คำพูดของเย่ฉีราวกับสายอัสนีฟาดลงที่สมองของคนทั้งหมด!อย่างไรก็ตามเพื่อตอบรับคำพูดนั้นที่ด้านของเขาเสี่ยวเฮยได้ก้าวเดินตามหลังมาและในเวลานั้นภายในห้องโถงก็ราวกับถูกูเาลูกใหญ่กดทับลงมา!กลิ่นอายที่ปรากฏขึ้นของชายชุดดำนั้นคือกลิ่นอายของบรรพชนโบราณ!
ทันทีที่มันเกิดขึ้นใบหน้าของผู้าุโสมาคมทั้งหมดยกเว้นเหยาเจิ้งก็ต้องมืดลงอย่างไม่พอใจรวมไปถึงผู้คุ้มกันของผู้สืบทอดทั้งหมดด้วยเช่นกันด้วยการปะทุขึ้นของกลิ่นอายบรรพชนโบราณทำให้อีกฝ่ายตอบสนองขึ้นมาในทันที...ภายในห้องโถงเวลานี้ประกอบไปด้วยบรรพชนโบราณมากถึงสิบห้าคน!ยกเว้นเหยาเจิ้งอีกสิบสามคนทั้งหมดล้วนแผ่กลิ่นอายออกมาเพื่อสะกดข่มพุ่งตรงไปยังชายชุดดำเพียงคนเดียวในห้องโถงแห่งนี้!
“สามหาว!เ้าคิดว่าที่นี่เป็สวนหลังบ้านของเ้าหรืออย่างไร? จงระงับกลิ่นอายของเ้าซะ!”
“เหยาเจิ้ง!เห็นแก่หน้าเ้าทางสมาคมจะตัดสินโทษสถานเบาแต่หากยังคงดื้อรั้นก็อย่าได้หาว่าพวกข้านั้นไม่เกรงใจ!”
เสียงของผู้าุโหลายคนดังขึ้นมาเพื่อกดดันเหยาเจิ้งให้จบเื่นี้ลงอย่างไรก็ตามในเวลานั้นเย่ฉียังคงหัวเราะขึ้นมาอีกครั้งเพื่อเยาะเย้ยคำพูดของผู้าุโสมาคมพร้อมกับประตูโบราณบานแรกของเสี่ยวเฮยที่ปรากฏ้าและเปิดออกในทันที!
“โชคดีที่ข้าไม่จำเป็ต้องไว้หน้าใคร!”
ในเวลาต่อมาประตูโบราณจำนวนมากก็เริ่มปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าเหนือเขตปกครอง!ภาพเหตุการณ์นี้ทำให้ทั่วทั้งเขตตกอยู่ในความวุ่นวายทันทีเนื่องจากสถานที่ด้านล่างของประตูโบราณเ่าั้คือปราสาทของสมาคมจึงทำให้ไม่มีผู้ใดกล้าเข้าไปใกล้แต่การปรากฏขึ้นของประตูโบราณและทิศทางของพลังที่พุ่งออกไปก็ยังทำให้พวกเขาสามารถรับรู้ได้ว่ามีใครบางคนกำลังยั่วยุเหล่าผู้าุโอยู่!
“เป็ใครกัน?กล้ายั่วยุเก้าผู้าุโเช่นนี้เื่ต้องไม่จบง่ายๆแน่!”
“ถึงจะดูเป็คนเสียสติแต่ว่าเขาก็แข็งแกร่งไม่น้อยไปกว่าพวกผู้าุโเลย...ดูนั่น! กลิ่นอายของบุกรุกแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว!”
เสียงฮือฮาดังไปทั่วทั้งเขตปกครองและทุกสายตาก็ล้วนจับจ้องไปยังการต่อสู้ครั้งนี้!
