ตอนที่ 5
“เราเคยคุยกันมาก่อน ทำไมข้าถึงจำไม่ได้ว่าเคยคุยกับท่านมาก่อน” นิลกาฬพูด
“เ้าจำข้าไม่ได้จริงๆหรือ เราเคยคุยกันในถ้ำที่ป่ามรณะไงเ้าหนู” หญิงสาวตอบ
“เป็ท่านเองหรือ ว่าแต่ท่านมาอยู่ที่นี้ได้อย่างไร” นิลกาฬถามด้วยความสงสัย
“เื่นั้นชั่งมันก่อนเถอะ ว่าแต่เ้าพร้อมที่จะฝึกศาสตร์แห่งจักรวาลแล้วหรือยัง”
“ในเมื่อพระพุทธองค์บอกให้ข้าฝึก ข้าก็จะฝึก”
“เ้าจะไม่สงสัยอะไรเลยยังงั้นหรือ”
“เหตุใดข้าจะต้องสงสัยในเมื่อพระพุทธองค์บอกว่าถ้าข้าฝึกแล้วมันจะเป็ประโยชน์แก่ข้า แล้วเหตุใดข้าถึงจะไม่ฝึกละ”
“ถ้าเป็เช่นนั้น ข้าขออะไรเ้าสักอย่างนึงได้หรือไม่ ก่อนที่เ้าจะฝึก”
“ได้สิ ท่านว่ามาเลยว่า้าสิ่งใด แต่ข้าไม่สามารถแลกิญญากับท่านได้นะ”
“ข้าไม่ใช้พวกปีศาจซาตาน ที่จะต้องตกลงด้วยจิติญญา ข้าของเพียงแค่เมื่อเ้าบรรลุระดับราชันย์ และฝึกศาสตร์แห่งจักรวาลถึงขั้นที่4รวมจักรวาลได้แล้วนั้น ข้าอยากให้เ้าช่วยคืนชีพให้ข้าก็เท่านั้นเอง เ้าจะตกลงไหม”
“เออ~ ในเมื่อท่านเสนอมาเช่นนี้ข้าจะทำสิ่งใดได้ละ ข้าตกลงถ้าข้าสามารถฝึกศาสตร์แห่งจักรวาลถึงขั้นที่4 ข้าจะคืนชีพให้ท่าน ว่าแต่ข้าจะคืนให้ท่านได้อย่างไง” นิลกาฬถามด้วยความสงสัย
“มันก็ไม่ได้ยาก ถ้าเ้าฝึกศาสตร์แห่งจักรวาลถึงขั้นที่4รวมจักรวาล เ้าจะสามารถหลอมรวมพลังแห่งจักรวาล สร้างเป็รูปร่างต่างๆได้ ข้าอยากให้เ้าสร้างร่างเทียมให้แก่ข้า พร้อมลงอักขระวงเวทย์ขั้นสูงเสริมร่างเทียมให้แกข้า และข้าก็จะสอนอักขระโบราณให้แก่เ้าด้วย เพื่อไม่ให้เ้าต้องเสียเปรียบยังไงละเ้าหนู” นนทกพูดอย่างภาคภูมิใจ
“งั้นเป็อันตกลง เพราะอักขระโบราณของโลกนี้ข้าก็อยากศึกษาด้วยเช่นกันเออ ว่าแต่ท่านชื่อว่าอะไรข้าจะได้เรียกท่านถูก”
“ข้ามีนามว่า นนทก เ้าสามารถเรียกข้าว่า นนทก เฉยๆก็ได้”
“แล้วข้าต้องเรียกท่านว่า ท่านอาจารย์ไหม”
“คิคิคิ ไม่ต้องหรอก เพราะเราต่างก็แลกเปลี่ยนกันอย่างเท่าเทียม ข้าช่วยเ้า เ้าช่วยข้า เรียกกันตามปกติก็พอ”
“งั้น นนทก ข้าขอถามอะไรหน่อยที่นี้ที่ไหนกันหรือ ข้าละสงสัยมานานแล้ว”
“คิคิคิ อะไรกันเ้าหนูเ้ายังไม่รู้อีกหรอ”
“ถึงข้าจะมีไหวพริบที่ดี แต่ข้าก็ไม่รู้ว่าที่นี้คือที่ไหน”
“คิคิคิ ข้าจะบอกเ้าก็ได้ ที่นี้ก็คือในจิตของเ้าไง เ้าหนู”
“จิตของข้า” นิลกาฬก็มองไปรอบ
