กลับมาถึงบ้านก็เกือบจะสามทุ่มแล้ว ทั้งหมดเปลี่ยนกันไปอาบน้ำก่อน ชิงเหมยบอกว่า อาบน้ำเสร็จให้เข้ามาหาที่ห้องของตนด้วย
"เหนื่อยไหมจ้ะลูก"
โจวชิงหลานกับหลี่เฟิงที่ยังไม่นอนเพราะอยากจะรอลูกๆกลับมาก่อนด้วยความเป็ห่วง
"ไม่เหนื่อยค่ะพ่อ ไม่เหนื่อยค่ะแม่ น้าสามเข็นรถไปให้ค่ะ แม่ไปนอนก่อนเถอะค่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ต้องตื่นเช้านะคะ"
อาบน้ำกันเสร็จ สองฝาแฝด กับเหลียนอี้เฟย ก็เข้ามาหาชิงเหมยที่ห้อง
ในห้องชิงเหมย หลี่หลิงกางสมุดจดไว้ให้ทุกคนดู
"วันนี้เสื้อ65ตัว ขายได้ทั้งหมด 1,235หยวนนะคะ แต่ตรงนี้มีอยู่1,240หยวน เพราะบางคนก็ไม่เอาเงินทอน
หักต้นทุนค่าผ้า ค่าด้าย ค่าถุงกระดาษของรอบนี้ทั้งหมด120 หยวน คงเหลือ1,120 หยวน
เก็บไว้ซื้อผ้า ด้าย กับถุงกระดาษชุดต่อไปอีก150 หยวน คงเหลือ970หยวน
รายได้ของหนู50% เท่ากับ485 หยวน
รายได้ของพี่ฮุ่ยหลินกับพี่ฮุ่ยหลิง35% เท่ากับ339หยวนกับอีก5เหวิน
รายได้ของพี่อี้เฟย15%เท่ากับ145หยวน กับอีก5เหวิน ค่าไฟ3เหวิน หนูจ่ายให้นะคะ"
ชิงเหมยพูดจบก็แบ่งเงินให้กับทุกคน เหลียนอี้เฟย เพิ่งลงทุนไปร้อยหยวน ผ่านไปอาทิตย์เดียวก็ได้ทุนคืนแล้วแถมมีกำไรมาอีกเกือบ50หยวน กำลังนั่ง งงอยู่
ส่วนพี่น้องฝาแฝดตอนนี้ ิญญาหลุดออกจากร่างไปแล้วทั้งคู่ เงินวางตรงหน้า สองพี่น้องนั่งมองดู ไม่มีใครยอมหยิบเงินเลยซักคน
"พี่ฮุ่ยหลิง พี่ฮุ่ยหลินคะ เงินค่ะเงิน"
"ห๊ะ... อะไรนะ เงินเหรอเงินๆ....."
"เงินพี่ไงคะ เก็บเงินแล้วไปพักผ่อนได้แล้วค่ะ พรุ่งนี้ก็ต้องตื่นมาเย็บเพิ่มนะคะ ตอนนี้ชุดกระโปรงเราหมด ไม่มีเหลือแล้วนะคะ"
"จ้ะๆๆๆ ไปนอนเร็ว ฮุ่ยหลิง นอนๆ"
"เดี๋ยวก่อนพี่ฮุ่ยหลิน เงินค่ะเงิน เอาเงินไปด้วย"
กว่าทั้งคู่จะหยิบเงินไป ก็ต้องตั้งสติกันสักพักเลยล่ะ
นี่คือรายได้แค่อาทิตย์เดียวนะ สองฝาแฝดยังได้ไปตั้ง340หยวน ทั้งคู่ไหนเลยจะเคยจับเงินเยอะขนาดนี้ ตื่นเต้นกันจนนอนแทบไม่หลับเลยทีเดียว
..............................
