เกิดใหม่ทั้งที ดันเป็นฮัสกี้หน้าโง่เนี่ยนะ? (นิยายแปล)

บ้าชะมัด!ยังตามมาอีก!!

สวี่มั่ววิ่งพลางหันกลับไปมอง เห็นฝูงผึ้งยังคงไล่ตามมาติดๆ

เขาหันกลับไปมองข้างหน้าอีกครั้ง พบว่ากำลังจะถึงขอบป่าเล็กถัดออกไปคือทะเลสาบจำลอง

ไม่มีทางเลือกแล้ว...

ดวงตาสวี่มั่วเป็นประกาย ไม่คิดจะชะลอฝีเท้าแม้แต่น้อยวิ่งพุ่งไปถึงริมทะเลสาบ ก่อนจะกระโจนขึ้นด้วยท่วงท่าอันสง่างามแล้วพุ่งตัวลงน้ำไปทันที!

ตู้ม!!

เสียงน้ำกระเซ็นกระจาย ร่างของฮัสกี้หายวับลงไปในน้ำ

"มั่วมั่ว!!"

จ้าวลี่อิ่งร้องลั่นด้วยความตกใจเธอวิ่งมาถึงทางเดินข้างป่าเล็กจึงเห็นเข้าพอดีเธอมองไปยังจุดที่ฮัสกี้กระโดดน้ำลงไป ใบหน้าเต็มไปด้วยความร้อนรน

ข้างๆ เธอคือแม่ลูกคู่หนึ่งที่เดินผ่านมาเมื่อครู่

เด็กหญิงตัวน้อยตะโกนขึ้นอย่างไร้เดียงสา "แม่จ๋า! หมาตัวใหญ่กระโดดลงน้ำแล้ว!!"

หึ่งๆๆ...

หลังจากฮัสกี้กระโดดลงน้ำ ฝูงผึ้งจำนวนมากก็บินออกมาจากแนวป่าไปบินวนเวียนเหนือผิวน้ำที่มีคลื่นกระเพื่อมราวกับฝูงเครื่องบินรบ

"มั่วมั่ว... ทำยังไงดีล่ะเนี่ย..."

จ้าวลี่อิ่งยืนอยู่ริมฝั่งอย่างลนลาน ไม่รู้จะทำอย่างไรต่อดี

โทรแจ้งตำรวจ? ก็ดูจะเกินไป

ขอความช่วยเหลือ? แต่จากใครล่ะ

เรียกฝ่ายจัดการหมู่บ้าน? หรือจะพึ่งคนแถวนี้?จะมีใครช่วยได้ไหม

"แม่จ๋า ทำไมหมาไม่ขึ้นมาสักทีล่ะ"

เสียงของเด็กหญิงตัวเล็กดังขึ้นอีกครั้ง

คุณแม่วัยสาวทำหน้ากังวลเล็กน้อย "เอ่อ... หรือว่า...จมน้ำไปแล้ว?"

จ้าวลี่อิ่งตกใจจนหน้าถอดสี เกือบจะร้องไห้ออกมาแล้วแต่พอเธอนึกถึงภาพเมื่อวานที่ฮัสกี้เคยดำน้ำในแม่น้ำเชี่ยวกรากได้นานเกินหนึ่งนาทีก็เริ่มใจชื้นเล็กน้อยคิดว่า...

ครั้งนี้ก็น่าจะไม่เป็นอะไรใช่ไหม

“อ๊ะ!! ตรงนั้น! แม่จ๋า! หมาขึ้นมาแล้ว!!”

ประมาณสิบกว่าวินาทีให้หลัง เสียงตื่นเต้นของหนูน้อยก็ดังขึ้นอีกครั้ง

ขณะเดียวกัน จ้าวลี่อิ่งก็เห็นว่าบริเวณห่างจากจุดที่กระโดดน้ำลงไปราวสิบกว่าเมตร มีหัวหมาโผล่พ้นน้ำขึ้นมาแล้วก็มองซ้ายขวาอย่างระแวดระวัง

หึ่งๆๆ...

