"โอ๊ย!ปวดหัวชะมัด..." เสียงพูดแ่ ๆ ดังอู้อี้อยู่ในลำคอ
ฉินซูหลัน ลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกมึนงงแสงสลัวจากแดดอุ่นส่องลอดผ่านบานหน้าต่างไม้ที่ดูเก่ากรังเข้ามาในห้องขนาดเล็ก แสงนั้นตกกระทบลงบนเปลือกตาบอบบางของฉินซูหลันจึงทำให้เธอค่อยๆ รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา
ฉินซูหลันลืมตาได้ไม่เต็มหน่วยเพราะแสงสว่างนั้นแยงตาของเธอมากจนเกินไปซูหลันยกมือข้างหนึ่งขึ้นบังแสงแดดไว้ชั่วคราวเพื่อที่ตัวเธอเองจะได้ปรับม่านตาให้ชินกับแสง
ส่วนมืออีกข้างหนึ่งที่ยังว่างอยู่ก็ยกขึ้นมากดคลึงขมับไว้เบา ๆ และนั่นก็ทำให้ฉินซูหลันััได้ว่าผิวของเธอหยาบกระด้างกว่าปกติมือที่คุ้นเคยกับการจับปากกาเซ็นเช็คก็กลายเป็มือที่หยาบกระด้างคู่หนึ่งฉินซูหลันร่นสองฝ่ามือออกห่างจากกรอบหน้า หล่อนพลิกฝ่ามือไปมาช้า ๆ อย่างนึกสงสัย
ฝ่ามือนั่น!ไม่ใช่ฝ่ามือของเธอ เพราะปกติเธอเป็คนรักสะอาด ชอบทำเล็บและชอบใช้โลชั่นบำรุงฝ่ามือไม่มีทางที่เธอจะปล่อยให้ฝ่ามือของเธอหยาบกร้านได้ถึงขนาดนี้แต่ก่อนจะไปหาคำตอบว่าทำไมฝ่ามือของเธอถึงกลายเป็แบบนี้ เธอควรมองไปรอบ ๆตัวซะก่อน
"ที่นี่คือที่ไหนกัน?ตกลงว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับฉันกันแน่"ฉินซูหลันจำได้แม่นว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอก่อนตายด้วยแรงะเิของรถยนต์ที่ดังสนั่นไปทั่วทั้งถนน ไม่มีทางที่เธอจะเหลือรอดชีวิตยิ่งไม่มีทางที่ร่างกายของเธอจะอยู่ครบถ้วนสมบูรณ์อย่างนี้
งั้นก็เป็ไปได้ว่า! อาจเกิดเื่เหนือธรรมชาติขึ้นกับชีวิตของเธอ
ยิ่งฉินซูหลันปรายตามองไปรอบๆ ตัว มองสำรวจั้แ่ประตู หน้าต่าง ยันฝ้าเพดานของห้อง ทั้งเห็นเตียงไม้เก่า ๆและผ้าห่มสีซีดที่ทำมาจากผ้าฝ้ายเนื้อหยาบ มันก็ยิ่งชี้ชัดให้เห็นว่าหล่อนไม่ใช่นักธุรกิจสาวไฟแรง ไม่ใช่คนร่ำรวยคนเดิมอีกต่อไปแล้วหล่อนกลายเป็ใครก็ไม่รู้...
แต่แล้วทันใดนั้น!
