา แล้วจะเอายังไง"
"เลือกไปได้แค่ 3 คนเท่านั้น"ชายวัยกลางคนทำท่าทีครุ่นคิด จนกระทั่งได้ข้อสรุป หากปะทะกันจริงแม้มันจะมั่นใจว่าตนเองจะเป็นฝ่ายชนะ ทว่าการสูญเสียที่เกิดขึ้นย่อมไม่คุ้มค่ากับการเสียสละผู้หญิงเพียงไม่กี่คน
ด้วยเหตุนี้มันจึงอะลุ่มอล่วยให้ โดยการลดปริมาณคนที่ไมค์จะเอาไป ยังไงซะสำหรับมันแล้ว คนเหล่านี้ก็ไม่มีค่าอะไรนอกจากแรงงานหรือสิ่งของที่เอาไว้แลกเปลี่ยนเท่านั้น
"ฮาฮา เยี่ยม"แม้ไมค์จะถูกกดดันด้วยจำนวนคนและอาวุธครบมือ ทว่าตัวมันเองกลับไม่สะทกสะท้านใดๆ เพราะหากทั้งสองปะทะกันจริง ต่อให้มันไม่ชนะ แต่อย่างน้อยมันก็หนีได้
แม้การกระทำของมันจะเสี่ยง ทว่ามันก็ไม่อาจยอมเสียหน้าได้เช่นกัน หากยอมถอยง่ายๆทั้งๆที่ตนเองเข้ามาหาเรื่องแล้ว ชื่อเสียงของกลุ่มเขี้ยวพยัคฆ์คงถูกล้อเลียนว่าดีแต่ปากเป็นแน่
"งั้นเอา 3 คนนี้ละกัน"
ไมค์ที่ยิ้มยินดีกับแผนการณ์ของตนเองนั้น ชี้นิ้วเลือกสาวๆในกลุ่มของเขาออกมาสามคน ซึ่งคนที่มันชี้นั้นประกอบไปด้วย นานะ หมวย และหลิน แม้มันจะเสียดายคนอื่นๆ ทว่าหากโลภมากเกินไป เกรงว่ามันจะได้ไม่คุ้มเสีย
ส่วนสาวๆในกลุ่มของเขาที่รู้สึกว่าตนเองเป็นเพียงสิ่งของที่ถูกคนอื่นหยิบจับและโยนทิ้งได้อย่างง่ายดายนั้น พลันรู้สึกโกรธแค้นเป็นอย่างมาก
แม้พวกเธอจะเข้าใจดีถึงอำนาจและความแข็งแกร่ง แต่การที่ถูกหยามเกียรติไม่ต่างจากสิ่งของเช่นนี้ ทำให้พวกเธอรับไม่ได้จริงๆ โดยเฉพาะนานะ ที่เคยเจอเหตุการณณ์เช่นนี้มาก่อน ตัวเธอนั้นอดคิดไม่ได้เลยว่า พวกผู้ชายมันก็ชัั่วช้าเหมือนๆกันหมด
ฮาฮา ลูกน้องของไมค์ เดินเข้ามายังกลุ่มของเขา เพื่อที่จะพาสาวๆที่ไมค์เลือกออกมา พวกมันทุกคนต่างแสดงสีหน้าหื่นกระหายมาทางสาวๆในกลุ่มของเขา มันมองแทะโลมและเลียลิ้มฝีปากอย่างหื่นกาม ทำให้พวกสาวๆในกลุ่มของเขาต่างขนลุกซู่
ส่วนพยาบาลมิ้งที่ถูกลูกน้องของไมค์จับอยู่เธอทำได้เพียงก้มหน้ารับชะตากรรมเท่านั้น น้ำตาที่ไหลอาบแก้ม แววตาที่สั่นกลัว ความรู้สึกมากมายที่หลั่งไหลออกมา ทำให้เธอรู้สึกไม่ต่างจากตายทั้งเป็น ยิ่งนึกถึงภาพเพื่อนของเธอที่ถูกข่มขื่นย่ำยีจนตาย ตัวเธอเองยิ่งสั่นกลัว
ร่างกายชองเธอที่ถูกจับไว้แม้จะพยายามสะบัดดิ้นรนเท่าไหร่ก็ไร้ประโยชน์ เมื่อถูกมือแข็งแกร่งจับรั้งเอาไว้ ด้วยแรงอันน้อยนิดของเธอนั้น ย่อมไร้ความหมายเมื่อตกอยู่ในมือของอีกฝ่าย
"เฮ้อ""อย่างที่คิดจริงๆ"
เขาที่ทนยืนมองเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นด้วยท่าทีนิ่งเฉยมานาน พลันถอนหายใจและเอ่ยออกมาด้วยเสียงอันดังไม่ได้ ความผิดหวังและเบื่อหน่ายแสดงออกทางสีหน้าอย่างชัดเจน
ยิ่งลูกน้องของไมค์เดินเข้ามา เพื่อหวังพาผู้หญิงในกลุ่มของเขาออกไป มันยิ่งทำให้เขารู้สึกว่าคนพวกนี้เกินเยียวยาแล้วจริงๆ เมื่อคิดว่าพอแก่เวลาแล้ว เขาพลันเปิดเปลือกตาขึ้น พร้อมเอ่ยคำพูดและปลดปล่อยทักษะใหม่ที่ได้มาทันที
"น่ารำคาญ!!!"
ฮูมมมมมมมมมมม

End

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 50 อย่างที่คิดไว่้

คล้ายกับเรื่องThe World : ฝ่าวิกฤต พิชิตโลก ที่คุณอ่าน

The World : ฝ่าวิกฤต พิชิตโลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 50 อย่างที่คิดไว่้

คล้ายกับเรื่องThe World : ฝ่าวิกฤต พิชิตโลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้