ยังไม่ทันจะได้ดูให้ชัด เสียงหึ่งๆราวกับเครื่องบินทิ้งระเบิดก็ดังขึ้นจนสวี่มั่วสะดุ้งเงยหน้าขึ้นก็เห็นฝูงผึ้งจำนวนมากกำลังดิ่งลงมา!

เวรเอ๊ย!! โอ๊ย...!!

สวี่มั่วอุทาน รีบดำลงน้ำด้วยความตกใจทันที แต่ก่อนหน้านั้นเขาก็รู้สึกเจ็บแปลบหลายจุดที่ใบหน้า

ให้ตายสิ! โดนต่อยเข้าแล้ว!

"มั่วมั่ว!!"

จ้าวลี่อิ่งที่อยู่ริมฝั่งเห็นฮัสกี้โผล่ขึ้นมาได้ไม่นานก็โดนผึ้งไล่จู่โจมอีกครั้งก็ทั้งตกใจทั้งร้อนใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เลย

"หมาน้อยสู้ๆ! หมาน้อยรีบหนีเร็ว!"

เด็กหญิงตัวเล็กตะโกนให้กำลังใจฮัสกี้ด้วยตาเป็นประกายพลางชูกำปั้นเล็กๆ ขึ้นมา

"เกิดอะไรขึ้นน่ะ"

"เฮ้! ทำไมมีผึ้งเยอะแบบนี้"

"ในน้ำมีอะไรหรือเปล่า"

"เหมือนจะเป็นหมานะ?"

"ผึ้งพวกนี้มาจากรังในป่านั่นแหละ!เมื่อกี้หมาตัวนั้นปีนขึ้นไปโขกรังจนร่วงเลย! ฉันเห็นกับตาจากชั้นบน!"

"ฮ่าๆ นายล้อเล่นแน่เลยหมามันจะปีนต้นไม้ได้ยังไงกัน"

"ฉันพูดจริงนะ! เห็นเองกับตาเลย!"

“…”

เสียงอึกทึกตรงจุดนั้นเริ่มเรียกความสนใจจากคนแถวนั้นหลายคนเริ่มเดินมามุงริมฝั่ง มองลงไปในน้ำอย่างอยากรู้อยากเห็น

ในขณะเดียวกันสวี่มั่วที่อยู่ใต้น้ำก็มองไม่เห็นว่าเกิดอะไรขึ้นข้างบนเขาเลยว่ายน้ำต่อไปในทิศทางหนึ่งอีกกว่าครึ่งนาที แล้วจึงค่อยๆโผล่ขึ้นมาเหนือน้ำอีกครั้ง

“โผล่ขึ้นมาแล้ว! ตรงนั้นไง!!”

“เฮ้ย! เป็นหมาจริงด้วย!”

“หมาตัวนี้ดำน้ำเก่งชะมัดเมื่อกี้นี่ตั้งครึ่งนาทีกว่าได้มั้ง”

“ผึ้งมันบินตามมาอีกแล้ว!”

“มั่วมั่ว! มั่วมั่ว ระวังนะ!!”

สวี่มั่วเพิ่งโผล่หัวขึ้นมาหายใจ ยังไม่ทันได้ตั้งตัวก็ได้ยินเสียงจอแจจากฝั่งดังเข้าหู พร้อมกับเสียงหึ่งๆ ที่คุ้นเคยจากด้านบน

เขาเงยหน้าขึ้น แล้วก็เห็นว่าฝูงผึ้งบินกรูเข้ามาอีกแล้ว!

เวรเอ๊ย!! พวกแกจะตามไปถึงไหนกันเนี่ย!!

สวี่มั่วได้แต่บ่นในใจอย่างปลงๆ ก่อนจะต้องดำน้ำหนีอีกครั้ง

“ดำลงไปอีกแล้ว!”

“ฮ่าๆๆ นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย”

“เมื่อกี้ฉันไปดูมา! รังผึ้งในป่านั่นร่วงลงมาจริงๆ!อย่าบอกนะว่าหมาตัวนั้นเป็นคนทำ?”