ความทรงจำมากมายของใครบางคนก็ไหลเอ่อเข้ามาในหัวของเธอราวกับคลื่นั์ในมหาสมุทรในความทรงจำนั้น มันบอกกับซูหลันว่า หล่อนย้อนเวลามาอยู่ในประเทศจีน ปี 1983! เมืองฉางซา มณฑลหูหนาน หมู่บ้านตงเฟิง
นอกจากนี้ความทรงจำสายนั้นยังบอกกับเธออีกว่าเธอได้ย้อนเวลาเข้ามาอยู่ในร่างของเด็กสาววัยยี่สิบปี ชื่อว่าฉินซูหลันซึ่งเป็ชื่อเดียวกันกับเธอ ที่น่าเหลือเชื่อยิ่งไปกว่านั้นก็คือฉินซูหลันจากอนาคตปี 2022 กับฉินซูหลันในปี1983 ดันมีหน้าตาเหมือนกันราวกับแกะจะต่างกันก็แค่อายุเท่านั้น ฉินซูหลันที่มาจากต่างโลก มีอายุ 32 ปี ส่วนฉินซูหลันที่เป็เ้าของร่างเดิมมีอายุเพียง 20 ปีเท่านั้น
ฉินซูหลันคนนี้มีชะตาอาภัพน่าสงสารเธอเป็ลูกสาวคนโตของครอบครัวตระกูลฉินซึ่งเป็ครอบครัวชาวนาชาวสวนที่แสนจะลำบากยากจน สาวน้อยฉินซูหลันถูกคนรอบข้างพูดกดดันและพูดจาทำร้ายจิตใจเพื่อให้เธอยอมแต่งงานกับลูกชายคนรองของตระกูลเซียว
เซียวจิ้งอีคนนั้นพิการั้แ่กำเนิด แขนขาอ่อนแรงใช้งานไม่ได้หากแต่งเข้าไปฉินซูหลันก็ต้องกลายเป็คนดูแลผู้ป่วยซ้ำร้ายยังต้องกลายเป็เหมือนผ้าขี้ริ้วที่ต้องคอยรองมือรองเท้าพ่อแม่สามี
ฉินซูหลันไม่อยากมีชะตาชีวิตแบบนั้นเธอจึงตรอมใจอยู่กับความหดหู่ และล้มป่วยลงในที่สุดแต่ถึงอย่างนั้นพ่อแม่ของเธอก็ยังไม่ยอมวางมือยังคงพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้ฉินซูหลันได้แต่งงานกับลูกชายคนรองของตระกูลเซียวที่พ่อแม่ของหล่อนพยายามผลักดันให้หล่อนได้แต่งกับเซียวจิ้งอีไม่ใช่เพราะหวังดีกับหล่อน แต่พวกเขาแค่อยากได้ค่าสินสอดของหล่อนรวมถึงคูปองค่าอาหารที่ตระกูลเซียวสัญญาว่าจะมอบให้กับครอบครัวตระกูลฉิน
ความทุกข์ที่ต้องแต่งงานกับผู้ชายที่ตนไม่ได้รักหนำซ้ำยังพิกลพิการ ความทุกข์ที่เกิดจากความน้อยเนื้อต่ำใจที่พ่อแม่เอาแต่บีบบังคับเธอ เพื่อผลประโยชน์อันน้อยนิดนั่นทำให้สาวน้อยฉินซูหลันตรอมใจตายในที่สุดและใน่จังหวะที่ดวงิญญาของสาวน้อยผู้น่าสงสารหลุดลอยออกจากร่างดวงิญญาของฉินซูหลันผู้มาจากต่างโลกก็ลอยเข้ามาแทนที่
นี่จึงทำให้ซีอีโอสาวคนเก่งได้กลับมามีลมหายใจใหม่อีกครั้ง!ส่วนฉินซูหลันคนนั้นน่าจะไปเกิดใหม่อยู่ที่ไหนสักแห่ง...
หลังจากได้รับรู้ความทรงจำของร่างเดิมจนครบถ้วนแล้วฉินซูหลันคนใหม่ก็ถอนหายใจออกมาพรูหนึ่งเพราะหล่อนรู้สึกเวทนาต่อสภาพชีวิตของฉินซูหลันคนเก่ามากจริง ๆ และหล่อนก็ตกตะกอนความคิดได้ว่าโลกนี้ไม่เหมาะกับคนอ่อนแอ ไม่เหมาะกับคนอ่อนไหวขี้ใจน้อยคนที่เข้มแข็งทั้งกายและใจเท่านั้นถึงจะอยู่รอด
