[จบบริบูรณ์]ฉันมีระบบไลฟ์สตรีมจักรวาล

ความเงียบเข้าปกคลุมไลฟ์  คนดูไม่กล้าพิมพ์ข้อความเพราะกลัวจะทำให้เสียงแจ้งเตือนฆ่าคนที่กำลังเดินทาง 

สิ่งที่ทุกคนเห็นในตอนนี้คือหิมะสีขาวโพลน มองไปทางไหนสิ่งที่สะดุดตาล้วนแล้วเป็นหิมะและน้ำแข็ง

ต้นไม้ใบหญ้าถูกแช่แข็งตายทั้งหมด ต่อให้จะเหลือความเขียวอยู่ก็ตาม พวกมันกลายเป็นน้ำแข็งไปแล้วราวกับถูกสตัฟฟ์เอาไว้

สิ่งที่ทุกคนให้ความสนใจในตอนนี้คือคนที่อยู่ด้านหน้าสุด เขากำลังใช้สกิลแกะรอยทำให้รอยเท้าที่ถูกหิมะฝังกลบเรืองแสงสีฟ้าให้ตามไป

ทิศทางที่พวกเขาทั้ง 40 ยังคงมุ่งหน้าไปคือทิศเหนือเพื่อไล่ตามหน่วยที่ 5 ที่เป็นหน่วยล่าสุด

แกล็บ!

ใบไม้แห้งบนพื้นถูกเหยียบ มันไม่ใช่เสียงปกติอย่างที่เคยเดินเหยียบจากที่ไหนมาก่อน ใบไม้บนพื้นคือใบไม้แห้งที่ถูกน้ำแข็งเกาะจนแข็งไม่ต่างจากกระจก อุณหภูมิภายในป่าตอนนี้ติดลบ 25 องศาเซลเซียส นับเป็นอุณหภูมิที่ยากจะใช้ชีวิต

“ หมายเลข 2 เมื่อกี้เห็นอะไรไหม ”

พชสอบถามกลุ่มที่ถูกตั้งด้วยหมายเลขเพื่อให้เขาสามารถสั่งการได้ง่าย ยอร์ชที่อยู่ในกลุ่มหมายเลข 2 เป็นคนตอบ เขาเป็นไซบอร์กและพกอุปกรณ์ตรวจสอบมาเยอะที่สุด ทางฝั่งที่เขาเฝ้าจับตามองไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นจึงเดินต่อไปเรื่อยๆพลางให้ไอรีนเข้าควบคุมอุปกรณ์ทั้งหมดป้องกันเหตุการณ์ที่อุปกรณ์ทำงานผิดพลาด หากเธอพบสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นกับอุปกรณ์เขาจะรู้ได้ในทันทีจนสามารถเปลี่ยนชิ้นใหม่ได้ทัน

“ หัวหน้า เราเดินมา 2 ชั่วโมงแล้ว อีกไกลไหม ”

หนึ่งในคนที่อยู่ภายในกลุ่มของพชถามด้วยความสงสัย พวกเขาอยู่ในกลุ่มที่ 1 และต้องเดินอยู่ข้างหน้าสุด แม้รอยเท้าจะยังคงอยู่ มันกลับเป็นการเดินตามที่ไกลเป็นอย่างมาก จนราวกับว่าพวกเขาจะเดินทะลุออกไปจากเกท 

“ ฉันก็ไม่รู้ แต่จากรอยเท้าพวกนี้ที่คงอยู่ ดูท่าเราจะต้องเดินอีกหลายชั่วโมง ”

พชหันมองไปด้วยหลัง เขาจะต้องตรวจสอบคนอื่นๆตลอดเวลาเพื่อให้พร้อมต่อสู้มากที่สุด เมื่อเห็นว่าไม่มีใครแสดงท่าทางเหน็ดเหนื่อยออกมาเลยจึงเดินทางต่อจนกว่าจะเจอหน่วยสำรวจหรือเจอร่องรอยการต่อสู้

เพล้ง!

