ระบบร้านอาหารสุดยอด กับภารกิจพลิกชีวิต พิชิตเงินล้าน

บทที่ 32 ลูกชิ้นมันเทศเคลือบน้ำตาล 

ตอนที่ตักลูกชิ้นออกจากหม้อ ไป๋เยี่ยก็ไม่ลืมที่จะแยกไว้ประมาณสิบชิ้นในจานเล็กๆ

ของหวานเคลือบน้ำตาลต้องเสิร์ฟตอนร้อนๆ ไป๋เยี่ยจึงยกจานไปเสิร์ฟเอง เพราะเป็๲จานสุดท้ายแล้ว

ระหว่างทางเจอจ้าวถงหู่ ไป๋เยี่ยก็ขยิบตาให้เขา "รีบไปสิ!"

จ้าวถงหู่รีบวิ่งไปด้วยความดีใจ

เมื่อเห็นน้ำเย็นถูกยกมาเสิร์ฟ ทุกคนก็รู้ว่าของหวานเคลือบน้ำตาลใกล้จะมาแล้ว พวกเขานึกถึงคำขอที่พวกเขาเพิ่งพูดไป ต่างก็คิดว่าพ่อครัวหนุ่มคนนี้จะทำของหวานเคลือบน้ำตาลแบบไหน

"ฉันว่าน่าจะเป็๲ของหวานเคลือบน้ำตาลผลไม้ ผลไม้น่าจะเคี้ยวง่ายกว่า"

"ฉันว่าเขาน่าจะทำอะไรพิเศษกับน้ำตาล"

"ฉันนึกไม่ออกเลยว่าของหวานเคลือบน้ำตาลจะทำอะไรได้อีก"

คนหนุ่มสาวกำลังคุยกัน พอพูดจบ ไป๋เยี่ยก็ยกจานมาเคาะประตูแล้ว

"มาแล้วๆ"

"หนุ่มน้อย เข้ามาเร็ว!"

ไป๋เยี่ยวางจานไว้ตรงกลาง ตอนนี้บนโต๊ะมีจานเปล่าสองสามใบ 

ไป๋เยี่ยเห็นก็รู้ว่าเป็๞จานหมูเค็มอะไรพวกนั้น

ตรงกลางเว้นที่ว่างไว้ รอให้เขาวางของหวานเคลือบน้ำตาล

หลังจากวางจานลง ทุกคนก็มองไปที่โต๊ะ เห็นลูกชิ้นเล็กๆ อยู่เต็มจาน

"หือ? ของหวานเคลือบน้ำตาลเป็๞ลูกชิ้น?"

"บ้าไปแล้ว นี่มันเกินคาดจริงๆ!"

"ลูกชิ้นก็ทำของหวานเคลือบน้ำตาลได้เหรอ? คิดได้ไงเนี่ย เป็๞ลูกชิ้นเนื้อหรือลูกชิ้นผัก?"

ผู้สูงอายุทั้งสามก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย จากนั้นก็ยิ้ม 

"อาหารจานนี้กินตอนร้อนๆ อร่อยกว่า เรามาลองชิมกันก่อน"

ไป๋เยี่ยไม่ได้เดินออกไป เขายืนอยู่ข้างๆ มองทุกคนคีบลูกชิ้น

ลุงซ่งคีบลูกชิ้นอย่างแรง ก็ได้ยินเสียงแตก

จากนั้นก็ยกตะเกียบขึ้น มีน้ำตาลเส้นยาวๆ ยืดออกมา

"ว้าว ยาวมาก!" เด็กผู้หญิงสองคนในห้องพูดพร้อมกัน

คนอื่นๆ ก็คีบลูกชิ้นขึ้นมา แล้วยกแขนขึ้น อยากจะดูว่าของหวานเคลือบน้ำตาลนี่มันจะยืดยาวได้แค่ไหน

ความยาวของของหวานเคลือบน้ำตาลเกินความคาดหมายของพวกเขา 

แม้จะยกแขนสูงสุดแล้วก็ยังไม่ขาด

ทุกคนจึงยอมแพ้ ข้อมือค่อยๆ ลดระดับลง น้ำตาลขาดออก เหลือเพียงเส้นสีขาวยาวๆ ติดอยู่ที่ตะเกียบครึ่งหนึ่ง อีกครึ่งหนึ่งติดอยู่ที่จาน

น้ำเชื่อมร้อนมาก จึงต้องจุ่มลงในน้ำเย็นก่อนกิน

"หือ?" ลุงซ่งเป็๲คนแรกที่แสดงสีหน้าประหลาดใจ

ลูกชิ้นเคลือบน้ำตาลบางๆ พอจุ่มลงในน้ำเย็น น้ำเชื่อมเหนียวๆ ก็กลายเป็๲เปลือกน้ำตาล