พื้นที่รอบๆเป็พื้นทองคำกว้างสุดลูกหูลูกตา ด้านหลังที่นนทกยืนอยู่นั้นเป็กระจกใสขนาดใหญ่ไม่สามารถเห็นข้างใน ส่วน้าเป็เหมือนกับท้องฟ้ายามค่ำคืนมี ดวงดาวหลายล้านดวงลอยอยู่ข้างบนเป็ที่ๆสวยงามเป็อย่างมาก พื้นที่ในจิตของเขามีความกว้าง 8 ตารางกิโลเมตร เมื่อสังเกตุดูดีๆนิลกาฬก็สังเกตุเห็นิญญาราชันย์ยักษา และราชันย์หมาป่าทมิฬเขี้ยวเงิน 2 ตัว ยืนอยู่ใกล้ๆกับเขา
“นี่ข้าฆ่าหมาป่าทมิฬ 2 ตัวเลยหรอ” นิลกาฬแถบไม่อยากจะเชื่อว่าเขาสามารถฆ่ามันได้ถึง 2 ตัว
“ตัวแม่เ้าเป็คนฆ่า ส่วนตัวลูกข้าเป็ฆ่าเอง ข้าได้ยืมร่างของเ้าชั่วคราว หลังจากที่เ้าหมดสติไป”
“เป็อย่างนี้นิเอง ว่าแต่ข้าสลบมานานเท่าไรแล้ว”
“เ้าสลบมา 4 วันแล้ว เ้านอนหลับอยู่ในจิตของเ้ามาเป็เวลา 4 วัน ข้าเฝ้าดูเ้าอยู่ว่าเ้าจะพื้นขึ้นมาตอนไหน เ้าจะเริ่มเรียนได้หรือยัง”
“ข้าก็อยากจะเริ่มเรียนนะแต่ข้าอยากจะพื้นขึ้นไปดูว่าเหตุการณ์ตอนนี้เป็ยังไงบ้าง”
“ข้าว่าเ้าอย่าพึ่งพื้นเลยจะดีที่สุด ตอนที่ข้าสิงร่างเ้าใช้พลังมากไปหน่อยเลยทำให้กล้ามเนื้อของเ้าฉีกขาดเสียหายไปหลายส่วน แผลกลางหลังจองเ้าเองก็เปิด ตอนนี้เ้าสูญเสียเืไปมาก ข้ากลัวว่าถ้าเ้าพื้นขึ้นไปตอนนี้ก็ยังต้องนอนหยอดน้ำข้าวต้มอีกหลายวัน แต่ถ้าเ้าเริ่มฝึกศาสตร์แห่งจักรวาล และดูดซับพลังแห่งจักรวาลเ้าก็จะสามารถพื้นตัวได้เร็วขึ้น”
“ถ้าเป็ยังงั้นมาฝึกกันเลย”
“เช่นนั้นเ้าก็จำอักขระในบทแรกไปก่อนและทำความเข้าใจพลังแห่งจักรวาล จำให้ดีละ “จักรวาลไม่มีจุดกำเนิดและไม่มีจุดสิ้นสุด จักรวาลมีสภาพดังที่เป็อยู่ในปัจจุบันนานแล้วและจะคงอยู่ในสภาพนี้ไปตลอดชัวกาลนาน”
หลังจากนนทกบอกถึงอักขระบทแรก นิลกาฬก็นั่งสมาธิและท่องอักขระบทแรกไปเลื่อยๆ
‘เ้าหนูพลังแห่งจักรวาลไม่ใช้อะไรที่ฝึกกันได้ง่ายๆ ตอนที่ข้าฝึกเป็เวลากว่า4ปีกว่าข้าจะเข้าใจในพลังแห่งจักรวาล’ นนทกแอบขำในใจว่านิลกาฬไม่สามารถเข้าใจพื้นฐานของศาสตร์แห่งจักรวาลได้หรอก
แต่หารู้ไม่ว่าในโลกเก่านั้น นิลกาฬเป็ผู้อยู่รอดชีวิตแห่งศตวรรษที่38 ในยุคสมัยนั้นเป็ยุดแห่งา มนุษย์แต่ละที่บนโลกต่างก็ฆ่ากันเพื่อแย่งทรัพยากรและอาหาร เด็กๆที่อายุครบ 6 ปี ของแต่ละที่ จะถูกบังคับให้เข้ารับการอบรมหลักสูตรเตรียมทหาร พวกเด็กๆจะต้องเรียนรู้เกี่ยวกับวิชาประวัติศาสตร์โบราณ วิทยาศาสตร์ขั้นสูง ดาราศาสตร์ขั้นสูง และวิชาขั้นสูงอื่นๆ