“ แค่ใบไม้ตก ”

เสียงราวกระจกแตกส่งมาจากทางฝั่งซ้ายมือ กลุ่มหมายเลข 3 จึงรายงานสิ่งที่พวกเขาเห็นแล้วเดินต่อไป

ทันใดนั้นเองกลุ่มหนึ่งเตือนทุกคนให้รู้ว่าหิมะด้านหน้าท่วมสูงมาก เพียงแค่ก้าวเท้าไปข้างเดียวพวกเขากลับจมลงไปในหิมะกว่าครึ่งตัว

การเดินทางยังคงไม่หยุด ต่อให้หิมะจะสูงถึงสะเอวทุกคนยังพยายามเดินตามไปเรื่อยๆ โดยกลุ่มหมายเลข 1 หมายเลข 2 และหมายเลข 3 จะคอยเหยียบหิมะสร้างทางให้กลุ่มอื่นๆได้เดินตามมาได้ง่าย หากกลุ่มที่ 1 กลุ่มที่ 2 และกลุ่มที่ 3 ทำงานถึง 10 นาทีพวกเขาจะเปลี่ยนกลุ่มอื่นขึ้นมาเหยียบหิมะเพื่อให้กลุ่มก่อนหน้าได้พักฟื้นพละกำลัง

ในขณะที่ยอร์ชถอยมาด้านหลังเพื่อให้กลุ่มอื่นๆได้เดินนำ เขาก็พบว่าต้นไม้รอบๆมีจำนวนเพิ่มขึ้นมากจนแสงจากด้านนอกส่องเข้ามาได้น้อยลง

ใต้ต้นไม้เริ่มมืดจากแสงที่ส่องลงมาไม่ถึง บางตำแหน่งมืดจนราวกับเป็นช่วงกลางคืน  บนเส้นทางที่พวกเขาเดินกลับมีแสงส่องลงมานำทาง จนราวกับว่าพวกเขากำลังเดินอยู่ท่ามกลางทางเดินในช่วงกลางคืนที่มีแสงไฟส่อง โดยสองข้างทางค่อยๆมืดขึ้นเรื่อยๆจนยากจะมองเห็น

กล้องทั้ง 10 เปิดโหมดพิเศษให้สามารถมองกลางคืนได้ เขาจึงเห็นสิ่งที่อยู่รอบๆต่อให้จะหลบอยู่ในเงาของต้นไม้ก็ตาม แต่แล้วยอร์ชกลับหยุดเท้าเดินหลังจากพบว่ากล้องตัวหนึ่งของเขาหายไปจากการเชื่อมต่อ

“ ทุกคน อุปกรณ์ตัวหนึ่งของผมหายไป ”

ยอร์ชบอกทุกคนภายในกลุ่ม เสียงของเขาส่งไปถึงกลุ่มที่อยู่ด้านหน้าสุดและด้านหลังสุดจนทำให้คนที่ทำหน้าที่ป้องกันถือโล่ให้มั่นมากยิ่งขึ้น

“ ตรวจสอบได้ไหมว่ามันหายไปที่ไหน ”

“ ผมขอเวลาแป๊บหนึ่ง ”

ยอร์ชรีบเปิดไลฟ์ แม้คนดูจะมองเห็นมุมกล้องสลับไปมาก็ตาม เขากลับเห็นมุมกล้องทั้งหมดแล้วยังเก็บสิ่งที่ถ่ายเอาไว้ตลอดเวลา

ทันทีที่เขาเปิดไปยังกล้องตัวที่หายไปยอร์ชพบว่าภาพของมันตัดไปราวกับมีถุงดำคลุมทับ เพียงแต่ว่าไอรีนกลับตรวจพบบางอย่างจากมุมกล้องก่อนที่มันจะหายไป เขาจึงใช้สกิลตัดต่อเข้าไปดูภาพแล้วขยายสิ่งที่เหมือนจะพุ่งด้วยความเร็วเข้ามาชนกล้องของเขาให้มีความชัดมากยิ่งขึ้น