ส่วนทางด้านห้องประชุมของสมาคม...ในเวลานี้หลังจากที่ประตูโบราณบานที่ห้าของเสี่ยวเฮยปรากฏขึ้นเก้าในสิบสามบรรพชนโบราณที่ต่อต้านเขาก็ต้องกลายเป็หน้าซีดเผือดในทันที!นอกจากสี่ผู้าุโจากดินแดนชั้นหนึ่งแล้วคนอื่นๆ ล้วนเปิดประตูโบราณได้เพียงสามหรือสี่บานเท่านั้น!อีกอย่างสิ่งที่ทำให้พวกเขาเริ่มเกิดความหวาดกลัวก็คือกลิ่นอายของเสี่ยวเฮยที่แม้จะอยู่ในขอบเขตเดียวกันแต่กลับแข็งแกร่งเป็อย่างมาก...มากพอที่จะต่อต้านพวกเขาที่มีถึงสิบสามคนได้!
“เป็ไปได้อย่างไร!?ดินแดนเทียนเหอนั้นจะมีบรรพชนโบราณที่แข็งแกร่งเช่นนี้ได้อย่างไร?...อัก!”
ไม่ต้องรอให้กล่าวจบประตูบานที่หกก็ปรากฏขึ้นทันทีและกลิ่นอายนี้ทำให้หลายคนในห้องโถงต้องกระอักเืออกมาคำโตโดยเฉพาะเหล่ารุ่นเยาว์สำหรับผู้คุ้มกันของขุมอำนาจชั้นหนึ่งก็มีประตูโบราณเพียงสามบานเท่านั้นด้วยกำลังของพวกเขาในตอนนี้เป็การฝืนอย่างมากเพื่อช่วยระงับกลิ่นอายที่จะบดขยี้ผู้สืบทอดของพวกเขา!
“สหายน้อยโปรดใจเย็นลงก่อนได้หรือไม่?นี่เป็เพียงเื่เข้าใจผิด!พวกเรายังสามารถพูดคุยกันได้!”
มองไปยังสถานการณ์ที่เริ่มย่ำแย่ของเหล่าผู้สืบทอดสุดท้ายผู้าุโจากชิงลั่วก็ต้องกล่าวออกมาความจริงแล้วพวกเขาสีาุโจากดินแดนชั้นหนึ่งล้วนอยู่ในระดับเจ็ดประตูในมุมมองของพวกเขาแล้วเสี่ยวเฮยนั้นไม่สมควรอยู่เหนือไปกว่าพวกเขาหากต้องต่อสู้กันจริงๆด้วยจำนวนคนที่เหนือกว่าพวกเขาก็ยังมั่นใจว่าจะกำราบเสี่ยวเฮยลงได้ทว่าภายในห้องโถงเวลานี้เต็มไปด้วยบุคคลสำคัญที่จะเป็อนาคตของโลกนี้อยู่จำนวนมากดังนั้นจึงได้แต่หาทางลงอย่างประนีประนอม
ทว่า...
“พวกเ้าคิดว่ามีสิทธิ์จะหยุดข้า?”
เย่ฉีกล่าวออกมาพร้อมกับประตูบานที่เจ็ดของเสี่ยวเฮยปรากฏขึ้น!อย่างไรก็ตามกลิ่นอายโบราณส่วนใหญ่ได้ถูกส่งไปทางผู้าุโของสมาคมทั้งแปดทำให้ผุู้สืบทอดแม้จะตกอยู่ในความย่ำแย่แต่ก็ยังไม่อันตรายถึงชีวิต
เมื่อไม้อ่อนถูกปฏิเสธสี่ผู้าุโก็ไม่อดทนอีกต่อไป!ประตูทั้งเจ็ดบานของพวกเขาเปิดออกอย่างเต็มกำลังและเตรียมที่จะตอบโต้กลับไปทว่าก่อนที่จะได้กล่าวสิ่งใดออกมาในเวลานั้นประตูโบราณทั้งเจ็ดบานของแต่ละคนก็ถูกบังคับให้เริ่มปิดลง!ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึงก่อนจะซีดขาวราวกับซากศพ!
“ป ปเป็ไปไม่ได้! กลิ่นอายเช่นนี้…บรรพชนชั้นสูง...แปดประตูโบราณ!”
