ปิดเทอมแล้วสามสาวมาทำงานตามปกติ พ่อแม่ของปรางอยากให้แคทกับมายด์ได้พักแล้วกลับไปเที่ยวบ้านบ้าง แต่แคทก็ติดที่จะต้องไปทำงานที่ลาวกับลูกทีม พ่อปรางจึงบอกว่ารอให้แคทกลับมาจากลาวก่อน แล้วจะพากันลงไปที่บ้านของ
แคทกับมายด์
ที่บริษัท แคทยังทำตัวกับปรินเหมือนปกติไม่ได้แสดงตัวว่าเป็แฟนของเขา เคยทำยังไงก็ทำเหมือนเดิมดังนั้นที่บริษัทจึงยังไม่มีใครรู้นอกจากเพื่อนของเธอกับปรินและพ่อของปรางเท่านั้น
มีแต่ปรินเองที่ทำตัวผิดปกติ เขาแสดงออกกับเธอมากขึ้นจนลินดาและพนักงานที่นั่งทำงานบริเวณหน้าห้องเขาสังเกตุได้ แม้แต่ปรีชา บีม โมท อามและแจ๊คก็ยังมองออก แต่คนเหล่านี้ล้วนพอใจอยู่แล้วจึงพากันยิ้มเวลาที่อยู่ลับหลังปริน
แล้วพนักงานบางคนก็เอาไปพูดกันถึงเื่ที่ปรินเอาอกเอาใจแคทมากจนเหมือนแฟนมากกว่าเลขา เื่นี้ไปเข้าหูของฟ้าเข้า เธอโกรธมากและตั้งใจว่าเธอจะต้องหาทางทำลายความสัมพันธ์ของปรินกับแคทให้ได้
เช้าวันทำงาน ปรินกับแคทเดินออกมาจากลิฟต์ด้วยกัน ปรินอยากจับมือเธอแล้วเดินคู่กันแบบแฟนให้คนในบริษัทรู้ แต่แคทบอกว่ามันอาจจะเกิดปัญหาขึ้นได้ เพราะเธอกับเขาทำงานอยู่ในห้องด้วยกันตามลำพัง พนักงานอาจจะเอาไปพูดกันลับหลังได้
ปรินยอมรับฟังเพราะเขาไม่อยากให้ใครมาว่าเธอให้เสียหาย
“คุณแคทคับ”
มีเสียงเรียกดังมาจากข้างหลังพอดีกับที่ปรินกับแคทเดินมาถึงหน้าโต๊ะทำงานของลินดา
“ค่ะ พี่ประทีป มีอะไรคะ”
แคทหันมามอง เมื่อเธอเห็นว่าเป็ใครจึงทักตอบ
“สวัสดีคับบอส”
ประทีปทักทายปริน เพราะปรินเองก็หันมาที่เขาด้วย
ปรินแค่พยักหน้า
“พอดีพี่ไปติดต่องานที่ฮ่องกงมา เลยซื้อขนมมาฝากคุณแคทอ่ะคับ”ประทีปยื่นถุงที่ใส่กล่องขนมให้แคท
“ขอบคุณมากค่ะพี่ประทีป แต่คราวหลังไม่ต้องลำบากหรอกนะคะ”แคทยื่นมือออกไปรับถุงขนม
“ไม่ลำบากหรอกคับ งั้นพี่ไปทำงานก่อนนะ บอสขอตัวก่อนคับ”
ประทีปบอกแล้วหันหลังเดินไป
ปรินมองหน้าแคทแล้วมองถุงขนมที่มือเธอ แล้วทำหน้าไม่พอใจที่เห็นเธอรับถุงขนมนั้นไว้
ลินดาเองพอเห็นหน้าของปรินเธอยังต้องแอบอมยิ้ม
“ธรรมดา เราไม่กินขนมแล้วไปรับไว้ทำไม”ปรินถาม
เขาไม่พอใจจริงๆที่ผู้ชายในบริษัทของเขาหลายคนมักจะมีของมาให้เธออยู่เสมอ และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรก มันเป็เพราะเธอไม่ยอมให้เขาบอกกับใครๆว่าเธอเป็แฟนของเขา ทำให้ยังมีคนมาตามจีบเธออยู่ตลอด
“ก็พี่เขามีน้ำใจซื้อมาฝาก อีกอย่างพี่เขาก็ไม่รู้ว่าแคทไม่กินขนมนี่คะ”แคทยิ้ม
“ถ้าเราไม่ปฎิเสธต่อไปเขาก็จะซื้อมาให้อีก”
ปรินทำหน้าเริ่มจะหงุดหงิด แล้วก็เดินเข้าห้องทำงานไป
“พี่ลินดาคะ แคทให้เอาไว้ทานกันนะคะ”
แคทเอาถุงขนมไปให้ลินดาที่ตอนนี้นั่งยิ้มอยู่ที่โต๊ะ