เช้าวันเสาร์ แม่โจวก็ยังตื่นมาตี4มาทำอาหารเหมือนเดิม พอตอน6โมงเช้าก็เรียกทุกคนมากินข้าว
คณะขายอาหารออกไปขายอาหารเช้ากันแล้ว พี่น้องฝาแฝดที่ตอนนี้นั่งประจำอยู่ที่จักรเย็บผ้าของตน ต่างก็เร่งเย็บผ้ากันั้แ่กินข้าวเช้าเสร็จ คงจะใไม่หายกับรายได้เมื่อคืน
ชิงเหมยหยิบเงินมาคืนให้แม่โจว350หยวน
"เงินที่ยืมไปค่ะแม่ เมื่อคืนขายดีทีเดียวค่ะ ได้ทุนคืนหมดแล้วค่ะ"
"ลูกจะเก็บไว้ก็ได้นะจ้ะ"
"ให้แม่เก็บไว้นั่นแหละค่ะ แล้วก็ดูๆบ้านไว้ด้วยนะคะ ถ้าเงินพอเมื่อไหร่ก็หาซื้อบ้านไว้ซักหลัง ส่วนหนูก็จะหาซื้อร้านไว้ทำร้านเสื้อผ้าค่ะ"
ชิงเหมยในหัวตอนนี้กำลังคิดเพิ่มกำลังผลิตอยู่ "หรือว่าจะใช้แรงงานยายดีรึเปล่านะ ป้าสะใภ้ก็น่าจะเย็บเป็ ซื้อจักรใหม่ให้ยายกับป้าสะใภ้ทำเพิ่มดีรึเปล่าน้า"
แต่เดี๋ยวรอดูอาทิตย์นี้ก่อน ค่อยว่ากัน ดูว่าสองพี่น้องฝาแฝดจะทำได้กี่ชุด ชิงเหมยตั้งเป้าไปว่าจะขายวันศุกร์หน้าเหมือนเดิม
แต่เดี๋ยววันนี้ต้องไปซื้อผ้ากับด้ายมาเพิ่มก่อน ใกล้จะหมดแล้ว
"หลิงเอ๋อ วันนี้ตอนบ่ายๆเดี๋ยวไปซื้อผ้ากับพี่นะ"
"ค่า"
หลี่หลิงที่กำลังอ่านหนังสือภาษาอังกฤษอยู่ เอ่ยตอบชิงเหมย บอกได้เลยว่า คำว่าอัจฉริยะ คงยังไม่พอสำหรับน้องสาวคนนี้ เพราะหลี่หลิง นอกจากจะฉลาดมากแล้วไม่พอ ยังชอบอ่านหนังสือเรียนอีกด้วย ชิงเหมยที่คิดว่าตัวเองนั้นฉลาดมาก ยังยอมให้น้องสาวคนนี้มาตั้งนานแล้ว
ตอนเที่ยง หลังจากคณะส่งปิ่นโตกลับมาแล้ว ก็ล้อมวงกันทานข้าวก่อนที่ชิงเหมยจะชวนพี่อี้เฟยไปซื้อผ้า
ทั้งสามคน ชิงเหมย หลี่หลิง เหลียนอี้เฟย นั่งรถโดยสารไปที่ย่านต่งต้าเหมือนเดิม รอบนี้ซื้อผ้าฝ้ายอย่างดี สีแดงมาสองม้วน สีชมพู1 ม้วน สีฟ้า 1ม้วน ชิงเหมยคิดว่ารอบหน้าถ้าผลตอบรับยังดีอยู่ ค่อยเพิ่มสี แวะซื้อด้ายกับถุงกระดาษเสร็จ ก็พากันกลับบ้าน
พี่อี้เฟย แบกผ้ากลับมาสองม้วน หลังแทบหักเลยทีเดียว
กลับมาถึงบ้านก็บ่ายคล้อยแล้ว ยังไม่เย็นมาก แต่สองแฝดกลับตัดเย็บชุดกระโปรงได้คนละ 6ชุดแล้ว ชิงเหมยตรวจดูทุกชุด เพราะถ้าเย็บได้เร็ว แต่ไม่เรียบร้อยก็ไม่มีประโยชน์ ตรวจดูทุกจุดแล้ว ก็ยังไร้ที่ติเหมือนเดิม ชิงเหมยคิดว่าวันนี้น่าจะได้เพิ่มอีกคนละสองชุดเป็อย่างต่ำ
"พี่ฮุ่ยหลิง พี่ฮุ่ยหลิน พวกพี่ได้พักกันบ้างรึเปล่าคะเนี่ย"
ชิงเหมยถึงอยากจะได้เงินแค่ไหน แต่ถ้าทั้งคู่ทำงานหนักจนล้มป่วยขึ้นมา ก็ไม่คุ้ม
"พักจ้ะพัก ไม่ต้องห่วงนะชิงเหมย พอได้เย็บหลายๆตัวแล้ว มันก็คล่องน่ะจ้ะ"
"เข้าใจแล้วค่ะพี่ รอบนี้หนูขอเพิ่มขนาดตัวประมาณของแม่ สีละสามตัวนะคะ"
โจวชิงหลานด้วยอายุ32แล้ว คลอดลูกมาก็ตั้งสองคนแล้ว ถึงหน้าตายังดูดีอยู่ แต่หุ่นก็ออกไปทางท้วมเล็กน้อย ขนาดนี้แหละที่คราวที่แล้ว ไม่มีขายให้ลูกค้า......
สองแฝดรับคำ แล้วก็พากันไปขอวัดตัวของโจวชิงหลาน
.............................
1K
![System ระบบสร้างผู้กล้า [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1683576705_48321724.webp)
