ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมสำนักบุปผาหิมะ มีเพียงเสียงลมหวนที่พัดผ่านยอดสนและเสียงหยดน้ำค้างที่ตกลงบนใบไผ่ ภายในห้องนอนของลู่ชิง กลิ่นกำยานดอกเหมยจางลงทิ้งไว้เพียงความเย็นเยือกของราตรี ทว่าบนเตียงไม้หอม ร่างของศิษย์พี่ใหญ่กลับกำลังบิดเร่าภายใต้ผ้าห่มแพรผืนบาง เหงื่อเม็ดเล็กผุดซึมตามไรผมและร่องอกที่กระเพื่อมไหวรุนแรงเพราะความฝันที่แปลกประหลาด
หลังจากเหตุการณ์เมื่อเช้าที่ทำให้นางรู้สึกสับสนและอับอาย ลู่ชิงพยายามใช้ชีวิตตามปกติตลอดทั้งวัน แต่ความรู้สึกแปลกๆ ที่เกิดขึ้นเมื่อัักับกิเลนน้อยยังคงติดค้างอยู่ในใจ ทุกครั้งที่นางมองไปยังสัตว์น้อยตัวนั้น หัวใจจะเต้นเร็วขึ้นโดยไม่รู้สาเหตุ และเมื่อกิเลนน้อยเข้ามาใกล้ ร่างกายของนางจะรู้สึกอุ่นขึ้นอย่างผิดปกติ
ตลอดทั้งวัน โม่ฉีในร่างกิเลนน้อยแสดงท่าทีออดอ้อนและเอาใจใส่ลู่ชิงมากขึ้น เขาจงใจทำตัวน่ารักและไร้เดียงสาเพื่อลดความระแวงของนาง ขณะเดียวกันก็แอบสังเกตการเปลี่ยนแปลงของร่างกายและจิตใจของนาง เขาพอใจอย่างยิ่งเมื่อเห็นว่ามนตราอุ่นวาบที่เขาฉีดเข้าไปเมื่อคืนและเมื่อเช้ากำลังออกฤทธิ์อย่างค่อยเป็ค่อยไป
เมื่อค่ำคืนมาถึง ลู่ชิงเตรียมตัวเข้านอนด้วยความรู้สึกผสมผสานระหว่างความเหนื่อยล้าและความกระวนกระวาย นางไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงรู้สึกคาดหวังบางอย่างเมื่อเวลาใกล้จะนอน ราวกับว่าร่างกายของนางกำลังรอคอยสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่จะเกิดขึ้น
ในห้วงนิทราที่กึ่งฝันกึ่งตื่น ลู่ชิงรู้สึกถึงมวลอากาศที่ร้อนระอุขึ้นอย่างกะทันหัน บรรยากาศในห้องเปลี่ยนจากความเย็นเยียบของราตรีกลายเป็ความอบอ้าวที่แปลกประหลาด เหมือนกับว่ามีพลังงานลึกลับกำลังแผ่ซ่านออกมาจากที่ใดที่หนึ่ง
เงาดำเลือนลางของบุรุษร่างกำยำปรากฏขึ้นที่ปลายเตียงอย่างเงียบเชียบ โม่ฉีในร่างมนุษย์ใช้มนตราอำพรางกายให้เห็นเพียงเงาทมิฬที่ดูบึกบึนน่าเกรงขาม ผิวกายของเขามิได้เรียบลื่นเหมือนบุรุษทั่วไป แต่กลับมีเกล็ดทองบางเบาแทรกซึมอยู่ตามมัดกล้ามเนื้อที่อัดแน่นเป็ลอนชัดเจน มอบััที่ขรุขระ ร้อนแรง และดิบเถื่อนดุจถ่านไฟที่ยังคุโชนอยู่กลางพายุหิมะ
ใต้แสงจันทร์ที่ลอดผ่านหน้าต่าง เงาของเขาดูยิ่งใหญ่และน่าเกรงขาม กล้ามเนื้อที่ตึงตัวเต็มไปด้วยพลังอำนาจ ทุกการเคลื่อนไหวของเขาเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจและความเป็ผู้นำที่ไม่อาจปฏิเสธได้ นี่คือร่างแท้ของปีศาจเฒ่าผู้ครองอำนาจมาหลายพันปี ไม่ใช่กิเลนน้อยที่ไร้เดียงสาอย่างที่ลู่ชิงเข้าใจ