“ขอบใจนะจ๊ะ แต่บอสดูไม่ค่อยพอใจที่แคทรับขนมไว้นะ”
ลินดามองหน้าแคทยิ้มๆ เหมือนจะแซวเธอ
“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ พี่ลินดา”แคทบอก
เธอหน้าออกจะแดงนิดๆที่ลินดาเหมือนจะรู้
“แต่บอกตรงๆนะว่า พี่อยากให้มี โดยเฉพาะกับแคทพี่จะดีใจมากเลย”ลินดายิ้มให้แคท
“แคทไปทำงานก่อนนะคะ”แคทบอก แล้วรีบเดินเข้าห้องไป ก็เธอเขินนี่นา
เมื่อแคทเปิดประตูเข้าไป เธอไม่เห็นปรินที่โต๊ะทำงานก็นึกว่าเขาคงเข้าห้องน้ำ
แคทจึงหันหน้าเดินไปที่โต๊ะทำงานของเธอ
“อุ้ย! พี่ปรินปล่อยค่ะ”แคทร้องอย่างใ
ปรินสวมกอดเธอจากข้างหลัง
“มาให้พี่ทำโทษเสียดีๆ”ปรินก้มมาพูดข้างหูเธอ
“เื่อะไรคะ แคทยังไม่ได้ทำอะไรเลย”แคทเสียงสั่นๆ
เขามาพูดใกล้หูของเธอ มันทำให้เธอรู้ สึกขนลุก
“ก็แคทอยากรับขนมไว้ ทำให้พี่หึงต้องถูกลงโทษ”
ปรินยังคงก้มหน้าพูดอยู่ข้างหู ที่ตอนนี้เปลี่ยนเป็สีแดงแล้ว
“ก็ได้ค่ะ ต่อไปจะไม่รับอีกแล้ว พี่ปรินปล่อยแคทก่อนเถอะค่ะ เดี๋ยวพี่ลินดาเข้ามาเห็น”แคทรีบพูด
เธอเอามือแกะมือของเขาที่กอดเอวอยู่
“รับปากพี่แล้วนะ ต่อไปห้ามรับไว้ไม่ว่าใครทั้งนั้น ไม่งั้นพี่จะลงโทษมากกว่านี้” ฟอด
ปรินก้มลงไปหอมแก้มแล้วเขาก็ปล่อยเธอออกจากออ้มแขน
แคทก้มหน้าเดินไปที่โต๊ะทำงานโดยไม่หันมามองปรินเลย ก็มันเขินทุกครั้งที่เขามาอยู่ใกล้ๆมากอดบ้าง หอมบ้าง ไม่ต้องมากหรอกแค่เขามองเธอก็เขินหน้าแดงทุกที
ปรินรู้ว่าเธอเขินทุกครั้งที่เขาทำแบบนี้ เขาชอบมองเวลาที่เธอหน้าแดง เพราะมันทำให้เธอดูน่ารัก และน่าจูบมากแต่อย่างหลังเขาต้องห้ามตัวเองไว้ก่อน ไม่อย่างนั้นเธออาจจะโกรธเขาได้
สองอาทิตย์ต่อมาแคท ปรีชากับทุกคนในทีมก็เดินทางไปลาวโดยมีปรินไปด้วย ไบรอันมารอรับที่สนามบินเมื่อทั้งหมดไปถึง
ไบรอันเดินตรงเข้าไปทักทายทุกคนรวมถึงปริน เขายกมือลูบผมแคทเพราะตอนนี้เธอเป็น้องสาวของเขา ไบรอันไม่ได้คิดอะไรกับแคทแล้วั้แ่ที่เขารู้ว่าเธอมีคนที่ชอบอยู่แล้ว
ปรินมองแบบไม่พอใจนัก ถึงเขาจะรู้จากแคทว่าไบรอันขอเป็พี่ชายของเธอ แต่เขาก็ยังไม่วางใจอยู่ดีก็เธอทั้งสวยและเก่งอย่างนี้
แคทก็ไม่ได้คิดอะไร เธอมองออกว่าไบรอันไม่ได้คิดอะไรแล้วจึงไม่ได้หลบเมื่อเขาลูบผมของเธอ
คนที่แปลกใจกลับเป็พวกพี่ๆทั้งหมด ทุกคนรู้ว่าปรินชอบแคทและไม่พอใจที่ไบรอันลูบผมของเธอแม้ว่าเขาจะเก็บอาการ แต่ผู้ชายด้วยกันมองออก
ไบรอันก็เช่นกัน เขาก็มองออกว่าปรินเหมือนจะหึงเขากับแคท ดังนั้นเมื่อถึงโรงแรมที่พักไบรอันจึงหาโอกาสถามเื่นี้กับแคท
“พี่ว่าคุณปรินเขาดูไม่พอใจนะที่พี่สนิทสนมกับแคท”ไบรอันบอก
ตอนนี้เขากับแคทนั่งอยู่ที่ล็อบบี้ของโรงแรม
ปรินกับพวกพี่ๆกำลังเช็คอินเพื่อเข้าพัก