เปลือกน้ำตาลนี้บางและกรอบมาก พอกัดเข้าไปก็แตกในปาก จากนั้นรสชาติหวานๆ ของมันเทศก็กระจายไปทั่วปาก

"นี่มันทำจากอะไร?" ลุงซ่งถามอย่างประหลาดใจ

"ทำจากมันเทศ" ย่าหลี่ยิ้มและพยักหน้า "แต่ฉันเพิ่งเคยกินแบบลูกชิ้นเป็๲ครั้งแรก"

"อร่อย มีความคิดสร้างสรรค์ ลูกชิ้นนุ่มและหวาน เปลือกน้ำตาลที่เคลือบอยู่ก็บางและกรอบ ไม่ใช่แค่ควบคุมไฟได้ดี แต่ไอเดียก็เยี่ยมมาก"

"พ่อครัวหนุ่ม นี่ใช้น้ำตาลกรวดหรือเปล่า?"

ไป๋เยี่ยพยักหน้า "ใช่น้ำตาลกรวดครับ น้ำตาลกรวดจะกรอบกว่า ไม่ติดฟัน"

ผู้สูงอายุบนโต๊ะกินไปสองสามคำก็วางตะเกียบลง มองไปที่ไป๋เยี่ย ส่วนคนหนุ่มสาวยังคงกินอย่างต่อเนื่อง

เพราะมันเทศที่ไป๋เยี่ยเลือกนั้นดีจริงๆ ทั้งแดงทั้งหวาน พอทอดแล้วก็ยิ่งอร่อย

"พ่อครัวหนุ่ม คุณแซ่อะไรเหรอ?"

"ผมแซ่ไป๋ ชื่อไป๋เยี่ย เยี่ยที่หมายถึงใบไม้ครับ"

"ดี ชื่อเรียบง่ายแต่ดูดี"

ไป๋เยี่ยแสยะยิ้ม นี่ก็ชมได้เหรอ เหมือนพ่อแม่ของเขาเลย

"เสี่ยวไป๋ ครอบครัวคุณเป็๲เชฟกันเหรอ? ของหวานเคลือบน้ำตาลลูกชิ้นนี่มีความคิดสร้างสรรค์มากเลยนะ"

ไป๋เยี่ยยิ้มแหยๆ "จริงๆ แล้วผมนึกถึงถังหูลู่ที่ขายอยู่ทั่วไปน่ะครับ" (ถังหูลู่ - ผลไม้เคลือบน้ำตาลเสียบไม้)

ที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือก็มีถังหูลู่เยอะ และต่างจากเมืองหลวง ต้นกำเนิดของถังหูลู่ 

ถังหูลู่ที่นี่เคลือบได้ทุกอย่าง

ไม่ใช่แค่ลูกพลับและผลไม้ต่างๆ แต่ยังมีพริกหยวก มะระขี้นก หรือแม้แต่หม่าล่า

เรียกได้ว่า เคลือบได้ทุกอย่างบนโลก

ดังนั้น การเคลือบแค่ลูกชิ้นมันเทศ ก็ไม่ใช่เ๱ื่๵๹แปลก ถึงจะเป็๲ลูกชิ้นเนื้อก็น่าจะมีขาย

ผู้สูงอายุถามอีกสองสามคำ ไป๋เยี่ยก็ตอบไปทีละข้อ เมื่อรู้ว่าเขาไม่ได้มาจากครอบครัวเชฟ แต่แค่เรียนรู้จากเ๽้าของร้านอาหารมาสองปี ทุกคนก็รู้สึกประหลาดใจ

โดยเฉพาะย่าหลี่ เธอดูจะชอบไป๋เยี่ยเป็๲พิเศษ แถมยังขอแอด WeChat เขาอีกด้วย

"ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวไปเก็บของก่อนนะครับ" ไป๋เยี่ยยิ้มแล้วกลับไปที่ครัว

ทันทีที่ไป๋เยี่ยออกจากห้อง เขาก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือน พอเงยหน้าขึ้น เขาก็เห็นค่าความพึงพอใจอยู่ที่ 123 แล้ว

เย้ ทำภารกิจสำเร็จ!

ในครัว จ้าวถงหู่กำลังกินอย่างเอร็ดอร่อย

ไป๋เยี่ยประหลาดใจ "พี่กินได้เยอะขนาดนี้เลยเหรอ?"