โม่ฉีคืบคลานเข้าหาเหยื่อสาวอย่างเงียบเชียบดุจพยัคฆ์ร้าย ทุกก้าวของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจและความปรารถนาที่ถูกสั่งสมมานาน มือหนาที่หยาบกร้านแต่เต็ไปด้วยไออุ่นราคะเอื้อมออกไปััเรียวขาขาวนวลของลู่ชิงที่โผล่พ้นผ้าห่มออกมา ิัของนางนุ่มเหมือนผ้าไหมที่ดีที่สุด อุ่นและเต็มไปด้วยชีวิตชีวา
ััแรกที่ปลายนิ้วหยาบขูดผ่านผิวเนียนทำให้นางสะดุ้งสุดตัว ความรู้สึกจากเกล็ดทองที่แฝงอยู่บนปลายนิ้วของเขาส่งกระแสไฟฟ้าเล็กๆ เข้าสู่ระบบประสาทของนาง ทำให้ร่างกายของนางตื่นตัวทันที ทว่ามนตราที่เขากระซิบข้างหูกลับสะกดให้นางไม่อาจลืมตาขึ้นมาขัดขืนได้ มีเพียงสติสัมปชัญญะที่พร่าเลือนรับรู้ถึงการคุกคามที่แสนหวาน
มนตราสะกดจิตที่โม่ฉีใช้นั้นเป็เทคนิคโบราณที่เขาเรียนรู้มาจากปีศาจเฒ่าแก่ในยุคก่อน มันไม่ได้ทำให้เหยื่อหมดสติสิ้นเชิง แต่กลับทำให้อยู่ในสภาพกึ่งตื่นกึ่งหลับ สามารถรับรู้ความรู้สึกได้อย่างเต็มที่ แต่ไม่สามารถควบคุมร่างกายหรือตื่นขึ้นมาได้ นี่คือสิ่งที่เขา้า เพราะเขาอยากให้ลู่ชิงรู้สึกถึงทุกััที่เขาจะมอบให้
"อื้อออ... ใคร... ใครกัน..." ลู่ชิงครางแ่เบาในลำคอ เสียงที่ไพเราะและเซ็กซี่จนทำให้โม่ฉีรู้สึกเหมือนกำลังฟังเพลงแห่ง์ ร่างกายของนางสั่นพร่าด้วยความสับสนและความซ่านเสียวที่จู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัว ใบหน้าที่เคยเรียบเนียนเริ่มมีสีชมพูระเรื่อ ลมหายใจเริ่มขาด่และหอบถี่ขึ้น
โม่ฉีไม่ตอบคำถาม แต่เขากลับเริ่มบทเล้าโลมที่โชกโชนด้วยประสบการณ์พันปี เขาใช้ฝ่ามือที่กว้างขวางลูบไล้จากข้อเท้าขึ้นสู่ต้นขาอ่อนอย่างช้าๆ การเคลื่อนไหวของเขาเต็มไปด้วยความเชี่ยวชาญ รู้ดีว่าจุดไหนของร่างกายหญิงจะให้ความรู้สึกมากที่สุด เกล็ดทองละเอียดบนผิวกายของเขาขูดเนียนเนื้อของนางจนเกิดกระแสความร้อนวูบวาบแล่นปราดเข้าสู่ไขสันหลัง
ความรู้สึกจากเกล็ดทองนั้นแปลกประหลาดและเข้มข้นจนลู่ชิงไม่เคยพบเจอมาก่อน มันไม่ใช่ความเ็ป แต่เป็ความรู้สึกที่อยู่ระหว่างความเจ็บและความสุข ทำให้ระบบประสาทของนางสับสนและตื่นตัวไปพร้อมกัน ลู่ชิงรู้สึกเหมือนถูกไฟลวกเบาๆ แต่มันกลับเป็ความเ็ปที่เจือไปด้วยความกระสันอยากอย่างรุนแรง นางเผลออ้าขาออกกว้างขึ้นโดยสัญชาตญาณเมื่อมือหนานั้นขยับเข้าใกล้กึ่งกลางกายสาว
การตอบสนองของนางทำให้โม่ฉีรู้สึกพึงพอใจอย่างยิ่ง เขารู้ว่ามนตราอุ่นวาบที่เขาฉีดเข้าไปใน่หลายวันที่ผ่านมากำลังออกฤทธิ์อย่างเต็มที่ ร่างกายของนางบัดนี้ไวต่อการััมากกว่าปกติหลายเท่า และกำลังกระหายการััจากเขาโดยไม่รู้ตัว