เมื่อวัตถุชิ้นนั้นถูกขยายและปรับภาพให้ละเอียด ยอร์ชรีบออกจากสกิลตัดต่อแล้วบอกทุกคนให้รู้ทันที

“ ทุกคน กล้องของผมถูกโจมตีจากธนู มีบางสิ่งอยู่ที่นี่ ”

ความตื่นตระหนกเผยบนใบหน้าของฮันเตอร์ ทว่าพวกเขากลับเรียกสติตนเองได้อย่างรวดเร็วเพราะผ่านสถานการณ์เสี่ยงตายมาเยอะมาก ถึงแม้พวกเขาจะอ่อนแอ ประสบการณ์จากอเวคเคนโซนได้หล่อหลอมให้พวกเขารู้ว่าจะต้องใจเย็นช่วงเวลาไหน

หลังจากที่ทุกคนตั้งท่าเตรียมโจมตี ยอร์ชก็ตรวจพบสิ่งที่กำลังเคลื่อนไหวทางฝั่งขวาที่เขาดูแล สิ่งที่เป็นเจ้าของธนูกำลังเคลื่อนที่ออกจากหิมะหายออกไปจากระยะการตรวจสอบของอุปกรณ์ทั้งหมด ยอร์ชจึงส่งกล้องตัวหนึ่งไล่ตามไปเขาต้องการรู้ว่ามันคืออะไร 

ผู้ชมที่มองดูถ่ายทอดสดถูกเปลี่ยนไปยังมุมกล้องที่กำลังไล่ล่าสิ่งมีชีวิตในเกท การบินรวดเร็วมาก แม้จะมีสิ่งกีดขวางกลับหลบได้อย่างคล่องแคล่วแต่แล้วกล้องตัวนี้กลับหายไปอีกครั้งหนึ่ง ก่อนที่ภาพจะตัดเข้าสู่กล้องตัวอื่น

“ เป็นไงบ้าง ”

พชถามยอร์ชด้วยใบหน้าเป็นกังวล เขาคาดหวังที่จะได้เห็นสิ่งมีชีวิตที่โจมตีพวกเขาเมื่อครู่ ยอร์ชจึงเปิดคลิปวีดีโอให้ทุกคนดู แม้จอจะขนาดเล็ก พวกเขากลับเห็นแผ่นหลังสีฟ้าของสิ่งมีชีวิตที่มีรูปร่างคล้ายกลับมนุษย์กระโจนหายเข้าไปในพุ่มไม้สีขาวก่อนจะมีลูกธนูพุ่งเข้ามาทำลายกล้อง

“ ตัวอะไรกัน ”

ยอร์ชส่ายหน้าเขาไม่รู้จัก ไอรีนที่ท่องเครือข่ายหลายวันไม่รู้เช่นกันว่าสิ่งที่เห็นแค่แผ่นหลังคืออะไร ในฐานข้อมูลไม่มีลักษณะและคำอธิบายเกี่ยวกับมันเขียนเอาไว้ ยอร์ชจึงส่งภาพนี้ไปที่ช่องของเขาเพื่อให้คนที่มองดูช่วยหาข้อมูล โดยเฉพาะกิลด์สิบศาสตราที่น่าจะมีข้อมูลมากกว่าเขา

“ พี่พช ไม่มีข้อมูลของมัน ”

คำตอบของยอร์ชทำให้หลายคนกังวลมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม พวกเขากำลังเผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตที่ไม่เคยเห็นมาก่อน  ไม่รู้แม้กระทั่งจำนวนที่แท้จริง ซึ่งไม่รู้ว่าพวกมันจะเข้ามาโจมตีอีกเมื่อไหร่ แต่ตอนนี้ตัวที่โจมตีพวกเขาได้หายไปแล้ว