ซึ่งผลการทดสอบของนิลกาฬนั้นได้คะแนนเต็ม 100 ทุกวิชา ทักษะการต่อสู้ระยะประชิด การใช้อาวุธต่างๆนิลกาฬก็ทำได้ดีเยี่ยมทุกอย่าง เนื่องจากเขามีสายตาที่ดีเยี่ยมและสมองที่สามารถจดจำได้ทุกอย่าง เพียงแค่มองผ่านๆแค่ครั้งเดียวเขาก็สามารถจำรายละเอียดได้ทั้งหมด
นิลกาฬได้นั่งสมาธิและนึกถึงความรู้ตอนที่เขายังเรียกอยู่เื่การเกิดของเอกภพ
‘ในจักรวาลจะมีอนุภาคพื้นฐานอยู่ได้แก่
-ควาร์ก(QUARK)เป็สสารที่เชื่อว่ามีขนาดเล็กที่สุดซึ่งเล็กกว่าอิเล็กตรอน
-อิเล็กตรอน(ELECTRON)เป็อนุภาคมูลฐานชนิดหนึ่งซึ่งเป็องค์ประกอบพื้นฐานของอะตอมและโคจรอยู่รอบนิวเคลียส
-นิวทริโน(NEUTRINO)เป็อนุภาคมูลฐานไม่มีประจุไฟฟ้า
-โฟตอน(PHOTON)คืออนุภาคของแสง
เมื่อปฏิอนุภาคพบกับอนุภาคชนิดเดียวกันจะหลอมรวมกันและเปลี่ยนเป็พลังงาน ถ้าเอกภพมีจำนวนอนุภาคเท่ากับปฏิอนุภาคพอดี เมื่อทั้ง2อนุภาครวมกันก็จะเกิดเป็พลังงาน’
เมื่อนิลกาฬนึกถึงทฤษฏีกำเนิดเอกภพทำให้รอบๆตัวของนิลกาฬมีวังวนมิติที่ทำให้อากาศรอบๆตัวเขาบิดเบี้ยว วังวนมิตินั้นได้ดึงพลังจักรวาลจากภายนอกมาสู้ตัวของนิลกาฬ ทำให้นิลกาฬสามารถดูดซับพลังของจักรวาลเข้าสู้ตัวของเขาได้ ทำให้เขาสามารถรับรู้ได้ว่านี้คือพลังแห่งจักรวาล มันทำให้ตัวของเขานั้นเย็นสบายทุกรู้ขุมขนทั่วร่างกายขนายออกเพื่อเปิดรับพลังแห่งจักรวาล
“อะไรกันนะ แค่บอกอักขระบทแรกไปยังไม่ข้ามวันเลยก็สามารถเข้าใจได้ถึงพลังแห่งจักรวาลเลยหรือ” นนทกใเป็อย่างมาก นางไม่สามารถเข้าใจได้ว่าทำไมนิลกาฬถึงสามารถััได้ถึงพลังจักรวาลได้ไวขนาดนี้
“เ้าหนูเ้าไม่ธรรมดาเลยจริงๆ คิคิคิ ข้าคิดถูกจริงๆที่ตามเ้าหนูออกมาจากถ้ำ” นนทกยิ้มอย่างมีเลศนัย
“อาการของนิล เป็ยังไงบ้างหลินหลิน” ลุงชางถาม
“ยังไม่ดีขึ้นเลยพ่อ นี้ก็ 4 วันแล้วที่นิลสลบไป” หลินพูดด้วยความเป็ห่วง
“ก็เล่นใช้พลังเวทย์ออกมาใช้จนหยดสุดท้าย แถมดึงพลังของร่างกายมาใช้จนถึงขีดสุด เส้นเืและกล้ามเนื้อฉีกขาด ดีที่อวัยวะภายในไม่เสียหายมาก ไม่งั้นเ้านิลได้พิการเป็แน่”
“ท่านพ่อแล้วท่านจะทำยังไงต่อไปไปดี หมู่บ้านของพวกเราก็โดยทำลายไปหลายส่วน คนในหมู่บ้านก็รอดมาได้แค่ 200 กว่าคน ส่วนใหญ่จะเป็เด็กและผู้หญิง ผู้ชายส่วนใหญ่ก็เสียชีวิตไปกับการปกป้องหมู่บ้านและอพยพผู้คน เหลือทหารไม่กี่คน ข้าว่าเราควรไปอาศัยรวมกับหมู่บ้านอื่นนะท่านพ่อ”
