นายคนนี้..ฉันขอจีบนะ

    ผิดหวัง

    นายจะเมินหน้าฉันทำไม ?

    เฮ้ออ... เมื่อวานฉันหลงดีใจ ที่มีแฟนกับคนที่เราชอบ พอมาถึงเช้านี้เขากลับเป็๞ไปเป็๞คนละคนเลย ทั้งๆที่เราไม่ได้ทะเลาะอะไรกันเลย ..ฉันจะทำยังไงต่อไปดีนะ

    รู้สึกว่าเช้านี้ไม่อยากทำงานเลย อยากกลับบ้านไปหาป้าจัง

    "มะลิ "

    "จ๋า "

    "ฉันขอหลบไปพักที่ห้องพยาบาลหน่อยนะ" บริษัทแห่งนี้ห้องพยาบาลบริการด้วย ใครไม่สบายไปนอนพักได้ ส่วนฉันเป็๞ครั้งแรกที่ได้ใช้บริการ ฉันไม่มีอารมณ์ทำงานนินา

    "อือ ไปสิ"

    "ฝากส่งงานใบโบว์ชัวร์ให้หน่อยนะ"

    "จ้า"

    เดินมาถึงหน้าห้องพยาบาล ฉันเดินเข้าไปบอกพยาบาลว่า "พี่คะ หนูปวดหัว ขอนอนพักหน่อยนะคะ " แค่นี้พยาบาลก็ให้ฉันขึ้นไปนอนบนเตียงได้แล้ว

    สบายจัง ค่อยตื่นมาตอนเที่ยง ต่อด้วยไปกินข้าวพร้อมกับมะลิ

    ๰่๭๫บ่ายก็นั่งชิลๆ เพราะฉันเคลียร์งานเสร็จหมดแล้ว

    12:00 น.

    ริว เดินเข้ามาปลุกฉันที่ห้องพยาบาล บอกว่าไปกินข้าวกัน ฉันเดินออกมาจากห้องพยาบาล ก็ไม่คิดว่า ริว จะเดินมาคนเดียว แต่มี ทิว มายืนรออยู่ด้วย ฉันก็ได้แต่มองหน้าเขา ๆก็ยังไม่มองหน้าฉันอยู่ดี

    "ป่ะ มะลิ ริว เราไปกินข้าวกัน" ฉันพูดจบก็เดินออกมาจากตรงนั้นทันที

    "แก ไหวไหม " มะลิถาม เพราะเห็นฉันยืนร้องไห้

    "ฉันเริ่มทนไม่ไหวแล้ว ฉันจะไปจัดการไอ้ทิวให้" ริวรีบกลับไปหาทิวที่ห้องทันที

    มะลิกับเลิฟ ออกมานั่งกินข้าวกันที่ร้านอาหารตามสั่งกันสองคน กลับเข้ามานั่งทำงานกันตามปกติ

    - ทิว -

    ผมเดินกลับเข้ามานั่งในห้องได้ไม่นาน ริว เดินตามผมเข้ามาในห้อง "ทิวแกโกรธอะไรเลิฟวะ" ริวเหมือนจะโกรธผมแทนเพื่อน ส่วนผมไม่ได้สนใจอะไรกับที่มันพูดมากนัก

    "ทิว แกฟังฉันอยู่ไหม"

    "ฟังอยู่ แกจะเดือดร้อนทำไมห๊ะ เดี๋ยวฉันก็ไปขอคืนดีกับเธอเองล่ะ"

    "แกเมินเธอรอบที่สองแล้วนะ ตอนแรกฉันคิดว่าพวกแกงอนกัน"

    "เปล่า หมดธุระของแกแล้วกลับบ้านไปได้แล้ว"

    "เออ ไปอยู่แล้ว หวังว่าแกจะไปคืนดีกับเลิฟเร็วๆนี้นะ "

    "อือ บาย"

    --

    7:00 น.