“ไม่หรอกมั้งคะ พี่มองผิดแล้ว”แคทยิ้ม
“ผู้ชายด้วยกันมองกันออกนะ ดูสินั่นมองมาที่แคทตลอดเลย บอกพี่มาดีกว่าว่าเขาจีบแคทใช่มั้ย”ไบรอันคาดคั้น
“เขาก็คือคนที่แคทบอกพี่ไปวันนั้นแหละค่ะ”แคทยิ้ม
เธอมองไปที่ปรินที่มองมาทางเธอด้วยสีหน้าบึ้งตึง
“ถึงว่า ที่เขามานี่มาเฝ้าแคทใช่มั้ย”ไบรอันขำ
“ใช่ค่ะ ก็ที่แคทไปที่เวียดนามคราวก่อนตอนคนงานประท้วง แล้วเป็ข่าว เขาก็ไม่ยอมให้แคทมาคนเดียวอีกเลย”แคทบอกหน้ามุ้ยๆแต่ยิ้ม
“พี่คงต้องแสดงความยินดีกับเขาเสียหน่อย ที่สามารถเอาชนะใจน้องสาวของพี่ได้”ไบรอันบอกยิ้มๆ
ปรินที่ยืนอยู่ที่เคาท์เตอร์ของโรงแรมมองไปที่แคทกับไบรอันตลอด เขาเห็นไบรอันกับแคทพูดไปขำไปก็ยิ่งไม่พอใจ เขาเผลอกำหมัดแน่น
ปรีชากับคนในทีมสังเกตุเห็น ว่าเขาเงียบและหน้าตาก็ดูหงุดหงิดจึงมองตามสายตาของปริน จึงรู้ว่าเพราะอะไร
“คุณปริน ผมขอคุยด้วยสักครู่ได้มั้ยคับ”
ไบรอันเดินเข้ามาหาปรินที่เคาท์เตอของโรงแรม
“ได้คับ”ปรินบอก
เขาเดินนำไบรอันไปที่โต๊ะข้างๆประตู
“คุณไบรอันมีอะไรจะพูดกับผมคับ”ปรินถามหน้าเฉยๆ
“ผมอยากแสดงความยินดีกับคุณที่สามารถชนะใจน้องสาวของผมได้”ไบรอันยิ้มให้ปริน
“แคทบอกคุณไบรอันเหรอคับ”ปรินทำหน้าแปลกใจ
“จริงๆแล้วแคทไม่ได้บอกผมตรงๆหรอก วันที่ผมไปสารภาพว่าผมชอบเธอ แคทบอกว่าเธอมีคนที่ชอบแล้วและคนนั้นก็ชอบเธอมาก พอวันนี้ผมเห็นคุณหึง จึงได้ถาม แคทบอกว่าคุณคือคนที่เธอบอกผมวันนั้น”ไบรอันยิ้ม
“………….”ปรินเงียบ
เขาอึ้งก็วันนั้นแคทไม่ได้บอกเขาอย่างนี้
“ตอนนี้ผมไม่ได้คิดแบบนั้นกับแคทอีกแล้ว ถ้าผมจะรักเธอผมก็รักแบบน้องสาวเท่านั้น คุณปรินไม่ต้องหึงผมหรอกคับ”ไบรอันบอก
เขาไม่อยากทำให้คนรักของแคทเข้าใจผิด
“ขอบคุณมากคับที่บอกผม และขอบคุณมากสำหรับการแสดงความยินดี”ปรินยิ้มให้
“แต่คุณห้ามทำให้น้องสาวของผมเสียใจเป็อันขาด ไม่อย่างนั้นผมไม่ปล่อยคุณแน่”ไบรอันพูดด้วยท่าทางจริงจัง
“ผมรับรองด้วยเกียรติ ว่าผมจะไม่ทำให้แคทต้องเสียใจ”ปรินพูดอย่างจริงจังเช่นกัน
“งั้น ต่อไปนี้คุณก็เป็น้องชายของผมด้วยความยินดี”ไบรอันยื่นมือไปข้างหน้าปริน
“ขอบคุณคับ คุณก็จะเป็พี่ชายของผมกับแคทเหมือนกัน”ปรินยื่นมือไปจับมือไบรอัน
หลังจากที่ไบรอันกับปรินเดินออกไปคุยกัน แคทก็เดินมาหาทุกคนในทีมที่เคาท์เตอร์ ทุกคนมองเธอเป็ตาเดียวด้วยสายตาที่มีคำถาม
“พวกพี่ๆเป็อะไรกันคะ มีอะไรหรือป่าว ทำไมมองแคทอย่างนี้ล่ะ”แคทถาม
“แคทรู้ใช่มั้ยว่าพวกพี่รักเราเหมือนน้องสาว”ปรีชาพูด เขามองหน้าเธอตรงๆ
“รู้ค่ะ แคทก็รักพี่ๆเหมือนพี่ชาย”แคทบอก
“งั้น บอกพวกพี่มาตามจริง แคทเป็แฟนบอสใช่มั้ย”ปรีชาถาม
“ทำไมพี่ๆถึงถามอย่างนั้นคะ”แคทมองทุกคน
