ตอนที่ 10: แกนกลืนกิน
คริสตัลสีดำลอยอยู่กลางอากาศ
พลังงานสีแดงหมุนวนอยู่ภายใน
เหมือนหัวใจที่กำลังเต้น
ตึก…ตึก…
ทุกจังหวะทำให้อากาศหนักขึ้น
คิรันจ้องมันนิ่ง
แม้ระบบจะเตือนซ้ำๆ
«[คำเตือน]»
«[แกนพลังนี้ไม่เสถียร]»
«[อัตราการกลืนกินผู้ใช้: 72%]»
«[แนะนำให้ทำลายทันที]»
เขากลับยิ้ม
“…ถ้าปลอดภัย ฉันคงไม่ได้มันหรอก”
ร่างกายของเขาใกล้ถึงขีดจำกัด
เืไหลไม่หยุด
พลังงานแกนเหลือน้อย
แต่สายตา—
ยังคงนิ่ง
«[้าดูดซับหรือไม่?]»
“…ดูดซับ”
ทันทีที่ตอบ
คริสตัลสีดำแตกออก
พลังสีแดงพุ่งเข้าหาร่างของเขาทันที
“อัก—!”
ความเ็ปะเิขึ้นในเสี้ยววินาที
เหมือนมีสัตว์ร้ายกำลังกัดกินอวัยวะภายใน
เส้นเืทั่วร่างเปลี่ยนเป็สีดำ
«[เริ่มการรวมแกนพลัง]»
«[ความเสถียรลดลง…]»
«[18% → 11% → 7%]»
คิรันทรุดลงกับพื้น
หายใจแทบไม่ออก
ภาพตรงหน้าเริ่มบิดเบี้ยว
และในวินาทีนั้น—
เขา “เห็น” บางอย่าง
—
ห้องทดลองขนาดใหญ่
เสียงกรีดร้องดังทั่วพื้นที่
มนุษย์จำนวนมากถูกล่ามโซ่ไว้
และตรงกลางห้อง—
คริสตัลสีดำแบบเดียวกัน
เสียงหนึ่งดังขึ้น
“การทดลองครั้งที่ 32 ล้มเหลว”
“ร่างทดลองถูกแกนกลืนกิน”
“เพิ่มพลังงานอีก”
ดวงตาของคิรันหรี่ลง
“…ความทรงจำ?”
ภาพเปลี่ยนอีกครั้ง
เด็กคนหนึ่งกำลังกรีดร้อง
ร่างกายค่อยๆ ถูกเงาดำกลืนกิน
ก่อนที่ทุกอย่างจะดับวูบ
—
“อึก!”
คิรันกลับมารู้สึกตัวอีกครั้ง
เหงื่อท่วมร่าง
ลมหายใจหนักหน่วง
«[การรวมแกนพลังสำเร็จ]»
«[ได้รับแกนพลังใหม่]»
«[แกนกลืนกิน ระดับ 1]»
ทันใดนั้น—
เงาดำบางอย่างไหลผ่านแขนของเขา
เหมือนสิ่งมีชีวิต
มันขยับช้าๆ ก่อนจะจมหายกลับเข้าไปในร่าง
«[ปลดล็อกความสามารถใหม่]»
«[กลืนกิน]»
«สามารถดูดซับพลังงานจากศัตรูที่ถูกกำจัด»
คิรันเงียบไปครู่หนึ่ง
ก่อนกำมือแน่น
เขารู้สึกได้ทันที
พลังนี้…อันตราย
ไม่ใช่แค่ต่อศัตรู
แต่รวมถึงตัวเขาเอง
—
ครืด…
เสียงบางอย่างดังขึ้นจากด้านหลัง
คิรันหันไปทันที
ประตูชั้นใต้ดินเปิดออก
พร้อมเสียงฝีเท้าหลายคน
“ตรงนี้!”
“มีคนอยู่ข้างล่างจริงๆ!”
กลุ่มฮันเตอร์ถืออาวุธเดินลงมา
นำโดยหญิงสาวผมสั้นคนนั้น
เธอชะงักทันทีเมื่อเห็นสภาพห้อง
ซากการต่อสู้
รอยแตกทั่วผนัง
แรงกดดันที่ยังหลงเหลือ
แล้วสายตาก็หยุดที่คิรัน
“นาย…”
เธอหรี่ตา
“…ทำอะไรลงไป?”
คิรันลุกขึ้นช้าๆ
แม้ร่างกายยังสั่น
แต่แรงกดดันบางอย่างที่แผ่ออกจากตัวเขา
เปลี่ยนไปแล้ว
หนึ่งในฮันเตอร์ด้านหลังถอยทันที
“เดี๋ยว…ทำไมแรงกดดันมัน—”
“ไม่ใช่ระดับ F แน่”
คิรันไม่ตอบ
เขาเพียงเดินผ่านพวกนั้น
แต่ขณะเดินผ่านหญิงสาว
เธอคว้าแขนเขาไว้
“ตอบมาก่อน”
สายตาเธอจริงจัง
“ข้างล่างนี่เกิดอะไรขึ้น”
ความเงียบปกคลุมชั่วครู่
ก่อนคิรันจะพูดเรียบๆ
“…ถ้าอยากรอด”
“อย่าลงมาที่นี่อีก”
หญิงสาวขมวดคิ้ว
แต่ในวินาทีนั้น—
เธอเห็นมัน
เงาดำบางอย่างเคลื่อนไหวใต้ิัของเขา
เหมือนสิ่งมีชีวิตกำลังคลานอยู่ในร่าง
เธอปล่อยมือทันที
สายตาเปลี่ยนเป็ระแวง
“…นายยังเป็มนุษย์อยู่หรือเปล่า”
คำถามนั้นทำให้ทุกคนเงียบ
คิรันหยุดเดินเล็กน้อย
ก่อนหัวเราะเบาๆ
“…ใครจะรู้ล่ะ”
แล้วเขาก็เดินจากไป
ทิ้งทุกคนไว้กับความเงียบ
—
้าของศูนย์ภารกิจ
เสียงผู้คนยังวุ่นวายเหมือนเดิม
ไม่มีใครรู้ว่าใต้ดินเพิ่งเกิดอะไรขึ้น
แต่ในมุมมืดของอาคาร
ชายสวมหน้ากากสีขาวกำลังยืนมอง
“แกนกลืนกินตื่นขึ้นแล้วสินะ…”
เสียงแหบต่ำดังขึ้น
เขาหัวเราะเบาๆ
“…แบบนี้คงหยุดไม่อยู่แล้ว”
ดวงตาใต้หน้ากากจับจ้องไปยังแผ่นหลังของคิรัน
เหมือนกำลังเฝ้าดู “สัตว์ประหลาด” ที่เพิ่งถือกำเนิด
—
และในคืนนั้นเอง
ระบบของคิรันก็ปรากฏข้อความใหม่
«[เงื่อนไขพิเศษครบถ้วน]»
«[เริ่มต้นเส้นทางวิวัฒนาการ]»
«[ผู้ใช้ถูกจัดประเภทใหม่]»
«[สถานะปัจจุบัน: ผู้ล่าแห่งความตาย]»
คิรันมองข้อความนั้น
ก่อนยิ้มบางๆ
สายตาเย็นเฉียบกว่าเดิม
“…ในที่สุด”
เกมเริ่มเปลี่ยนแล้ว
32K