"ไม่ได้เป็ฉินซูหลันคนเดิมก็ไม่เป็ไรเพราะฉันเบื่อที่ต้องเล่นาประสาทกับหญิงร้ายชายชั่วสองคนนั้นเต็มทนแล้วดีไม่ดีป่านนี้สองคนนั้นอาจตายไปแล้วก็ได้ ดังนั้นฉันได้กลับมามีชีวิตใหม่และได้มาอยู่ในปี 1983 ก็ไม่เลวเท่าไหร่แล้ว"
ฉินซูหลันเจ็บใจและแค้นใจในสิ่งที่สองคนนั้นทำกับเธอก็จริงแต่ตอนนี้เธอได้มาเกิดใหม่แล้ว หนำซ้ำยังห่างจากยุคสมัยเดิมที่เธอจากมาตั้ง 39 ปี จึงไม่มีเหตุผลอะไรที่เธอจะต้องไปยึดติดอยู่กับการแก้แค้นเพียงอย่างเดียวต่อให้อยากแก้แค้นมากขนาดไหน เธอก็คงทำอะไรไม่ได้
สิ่งที่เธอควรทำในตอนนี้คือปรับตัว และเอาตัวรอดให้ได้ในปี 1983 ซึ่งเป็ยุคสมัยที่เธอไม่คุ้นเคยเลยสักนิด
แม้สถานการณ์ในตอนนี้จะดูย่ำแย่มากๆ เมื่อเทียบกับสถานะทางสังคมและความเป็อยู่ของซีอีโอสาวคนเดิมแต่ฉินซูหลันก็ไม่ได้ออกอาการขวัญเสีย ประหม่า หรือตื่นตระหนกลนลานแต่อย่างใดเพราะหล่อนคำนึงอยู่เสมอว่า ได้กลับมามีชีวิตใหม่อีกครั้งนั่นก็ดีมากแล้วนอกจากนี้เธอคือหญิงแกร่งแห่งยุค 2022 เธอเคยผ่านปัญหา เคยผ่านวิกฤตมามากมายนับครั้งไม่ถ้วนและครั้งนี้เธอก็จะผ่านมันไปได้เหมือนกัน
ในเมื่อฉินซูหลันผู้น่าสงสารจากไปแล้วและดวงิญญาของเธอได้เข้ามาอาศัยอยู่ในร่างนี้แล้ว เธอจะไม่ปล่อยให้ปัญหาหลาย ๆอย่างคาราคาซังอยู่อีก เธอจะเป็ฉินซูหลันผู้แข็งแกร่งที่ไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาชี้นิ้วสั่งหรือบีบบังคับร่างนี้ได้อีกเพราะสิ่งที่เธอเกลียดชังมากที่สุดก็คือ 'ครอบครัวบัดซบ' ที่เห็นลูกสาวของตัวเองเป็เหมือนสิ่งของไร้ค่าที่นึกอยากขายก็ขาย นึกอยากยกให้ใครก็ยก ครอบครัวแบบนั้นเธอไม่้า!
ในขณะที่ฉินซูหลันกำลังพยายามหยัดตัวลุกขึ้นนั่งดี ๆ จู่ ๆในหัวของเธอก็มีเสียงดนตรีบางอย่างดังขึ้นมันเป็เสียงดนตรีที่เธอคุ้นเคยเป็อย่างดีเพราะนี่มันคือเสียงดนตรีในวิดีโอเกมที่เธอเพิ่งล็อกอินเข้าไปเล่นเมื่อวันก่อนปกติซูหลันไม่ใช่คนที่ชอบเล่นเกม แต่่นี้เธอดูเครียดมากเพื่อนของเธอจึงแนะนำว่าให้เธอลองเล่นเกมเพื่อผ่อนคลายอารมณ์ดูบ้าง
ซึ่งในขณะที่เธอกำลังค้นหาเกมสนุกๆ ในเว็บบอร์ดของโลกออนไลน์ เธอก็ไปเจอเข้ากับคลิปวิดีโอเกมที่มีชื่อว่า 'ระบบมิติวิเศษสู่หนทางการสร้างตัว' ซึ่งแน่นอนว่าแค่ได้อ่านชื่อของมันฉินซูหลันที่เป็พวกชอบพัฒนาตัวเอง ชอบสร้างเนื้อสร้างตัวชอบทำธุรกิจมาแต่ไหนแต่ไร ก็ไม่ลังเลที่จะกดเข้าไปทดลองเล่นเกมนั้น
เมื่อเธอได้ทดลองเล่นแค่เดี๋ยวเดียวจู่ ๆ ไฟในห้องก็ดันดับวูบไป และเมื่อเธอกดค้นหาเกมนั้นอีกครั้งก็หามันไม่เจออีกแล้ว นี่ถือเป็เื่ที่แปลกประหลาดมากอย่างหนึ่งแต่ในเมื่อหามันไม่เจอแล้ว ซูหลันก็ไม่คิดใส่ใจอะไรหล่อนเลือกลุกออกจากหน้าจอคอมพิวเตอร์เพื่อออกไปทำกิจกรรมอย่างอื่นแทน
