สามอาทิตย์ต่อมา...
รุ่นพี่วิศวะปีสองเดินหลบหลีกสายตาใครก็ตามที่เขาคิดว่าเป็น้องรหัส ซึ่งส่วนใหญ่แล้วนั้นก็คือเด็กหนุ่มหน้าตาดีที่เหล่าสาวๆเหลียวมอง เพื่อนๆของฉลามหลายคนบ่นว่าน้องปีหนึ่งพยายามตามหัวตัวเขาไปทั่ว ถ้าเกิดว่าได้มันมาเป็น้องรหัส มีหวังเขาคงกลายเป็แกะดำของกลุ่ม เนื่องจากรุ่นพี่อีกสองคนมีหน้าตาและบุคลิกดึงดูดอันเป็เอกลักษณ์ราวกับเทพสร้าง
คิวเป็ชายหนุ่มร่างสูงที่สวมแว่นตากรอบหนา ใบหน้าหล่อเหลาออกแนวตี๋และผิวขาวจัด แต่เสน่ห์ที่ทำให้สาวๆหลงใหลคงเป็เพราะความฉลาดเื่การเรียนและความเ็ามาดนิ่ง ส่วนพี่ปีสี่นามว่ารามก็ใช่ย่อย เขาเป็นักกีฬามหาลัยผิวเข้มรูปร่างบึกบึนและมีนิสัยขึงขังเป็เอกลักษณ์
เมื่อฉลามมองมาที่ตัวเอง เขากลับเป็ชายหนุ่มที่มีดีแค่หน้าตา ส่วนความสามารถทางด้านกีฬาและดนตรีก็ใช่ว่าจะดีเสียทีเดียว
“น้อง ให้พี่ช่วยมั้ยครับ”
“ไม่เป็ไรค่ะ”
“แต่ของดูหนักมากเลยนะ ให้พี่ช่วยเถอะ”
“ไม่เป็ไรจริงๆค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ”
ฉลามขมวดคิ้ว
หลังจากที่เสนอตัวช่วยรุ่นน้องที่กำลังแบกกล่องลงมาจากบันได ไอ้หนุ่มหน้าใสก็ถูกปฏิเสธอย่างไร้เยื่อไยอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน นอกจากนั้นในโรงอาหารเขาก็ถูกเด็กปีหนึ่งจ้องมอง แม้ว่าตอนแรกจะเข้าข้างตัวเองว่าเป็สายตาแห่งการชื่นชม แต่พอฉลามได้พินิจดูดีๆแล้ว สาวๆปีหนึ่งเ่าั้กลับมองเขาด้วยหางตาและซุบซิบเหมือนกับนินทาซะมากกว่า
“ทำไมเด็กปีหนึ่งมองกูแบบนั้นวะ” ฉลามถามเพื่อน
“อ้าว กูนึกว่ามึงรู้แล้วซะอีก” ต้นตอบโดยไม่ใส่ใจ
“อะไร”
“ก็เื่รุ่นพี่ปีสามที่มึงเป็หักอกเขาไง เขาโพสต์ระบายนิสัยของมึงในเฟสบุ๊คจนดังไปทั่วคณะแล้ว”
“….พี่ปีสาม ใครวะ?”
“ฮ่าๆๆ ตอนแรกกูก็สงสารมึงอยู่หรอก แต่ตอนนี้ไม่แล้ว”
เพื่อนๆในกลุ่มหัวเราะพร้อมกัน
เมื่อฉลามหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เขาก็เริ่มรู้ว่าสายตาของสาวๆที่มองเข้ามาเกิดจากอะไร แม้โพสต์นั้นจะไม่มีชื่อหรือรูปของเขา แต่ลักษณะท่าทางที่บรรยายและชั้นปีที่กำลังศึกษาก็บ่งชี้มาที่ฉลามกันทั้งนั้น ถ้อยคำบรรยายถึงนิสัยความเ้าชู้ประดุจตัวอันตราย แม้จะเกินจริงไปบ้าง แต่ฉลามก็ไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่าเขาสมควรโดนแล้ว
“เชี้ย” ชายหนุ่มสบถ “จบแล้วชีวิตกู”
“ไม่จบหรอกน่า ไม่ใครไล่มึงออกเพราะเื่แค่นี้หรอก”
“กูหมายถึงชีวิตที่จะได้หลอกเก็บเด็กปีหนึ่ง คราวนี้กูจะทำยังไงดีวะ”
“…..”
เพื่อนอีกสามคนเงยหน้าขึ้นไปมองราวกับว่านั่นคือสิ่งที่หลุดออกมาจากปากจริงๆหรือเปล่า แม้ว่านิสัยเ้าชู้ของฉลามจะโด่งดังเลื่องชื่อ แต่ก็ไม่มีใครคิดว่ามันจะเป็ถึงขั้นนี้ ทุกคนรีบตักข้าวเข้าปากและกลับไปเรียน มีเพียงฉลามคนเดียวเท่านั้นที่นั่งเหม่อในชั้นเรียนด้วยท่าทางไม่เป็อันกินอันนอน
“ไอ้ฉลาม วันนี้รุ่นพี่มีนัดเลี้ยงเหล้ารุ่นน้องนะเว้ย”
“….”
“ไอ้ฉลาม!”
“เออ กูได้ยินแล้ว”
“ได้ยินแล้วมึงจะนั่งนิ่งทำไมวะ ตอบกลับกูบ้างดิ”
“กูไม่ไปหรอก ี้เี”
“ไม่ไปไม่ได้ กูสงสารไอ้น้องคนนั้น ไปเฉลยที่ร้านเหล้าเลยก็แล้วกันว่ามึงเป็พี่รหัสมัน”
ฉลามถอนหายใจ ถึงอย่างนั้นก็ตอบตกลงแต่โดยดี ถึงแม้จะไม่อยากเจอไอ้เด็กคนนั้นเท่าไหร่ แต่อย่างน้อยร้านเหล้าก็พอจะย้อมใจวัยรุ่นหน้าหม้อคนนี้ได้บ้าง ยิ่งวันนี้เป็วันศุกร์ ชายหนุ่มจึงกะจะเมาเอาให้แฮงค์ครบเสาร์อาทิตย์ในคราวเดียว
879
