วันเสาร์ดีๆ ยังแจ่มชัดในความทรงจำ เช้าวันอาทิตย์ของเขาเริ่มต้นด้วยการออกมายืนรับแดดยามเช้าที่ระเบียงและส่งยิ้มให้ต้นพริกขี้หนูทักทายกิ่งก้านและใบของมันราวกับว่าความคิดถึงจะส่งผ่านไปถึงใครบางคนได้
สายวันนั้นเขาโทรศัพท์หาช่างแอร์ที่เคยมาล้างแอร์ให้ห้องปล่อยเช่าของเขา ต่อรองราคาซื้อแอร์เครื่องใหม่และตกลงค่าจ้างติดตั้งพร้อมทั้งลงนัดให้เข้ามาถอดแอร์เก่าและติดตั้งแอร์ใหม่ในบ่ายวันอังคารหากเป็ดังนี้ เขาจะชวนเธอกินมื้อเย็นวันอังคาร และจะเจอเธออีกครั้งในวันพฤหัสฯเมื่อเขาไปหาหมอรักษาสิวตามนัด และไปออกกำลังกายด้วยกันในเช้าวันเสาร์เขาต้องสร้างโอกาสเพื่อจะได้เจอเธอ โดยไม่ให้มันดูประเจิดประเจ้อเกินไป
“อรครับ ขอโทษทีผมโทรมารบกวนวันหยุดสะดวกคุยมั้ยครับ?”
“ได้ค่ะพี่”
“ช่างแอร์เขาสะดวกจะมาถอดและติดแอร์ใหม่ให้ครับแต่เขาสะดวกบ่ายวันอังคาร ผมไม่ได้ทำงานวันอังคาร ผมไปเฝ้าช่างให้ได้นะครับเพราะผมมีกุญแจห้อง ถ้าอรไม่ว่าอะไร อรจะได้ไม่ต้องลางานอีกอย่างคือผมอยากเปลี่ยนให้เร็วที่สุดเพราะอรจะได้ไม่ต้องทนกับแอร์เสียงดังด้วยครับ” เขาร่ายยาวตามแผนที่วางไว้
“โหขอบคุณมากเลยค่ะพี่โจรวดเร็วมากเลย อรไม่ถือค่ะ แค่เก็บกวาดให้ห้องไม่รก ได้ค่ะ บ่ายวันอังคารโอเคค่ะ” เธอรู้สึกขอบคุณผู้ให้เช่าที่ดูแลผู้เช่าอย่างดี
นอกจากเื่การถอดเปลี่ยนเครื่องปรับอากาศแล้วเขาก็ไม่รู้จะโทรฯไปหาเธอเพื่อคุยเล่นด้วยเหตุผลอะไร เขาจำเป็ต้องก้าวข้ามสถานะผู้ให้เช่ากับผู้เช่ามันคงไม่ได้มีเื่ที่เกี่ยวกับห้องเช่าให้เขาใช้อ้างเพื่อเข้าหาเธอเครื่องใช้ไฟฟ้าก็ซื้อเปลี่ยนใหม่แล้ว เครื่องปรับอากาศก็กำลังจะเปลี่ยนไม่เหลืออะไรให้ผู้ให้เช่าต้องวุ่นวายอีกแล้ว เขาต้องเป็เพื่อนกับเธอเท่านั้นเพื่อนกันไม่มีเื่อะไรก็โทรฯหากันได้
เมื่อบ่ายวันอังคารมาถึงช่างแอร์มาตามนัดและใช้เวลาถอด ติดตั้ง ทดสอบ ปรับแต่ง และทำความสะอาดบริเวณระเบียงนานหลายชั่วโมง เขาเฝ้าช่างแอร์จนงานติดตั้งเสร็จเรียบร้อย
“อรครับแอร์ใหม่ติดตั้งเรียบร้อยครับ ผมทดสอบแล้ว เย็นดี และเงียบขึ้นเยอะเลยครับ แต่รีโมทปุ่มมันเยอะกว่ารีโมทแอร์ตัวเก่าใช้แรก ๆ อาจจะงงหน่อยครับ” เขาโทรฯรายงานผลให้ผู้เช่าทราบ
“ขอบคุณมากนะคะพี่โจอรกำลังจะออกจากคลินิกค่ะ พี่โจรออรนิดได้มั้ยคะ มีธุระอะไรรึเปล่า เดี๋ยวอรเลี้ยงหมูกระทะแทนคำขอบคุณที่พี่มาเฝ้าช่างให้นะค่ะ ห้องเช่าอรได้ของใหม่หมดเลย ขอบคุณมากค่ะ”เธอบอกในสิ่งที่เขาอยากได้ยินอยู่พอดี
เพียงครู่เดียวเมื่อเธอมาถึงเขารออยู่แล้วที่ล็อบบี้ ทั้งสองเดินไปร้านหมูกระทะด้วยกัน
“ตอนนี้ห้องของอรก็น่าจะเรียบร้อยหมดแล้วครับไมโครเวฟ เครื่องทำน้ำอุ่น แอร์ แก้ไขหมดแล้ว น่าจะอยู่สบายขึ้นนะครับ ถ้ามีอะไรติดขัดเพิ่มเติมน้ำรั่วหรืออะไรก็บอกผมได้นะครับ” เขาคีบชิ้นหมูที่สุกแล้วส่งให้เธอในจานและพยายามจะเข้าประเด็นที่คิดไว้
