ตอนที่หนึ่งร้อยสองการเตรียมตัวก่อนเข้าดันเจี้ยนหอคอย 2
ณ อีกโลกหนึ่ง อีกเวลาหนึ่ง เมืองไคฟงแห่งโลกยอดยุทธจักรมังกรฟ้า
“ค่าเปิดเส้นลมปราณ ยี่สิบตำลึง”
ชายที่กล้ามบึกบึน มีหนวดเครา กล่าวอย่างหนักแน่น
ผมจ่ายไปโดยไม่ลังเลเพราะนี่คือ NPC ที่หากอยู่ในเกมส์จะมีหน้าที่เปิดเส้นลมปราณให้เรานั่นเอง
เมืองไคเฟิงตามเรื่องราวอ้างว่าเพราะเปิดกว้างในด้านการค้าเลยไม่ปิดกั้นในด้านที่ว่าเราจะใส่เสื้อผ้าฉูดฉาดแค่ไหนหัวโล้นหรือทำผมสีอะไรว่าอย่างนั้น
เพราะคนเล่นเกมส์ต้องการจะแต่งตัวตามใจตนเอง จะมาทำให้สมจริงแต่ปิดกั้นความสนุกของผู้เช่นก็คงไม่ใช่เรื่องที่เหมาะสมนัก
ผมเตรียมเงินและทองคำ อัญมณีแลกเงินหลายร้อยตำลึงและซื้อพวกยาลูกกลอนที่ทำให้เรามีลมปราณกับตำราขั้นพื้นฐานและมาหาNPC ที่มีหน้าที่เปิดเส้นลมปราณให้เรา
“นั่งขัดสมาธิตรงเบาะนี้ ข้าจะเปิดเส้นลมปราณให้เจ้า เดินลมปราณไปตามตำราหากวนครบรอบถือว่าเจ้าเปิดเส้นลมปราณสำเร็จ”
ชายกล้ามโตกล่าว
ว่าไปแล้วตรงนี้หากเป็นในเกมส์มันจะออกแนวมินิเกมส์ที่ให้เราลากเส้นลมปราณของเราไปตามจุดชีพจรให้ครบรอบให้ได้และลากเส้นต่างๆจะทำให้เรามีความสามารถพิเศษไปตามรูปร่างการเดินลมปราณของเรา
มีคนพิเรนท์ขนาดไปสร้างเส้นทางลมปราณเป็นรูปตราเครื่องสังเวยของจักรวาลBerserk เกมส์ก็ราวกับจะรู้จัดให้ตามคำขอ คนที่เดินเส้นลมปราณอย่างนั้นจะโดนผีสิงโชคร้าย ปีศาจรังควาญนั่นเอง
ผมก็ทำตามเส้นมาตรฐานวนไปตามเส้นลมปราณที่เพิ่มความสามารถทางร่างกายสามเท่า แต่ไม่มีความพิเศษอื่นๆใดใดทั้งสิ้น
“นะ นี่มัน เจ้าทำสำเร็จในครั้งเดียว เกิดมาข้าไม่เคยเห็นใครมีพรสวรรค์ทำได้ขนาดนี้”
ชายกล้ามโต NPCฝึกลมปราณของเมืองเริ่มต้นกล่าว