“สำหรับตัวแคทน่ะ พวกพี่มองไม่ออกหรอกแต่กับบอสมันชัดเจนมากๆ พี่เห็นหลายครั้งแล้วเวลาที่มีผู้ชายเข้ามาใกล้เรา บอสจะออกอาการหงุดหงิดทุกที”บีมบอก
“ใช่ เมื่อกี้ที่เราคุยอยู่กับคุณไบรอันนะ บอสก็มองตลอดแถมกำมือแน่นเลย หน้าก็โคตรหงุดหงิด”อามพูด
“เพราะอย่างนั้น แคทบอกพวกพี่มาดีๆว่าใช่มั้ย”ปรีชามองเธอ
“ใช่ค่ะ บอสกับแคทเพิ่งตกลงเป็แฟนกันเมื่อไม่นานมานี้”แคทบอกยิ้มเขินๆ
“นั่นไง พวกพี่คิดไม่ผิด แล้วคุณไบรอันล่ะทำไมดูสนิทกับเราจัง”แจ๊คถาม
“จริงๆแล้วคุณไบรอันเขาก็เป็เหมือนกับพี่ๆนี่แหละค่ะ ไม่มีอะไรหรอก”แคทบอกทุกคน
“จริงๆพวกพี่ก็มองออกมานานแล้วว่าบอสชอบแคท เพราะไม่ว่าอะไรที่เกี่ยวกับเราบอสมักจะห่วงไปหมด จนเหมือนหวง ตามไปทุกที่ถ้าแคทไป แต่พี่ๆก็ดีใจนะที่บอสมีเราเป็แฟน”โมทบอก
“แคทรู้มั้ยว่าพวกพี่แอบเชียร์ให้เราชอบกับบอส เพราะพวกพี่มองออกว่าบอสชอบเรา แต่พวกพี่มองไม่ออกว่าเราคิดอะไร ดีจังเลยอย่างนี้ต้องฉลองกันหน่อย”บีมบอก
“แต่พี่ๆคะ แคทไม่อยากให้พนักงานที่บริษัทรู้ว่าบอสกับแคทเป็แฟนกัน รบกวนพี่ๆอย่าบอกใครได้มั้ยคะ”แคทบอก
“ทำไมล่ะ พี่ไม่เห็นว่ามันจะไม่ดียังไง แคทรู้มั้ยว่าพนักงานส่วนมากอยากให้แคทเป็แฟนบอสทั้งนั้น”ปรีชาบอก
“แต่ก็มีคนที่ไม่พอใจด้วยนี่คะ แล้วแคทกับบอสก็ทำงานด้วยกัน ห้องเดียวกันตามลำพัง แคทไม่อยากให้เอาไปลือกัน สำหรับแคทไม่เป็ไรเพราะแคทไม่ได้เป็คนที่มีชื่อเสียงอะไร แต่บอสกับครอบครัวมีชื่อเสียงในสังคมมันคงไม่ดีค่ะ”แคทอธิบาย
“มันก็มีเหตุผลแต่พี่ว่าบอสคงไม่กลัวใครว่าเขาหรอก แต่บอสคงห่วงว่าแคทจะเสียหายมากกว่า ไม่อย่างนั้นพี่ว่าบอสคงประกาศไปทั่วบริษัทแล้ว นี่ขนาดไม่ประกาศก็แสดงออกจนพนักงานเอาไปพูดกันจนทั่วแล้ว”ปรีชาบอกยิ้มๆ
“ยังไงก็ตาม อย่าเพิ่งบอกใครเลยนะคะ”แคทพูด
“ได้คับ น้องสาวขอมาพวกพี่จะไม่ทำตามได้ไง”อามบอกแล้วหันไปพยักหน้ายิ้มๆ
หลังจากที่ปรินคุยกับไบรอันเข้าใจแล้ว เขาก็อารมณ์ดีจนทุกคนแปลกใจ ปรินตามแคทกับทีมไปที่โรงแรมของไบรอันทุกวัน เขาคอยดูแลเอาใจใส่เธอทุกอย่างจนบางครั้งลูกทีมของเธอก็พูดแซวเขา ปรินไม่ถือเพราะเขาเริ่มคุ้นเคยกับทุกคนมากแล้ว จึงพูดเล่นกันได้ อีกอย่างไม่ได้อยู่ในบริษัทเขาจึงบอกกับทุกคนว่าตอนนี้เขาไม่ได้เป็บอส แต่เขาเป็แฟนของน้องสาวทุกๆคน
งานที่ลาวลุล่วงไปด้วยดี ทุกคนจึงเดินทางกลับ ก่อนกลับไบรอันบอกว่าเอาไว้จะมาเมืองไทยเพื่อมาดูแลน้องสาวของเขา ปรินบอกว่าเขายินดีต้อนรับเสมอ
หลังจากกลับมาแล้วมีการประชุมใหญ่ของบริษัท ทุกแผนกต้องนำผลงานของแต่ละแผนกมาชี้แจงในที่ประชุม แผนกตกแต่งเป็แผนกสุดท้ายที่จะรายงาน ทีมของแคทปรีชาเป็คนนำเสนอทุกอย่างเพราะแคทบอกว่าเธอเป็เลขาส่วนตัวของปรินจึงไม่อยากเป็คนนำเสนอ
