ระหว่างทางเข้าโรงเรียน รถของเคนก็ขับผ่านเชอรีนไป เคนจึงบอกให้รุ่นหยุด แล้วเดินพร้อมกับเชอรีน
" ไง " เคนยกมือทักทาย
" นายลงมาทำไม นี่จะสายแล้วนะ เดี๋ยวเข้าโรงเรียนไม่ทันชั้นไม่อยากโดนทำโทษ วิ่งเร็ว " เชอรีนว่า
พร้อมชวนเคนให้วิ่งเข้าโรงเรียน ทั้งคู่ก็เลยวิ่งมาเข้ารั่วโรงเรียนไปพร้อมกัน
พ้นรั่วประตูโรงเรียนมาได้สักพัก ก็มีรุ่นน้องผู้หญิงหน้าตาน่ารัก วิ่งมาขวางหน้าทั้งคู่ พร้อมสารภาพว่าชอบเคน
และยื่นซองจดหมายให้ เคนรับซองจดหมายแล้วน้องคนนั้นก็รีบวิ่งหายไปทันที
" นายนี่มันฮอตอย่างที่เจอาร์บอกจริงๆด้วยนี่นา " เชอรีนกล่าว เคนก็ได้แต่ยักไหล่ ไม่รู้จะตอบว่ายังไง
ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงะโมาจากข้างหลังเสียงดัง " เดี๋ยวๆ อย่าเพิ่งปิดประตูสิครับครู " ฮานรีบลงจากรถ
มาอ้อนวอนครูให้เปิดประตูโรงเรียนให้ เคนและเชอรีนต่างหันไปมอง คนที่ร้องะโไม่ใช่ใครที่ไหน ฮานคนดีคนเดิม
" เดี๋ยวสิพวกนาย ช่วยเปิดประตูให้ก่อน " ฮานะโร้องบอกเชอรีนกับเคน
เคนได้แต่ส่ายหน้า แล้วก็ชวนเชอรีนเดินเข้าชั้นเรียนโดยไม่สนใจไยดี
" เดี๋ยวๆ จะไม่ช่วยเค้าหน่อยหรอ " เชอรีนถาม
" ไม่ต้องห่วงเค้าหรอก เค้ามาสายประจำอยู่แล้ว มาเช้าหิมะคงตกฤดูร้อนแหงๆ " เคนกล่าว
" งั้นคะแนนก็ไม่เหลือน่ะสิ แล้วจะทำยังไง " เชอรีนใ
" ไม่มีใครกล้าทำอะไรเค้าหรอก โรงเรียนนี้เป็ของที่บ้านเค้าหน่ะ " เคนตอบ
เชอรีนทำหน้างงและต่อมาก็ทำความเข้าใจได้ ก็เลยเดินจากไปพร้อมกับเคน โดยไม่ได้สนใจฮาน
ทุกคนนั่งประจำที่พร้อมเรียน เชอรีนนั่งกับเคน ที่หลังห้อง จริงๆแล้วที่ของเชอรีนเป็ที่ของฮาน
แต่เพราะมาสายและโดดเรียนเป็ประจำครูจึงให้เชอรีนมานั่งแทน ส่วนเบนกับเจอาร์นั่งด้วยกัน
ที่โต๊ะด้านหน้าของทั้งคู่ และฮานก็ย่องเข้าห้องเรียน มานั่งอยู่คนเดียวที่โต๊ะตัวหลังสุด
พักกลางวันทั้ง 5 คนก็มากินข้าวด้วยกัน ก่อนมานั่งเจอาร์หนุ่มน้อยอารมณ์ดี คารมคมคายก็
ไม่วายไปว่านเสน่ห์สาวๆ ก่อนถึงโต๊ะ " ฉันเข้าใจแล้วหล่ะ " เชอรีนเอ่ย
" เข้าใจอะไรจ๊ะ สาวน้อย " เจอาร์ยังไม่เลิกคำหวาน
" เข้าใจแล้วความหมาย F4 ของพวกนาย และก็เข้าใจคำว่าโรงเรียนดีๆของคุณตาแล้วหล่ะ " เชอรีนพูด
" หมายความว่ายังไง " เบนถาม
" ก็โรงเรียนสำหรับคนรวยดีๆ อย่างพวกนายยังไงเล่า คนนึงเป็เ้าเครือโรงแรมชื่อดัง คนนึงเป็เ้าของ
โรงเรียนอินเตอร์ชื่อดัง แล้วนาย กับนายละ เป็ทายาทอะไรกัน? " เชอรีนถามเบนกับเจอาร์
" ก็มันแหงอยู่แล้ว โรงเรียนที่บ้านชั้นเนี่ยขึ้นชื่อว่าค่าเทอมแพงที่สุด ก็ต้องเป็โรงเรียนที่ดีที่สุดสิ " ฮานกล่าว
" แน่นอนสิ ไม่รวยแล้วจะเข้าที่นี่ได้ยังไงกันเล่า หนุ่มน้อยใส่แว่นนามว่าเบนคนนี้เป็ลูกชายคนที่สองของผู้ผลิตอาหาร
ชั้นนำของประเทศ ส่วนชั้นเป็ลูกคนสุดท้องของร้านจิวเวอรี่ชื่อดังยังไงหล่ะ " เจอาร์โม้ด้วยความภูมิใจ
" แล้วเธอหล่ะ ที่บ้านเธอทำอะไร " เบนถามด้วยความสงสัย
" ที่บ้านชั้นไม่ได้รวยเหมือนบ้านพวกนายหรอก พ่อชั้นเปิดร้านอาหารธรรมดาๆนี่แหละ ที่รวยคือบ้านตาชั้นต่างหาก "
เชอรีนตัดพ้อ
" ดี ไว้วันหลังไปกินอาหารที่ร้านพ่อเธอ " เคนกล่าว
" ได้ เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง " เชอรีนตอบด้วยความเต็มใจ