"ร้อน... ร้อนเหลือเกิน..." นางสะอื้นไห้ในฝันพลางสะบัดหน้าไปมาบนหมอนนุ่ม เหงื่อเริ่มซึมออกมาตามหน้าผากและคอ ทำให้ิัเปล่งประกายระยิบระยับใต้แสงจันทร์ ชุดนอนที่เคยหลวมเริ่มติดแนบกับร่างกายเพราะเหงื่อ เผยให้เห็นรูปร่างของนางได้ชัดเจนขึ้น
โม่ฉีโน้มตัวลงใช้ริมฝีปากหนาขบเม้มซอกคอขาวระหง ริมฝีปากของเขาร้อนผ่าวและหยาบกร้าน แตกต่างจากความนุ่มนวลของมนุษย์ธรรมดา ลมหายใจที่ร้อนผ่าวของบุรุษเพศเป่ารดผิวเนื้อจนลู่ชิงขนลุกซู่ไปทั้งทรวงอก ความร้อนจากลมหายใจของเขาทำให้ิัของนางสั่นระริก ส่งความรู้สึกแปลกใหม่ที่นางไม่เคยพบเจอมาก่อน
เขาใช้ลิ้นหนาที่ร้อนจัดเลียไล้ไปตามเส้นคอของนางอย่างช้าๆ ลิ้นที่มีเนื้อััขรุขระเล็กน้อยจากเกล็ดทองที่แฝงอยู่ส่งความรู้สึกซ่านเสียวเข้าสู่ระบบประสาทของนาง ทุกครั้งที่ลิ้นของเขาััิั กระแสไฟฟ้าเล็กๆ จะวิ่งผ่านร่างกายของนาง ทำให้นางต้องกัดริมฝีปากเพื่อกลั้นเสียงครางที่จะหลุดออกมา
"อืมม์... อ๊าาา... หืมม์..." เสียงครางที่เร่าร้อนและหวานล้ำเริ่มหลุดออกมาจากริมฝีปากของนางอย่างไม่อาจกั้น เสียงที่ทำให้โม่ฉีรู้สึกเหมือนกำลังได้ยินเสียงร้องของนางนกไฟฟ้าที่กำลังถูกปลุกเร้า
เขาใช้มืออีกข้างบีบเค้นเต้านมคู่สวยที่ชูชันท้าทายความมืดมิด การััของมือหนาที่เต็มไปด้วยเกล็ดทองทำให้ความรู้สึกเข้มข้นกว่าการััของมนุษย์ธรรมดาหลายเท่า นิ้วโป้งที่หยาบกระด้างบดคลึงลงบนยอดอกสีหวานผ่านเนื้อผ้าไหมเนื้อดี ความขรุขระของเกล็ดทองที่แฝงอยู่บนปลายนิ้วทำให้ลู่ชิงรู้สึกเหมือนยอดอกกำลังถูกขยี้ด้วยของแข็งที่ร้อนจัด
ผ้าไหมเนื้อบางเริ่มเปียกชื้นจากเหงื่อและลิ้นของเขา ทำให้ติดแนบกับิัของนางมากขึ้น เผยให้เห็นรูปร่างและสีสันของจุดที่ละเอียดอ่อนใต้ผ้าได้ชัดเจนขึ้น สีชมพูอ่อนของยอดปทุมถันที่เริ่มแข็งตัวจากการกระตุ้นปรากฏผ่านผ้าที่เปียกชื้น ทำให้โม่ฉีแทบจะเสียสติด้วยความปรารถนา
นางบิดกายเร่าด้วยความสยิวที่แทบจะทนไม่ไหว ร่างกายของนางเริ่มตอบสนองต่อการกระตุ้นอย่างเต็มที่ หัวนมที่เคยนิ่มนวลเริ่มแข็งตัวและชูขึ้น ความรู้สึกซ่านเสียวแผ่ซ่านจากทรวงอกลงไปยังส่วนล่างของร่างกาย ทำให้นางรู้สึกเหมือนกำลังถูกไฟไหม้จากภายใน
"อ๊าาาาาา! ตรงนั้น... อย่า... อือออออ..." เสียงครางที่เร่าร้อนและหวานล้ำดังขึ้นเรื่อยๆ เมื่อความรู้สึกซ่านเสียวเพิ่มขึ้นทีละน้อย นางพยายามจะขยับตัวหนี แต่ร่างกายกลับไม่เชื่อฟังสมอง กลับยิ่งเอียงเข้าหาการััของเขามากขึ้น