แต่คนส่วนใหญ่ในบริษัทก็รู้ว่าเธอเป็หัวหน้าทีม หลังจากปรีชาพูดจบ ฟ้าก็ลุกขึ้นพูดถึงงานในส่วนของเธอที่เชียงใหม่ แต่เมื่อเธอพูดเื่งานจบ เธอยังไม่ยอมนั่งแต่บอกว่าเธอมีคำถามที่จะถามทีมของแคท
พ่อหันมามองปรินเพราะรู้ว่าฟ้าจะต้องหาเื่อะไรแคทอีกแน่ๆ
“คือว่า ฟ้าอยากจะถามว่าทีมของคุณแคทไปทำงานที่ลาว ทำไมบอสต้องตามไปคุมด้วยคะ หรือว่าทีมทำงานไม่มีประสิทธิภาพ หรือหัวหน้าสั่งงานลูกน้องไม่ได้ บอสถึงต้องตามไปดูด้วยตัวเอง”ฟ้าถาม
หัวหน้าแผนกหลายคนไม่รู้ว่าปรินไปที่ลาวด้วยจึงเหมือนจะแปลกใจ หันไปพูดคุยกันเองจึงมีเสียงดังเกิดขึ้น
แคทที่นั่งฟังอยู่มองไปที่ปรินที่นั่งเยื้องอยู่ข้างหน้า นี่ล่ะคือสิ่งที่เธอกังวลจึงไม่อยากให้เขาไปด้วย
“คือ อย่างนี้นะคะทุกๆท่าน ที่บอสเดินทางไปด้วยครั้งนี้เพื่อไปคุยธุระกับคุณไบรอันด้วยตัวเอง เพราะทุกๆท่านก็คงรู้ข่าวเื่ที่คุณไบรอันไม่พอใจเื่การตกแต่งโรงแรมที่เวียดนาม จนเกือบจะฟ้องร้องบริษัท แต่ในที่สุดก็ได้ตกลงให้มีการเปลี่ยนทีมตกแต่งใหม่กลางคันเมื่อไม่นานมานี้ จากเหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้บอสต้องเดินทางไปเพื่อสร้างความมั่นใจให้กับคุณไบรอันว่าจะไม่มีเื่แบบนั้นเกิดขึ้นอีกแค่นั้นค่ะ”แคทลุกขึ้นพูด
ปราง ชยา มายด์กับเอกหันมามองหน้าและยิ้มให้กันทันทีที่แคทพูดจบ
ส่วนปรีชากับลูกทีมถึงกับถอนหายใจด้วยความโล่งอก
“แต่ฟ้าว่ามันจะไม่ใช่อย่างนั้นเสียทีเดียว ตอนที่ทีมของคุณแคทไปทำงานที่สิงคโปร์ บอสก็ไปด้วยทุกครั้งทั้งๆที่บริษัทเรากับทางสิงคโปร์ก็ไม่ได้มีข้อโต้แย้งอะไรกัน อีกอย่างคุณแคทเป็ผู้หญิงคนเดียวไปทำงานกับผู้ชาย 5คนต้องค้างคืน แถมทุกครั้งที่คุณแคทไปบอสก็ไปด้วย ชาย6หญิง1 แบบนี้มันจะไม่แปลกไปหน่อยเหรอคะ”ฟ้าพูด เธอยิ้มเยาะๆให้แคท
ปรินทำหน้าไม่พอใจที่ฟ้าพูดดูถูกแคท เขากำมือแน่นแต่ทำอะไรไม่ได้ เพราะแคทเอามือมาจับมือของเขาไว้แล้วบีบเบาๆ
ส่วนพวกลูกทีมของแคทและปราง ชยา มายด์กับเอกก็คงโมโห จึงทำเหมือนจะลุกขึ้นพูดแต่โดนแคทส่งสายตาดุๆไปห้ามไว้
“จริงๆแล้ว ในความคิดของแคท การที่ผู้หญิงทำงานร่วมกันกับผู้ชายมันเป็เื่ปกติ ส่วนเื่ที่คุณฟ้าเป็ห่วงว่าแคทต้องไปค้างคืนกับผู้ชายหลายคน ในขณะที่แคทเป็ผู้หญิงคนเดียวนั้น อันนี้มันขึ้นอยู่กับความคิดของคนที่มอง เพราะคนส่วนใหญ่มักจะตัดสินคนอื่นโดยเอาตัวเองเป็หลัก ตัวเองเคยทำอย่างไรก็มักจะคิดว่าคนอื่นจะทำอย่างนั้นด้วย ดังนั้นเื่นี้แคทคงไปห้ามไม่ให้ใครคิดไม่ได้หรอกนะคะ แต่แคทมั่นใจว่าตัวเองไม่ได้ทำเื่ที่น่าอับอายแบบนั้น”แคทพูด
