นายจะเมินหน้าฉันทำไม ?
เฮ้ออ... เมื่อวานฉันหลงดีใจ ที่มีแฟนกับคนที่เราชอบ พอมาถึงเช้านี้เขากลับเป็ไปเป็คนละคนเลย ทั้งๆที่เราไม่ได้ทะเลาะอะไรกันเลย ..ฉันจะทำยังไงต่อไปดีนะ
รู้สึกว่าเช้านี้ไม่อยากทำงานเลย อยากกลับบ้านไปหาป้าจัง
"มะลิ "
"จ๋า "
"ฉันขอหลบไปพักที่ห้องพยาบาลหน่อยนะ" บริษัทแห่งนี้ห้องพยาบาลบริการด้วย ใครไม่สบายไปนอนพักได้ ส่วนฉันเป็ครั้งแรกที่ได้ใช้บริการ ฉันไม่มีอารมณ์ทำงานนินา
"อือ ไปสิ"
"ฝากส่งงานใบโบว์ชัวร์ให้หน่อยนะ"
"จ้า"
เดินมาถึงหน้าห้องพยาบาล ฉันเดินเข้าไปบอกพยาบาลว่า "พี่คะ หนูปวดหัว ขอนอนพักหน่อยนะคะ " แค่นี้พยาบาลก็ให้ฉันขึ้นไปนอนบนเตียงได้แล้ว
สบายจัง ค่อยตื่นมาตอนเที่ยง ต่อด้วยไปกินข้าวพร้อมกับมะลิ
่บ่ายก็นั่งชิลๆ เพราะฉันเคลียร์งานเสร็จหมดแล้ว
12:00 น.
ริว เดินเข้ามาปลุกฉันที่ห้องพยาบาล บอกว่าไปกินข้าวกัน ฉันเดินออกมาจากห้องพยาบาล ก็ไม่คิดว่า ริว จะเดินมาคนเดียว แต่มี ทิว มายืนรออยู่ด้วย ฉันก็ได้แต่มองหน้าเขา ๆก็ยังไม่มองหน้าฉันอยู่ดี
"ป่ะ มะลิ ริว เราไปกินข้าวกัน" ฉันพูดจบก็เดินออกมาจากตรงนั้นทันที
"แก ไหวไหม " มะลิถาม เพราะเห็นฉันยืนร้องไห้
"ฉันเริ่มทนไม่ไหวแล้ว ฉันจะไปจัดการไอ้ทิวให้" ริวรีบกลับไปหาทิวที่ห้องทันที
มะลิกับเลิฟ ออกมานั่งกินข้าวกันที่ร้านอาหารตามสั่งกันสองคน กลับเข้ามานั่งทำงานกันตามปกติ
- ทิว -
ผมเดินกลับเข้ามานั่งในห้องได้ไม่นาน ริว เดินตามผมเข้ามาในห้อง "ทิวแกโกรธอะไรเลิฟวะ" ริวเหมือนจะโกรธผมแทนเพื่อน ส่วนผมไม่ได้สนใจอะไรกับที่มันพูดมากนัก
"ทิว แกฟังฉันอยู่ไหม"
"ฟังอยู่ แกจะเดือดร้อนทำไมห๊ะ เดี๋ยวฉันก็ไปขอคืนดีกับเธอเองล่ะ"
"แกเมินเธอรอบที่สองแล้วนะ ตอนแรกฉันคิดว่าพวกแกงอนกัน"
"เปล่า หมดธุระของแกแล้วกลับบ้านไปได้แล้ว"
"เออ ไปอยู่แล้ว หวังว่าแกจะไปคืนดีกับเลิฟเร็วๆนี้นะ "
"อือ บาย"
--
7:00 น.
ผมบอกให้ ริว ไปรับเลิฟที่บ้านให้ที พาเธอมาหาที่โรงแรมเซ็นเตอร์ แถวๆ บ้านพักเก่าของผมเอง ตอนนี้ก็เวลาเจ็ดโมงครึ่งแล้วน่าจะใกล้ถึงโรงแรมมตามที่ผมนัด
ผมขึ้นมารอเธอที่ห้องพักเลยดีกว่า
ก๊อก ก๊อก
"เลิฟมาถึงแล้ว" ผมเดินกลับไปนั่งรอเธอที่โซฟา ...เธอกำลังเปิดประตูเข้ามาแล้ว
"มาแล้วค่า คุณคือมิสเตอร์....อ้าว! ทิว เห็นริวบอกว่ามีคุยงานกับมิสเตอร์อะไรสักอย่าง"
"ฉันบอกให้ริวพาเธอมาที่นี่เอง"
"ค่ะ ว่าแต่มาคุยกับลูกค้าที่นี่เหรอคะ"
"ไม่ใช่ครับ เลิฟ ผมขอโทษนะครับ"
"ทำไมนายต้องเมินฉันด้วยล่ะ"
"ผมยอมรับผิด ผมนิสัยไม่ดีเอง"
"ครั้งต่อไป นายจะเมินฉันอีกใช่ไหม"
"ไม่แล้วครับ ผมสัญญา" ผมทำเธอร้องไห้อีกแล้ว
ผมเดินเข้าไปกอดเธอ "ฉันสัญญาจะเป็แฟนที่ดีของเธอไม่ทำให้เธอร้องไห้อีก"
" T_Tฮือออ ฉันร้องไห้ เพราะฉันดีใจต่างหากล่ะ ที่นายยังรักฉันอยู่"
"ฉันรักเธอนะเลิฟ"
อยู่ๆฉันก็คิดอะไรออก เย็นนี้ฉันมีนัดไปส่งป้าที่สนามบินนินา ป่านนี้ป้าทำธุระเสร็จยังนะ
"ทิว นายจะพาฉันไปประชุมด้วยใช่ไหม"