ยิ่งนางประท้วง โม่ฉีกลับยิ่งรุกหนัก เขาเลิกผ้าห่มออกจนหมดสิ้น เผยให้เห็นร่างเปลือยเปล่าใต้ชุดซับในที่บัดนี้เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อราคะ ใต้แสงจันทร์ที่ส่องผ่านหน้าต่าง ร่างกายของลู่ชิงดูเหมือนงานศิลปะที่สวยงามที่สุด ิัที่ขาวเนียนเปล่งประกายระยิบระยับ เส้นโค้งของร่างกายที่สมบูรณ์แบบ และการเคลื่อนไหวที่เต็มไปด้วยความเย้ายวน
เขาใช้ฝ่ามือทั้งสองข้างประกบเข้าที่สะโพกมนของนางแล้วยกขึ้นสูง การััของมือหนาที่เต็มไปด้วยเกล็ดทองทำให้ิัของนางรู้สึกเหมือนถูกกระแสไฟฟ้าช็อตเบาๆ ก่อนจะใช้ใบหน้าที่สากระคายด้วยหนวดเคราจางๆ ซุกไซ้ลงไปที่หน้าท้องเนียนเรียบ ความรู้สึกจากหนวดเครานั้นทำให้นางสั่นสะท้านไปทั้งตัว
ลิ้นหนาที่ร้อนจัดตวัดเลียรอยแยกของสะดือและลากต่ำลงไปเรื่อยๆ จนถึงขอบเขตที่หวงแหนที่สุด ทุกครั้งที่ลิ้นของเขาััิั ความร้อนจะแผ่ซ่านเข้าสู่กระแสเืของนาง ทำให้ร่างกายของนางร้อนขึ้นเรื่อยๆ
"หืมม์... อ๊า... อ๊าาาา..." เสียงครางที่เร่าร้อนหลุดออกมาอย่างต่อเนื่อง ลู่ชิงรู้สึกเหมือนกำลังจะะเิด้วยความรู้สึกที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน
ลู่ชิงบิดเกร็งขาเรียวขาวพยายามจะหนีบมือหนาที่กำลังรุกรานจุดอ่อนไหวภายนอกไว้ ทว่าโม่ฉีกลับใช้พละกำลังมหาศาลกดทับต้นขาของนางให้แยกออกกว้างขึ้นไปอีก ความแข็งแกร่งของเขาเหนือกว่ามนุษย์ธรรมดาหลายเท่า ทำให้นางไม่สามารถต้านทานได้
เขาใช้ปลายนิ้วที่มีรอยหยักประหลาดซึ่งเป็เอกลักษณ์ของกิเลน ค่อยๆ วนเวียนหยอกเย้าอยู่รอบๆ กลีบบุปผาที่ปิดสนิท การเคลื่อนไหวของเขาเต็มไปด้วยความเชี่ยวชาญ รู้ดีว่าจุดไหนจะให้ความรู้สึกมากที่สุด ััที่สากระคายขูดขีดผ่านจุดรวมประสาทที่ไวที่สุดของนางซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนลู่ชิงถึงกับต้องจิกนิ้วลงบนที่นอนไม้ไผ่เพื่อระบายความเสียวซ่านที่พุ่งทะลุขีดจำกัด
ความรู้สึกจากรอยหยักบนปลายนิ้วของเขานั้นเข้มข้นและแปลกประหลาดจนนางไม่เคยพบเจอมาก่อน มันเป็การผสมผสานระหว่างความขรุขระและความนุ่มนวล ทำให้เกิดความรู้สึกที่ซับซ้อนและเย้ายวน ทุกครั้งที่เขาััจุดอ่อนไหวของนาง กระแสไฟฟ้าจะวิ่งผ่านร่างกายของนางจากจุดนั้นไปยังทุกส่วน
"อื้อออ... ไม่ไหวแล้ว... ได้โปรด... ช่วยข้าด้วย..." นางครางกระเส่าอย่างอ้อนวอน เสียงที่เต็มไปด้วยความหวังและความปรารถนาที่ถูกปลุกเร้า น้ำหวานแห่งความสาวไหลเยิ้มออกมาตามรอยหยักของนิ้วหนาจนชุ่มโชก ความเปียกชื้นนั้นเป็หลักฐานของความตื่นตัวของร่างกายที่นางไม่สามารถปฏิเสธได้
กลิ่นหอมหวานที่โชยออกมาจากจุดลับของนางทำให้โม่ฉีเมามาย มันเป็กลิ่นของความบริสุทธิ์ที่กำลังจะถูกทำลาย กลิ่นของความปรารถนาที่ถูกปลุกเร้าครั้งแรก เขารู้สึกเหมือนกำลังได้ดื่มน้ำหวานที่หายากที่สุดในโลก