คำพูดนั้นของเธอทำให้ฟ้ายิ่งโมโหมากขึ้น
“แล้วทำไมเวลาที่คุณแคทไปทำงาน บอสต้องไปด้วยทุกครั้งล่ะคะ หรือว่าคุณกับบอสจะ…”ฟ้าพูด
นั่นทำให้ความอดทนของปรินหมดลง เขาลุกขึ้นยืนทันทีก่อนที่ฟ้าจะพูดจบ
แคทรีบเงยหน้ามองปรินกลัวว่าเขาจะทำให้เื่มันยุ่งเข้าไปอีก
“เอาล่ะคับ ในเมื่อคุณฟ้าได้พูดเื่นี้ขึ้นมา ผมก็มีเื่ที่จะแจ้งให้ทุกท่านได้ทราบว่า คุณมนัสยาหรือคุณแคทเธอเป็ว่าที่คู่หมั้นของผม ผมกับเธอกำลังจะหมั้นกันในเร็วๆนี้ และจะแต่งงานกันเมื่อเธอเรียนจบ ดังนั้นที่ผมเดินทางไปสิงคโปร์ เวียดนามและลาวเพราะ้าไปดูแลเธอตามประสาคนรักกันเท่านั้น ที่ผมไม่ได้บอกั้แ่แรกเพราะคิดว่ามันเป็เื่ส่วนตัว แต่ในเมื่อมันจะทำให้แฟนของผมเสียหาย ผมเลยขอแจ้งให้ทุกคนทราบโดยทั่วกัน มีใครยังมีอะไรสงสัยอีกมั้ยคับ”ปรินถาม
เขามองหน้าทุกคนรวมถึงฟ้าด้วย แต่ยกเว้นคนที่นั่งอยู่ข้างๆเขา
หลังจากที่ปรินพูดจบทุกคนเงียบ และจากนั้นหัวหน้าแผนกต่างๆก็ลุกขึ้นแล้วแสดงความยินดีกับพ่อ ปรินและแคท
แคทยืนขึ้นเมื่อทุกคนแสดงความยินดี
ปรินยื่นมือมากุมมือเธอไว้ เขามองหน้าเธอแต่แคทไม่มองหน้าเขาเธอมองไปข้างหน้าที่ฟ้ายืนอยู่
ฟ้ามองจ้องมาที่แคทแววตาแสดงความเ็ปและเคียดแค้น
แคทมองเธอกลับไปด้วยสายตาว่างเปล่า ไม่มีความรู้สึกใดๆที่ส่งออกมา แคทรู้สึกสงสารฟ้าเพราะรู้ว่าเธอชอบปรินมาก
หลังจากที่ทุกคนแสดงความยินดีจบแล้ว พ่อของปรางก็ปิดการประชุม
หลังจากที่พนักงานคนอื่นออกไปจนหมดแล้ว เหลือแค่พ่อ ปริน ปราง มายด์ แคท ชยากับเอก พ่อก็ชมปรินที่แก้สถานะการณ์ได้ดีมาก ต่อไปจะได้ไม่มีใครกล้ามาว่าแคทอีก
ปรินบอกว่าที่เขาพูดเพราะเขาได้คิดไว้แล้ว
ปรางเดินมาแซวปรินกับแคท แต่รวมๆแล้วทุกคนดีใจที่เื่ในวันนี้จบลงด้วยดี
แคทขอตัวกลับมาที่ห้องทำงานก่อนเพราะปรินยังต้องคุยกับพ่อเื่งานต่อ ตอนแรกปรินไม่ยอมให้เธอกลับมาก่อนแต่ในที่สุดก็ขัดไม่ได้
ระหว่างที่เดินกลับมา พนักงานบางคนทำตัวแปลกๆกับเธอ เช่น หลบหน้าบ้าง เดินหลบบ้าง แคทได้แต่ถอนใจ และเมื่อเดินมาถึงหน้าห้องทำงานของปริน
“พี่ดีใจมากๆเลยที่แคทตกลงเป็แฟนกับบอส พี่นี่ลุ้นั้แ่วันแรกที่แคทมาทำงานที่นี่เลยรู้มั้ย”ลินดาบอก
เธอเดินตรงเข้ามาจับมือแคทอย่างดีใจ และก็มีพนักงานคนอื่นๆที่นั่งทำงานแถวนั้นเดินมายินดีกับเธอ
“แคทขอบคุณพี่ลินดากับพี่ๆทุกคนมากนะคะ แต่แคทขอให้พี่ๆทุกคนทำตัวกับแคทเหมือนเดิมนะคะ”แคทบอก เธอมองหน้าทุกคน
“แล้วบอสจะไม่ว่าพวกพี่เหรอคะ”พนักงานอีกคนถาม
“ไม่ว่าหรอกค่ะ นะคะพี่ๆ”แคทบอก
“ก็ได้ค่ะ พี่จะทำตามที่แคทบอก”พนักงานบอก แล้วที่เหลือก็พยักหน้า
“ขอบคุณพี่ๆนะคะ แคทขอตัวทำงานก่อนค่ะ”แคทบอก แล้วก็เดินเข้าห้องไป