เสียงของหนึ่งในผู้าุโดังออกมาอย่างสั่นเคลือจักรพรรดิไห่หลิงนั้นอ่อนแอที่สุดเป็เพียงบรรพชนสองประตูเท่านั้นและในความเป็จริงผู้ที่แข็งแกร่งของโลกมนุษย์นั้นก็มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่มาถึงระดับนี้ได้สามคนในจำนวนคนเ่าั้ที่อยู่ในระดับแปดประตูโบราณก็คือผู้นำไป๋หนาน เฮยหนานและหมื่นพิษ! ส่วนบรรพชนโบราณที่แข็งแกร่งที่สุดที่เปิดเผยตัวบนโลกในตอนนี้ก็คือบรรพชนโบราณเก้าประตู!
ท่ามกลางผู้ฝึกทั่วทั้งแปดแผ่นดินหนึ่งทะเลในยุคนี้ปรากฏบรรพชนโบราณเก้าประตูออกมาเพียงเก้าคนเท่านั้นและสี่ในเก้านั้นก็คือผู้นำของตระกูลต้วนประมุขสำนักเสวี่ยเยี่ย เ้านิกายหลัวช่วน และเ้าเกาะไป๋กู่ !ทั้งสี่คนนี้คือผู้มีชื่อเสียงและปกครองขุมอำนาจชั้นหนึ่งทั้งสี่ของโลกมนุษย์!
อย่างไรก็ตามในระหว่างที่ใบหน้าของคนทั้งหมดกำลังซีดขาวลงและเต็มไปด้วยความหวาดกลัว...สิ่งที่พวกเขาไม่คาดคิดก็ได้เกิดขึ้น!ในเวลานี้พวกเขาได้เป็พยานในการปรากฏตัวของ...
บรรพชนโบราณเก้าประตูคนที่สิบ!
ในเวลาที่ประตูบานที่เก้าของเสี่ยวเฮยปรากฏขึ้นนั้นกลิ่นอายของเขาก็แผ่กระจายออกไปทั่วทั้งโลกบรรพชนโบราณเก้าประตูนั้นเรียกได้ว่าแทบจะเป็ตัวตนสูงสุดของโลกใบนี้แล้ว...หากไม่นับเหล่าคนตายที่ฝืนกฎเกณฑ์นอนหลับอยู่ในโรงพวกเขาก็คือผู้ที่มีสิทธิ์ชี้ขาดทุกสิ่งบนโลกใบนี้!
การปรากฏขึ้นของกลิ่นอายในครั้งนี้แตกต่างไปจากครั้งก่อนๆอย่างสิ้นเชิง!มันเป็เพราะเย่ฉีได้จัดการเกี่ยวกับปัญหาของหลี่หลินหงลงแล้วดังนั้นเพื่อประกาศถึงความยิ่งใหญ่นี้ออกไปเสี่ยวเฮยจึงไม่คิดจะระงับกลิ่นอายโบราณนี้เอาไว้และกระจายมันออกไปทั่วทั้งโลก!
เมื่อมาถึงจุดนี้ไม่มีผู้ใดกล้ากล่าวสิ่งใดอีกแม้แต่เหยาเจิ้งเองก็กลายเป็แข็งค้างไปเรียบร้อยแล้ว...เย่ฉีเป็เพียงคนเดียวที่ยังคงประดับรอยยิ้มไว้บนใบหน้าเขาค่อยๆ เดินเข้าไปอย่างช้าๆตรงไปยังผู้าุโจากแผ่นดินชิงลั่วซึ่งแข็งแกร่งที่สุดในบรรดาผู้าุโทั้งเก้า
“ส่งแผนที่ทั้งสี่มาให้ข้า...มิฉะนั้นประตูโบราณบานนั้นจะเปิดออก!”