โม่ฉีแสยะยิ้มในความมืด รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจและความปรารถนาที่กำลังจะได้รับการตอบสนอง เขาเร่งจังหวะการรุกรานด้วยปลายนิ้วที่ร้อนแรงและขรุขระนั้น กระแทกกระทั้นเน้นย้ำลงบนจุดกระสันภายนอกอย่างแม่นยำ ทุกครั้งที่เกล็ดทองขูดผ่านจุดอ่อนไหว ลู่ชิงจะกรีดร้องไม่ออก มีเพียงเสียงหอบหายใจรัวเร็วและความร้อนที่ปะทุอยู่ในท้องน้อย
เขาใช้เทคนิคที่เรียกว่า "นิ้วไฟพิรุณ" ซึ่งเป็วิชาลับที่เขาพัฒนาขึ้นเองใน่หลายร้อยปีที่ผ่านมา ปลายนิ้วของเขาสามารถปรับอุณหภูมิได้ั้แ่เย็นเฉียบจนถึงร้อนระอุ และสามารถเปลี่ยนเนื้อััจากเรียบเนียนเป็ขรุขระได้ตาม้า ทุกการเคลื่อนไหวของเขาถูกคำนวณอย่างแม่นยำเพื่อให้เกิดผลกระทบสูงสุดต่อจุดอ่อนไหวของนาง
ร่างกายของนางเกร็งกระตุกถี่ยิบ ดวงตาที่หลับสนิทมีน้ำตาแห่งความสุขสมซึมออกมา ความรู้สึกที่เข้มข้นเกินกว่าที่นางจะทนได้ทำให้น้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว ใบหน้าของนางแดงก่ำไปหมด เหงื่อไหลซึมออกมาตามหน้าผากและคอ ทำให้ิัเปล่งประกายระยิบระยับใต้แสงจันทร์
"อ๊าาาาาาาาา! อือออออออ!" เสียงครางที่เร่าร้อนและหวานล้ำดังขึ้นจนแทบจะเป็เสียงกรีดร้อง ลู่ชิงรู้สึกเหมือนกำลังจะะเิด้วยความรู้สึกที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน
ในที่สุด ความรัญจวนใจที่สั่งสมมาจนถึงขีดสุดก็ะเิออก ลู่ชิงกระตุกโหยงไปทั้งร่างขณะที่ความสุขสมสายหนึ่งพุ่งทะลวงเข้าสู่สมองจนพร่าเลือน ร่างกายของนางสั่นสะท้านอย่างไม่สามารถควบคุมได้ ความสุขที่เข้มข้นและแปลกใหม่ท่วมท้นไปทั่วร่างกาย นางถึงจุดสุดยอดในอ้อมกอดของเงาปริศนาที่นางมองไม่เห็นตัวตน
"อ๊าาาาาาาาา! หืมม์... อ๊ะ... อ๊าาาา!" เสียงครางที่เร่าร้อนและหวานล้ำดังขึ้นเป็ระลอกๆ ตามจังหวะของความสุขที่ซัดสาดผ่านร่างกายของนาง
ร่างกายของนางอ่อนปรกดุจขี้ผึ้งถูกไฟลน ความร้อนรุ่มที่โม่ฉีทิ้งไว้ยังคงแล่นพล่านอยู่ในกระแสเื ทำให้นางรู้สึกเหมือนกำลังลอยอยู่ใน์ที่อบอุ่นและเต็มไปด้วยความสุข ทุกเส้นประสาทในร่างกายของนางยังคงสั่นะเืด้วยเสียงสะท้อนของความสุขที่เพิ่งผ่านพ้นไป
ก่อนที่นางจะตื่นสติจากนิมิตสวาท โม่ฉีรีบสลายร่างมนุษย์และมนตราอำพราง การเปลี่ยนแปลงนั้นเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและเงียบเชียบ เขากลับกลายเป็ลูกกิเลนขาวขนปุยตัวน้อยดังเดิม แล้วมุดตัวเข้าไปซุกนอนแนบชิดกับอกอุ่นของนางราวกับเป็เพียงสัตว์เลี้ยงที่้าไออุ่นจากเ้าของ การแสดงของเขาสมจริงจนแม้แต่เขาเองก็เกือบจะเชื่อว่าเป็เพียงสัตว์น้อยที่ไร้เดียงสา