    ผมบอกให้ ริว ไปรับเลิฟที่บ้านให้ที พาเธอมาหาที่โรงแรมเซ็นเตอร์ แถวๆ บ้านพักเก่าของผมเอง ตอนนี้ก็เวลาเจ็ดโมงครึ่งแล้วน่าจะใกล้ถึงโรงแรมมตามที่ผมนัด

    ผมขึ้นมารอเธอที่ห้องพักเลยดีกว่า

    ก๊อก ก๊อก

    "เลิฟมาถึงแล้ว" ผมเดินกลับไปนั่งรอเธอที่โซฟา ...เธอกำลังเปิดประตูเข้ามาแล้ว

    "มาแล้วค่า คุณคือมิสเตอร์....อ้าว! ทิว เห็นริวบอกว่ามีคุยงานกับมิสเตอร์อะไรสักอย่าง"

    "ฉันบอกให้ริวพาเธอมาที่นี่เอง"

    "ค่ะ ว่าแต่มาคุยกับลูกค้าที่นี่เหรอคะ"

    "ไม่ใช่ครับ เลิฟ ผมขอโทษนะครับ"

    "ทำไมนายต้องเมินฉันด้วยล่ะ"

    "ผมยอมรับผิด ผมนิสัยไม่ดีเอง"

    "ครั้งต่อไป นายจะเมินฉันอีกใช่ไหม"

    "ไม่แล้วครับ ผมสัญญา" ผมทำเธอร้องไห้อีกแล้ว

    ผมเดินเข้าไปกอดเธอ "ฉันสัญญาจะเป็๲แฟนที่ดีของเธอไม่ทำให้เธอร้องไห้อีก"

    " T_Tฮือออ ฉันร้องไห้ เพราะฉันดีใจต่างหากล่ะ ที่นายยังรักฉันอยู่"

    "ฉันรักเธอนะเลิฟ"

    อยู่ๆฉันก็คิดอะไรออก เย็นนี้ฉันมีนัดไปส่งป้าที่สนามบินนินา ป่านนี้ป้าทำธุระเสร็จยังนะ

    "ทิว นายจะพาฉันไปประชุมด้วยใช่ไหม"

    "อือ เธออยากไปไหม"

    "ประมาณสี่โมง ฉันขอกลับบ้านก่อนนะ ไปส่งป้าที่สนามบิน"

    "เดี๋ยวฉันไปส่ง ฉันขอไปเจอป้าเธอได้ไหม "

    "ได้สิ "


            เราสองคนมาถึงบ้านก่อนเวลานัดหมาย ฉันนัดกับป้าไว้ตอนสี่โมงเย็น แต่ด้วยความที่รถไม่ติดเลยทำให้มาถึงก่อนเวลา ดีเหมือนกันให้ ทิว ได้มีเวลาพูดกับป้าของฉัน

            "ป้าคะ"

            "อ้าว ทำไมหนูเลิกงานเร็วจัง"

             "คือว่ามีคนอยากเจอและอยากคุยกับป้าค่ะ"

             "ใครกันล่ะ หนูพาเขาไปนั่งก่อน ป้าขอจัดกระเป๋าเดินทางก่อนนะ "

             "ค่ะ"

             ป้าเดินมานั่งบนโซฟา มองหน้าฉันและทิวสลับไปมา ถามพวกเราว่า "หนูสองคนเป็๲แฟนกันหรือเปล่า" ฉันไม่ได้ตอบอะไร ไม่นานมานี้พวกเราเพิ่งคืนดีกันเอง

             "ไม่เป็๞ไร เรามานั่งกินข้าวด้วยกันดีกว่านะ เพราะเดี๋ยวป้าต้องเดินทางไปสนามบินแล้ว "

             "ค่ะ/ครับ"

             หลังจากกินข้าวกันเสร็จแล้ว ทิว อาสาขับรถที่เช่ามา พาป้าไปสนามบิน ป้าบอกว่าอีกสองเดือนข้างหน้าจะกลับบ้านอีก จะพาลูกและสามีกลับมาเที่ยวด้วย

             ป้าให้พวกเราส่งแค่ทางเข้าสนามบิน ที่เหลือป้าจัดการเองทั้งหมด ป้ายังฝากฉันให้นำรถที่เช่าไปคืนให้อีกด้วย

             "ไว้เจอกันนะคะป้า"

             "จ้า ดูแลตัวเองด้วยนะหนูเลิฟ"

             "ค่ะ"

            20:00น.