จ้าวถงหู่อายเล็กน้อย "ก็แค่เผลอยัดเข้าปากหลายชิ้นพร้อมกัน"

ไป๋เยี่ยอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วก็หัวเราะออกมา "ไม่กลัวลวกคอเหรอ!"

จ้าวถงหู่อายมากขึ้นไปอีก "ก็ลวกนิดหน่อย ไม่พูดเ๱ื่๵๹นี้แล้ว เสี่ยวไป๋ ฉันเก็บไว้ให้นายสองสามชิ้นด้วยนะ ของนี่กินตอนเย็นๆ ก็อร่อย!"

ไป๋เยี่ยมองไปที่จาน มีลูกชิ้นเหลืออยู่สามชิ้น

นี่เป็๲ครั้งแรกที่เขาทำเมนูนี้ ตัวเขาเองก็อยากรู้ว่ารสชาติเป็๲ยังไง

ลูกชิ้นสามลูกวางอยู่โดดเดี่ยว เพื่อไม่ให้มันติดกัน จ้าวถงหู่จึงแยกมันออกจากกันไว้ก่อนแล้ว

ไป๋เยี่ยคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วใช้ตะเกียบเสียบลูกชิ้นสามลูกเข้าด้วยกัน ดูเหมือนถังหูลู่เลย

"ฮ่าๆ กินแบบนี้ก็ไม่เลวนะ!" จ้าวถงหู่หัวเราะ

ไป๋เยี่ยกินไปหนึ่งชิ้นแล้วหลับตาครุ่นคิด

รสชาติอร่อยดี แต่ยังพัฒนาได้อีก ลูกชิ้นที่ทำออกมานี่ก็ไม่ได้ดีมาก ส่วนใหญ่เป็๲เพราะไอเดียดี แถมมันเทศที่เขาเลือกก็ดีจริงๆ

ถ้าจะพูดให้ชัดเจน น้ำตาลที่เขาเคี่ยวก็ไหม้ไปหน่อย มีรสขมนิดๆ โชคดีที่ความหวานของมันเทศกลบไว้ได้

อีกอย่างคือ ถึงแม้ว่าเขาจะรู้สึกว่าเปลือกน้ำตาลบาง แต่จริงๆ แล้วมันก็ยังหนาอยู่

นี่เป็๲เหตุผลที่ผู้สูงอายุบนโต๊ะกินไปสองสามชิ้นก็หยุด มีแต่คนหนุ่มสาวที่ยังกินอยู่

อีกอย่างคือ น้ำตาลเยอะเกินไป

จานที่ยกไปเสิร์ฟดูไม่ออก แต่พอมองดูที่เหลือสิบกว่าชิ้นนี้ ก้นจานมีแต่น้ำตาล

ไป๋เยี่ยกระแอมไอ แล้วรีบเอาจานไปล้างในอ่างล้างจาน

หลังจากทำความสะอาดครัวอย่างง่ายๆ ไป๋เยี่ยก็รีบกลับไปที่ห้อง

หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้า ไป๋เยี่ยก็นั่งบนเตียงแล้วเริ่มดูการแจ้งเตือนของระบบ

ภารกิจค่าความพึงพอใจสำเร็จแล้ว

รางวัลภารกิจคือเงินสด 8888 หยวน ค่าประสบการณ์ 100 คะแนน และยังมีรางวัลพิเศษอีก

เพราะเป็๲การทำภารกิจระดับกลางสำเร็จครั้งแรก

ภารกิจหนึ่ง สอง สามดาวก่อนหน้านี้ไม่มีรางวัลแบบนี้ ดูเหมือนว่าต้องสามดาวครึ่งถึงจะเป็๲ระดับกลาง

ไม่รู้ว่าภารกิจระดับสูงต้องกี่ดาว

ไป๋เยี่ยมองรางวัลของเขา ปรากฎว่าเป็๲สูตรอาหารอีกแล้ว

ชื่อว่า ลูกชิ้นแก้ว

หือ?

ไป๋เยี่ยรีบเปิดดู หลังจากดูเสร็จก็เข้าใจว่าทำไมระบบถึงให้สูตรนี้

สูตรนี้มีความคล้ายคลึงกับลูกชิ้นมันเทศเคลือบน้ำตาลที่เขาเพิ่งทำ แต่ต้องใช้ไฟและปริมาณน้ำตาลที่แม่นยำกว่า

ส่วนภารกิจลับ ค่าประสบการณ์และเงินไม่ได้เยอะมาก เป็๲ภารกิจหนึ่งดาว ได้เงินมาสองร้อยหยวน ค่าประสบการณ์สิบคะแนน แต่ได้รางวัลเป็๲คอร์สสอนเคี่ยวน้ำตาล