ลู่ชิงสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมกับเสียงหอบหายใจที่ยังไม่สงบลง ความรู้สึกจากความฝันยังคงติดค้างอยู่ในร่างกายของนาง ทำให้นางรู้สึกเหมือนเพิ่งผ่านประสบการณ์ที่เข้มข้นและแปลกใหม่ นางลุกขึ้นนั่งกุมหน้าอกที่กระเพื่อมไหวแรง หัวใจของนางเต้นระรัวราวกับกลองศึก ดวงตาคู่สวยสั่นระริกขณะกวาดมองไปรอบห้องที่มืดมิด
ทว่ากลับพบเพียงกิเลนน้อยที่นอนหลับตาพริ้มอยู่อย่างน่ารัก ใต้แสงจันทร์ที่ส่องผ่านหน้าต่าง สัตว์น้อยตัวนั้นดูไร้เดียงสาและน่ารักจนนางแทบไม่อยากเชื่อว่ามันจะเกี่ยวข้องกับความฝันที่เร่าร้อนของนาง มือเรียวสั่นเทาเลื่อนลงไปััที่หน้าขาและจุดเร้นลับ นางพบกับรอยแดงจางๆ ที่เกิดจากความสากของเกล็ดในฝัน และความเปียกชื้นที่หลักฐานคาตายิ่งทำให้นางหน้าแดงซ่านจนแทบจะะเิ
ความเปียกชื้นนั้นเป็หลักฐานที่ปฏิเสธไม่ได้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่เพียงความฝันธรรมดา ร่างกายของนางได้ตอบสนองต่อสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างแท้จริง แต่นางไม่สามารถเข้าใจได้ว่าเกิดอะไรขึ้น
"ฝัน... เป็เพียงความฝันจริงหรือ?" นางพึมพำด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความโหยหาอย่างน่าประหลาด ความวูบวาบที่ยังค้างคาทำให้นางมองกิเลนน้อยด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป มีความรู้สึกแปลกๆ ที่นางไม่สามารถอธิบายได้ นางไม่รู้เลยว่าสัตว์น้อยตัวนี้แหละ คือเ้าของเงาทมิฬที่เพิ่งมอบ์ชั้นฟ้าให้นางไปเมื่อครู่
ความรู้สึกผิดและความอับอายเริ่มคืบคลานเข้ามาในใจของนาง นางเป็ศิษย์พี่ใหญ่ของสำนักบุปผาหิมะ ผู้ที่ควรจะบริสุทธิ์และเป็แบบอย่างที่ดี แต่ทำไมนางถึงมีความฝันที่เร่าร้อนเช่นนี้ และทำไมร่างกายของนางถึงตอบสนองต่อความฝันนั้นอย่างรุนแรงเช่นนี้
'ราตรีแรกข้าเพียงแค่ชิมรสภายนอก... ราตรีหน้า ลู่ชิงเอ๋ย... เ้าจะได้รู้ซึ้งว่าการถูกกิเลนเฒ่ารุกรานเข้าสู่ภายในนั้นมันจะทำให้เ้าคร่ำครวญได้ถึงเพียงไหน' โม่ฉีลอบคิดพลางแอบเลียริมฝีปากตนเองในความเงียบ รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจและความปรารถนาที่กำลังจะได้รับการตอบสนองแผ่ออกมาจากดวงตาเล็กๆ ของกิเลนน้อยที่ดูเหมือนกำลังหลับใหล
เขารู้ดีว่าคืนนี้เป็เพียงจุดเริ่มต้นของแผนการยิ่งใหญ่ของเขาเท่านั้น ในคืนต่อๆ ไป เขาจะค่อยๆ เพิ่มความเข้มข้นของการกระตุ้น จนกระทั่งลู่ชิงไม่สามารถต้านทานเสน่ห์ของเขาได้อีกต่อไป และเมื่อถึงเวลานั้น เขาจะเผยตัวตนที่แท้จริงออกมา แล้วทำให้นางเป็ของเขาอย่างสมบูรณ์
233