“ ไปกันต่อเถอะ เผื่อหน่วยสำรวจจะยังมีชีวิตอยู่ ถ้าเรารวมกลุ่มกับพวกเขาได้อาจจะมีโอกาสรอดมากกว่านี้ ” 

พชกระตุ้นให้ทุกคนเดินทางให้เร็วกว่านี้ การเจอมอนสเตอร์ที่ไม่รู้จักทำให้เขาอยากจะรีบไปรวมกลุ่มกับหน่วยสำรวจที่เดินทางล่วงหน้ามาก่อน แต่แล้วชายที่ใช้สกิลแกะรอยกลับหยุดเท้าลงจนทุกคนมองไปด้านหน้าเพื่อดูว่าเกิดอะไร

“ มีอะไรงั้นเหรอ ”

“ ดูรอยเท้าพวกนี้สิ ”

ทุกคนหันมองรอยเท้าพร้อมกัน ก่อนที่ใบหน้าของพวกเขาจะเต็มไปด้วยความกังวล คนดูจากทางบ้านรู้สึกวิตก เพราะสิ่งที่พวกเขาเห็นในตอนนี้คือรอยเท้ามากมาย แต่ละรอยเท้าก้าวไปในรูปแบบสะเปะสะปะ  นอกจากรอยเท้าของฮันเตอร์แล้ว ยังมีรอยเท้าที่เกิดจากเท้าเปล่าทิ้งเอาไว้ นิ้วเท้าของมันมี 5 นิ้วไม่ต่างจากมนุษย์

“ น่าจะเกิดการต่อสู้ขึ้นที่นี่ รอยเท้าพวกนี้คงจะเป็นรอยเท้าของหน่วยสำรวจที่พยายามต่อสู้กับมัน ”

ยอร์ชพยักหน้ารับฟังแล้วให้ไอรีนช่วยจำแนกรอยเท้า ก่อนจะพบว่ามีรอยเท้าของฮันเตอร์ 20 คน พวกเขาน่าจะเป็นหน่วยสำรวจที่ 5 ที่เข้ามาเมื่อ 2 วันก่อน

“ เป็นยังไงบ้าง รอยเท้าพวกนี้บอกได้ไหมว่าพวกเขาหนีไปได้หรือเปล่า ”

ชายที่ใช้สกิลแกะรอยใช้งานสกิลอีกอย่าง ทันใดนั้นทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ใต้หิมะก็ได้ปรากฎขึ้น ทุกคนที่เห็นล้วนแล้วตื่นตะลึงเพราะฮันเตอร์ทั้ง 20 ตายอยู่ที่นี่ ร่างกายของพวกเขาถูกฉีกเป็นชิ้นๆจนยากจะรู้ได้ว่าชิ้นส่วนเป็นของใคร

ตู้ม!

กล้องตัวที่ 3 ระเบิดเสียงดัง ยอร์ชจึงบอกทุกคนให้รู้ว่าสิ่งที่โจมตีกลับมาแล้ว ทันใดนั้นกล้องตัวที่ 4 ของเขาก็ถูกโจมตีจนต้องรีบนำกล้องตัวที่เหลือซ่อนเอาไว้ตามกิ่งไม้ ไม่อย่างนั้นมุมมองของเขาจะหดแคบลง

“ มันอยู่ไหน รีบตรวจสอบเร็วเข้า ”

พชสั่งให้ตรวจสอบรอบๆ เขาต้องการรู้ตำแหน่งของสิ่งที่โจมตีกล้องของยอร์ชจนพังเสียหาย  หลายคนที่รอการตรวจสอบเตรียมโจมตี

ยอร์ชที่พยายามให้ไอรีนตรวจสอบบอกทุกคนทันที เมื่อไอรีนตรวจพบสัญญาณชีวิตของสิ่งที่เข้ามาปิดล้อมพวกเขา

“ พี่พช เราถูกล้อมแล้ว! ”

“  มันคืออะไร ”

“ ยังไม่เห็นหน้า พวกมันอยู่ใต้หิมะ ระวังตัวด้วย ”