แต่แล้วอยู่ ๆมาวันนี้ดนตรีนั่นก็ดังขึ้นมาในหัวของหล่อนเนี่ยนะ คงไม่ใช่ว่า...นอกจากเกิดใหม่แล้ว ยังจะมีอะไรแปลก ๆ พิสดารโผล่ขึ้นมาอีกหรอกนะ!? O.O
'การเชื่อมต่อสำเร็จ!ยินดีต้อนรับคุณฉินซูหลันในการเป็เ้านายของระบบมิติวิเศษ หน้าที่ของระบบ คือ...นำพาคุณฉินซูหลันไปสู่การสร้างเนื้อสร้างตัวที่สมบูรณ์แบบ'
ทันทีที่เสียงเพลงนั้นจบลงเสียงปริศนาบางอย่างก็ดังขึ้นในหัวของฉินซูหลัน นอกจากนี้ในเสี้ยววินาทีต่อมาก็มีหน้าจอโฮโลแกรมทรงสี่เหลี่ยมปรากฏอยู่ต่อหน้าหล่อนหนำซ้ำบนหน้าจอนั้นยังมีแสงสีขาวสว่างจาง ๆ เปล่งประกายออกมาด้วย ทุก ๆอย่างที่เกิดขึ้นตอนนี้ทำฉินซูหลันอึ้งงันจนพูดอะไรไม่ออก
'การจะใช้งานระบบมิติวิเศษในการอำนวยความสะดวกต่อชีวิตประจำวันคุณฉินซูหลันจำเป็ต้องทำภารกิจขั้นต่าง ๆ ให้สำเร็จก่อน'
"ระบบมิติวิเศษงั้นเหรอ?"
ฉินซูหลันเลิกคิ้วหลิ่วตาอย่างคับข้องสงสัยเธอหยิกแขนตัวเองแรง ๆ เพื่อให้แน่ใจว่าเธอไม่ได้กำลังฝันกลางวัน และไม่ได้กำลังหูแว่วไปเองความเจ็บที่แล่นลิ่วขึ้นมาอย่างฉับพลันทำให้ซูหลันมั่นใจว่าหล่อนไม่ได้กำลังฝันและไม่ได้หูแว่ว เสียงนั่นคือเสียงจริง ๆอีกทั้งหน้าจอโฮโลแกรมนั่นก็สามารถใช้นิ้วมือจิ้มััได้จริง ๆเธอสามารถตั้งค่าให้เสียงของระบบเป็เสียงของผู้หญิง เป็เสียงของผู้ชายหรืออยากตั้งค่าให้เป็เสียงของเด็กเล็กวัยแปดขวบก็ยังสามารถทำได้
'ใช่แล้วฉันคือระบบมิติวิเศษ ต่อไปนี้ฉันจะเรียกคุณฉินซูหลันว่าเ้านายฉันจะอยู่กับคุณเสมอ ขอเพียงคุณเรียกใช้งาน ฉันจะปรากฏตัวทันที'
"ก็ดี!ได้เกิดใหม่ทั้งที แต่ดันได้มาอยู่ในร่างของสาวน้อยผู้อับจนและมีชะตาอาภัพมีของวิเศษแบบนี้เพิ่มเข้ามา ค่อยน่าสนใจขึ้นมาหน่อย เอาล่ะ! ว่ามาเถอะภารกิจของฉันคืออะไร?"
ฉินซูหลันแสยะยิ้มมุมปากดวงตากลมโตขึ้นประกายวาววับคล้ายเด็กเล็กที่เพิ่งได้ของเล่นใหม่ หล่อนรู้ดีว่าในยุคที่ข้าวยากหมากแพง ไร้ซึ่งเทคโนโลยี ไร้ซึ่งสิ่งของอำนวยความสะดวกการทำภารกิจในแต่ละขั้นให้สำเร็จถือเป็ทางรอดเดียวของหล่อนดังนั้นหล่อนจึงกระตือรือร้นที่จะทำภารกิจให้สำเร็จ
'ภารกิจแรกของคุณฉินซูหลันคือเอาตัวรอดในสภาวะวิกฤต และหลีกเลี่ยงการแต่งงานที่ไม่เต็มใจ เวลาในการทำภารกิจคือ 48ชั่วโมงต่อจากนี้ หากทำภารกิจสำเร็จ รางวัลที่ได้รับคือเปิดใช้งานฟังก์ชันช่องเก็บของของคลังมิติวิเศษ'
1K
![The breathless Master [ พยัคฆ์ร้ายไร้ลมปราณ ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1766999262_90753552.webp)