พนักงานจึงพากันบอกว่าเธอน่ารักไม่ได้เย่อหยิ่ง แม้ว่าจะเป็แฟนของบอสก็ตาม
ปรินเดินกลับมาที่ห้องทำงาน เขามาช้าเพราะพอเขาเดินผ่านแผนกไหนก็จะมีพนักงานออกมาแสดงความยินดีกับเขาตลอดทางเดิน
เมื่อปรินเข้ามาในห้อง แคทไม่ได้นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน เขามองหาเธอจึงเห็นว่าแคทยืนอยู่ที่ริมระเบียง เธอมองออกไปข้างหน้าคงจะคิดอะไรอยู่จึงไม่ได้ยินเสียงเดินของเขา หมับ ปรินสวมกอดเธอทางด้านหลังแล้วก้มไปหอมแก้มเธอ
“พี่ปริน เกเรอีกแล้วนะคะ”แคทบ่น
เธอมัวแต่คิดเื่ที่ปรินพูดในห้องประชุม ทำให้ไม่ได้ยินที่เขาเดินมา ก็เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าเขาจะวางแผนเื่ของเธอกับเขาไว้อย่างนั้น จริงๆแล้วเธอไม่กล้าคิดมากกว่า เธอกับเขาต่างกันมากเหลือเกินแต่ที่เธอตกลงยอมเป็แฟนของเขาเพราะคิดว่าแค่ทำให้วันนี้มีความสุขก็พอแล้ว อนาคตไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเขาและเธอ เธอก็รับได้หมด แต่พอได้ยินที่เขาพูดมันทำให้เธออึ้งที่เขาจริงจังกับเื่ของเธอมาก ยิ่งรู้ว่าเขาวางแผนที่จะแต่งงานกับเธอมันยิ่งทำให้ความรักที่เธอมีให้เขามันมากขึ้นจนท่วมท้นไปหมด
“คิดถึงใครอยู่ ถึงไม่ได้ยินที่พี่เดินมา บอกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ”ปรินก้มหน้าพูดกับเธอ
“ไม่บอกค่ะ”แคทพูดยิ้มๆ
“ถ้าไม่บอก พี่จะ…”ปรินพูด
“จะอะไรคะ”แคทเงยหน้าถาม
ปรินก้มมาจูบเธอ คราวนี้เขาจูบเธอนานกว่าตอนที่จูบในรถ แคทใที่ถูกเขาจูบเธอมองเขาตาโต
ปรินถอนปากออก เขามองหน้าเธอที่แดงเหมือนลูกเชอรี่ ตอนนี้เขากล้าที่จะจูบเธอเพราะเขาได้บอกไปแล้วว่าจะหมั้นกับเธอ
แคทก้มหน้ามองพื้นแล้วเอามือตีมือของเขาที่กอดเอวเธออยู่
“จะบอกได้หรือยัง ถ้ายังไม่บอกอีก พี่จะจูบจนกว่าเราจะบอก”ปรินแกล้งขู่เธอ
“บอกก็ได้ค่ะ”แคทรีบพูด หน้าเธอยังแดง
“ว่ามาพี่รอฟังอยู่”ปรินพูดแล้วอมยิ้มเขารู้ว่าเธอเขินมาก
“แคทแค่คิดเื่ในห้องประชุมค่ะ ทำไมพี่ปรินถึงได้บอกทุกคนไปอย่างนั้นล่ะคะ พี่ฟ้าต้องเสียใจมากแน่ๆ”แคทพูด
เธอยังจำสีหน้ากับท่าทางของฟ้าได้
“พี่ไม่ยอมให้ใครมาดูถูกหรือว่าเราให้เสียหายได้หรอกนะ พี่ไม่สนใจว่าฟ้าจะรู้สึกยังไง และสิ่งที่พี่พูดไปก็เป็เื่ที่พี่คิดจะทำกับเราจริงๆ”ปรินบอก
น้ำเสียงของเขายังหงุดหงิดอยู่เมื่อพูดถึงเื่นั้นแต่ตอนท้ายประโยคเสียงเขาออ่นลง
“พี่ปรินแน่ใจเหรอคะ ว่าพี่ปรินจะแต่งงานกับแคทจริงๆ”
แคทถาม น้ำเสียงบ่งบอกถึงความไม่แน่ใจ
ปรินจับตัวเธอให้หันกลับมา และใช้มือของเขาเชยคางของเธอให้มองตาเขา ปรินมองจ้องเข้าไปในตาของเธอ
“พี่แน่ใจที่สุด พี่ไม่มีวันจะแต่งงานกับใครนอกจากเราเท่านั้น”ปรินบอก