“ข้าเองก็อยากทำแบบนั้น แต่พวกชาวบ้านบอกว่าอยากจะอยู่ที่นี้และตายอยู่ที่นี้ ข้าเองก็ไม่รู้จะทำเช่นไร ตอนนี้พวกชาวบ้านก็ต่างสูญเสียครอบครัวและยังคงเศร้าเสียใจกันอยู่ ส่วนพ่อกับพวกทหารที่เหลือก็ต่างช่วยกันขุดหลุมฝังศพคนที่เสียชีวิตทั้งหมด ข้าเองก็พึ่งจะจัดการทั้งหมดเสร็จไป”
“แล้วท่านพ่อไม่อยู่รอทำพิธีหรอกหรือ ทำไมถึงกลับมาที่บ้านก่อน”
“พ่อจะมาถามเ้าว่าเ้า้าจะไปร่วมงานพิธีด้วยหรือไม่ ไม่ต้องเป็ห่วงเ้านิลมันหรอก จากที่พ่อดูอีกไม่นานเดียวมันก็พื้น พ่อเองก็แปลกใจเหมือนกัน ร่างกายของมันนั้นแข็งแกร่งเป็อย่างมากเทียบเท่ากับผู้ฝึกตนระดับกษัตริย์ได้เลย แต่ระดับพลังของมันยังอยู่เพียงแค่ระดับปุถุชน พ่อไม่เข้าใจเลยว่าทำไมมันถึงสามารถต่อสู่กับมอนสเตอร์ระดับราชันย์ได้ แถมพลังที่มันใช้พ่อก็ไม่สามารถรู้ได้เลยว่าเป็พลังแบบไหน แต่พ่อสามารถััได้ว่าเป็พลังที่แข็งแกร่งมากเลยทีเดียว ภูมิหลังของมันเป็เช่นไรกันแน่ มันจะต้องไม่ใช้คนธรรมดาๆแบบพวกเราเป็แน่ ข้าละอยากรู้จริงๆว่าเ้าเป็ใครมาจากไหน ถึงได้มาอาศัยอยู่หมู่บ้านแห่งนี้”
“นิลแข็งแกร่งขนาดนั้นเลยหรอท่านพ่อ” หลินถามด้วยความใ
“ใช่ ถือว่าแข็งแกร่งมากเลยทีเดียวอย่างน้อยๆก็น่าจะสามารถสู้กับพวกระดับราชันย์ได้สบายๆเลยทีเดียว แต่พ่อก็ไม่เข้าใจว่าทำไมมันถึงได้มาอยู่ในหมู่บ้านที่ห่างไกลขนาดนี้ ทั้งทรัพยากรและมอนสเตอร์ต่างก็หายาก กว่าจะเก็บพลังธาตุแต่ละอย่างให้ครบ 100 แล้วเลื่อนระดับก็ทำได้ยาก พ่อก็ไม่เข้าใจมันเลยจริงๆ แต่ก็ชั่งมันเหอะในเมื่อมันไม่อยากจะเล่าเื่ในอดีต พ่อเองก็ไม่อยากจะถามมันเช่นกัน” ลุงชางพูดด้วยความสงสัย
“งั้นพวกเราออกไปงานพิธีกันเถอะท่านพ่อ”
“ป่ะหลินหลิน ทุกคนในหมู่บ้านคงกำลังรอพวกเราอยู่”
หลังจากที่ลุงชางและหลินออกจากบ้านไปแล้วนั้น
รอบๆตัวของนิลกาฬก็เกิดมิติบิดเบี้ยว พลังแห่งจักรวาลกำลังไหลเข้าสู่ร่างของนิลกาฬอย่างช้าๆ าแของนิลกาฬก็ค่อยๆพื้นตัวอย่างรวดเร็ว และแผลของเขาก็สมานกันจนเหมือนกับว่าบริเวณนั้นไม่เคยเกิดาแขึ้นมาก่อน
2K
![[Posher] พอร์ช : รักให้ลืม (ชุด หลงรักนายฝรั่ง) มี Ebook แล้วนะคะ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1681273301_50388545.webp)