เย่ฉีกล่าวออกมาด้วยท่าทีสบายๆแต่มันกลับทำให้ผู้ฟังต้องสั่นไปทั้งร่างในเวลานี้พวกเขาถูกระงับไว้ด้วยการที่เสี่ยวเฮยเปิดประตูบานที่แปดออกมาเมื่อประตูบานที่เก้าปรากฏขึ้นพวกเขาจึงเริ่มถูกบังคับให้เสื่อมถอยลงด้วยกฏแห่งความแข็งแกร่งของโลกใบนี้ดังนั้นถ้าหากประตูบานที่เก้าเปิดออก...ทุกสิ่งที่อยู่ที่นี่จะถูกบดขยี้ไปในทันที!
นี่ก็คือความหมายของผู้แข็งแกร่งเป็พลังที่เหี้ยมหาญเด็ดขาดมิอาจต่อกร!
หลังจากขบกรามแน่นสุดท้ายก็ไม่มีทางเลือกอื่นพวกเขาจึงต้องยอมมอบแผนที่ออกไปให้กับเย่ฉีในสายตาของพวกเขานั้นเย่ฉีไม่มีค่าราคาใดเลยจริงๆเขาเป็เพียงแค่เด็กมนุษย์ธรรมดาเท่านั้น! เพียงแต่การที่เขามีเสี่ยวเฮยอยู่ข้างกายนั้นทำให้พวกเขาต้องยอมศิโรราบโดยไม่สามารถขัดขืนได้แน่นอนว่าหากมีโอกาสเมื่อไหร่...พวกเขาจะลงมือสังหารเย่ฉีในทันที!
เกี่ยวกับเื่นี้เย่ฉีก็รู้ดีอยู่แล้วทว่าเขามิได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อยเพราะเมื่อใดที่เป้าหมายในการมายังรอยแยกนี้บรรลุผล...เมื่อถึงเวลานั้นเขาก็จะก้าวเข้าสู่เส้นทางการฝึกตนและไม่จำเป็ต้องพึ่งพาเสี่ยวเฮยอีกมันคือเหตุผลที่เขาไม่ได้สั่งให้เสี่ยวเฮยจัดการคนพวกนี้ เมื่อถึงเวลาที่เขาย่างเดินบนเส้นทางการฝึกตนเขาจะกลับมาจัดการกับคนพวกนี้ด้วยตัวเอง!
“คงจะเป็แผนที่นี้ที่ขอทานคนนั้นบอกข้า”
เย่ฉีตรวจสอบแผนที่เ่าั้เล็กน้อยก่อนจะพบว่าพวกมันคือผนึกบางอย่างที่จะทำงานเมื่ออยู่ในบริเวณค่ายกลเวทดังนั้นทางเดียวที่จะเปิดแผนที่เหล่านี้ก็คือต้องไปยังน้ำพุเหลือสายตาของเขากวาดมองไปทั่วทั้งห้องโถงก่อนจะไปหยุดที่ชายหนุ่มจากตระกูลต้วนและหญิงสาวที่มีผ้าคลุมสีขาวปกปิดใบหน้าจากสำนักเสวี่ยเยี่ย
“สำหรับพวกเ้าข้าจะขายให้ในราคาแผ่นละสิบล้านผลึกปราณทองส่วนอีกหนึ่งแผ่นที่เหลือข้าจะขายให้กับไป๋กู่และหลัวช่วนในราคาหนึ่งร้อยล้านผลึกปราณทองแน่นอนว่าพวกเ้าสามารถปฏิเสธได้ข้อเสนอได้เช่นกัน”
ทั้งสีหน้าและน้ำเสียงของเย่ฉีนั้นดูแล้วเป็มิตรมากนักทว่าในเวลาที่เขากล่าวคำสุดท้ายออกมากลิ่นอายของประตูบานที่เก้าได้ปะทุขึ้นมาอีกครั้งราวกับว่ามันกำลังจะเปิดออกทำให้หัวใจของใครหลายๆคนต้องหล่นลงไปถึงตาตุ่มเย่ฉีมองเห็นภาพนี้ก็ฉีกยิ้มกว้างอย่างพอใจก่อนจะกวาดตามองไปรอบๆ และกล่าวขึ้น
“เทียบกับพวกเ้าแล้ววิธีการข่มขู่ของข้านั้นดูจะได้ผลมากกว่ากระมัง?”