             ทิว

             ๻ั้๹แ๻่ผมเริ่มมีความรัก ไม่ค่อยได้อ่านรายงานการประชุมก่อนครั้งก่อนๆเลย ค่ำนี้ลองเปิดอ่านดูสักหน่อย เห็นพ่อผมบอกว่าจะกลับมานอนที่บ้านกรุงเทพนี้ด้วย เราสองคนพ่อลูกน่าจะมีเวลาคุยกันมากขึ้น

             พ่อทำธุรกิจอาหารสำเร็จรูปมาได้สี่สิบกว่าปีแล้ว พ่อของผมเป็๞คนคุมงานเองทั้งหมดจนปัจจุบันท่านก็ยังทำแบบนั้นอยู่

             "ผมกำลังคิดถึงพ่ออยู่พอดีเลยครับ"

             "แกจะมาคิดถึงคนแก่แบบฉันทำไม"

             "พ่อแก่ที่ไหนกันล่ะครับ ฮ่าๆ"

             "แกมีอะไรว่ามาเลย ไม่ต้องมาทำเป็๞อ้อนเหมือนเด็ก" ผมเข้ากอดพ่อนิดหน่อย ท่านก็หาว่าผมอ้อนเหมือนเด็กทุกครั้ง

             "คือผมมีแฟนแล้วนะครับ"

             "เลขาหน้าห้องแกอ่ะเหรอ"

             "ไม่ใช่ครับ เธออยู่ตำแหน่งกราฟฟิกครับ"

             "แกรักใครพ่อก็รักด้วย ว่างๆเมื่อไหร่ก็พาเธอมาพบพ่อด้วยนะ"

             "ครับพ่อ ฝันดีนะครับ" ในเมื่อพ่อไม่ได้ขัดขวางเ๱ื่๵๹ความรักของผมมาก ได้เวลาผมเปิดตัวแฟนแล้วสินะ

             เช้าวันเสาร์

             โอ๊ยย..ร้อนจังเลย อ้าว! แอร์พังเหรอเนี่ย ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองแอร์ เครื่องทำงานอยู่นะแต่ไม่มีความเย็นเลย ฉันต้องโทรไปหาช่างมาซ่อมแล้วล่ะ

             (ไลน์)

             Tew : เธออยู่บ้านใช่ไหม

             (สองชั่วโมงที่แล้ว)

             นี่ทิวทักฉันมาก่อนเลยเหรอเนี่ย หลังจากที่แชทไลน์เงียบเหงาไปนาน

             (ไลน์)

             Tew : เธออยู่บ้านใช่ไหม

             Loveค่ะ : ค่ะ ฉันออกไปไหนกับนายไม่ได้หรอกนะ ฉันต้องรอช่างมาซ่อมแอร์น่ะ

             Tew : ไม่เป็๲ไร เดี๋ยวไปหาเธอที่บ้านนะ

             Loveค่ะ : อือ วานซื้อขนมมาฝากฉันด้วยนะ

             Tew : ครับคุณผู้หญิง

             ประมาณยี่สิบนาทีผ่านไป ทิว ก็มาถึงบ้านฉัน หอบหิ้วอาหารขนมมาเพียบ

             "เย้ๆ ฉันได้กินขนมแล้ว"

             "เธอจะกินโจ๊กเลยไหม"

             "ดูท่าทางจะอารมณ์ดีนะวันนี้ "

             "ผมเหรอ ใช่ครับ ผมมีแฟนแล้วนะ"

             "ใครกันแฟนนาย"

             "เธอไง เลิฟ " เขาพูดจบก็ก้มลงจรดริมฝีปากฉันทันที