“ต้องขอบคุณพี่โจมากนะคะรีบดำเนินการให้ทุกอย่างเลย อรชอบห้องนี้นะ พี่โจดูแลดี ยังดูใหม่อยู่เลย คงไม่มีอะไรต้องรบกวนพี่แล้วค่ะ”
“อรครับ แต่ถึงแม้ห้องเช่าไม่มีอะไรต้องซ่อมแล้วผมก็ยังอยากมาเจออรนะ” เขาซื่อสัตย์กับความรู้สึกของตัวเอง และพูดมันออกไป สำหรับตุ๊กตาหมีน้อยแล้วนี่คือการกระทำที่ต้องอาศัยความกล้าหาญ เพราะเขาไม่เคยทำมันมาก่อน
“เอ่อ...ค่ะ”เธอไม่ได้รังเกียจอะไรเขา เพียงแต่ไม่รู้ว่าเขา้าจะสื่ออะไร
“ผมอยากเป็เพื่อนกับอรนะผมรู้สึกดีมากเลยที่เราได้ไปเดินวิ่งด้วยกันทุกเช้าวันเสาร์ ผมตั้งใจว่าจะลองสมัครวิ่ง10 กิโลฯ ดูสักรายการ ผมอยากชวนอรไปวิ่งด้วยกันแล้วก็เวลาที่เจอร้านอะไรอร่อย ผมก็นึกถึงอรนะ อยากชวนไปกินด้วยกัน แบบชวนเพื่อนไปกินข้าวอะไรอย่างนี้น่ะครับ”เขาโล่งใจที่ได้พูดออกไป แว็บหนึ่งในความคิดก็อดสงสัยไม่ได้ ว่าเธอจะก้าวข้ามแห้วเมล็ดนั้นที่ติดค้างใจเธอได้หรือไม่
เธอกลั้วหัวเราะ“แหม พูดซะเป็ทางการเลยพี่ นี่พี่จีบอรป่าวเนี่ย?” ด้วยท่าทางทีเล่นทีจริงของเธอทำให้บรรยากาศผ่อนคลายลง“เอาเลยค่ะพี่ อรสนับสนุน พี่ควรตั้งเป้าลงรายการวิ่ง 10 โล ปีนี้ แล้วเดี๋ยวอรโค้ชให้พี่เอง กลางปีหน้าเราไปวิ่งฮาฟมาราธอนกันค่ะแต่พี่ต้องขยันซ้อมนะ อรเองก็จะซ้อมไปด้วยกันค่ะ แล้วก็ถ้าพี่เจอร้านอะไรอร่อยเรียกได้ค่ะ อรว่างพร้อมรับเชิญได้ค่ะ”
“งั้น...อรลงรายการวิ่ง 10 โล กับผมนะ ไปวิ่งด้วยกัน เป็บัดดี้คู่วิ่งให้ผม แล้วก็วันหลังไปหาอะไรอร่อย ๆ กินกันนะ” เขาโล่งใจในข้อสรุปนี้ และคิดว่าเธอคงไม่ได้้าคำตอบจริงๆ กับคำถามที่ว่า ‘นี่พี่จีบอรป่าวเนี่ย?’
“ค่ะพี่ โอเคค่ะ เอ้า!...ไหม้แล้วพี่ เอาขึ้นก่อนเร็ว” เธอคีบชิ้นที่ค่อนข้างเกรียมใส่จานตัวเองและพลิกดูหมูชิ้นอื่นที่สุกกำลังดีและคีบส่งให้เขาในจาน บทสนทนาต่อเนื่องไปถึงการวางแผนฝึกซ้อมวิ่งเธอบอกให้เขาเก็บชุดนอนเอาไว้ใส่นอน หรือเอาไว้ใส่ล้างห้องน้ำที่บ้าน และเสนอตัวไปช่วยเลือกชุดออกกำลังกายในเย็นวันพฤหัสฯหลังจากเขาเสร็จจากพบหมอสิวที่คลีนิคและเธอก็สอนความรู้เบื้องต้นในการดูแลกล้ามเนื้อไม่ให้าเ็จากการออกกำลังกาย
เมื่อเดินออกจากร้านหมูกระทะในคืนนั้นเขารู้สึกเหมือนก้าวขาออกมาจากโลกใบเดิม แค่นึกว่า่เวลาหลังเลิกงานในบางวัน หรือค่ำวันศุกร์หรือ่วันเสาร์อาทิตย์ เขาอาจจะมีเพื่อนใหม่เพิ่มขึ้นอีกคนนอกจากทีวีและละครเกาหลีที่แม้จะให้ความบันเทิงกับเขาได้ แต่ไม่เคยให้คำแนะนำหรือเป็ที่ปรึกษาให้เขาและเขาคงไม่ยกทีวีไปกินข้าวด้วยเมื่อเจอร้านอร่อยร้านใหม่ และที่แน่ ๆ เขาคงไม่แบกทีวีไปวิ่ง10 โล กับเขาแน่นอน
เขาชอบทุกสิ่งทุกอย่าง ณ ตอนนี้เขาอยากให้ทุกอย่างคงเดิม อย่างนี้ ไปเรื่อย ๆ
***************