"อือ เธออยากไปไหม"
"ประมาณสี่โมง ฉันขอกลับบ้านก่อนนะ ไปส่งป้าที่สนามบิน"
"เดี๋ยวฉันไปส่ง ฉันขอไปเจอป้าเธอได้ไหม "
"ได้สิ "
เราสองคนมาถึงบ้านก่อนเวลานัดหมาย ฉันนัดกับป้าไว้ตอนสี่โมงเย็น แต่ด้วยความที่รถไม่ติดเลยทำให้มาถึงก่อนเวลา ดีเหมือนกันให้ ทิว ได้มีเวลาพูดกับป้าของฉัน
"ป้าคะ"
"อ้าว ทำไมหนูเลิกงานเร็วจัง"
"คือว่ามีคนอยากเจอและอยากคุยกับป้าค่ะ"
"ใครกันล่ะ หนูพาเขาไปนั่งก่อน ป้าขอจัดกระเป๋าเดินทางก่อนนะ "
"ค่ะ"
ป้าเดินมานั่งบนโซฟา มองหน้าฉันและทิวสลับไปมา ถามพวกเราว่า "หนูสองคนเป็แฟนกันหรือเปล่า" ฉันไม่ได้ตอบอะไร ไม่นานมานี้พวกเราเพิ่งคืนดีกันเอง
"ไม่เป็ไร เรามานั่งกินข้าวด้วยกันดีกว่านะ เพราะเดี๋ยวป้าต้องเดินทางไปสนามบินแล้ว "
"ค่ะ/ครับ"
หลังจากกินข้าวกันเสร็จแล้ว ทิว อาสาขับรถที่เช่ามา พาป้าไปสนามบิน ป้าบอกว่าอีกสองเดือนข้างหน้าจะกลับบ้านอีก จะพาลูกและสามีกลับมาเที่ยวด้วย
ป้าให้พวกเราส่งแค่ทางเข้าสนามบิน ที่เหลือป้าจัดการเองทั้งหมด ป้ายังฝากฉันให้นำรถที่เช่าไปคืนให้อีกด้วย
"ไว้เจอกันนะคะป้า"
"จ้า ดูแลตัวเองด้วยนะหนูเลิฟ"
"ค่ะ"
20:00น.
ทิว
ั้แ่ผมเริ่มมีความรัก ไม่ค่อยได้อ่านรายงานการประชุมก่อนครั้งก่อนๆเลย ค่ำนี้ลองเปิดอ่านดูสักหน่อย เห็นพ่อผมบอกว่าจะกลับมานอนที่บ้านกรุงเทพนี้ด้วย เราสองคนพ่อลูกน่าจะมีเวลาคุยกันมากขึ้น
พ่อทำธุรกิจอาหารสำเร็จรูปมาได้สี่สิบกว่าปีแล้ว พ่อของผมเป็คนคุมงานเองทั้งหมดจนปัจจุบันท่านก็ยังทำแบบนั้นอยู่
"ผมกำลังคิดถึงพ่ออยู่พอดีเลยครับ"
"แกจะมาคิดถึงคนแก่แบบฉันทำไม"
"พ่อแก่ที่ไหนกันล่ะครับ ฮ่าๆ"
"แกมีอะไรว่ามาเลย ไม่ต้องมาทำเป็อ้อนเหมือนเด็ก" ผมเข้ากอดพ่อนิดหน่อย ท่านก็หาว่าผมอ้อนเหมือนเด็กทุกครั้ง
"คือผมมีแฟนแล้วนะครับ"
"เลขาหน้าห้องแกอ่ะเหรอ"
"ไม่ใช่ครับ เธออยู่ตำแหน่งกราฟฟิกครับ"
"แกรักใครพ่อก็รักด้วย ว่างๆเมื่อไหร่ก็พาเธอมาพบพ่อด้วยนะ"
"ครับพ่อ ฝันดีนะครับ" ในเมื่อพ่อไม่ได้ขัดขวางเื่ความรักของผมมาก ได้เวลาผมเปิดตัวแฟนแล้วสินะ
เช้าวันเสาร์
โอ๊ยย..ร้อนจังเลย อ้าว! แอร์พังเหรอเนี่ย ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองแอร์ เครื่องทำงานอยู่นะแต่ไม่มีความเย็นเลย ฉันต้องโทรไปหาช่างมาซ่อมแล้วล่ะ
(ไลน์)
Tew : เธออยู่บ้านใช่ไหม
(สองชั่วโมงที่แล้ว)
นี่ทิวทักฉันมาก่อนเลยเหรอเนี่ย หลังจากที่แชทไลน์เงียบเหงาไปนาน
(ไลน์)
Tew : เธออยู่บ้านใช่ไหม
Loveค่ะ : ค่ะ ฉันออกไปไหนกับนายไม่ได้หรอกนะ ฉันต้องรอช่างมาซ่อมแอร์น่ะ
Tew : ไม่เป็ไร เดี๋ยวไปหาเธอที่บ้านนะ
Loveค่ะ : อือ วานซื้อขนมมาฝากฉันด้วยนะ
Tew : ครับคุณผู้หญิง
ประมาณยี่สิบนาทีผ่านไป ทิว ก็มาถึงบ้านฉัน หอบหิ้วอาหารขนมมาเพียบ
"เย้ๆ ฉันได้กินขนมแล้ว"
"เธอจะกินโจ๊กเลยไหม"
"ดูท่าทางจะอารมณ์ดีนะวันนี้ "
"ผมเหรอ ใช่ครับ ผมมีแฟนแล้วนะ"
"ใครกันแฟนนาย"
"เธอไง เลิฟ " เขาพูดจบก็ก้มลงจรดริมฝีปากฉันทันที