แคทมองตาเขานิ่งเธอรู้ว่าเขาพูดความจริง
ปรินก้มลงมาจูบลงไปที่ดวงตาของเธอและดึงตัวเธอเข้ามากอด เขาเอาคางเกยบนผมและก็หอมผมของเธอ
“พี่รักแคท พี่จะดูแลและปกป้องแคทไปจนตลอดชีวิตของพี่”ปรินพูด
แคทรู้ว่าเขาทำอย่างที่พูดแน่ๆ เธอเองก็เช่นกัน เธอก็จะรักเขาคนเดียว เธอดีใจที่เลือกรักคนไม่ผิด
“พี่ปริน ปล่อยแคทได้แล้วค่ะ แคทจะไปทำงานต่อ”แคทพูด
เธอยกมือดันตัวออก
“ขอพี่กอดอีกหน่อยนะ”ปรินทำเสียงอ้อน
“ไม่ได้ค่ะ เดี๋ยวใครเข้ามาเห็นจะไม่ดีนะคะ”แคทบอก
“คับ ปล่อยก็ได้”ปรินปล่อยเธอออกจากออ้มแขน
แคทรีบเดินอ้อมตัวปรินแล้วเข้าไปในห้อง
ปรินมองตามเธอแล้วยิ้มอย่างมีความสุข เขานึกขอบใจฟ้าอยู่เหมือนกันที่พูดเื่เขากับแคทขึ้นมา เพราะมันทำให้เขาได้บอกกับคนในบริษัทให้ได้รู้ว่าเขากับแคทเป็แฟนกัน เขาอยากพูดมาตั้งนานแล้ว ติดที่แคทไม่ยอมให้เขาบอกใคร ตอนนี้ก็ไม่ต้องปิดบังใครอีกแล้วเขาจะได้แสดงออกกับเธอได้อย่างไม่ต้องกลัวว่าจะมีใครมาว่าเธอให้เสียหายได้อีก
หลังจากวันนั้นแคทก็ยังทำตัวตามเดิม ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไร พนักงานส่วนมากก็ทำตัวกับเธอเหมือนเดิมเพียงแต่นอบน้อมมากขึ้น
แต่ที่แสดงออกอย่างชัดเจนก็คือปริน เขาทำตัวเป็แฟนกับเธอตลอดทั้งในบริษัทและข้างนอก จนบางครั้งเขาทำให้แคทขำกับการกระทำของเขา เธอชอบนะที่เขาทำแบบนั้นแต่ไม่บอกเขา เธอกลัวว่าเขาจะทำมากขึ้นไปอีก
วันนี้มีแขกมาเยือนที่บริษัทพร้อมกัน2คน คนแรกคือแมรี่ คนที่สองคือไมเคิล ทั้งสองคนเคยเจอกันมาแล้วครั้งหนึ่ง แมรี่มาถึงก่อนไมเคิลแล้วเธอก็ได้รับรู้ว่าปรินกับแคทเป็แฟนกันจากปากของปริน แมรี่ไม่ได้เสียใจอะไรเธอแสดงความดีใจกับปรินและแคท เธอบอกกับปรินว่าแคทเหมาะสมกับเขามากๆ แล้วเธอก็บอกกับแคทว่าปรินเป็ผู้ชายที่ดีและเขาจะไม่ทำให้แคทเสียใจ
ส่วนไมเคิลมาถึงแคทก็บอกกับเขาว่าปรินคือแฟนของเธอ ไมเคิลหัวเราะบอกว่าเขารู้แล้วไบรอันโทรไปบอกเขา ที่เขามาในวันนี้ก็จะมาแสดงความยินดีกับน้องสาวและต้อนรับน้องชายอีกคนเท่านั้น เขาบอกให้ปรินรับปากว่าจะไม่ทำให้น้องสาวของเขาเสียใจ และถ้าปรินทำเขากับไบรอันไม่ปล่อยเขาไว้แน่ ปรินยิ้มแล้วรับปากเขา
แมรี่ที่ฟังอยู่ด้วยยังแกล้งแซวว่าแคทมีพี่ชายที่ดุและหวงน้องสาวมาก แมรี่กับไมเคิลคุยกันถูกคอตามประสาคนที่นิสัยคล้ายกัน แคทยุให้ไมเคิลจีบแมรี่ เธอบอกกับเขาว่าแมรี่เป็คนดี นิสัยก็น่ารักถ้าเขาได้เธอเป็แฟนเขาจะมีความสุข ไมเคิลเองก็ยอมรับว่าแมรี่น่ารัก คุยเก่งและร่าเริง ไมเคิลจึงบอกว่าเขาจะลองจีบแมรี่แต่แคทต้องช่วยเขาด้วย แคทรับปากและบอกว่าเธอจะให้ปรินช่วยด้วยอีกคน ไมเคิลขอบใจล่วงหน้า
685
